---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- مصاحبه همزمان تايم با بوش پدر و كلينتون ؛ نمايش وحدت دموكراتها و جمهوريخواهان در جامعه بحران زده آمريكا
٭ مترجم: قاسم بابايي بيل كلينتون دموكرات و جورج واكر بوش جمهوريخواه رؤساي جمهور پيشين آمريكا كه هر كدام در پرونده كاري خود فراز و فرودهايي دارند، در مصاحبه اي با مجله آمريكايي تايم به سؤالات خبرنگار اين نشريه پاسخ گفته اند.
كلينتون با رسوايي اخلاقي با مونيكا لوينسكي منشي مخصوص و كارمند كاخ سفيد تا مرحله بركناري و استعفا و توبيخ از سوي سناي آمريكا پيش رفت . اما با واكنش سريع قيمت نفت در جهان، ميلياردها دلار به خزانه آمريكا سرازير شد تا جايي كه قيمت هر ليتر بنزين در ايالات متحده از قيمت يك بطري آب خوردن ارزانتر گرديد. كلينتون توانست به برنامه هاي وعده داده خود در قبال اجراي تأمين اجتماعي و امور رفاهي جامعه آمريكا عمل كند. سناي آمريكا نيز متقابلاً كلينتون را از تمام جرايم اخلاقي مرتكب شده كه با شواهد و دلايل كافي عليه وي گواهي مي دادند، تبرئه كرد. ظهور طالبان و القاعده در افغانستان، انفجارهاي سفارتخانه هاي آمريكا در كنيا و تانزانيا، كشتار و قتل عام فرقه داووديه در ايالت تگزاس، اعلام تحريم اقتصادي عليه ايران و كوبا، با طرحهاي داماتو و هلمز برتون در اجلاس سالانه يهوديان در آمريكا، از جمله فعاليتهاي كلينتون در دوره 8 ساله رياست جمهوري اش مي باشد. كلينتون پس از پايان دوران رياست جمهوري اش ضمن نوشتن خاطراتش به كارهاي گوناگون از جمله عضويت در شركتهاي تبليغاتي، و سازمانهاي مطالعاتي و سرانجام به عنوان مسؤول ستاد انتخاباتي همسرش هيلاري كلينتون كه قرار است در سال 2008 به عنوان نامزد دموكراتها به رقابت با رايس بپردازد، درآمده است. جورج واكر بوش ملقب به بوش پدر كه در انتخابات 1986، از رقيب دموكرات خود پيشي گرفت و توانست پس از پايان 8 ساله دوران رياست جمهوري ريگان، عمر حضور سياسي جمهوريخواهان را به 12 سال افزايش دهد. او در دوران رياست جمهوري اش حمله اي ناتمام را با برنامه قبلي و در آستانه پايان جنگ سرد عليه صدام آغاز كرد كه به عمليات توفان صحرا معروف گرديد. اگر چه او آزادسازي كويت را از افتخارات خود مي داند، اما حفظ صدام در قدرت، خيانتي است كه او عليه مردم منطقه به ويژه ملت عراق مرتكب شد كه ادامه كار صدام را به سالهاي پس از به قدرت رسيدن پسرش جورج ويليام بوش به پايان ببرد. ميراث شوم بوش پدر براي پسرش چيزي جز خفت و خواري داخلي و جهاني به همراه نداشته است و اين كلينتون بود كه با خروج بي سر و صدا و آرام نيروهاي آمريكايي از سومالي، آبروي از دست رفته بوش پدر و جمهوريخواهان را تا حدودي ترميم كرد اما اكنون چه سرنوشتي در انتظار بوش پسر و آينده وي خواهد بود؟ آيا پيروزي يك دموكرات و يا يك جمهوريخواه ديگر، به افتضاح نظامي سياسي كاخ سفيد در عراق پايان خواهد داد؟ و يا بوش پسر به توصيه پدرش، خود از عراق خارج خواهد شد.
مجله آمريكايي تايم با اين دو نفر مصاحبه اي همزمان را ترتيب داده است.
خبرنگار تايم اولين سؤال خود را با اشاره به كمك 90 ميليون دلاري بوش و كلينتون به مردم توفان زده نيواورلئان آغاز مي كند و مي پرسد دوستي، رفاقت و همكاري شما دونفر در اين روزها، مردم آمريكا را دچار تعجب و شگفتي كرد. در اين خصوص توضيح دهيد؟ بوش پدر: مردم آمريكا انتظار دارند دو نفر رقيب سياسي دوستان خوبي باشند اما در مورد من، اين مسأله يك فرق هم دارد و آن اين است كه وقتي بيل اقدام به جمع آوري اعانه براي مردم سيل زده و بي خانمان نيواورلئان و ساير مناطقي كه بر اثر توفان كاترينا و ريتا تمام هستي خود را از دست داده بودند نمود، من نيز احساس كردم بهتر است در اين كار با او همراه و همگام شوم. زماني كه او به سوي مناطق سونامي زده داخلي در حال پرواز بود، من نيز با او در همان هواپيماي نظامي نشستم و وقتي كه از من پرسيد، چرا با هواپيماي مخصوص نمي روم، پاسخ دادم كه مي خواهم در همه جا با تو باشم. با وجود اينكه سن و سال بالاتري نسبت به كلينتون داشتم، اما همين كه در اين امر نيك با كلينتون همراه مي شوم، خوشحالم. كلينتون: آمريكاييها، سياستمداران را آن گونه مي خواهند ببينند كه در بحث ها و مناظره ها ملاحظه و مشاهده مي كنند، آنها انتظار دارند كه ما اختلافهايمان را در بوق و كرنا كنيم زيرا آنها مي دانند كه در بحثها و مناظره ها و مطرح نمودن اين اختلافها سرانجام به پاسخ مثبتي خواهيم رسيد. در عين حال، معتقدند اينگونه بحثها بايد محدود به همين مسايل شوند و من فكر مي كنم كه آنها بيش از 20 سال است كه معتقدند كه نگاه ما در خصوص مردم در حالي كه اختلاف نظرهايي داريم، اين است كه آنها را تطميع سياسي مي كنيم، لذا فكر مي كنند كه مردم براي ما سياستمداران نقش بوم رنگ [وسيله اي كه به شكل 8 فارسي پس از پرتاب و يا اصابت به شكار، دوباره به طرفي كه از آن سو پرتاب شده باز مي گردد] و تأثير بوم رنگ گونه قايل هستند. لذا اين مسأله ما را از حل بسياري از مشكلاتمان عاجز مي كند و حتي از توجه و اقدام در تسهيل بسياري از كارهايمان نيز باز مي دارد. در نتيجه من از مردم آمريكا انتظار دارم، با نگاهي به من و جورج، به خود بگويند كه اين است راه و روشي كه كشورمان بايد در آن گام بردارد اما همانطور كه پرزيدنت بوش گفته است، اين مسأله براي مردم ما مسخره و خنده دار به نظر مي رسد. اما من او را هميشه دوست داشته ام.
چه چيزي را بيش از همه در ديگر افراد جستجو مي كرديد كه احتمالاَ كمتر انتظار رسيدن به آن را داشتيد؟ بوش پدر: پرزيدنت كلينتون نگاه متفاوتي را در من بوجود آورد كه يك چنين نگاه متفاوتي را در رفتار و خصوصيات شخصي خودم به عنوان يك آدم پير و فرتوت هرگز نديده ام، و از آن تفاوت ويژه و نگاه متمايز و ممتاز در كلينتون، تقدير مي كنم. آن خصوصيت متفاوت در بيل، پيشگام بودن او در امورخيريه است، حتي در شرايط بسيار سخت، مثل امروز كه در امر كمك رساني و جمع آوري اعانه و كمك به مصيبت زدگان نيواورلئان پيشقدم شده و مرا نيز به دنبال خود كشانده است. حتي اين امر ريشه در مسايل خانوادگي ما دارد. من از خانواده اشرافي آمده ام كه كمتر با مردم سر و كار داشتم و كلينتون از طبقه متوسط جامعه برخاست كه ارتباطات مردمي بيشتري داشته است. لذا اين احساس به من دست مي دهد كه او در يك خيابان دو طرفه اي است كه از آن لذت مي برد و من در خياباني يكطرفه قرار دارم. يعني اينكه او هنوز جوان است و در آستانه 60 سالگي در مقايسه با من كه در پايان 80 سالگي هستم از نشاط بيشتري برخوردار است. كلينتون: موضوع جالب توجه براي من، پسرش ويليام بوش است كه آدم عجيبي است و نيز همسرم كه سناتور مي باشد. بوش: شوخي نكن، من بعداً در اين باره با تو صحبت مي كنم. كلينتون: باشه، اما به هر طريقي كه بخواهي در اين باره بحث و مناظره مي كنم. ولي اين يك خوش و بش دوستانه است كه از آن لذت مي بريم. اما به طور جدي بايد بگويم، كه تا چه حد بايد از دولتهاي خود به دليل مخالفت با تحصيلات و نيز نهادهاي مذهبي، انتقاد كنيم؟ من كه اهداف سياسي را در اين امور نمي بينم. فقط بايد سعي كنند دولتها كه اين امور را در مسير درست هدايت كنند. اگر چنانچه بار ديگر وارد دولت شوم، قطعاً با بوش پدر، مشاجره خواهم داشت.
پرزيدنت بوش، پسري دارد كه رييس جمهور آمريكا مي باشد، و بيل كلينتون همسري كه عضو سناي آمريكاست و هر دوي اينها در كانون توجهات و تحولات سياسي ما قرار دارند. آيا اين موضوع باعث سخت تر شدن و يا آسانتر شدن روابط و دوستي ميان شماها شده است؟ بوش: راستش تفاوتهايي را ايجاد مي كند. مثلاً اگر بوش رييس جمهور از من بخواهد پروژه اي را به كار ببندم يا بوش پسر، از من تقاضايي بكند، اينها فرق و تفاوت خواهد داشت. اما در نهايت فكر نمي كنم كه جايگاه وي در اصل ماجرا بر روابط ما تأثيري بگذارد. كلينتون: وقتي هيلاري (همسرم) به سنا رفت، به او گفتم كارهاي خنده دار و مضحكي در سنا داري، چنانچه كارهايت را هم با جمهوريخواهان و هم با دموكراتها هماهنگ كني، هرگز در سناي آمريكا دچار خستگي و احساس كسالت نخواهي شد، بويژه هنگامي كه سر به سر جمهوريخواهان بگذاري و مرتباً به دنبال تفاوتها و اختلافها باشي. اما اگر به دنبال انجام كاري باشي، اينجاست كه به زمينه هاي مشترك خواهي رسيد. و اين مسأله همواره به صورت دغدغه خاطر او و من درآمده است.
به نظر شما دونفر، ديگر رؤساي جمهور آمريكا پس از خروج از كاخ سفيد، چگونه بايد عمل كنند كه به مهارتهاي واحد و هماهنگ مثل شماها برسند؟ بوش پدر: فكر نمي كنم فرمول خاصي كه بتواند در مورد همه صدق كند وجود داشته باشد. هري ترومن، رييس جمهور اسبق آمريكا در فصلي از كتابش نوشته بود "چه كنيم با رؤساي جمهور سابق" او خود اظهارنظر و پيشنهادي كرده بود مبني بر اينكه هرگز به آنها به عنوان رأي دهندگان كنگره اجازه رأي دادن ندهيم. چه كسي به اين احمقها و آراي آنها نياز دارد؟ لذا به نظر من اين يك مسأله مشكلي است. از كاخ سفيد بيرون رفتن و كارهاي خود را پيگيري كردن، آن وقت تبديل به يك فرد معمولي شدن. اگر رؤساي جمهور آينده تصميم به كار با يكديگر بگيرند خوب است، اما فكر نمي كنم كه يك پيشنهاد براي همه كارساز باشد. كلينتون: من با اين نظريه پرزيدنت بوش موافقم. اگر رييس جمهوري پس از پايان كارش، يك دفتر حقوقي راه بيندازد، اين حق قانوني آنها مي باشد. اما از سوي ديگر، دو مشكل پيش مي آيد. ابتدا اينكه اين تصور درباره جانشينان ما پيش مي آيد كه آنها فكر مي كنند كه ما در دوران رياست خودمان كم كاري كرديم و از همه اندوخته ها و توانايي هاي خود در دوران رياست جمهوري مان استفاده نكرده ايم. ضمناً از جانشينان ما توقع كار بيشتري از سوي افكار عمومي و ساير رقباي سياسي شان مي رود و در واقع چيزي شبيه به معجزه را از آنها انتظار خواهند داشت. در اينجا يك موضوع ديگر است و آن اينكه عمر طولاني و زندگي خوب داشتن، مي تواند براي آينده مؤثر باشد. مثلاً همين جورج 80 ساله را كه ملاحظه كرديد كه چگونه با اين سن و سال، از هواپيما پريد بدون اينكه دچار مشكلي شود. اما دومين مشكلي كه براي كاركردن رؤساي جمهور بازنشسته به وجود مي آيد، نداشتن وجوه مشترك ميان آنها مي باشد، لذا پيشنهاد من اين است كه بايد به دنبال موضوعها و سوژه هاي مشترك ميان آنها بود و سپس اجازه بدهيم تا آنها هرگونه كه دلشان مي خواهد زندگي كنند و از فرصتهاي پيش آمده هرگونه كه سليقه و ذوق آنها اجازه مي دهد، استفاده كنند. اكثر ما، فكر مي كنيم كه در دوران زندگيمان افراد بسيار خوبي بوديم و احساس مي كنيم كه مديون كشورمان هستيم و شايد دنيا حداقل بر اساس معيارهايي پي به استعدادهاي ما ببرد. و اگر ما اين استعدادهاي خود را با يكديگر به كار بگيريم، هيچ گونه عيب سياسي در آن نمي بينيم بلكه بيش از پيش نتيجه بهتري خواهد داشت.
در خصوص بازي گلف خود در تابستان گذشته بگوييد. بوش پدر: من فقط در يك ساعت و 24 دقيقه براي 18 سوراخ توپ انداختم. كلينتون: من چهار تا پنج ساعت وقت صرف كردم. چطور بود؟ بوش: عالي. كلينتون: افتضاح. زيرا تنها در 5 سوراخ توپ انداختم.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- سناتور جان مك كين:جنگ بوش عليه تروريسم، مقاومت داخلي را تحليل برده است
منبع: فرانس پرس ٭ مترجم: حسين رزمنده جنگ بي منطق و نابخردانه دولت آمريكا عليه تروريسم باعث شده است تا اين وضعيت بيش از پيش مورد انتقاد و تحريم اعضاي كنگره واقع شود. خبرگزاري فرانس پرس اعلام كرد اين وضعيت زماني تشديد شد كه سناتور جمهوريخواه، جان مك كين از بوش خواست كه با اعلام شكست خود در خصوص جنگ با تروريسم شكنجه زندانيان را نيز متوقف كند.
از آن جايي كه سنا قانون ضد تروريسم را بعد از 11 سپتامبر سال 2001 تصويب كرد، اخيراً تصميم به تجديد آن گرفته است. اما به دليل رسوايي شكنجه گاه هاي آمريكا در اروپا و ساير نقاط جهان و نيز تضعيف مسايل داخلي، خواستار توقف و بلوكه كردن تجديد نظر در قانون مبارزه با تروريسم شده است. در پي افزايش انتقاد دموكراتها، اكنون دست راستي ها با جمهوريخواهان به دنبال راه حلي در خصوص توقف قانون ضد تروريستي بوش مي باشند. در كنار اين مسأله، جمهوريخواهان با شكست در به دست آوردن 60 رأي براي تأييد و تصويب قانون "وطن پرستي" كه در پايان ماه جاري تاريخ مصرف آن به پايان مي رسد، با مشكل مواجه شده اند. لذا از بوش خواسته اند كه نه تنها از تصويب قانون مبارزه با تروريسم دست بردارد. بلكه بپذيرد كه شكنجه عليه ساير شهروندان و مظنونان به ارتباط با تروريسم را متوقف كند؛ زيرا بوش و سازمانهاي موازي اطلاعاتي آن از شوراي جديدالتأسيس آژانس امنيت ملي به رهبري نگروپونته خواسته اند تا دست از تصويب اين دو قانون بردارد. اما با وجود اين مخالفتها، بوش همچنان به دنبال اين است تا با لابي هاي نفوذي خود، به تجديدنظر در تصويب قانون ضد تروريسم بپردازد. مخالفان و گروه هاي راستگرا مي گويند كه تصويب اين قانون قدرت مضاعفي را براي ورود به حيطه خصوصي و شخصي شهروندان به دواير اطلاعاتي موازي مي دهد. در اين ميان سناتور بيل فريست، رهبر اكثريت سنا، مي گويد، با وجود اين شكست كه با عدم كسب 60 رأي نتوانستيم به مقصود خود برسيم. اما ما اين لايحه را همچنان در دستور كار خود حفظ مي كنيم و بالاخره آن را به تصويب مي رسانيم. فرانس پرس به نقل از نيويورك تايمز مي نويسد: جدال و جنگ جديد و اختلافات بر سر لايحه "جنگ عليه تروريسم" باعث شده است تا بوش با مستمسك قرار دادن اتهام جاسوسي، به شهروندان بومي و نيز خارجيان مقيم آمريكا در محدوده خاك اين كشور، پا را فراتر بگذارد. اين اقدام بوش با محكوميت گروهها و راستگرايان عليه گزارش آژانس امنيت ملي همراه بوده است و آنها اعتراضات خود را به مسؤولان كاخ سفيد منتقل و منعكس كرده اند. اما بوش در مقابل با تلويزيون P.B.S. مصاحبه كرد و گفت: ما درباره منابع و روشها صحبت نمي كنيم. پس در خصوص عمليات اطلاعاتي اظهارنظر نكنيد. دليل اينكه چرا اين گونه برخورد مي كنيم، اين است كه دشمنان ما هميشه منتظرند كه بدانند، دقيقاً ما چه اقدامي را درباره آن ها طراحي و عملياتي مي كنيم. گمان مي كنم آنچه كه آمريكايي ها واقعاً مايلند كه بدانند دو مسأله است. ابتدا اينكه آيا ما تمامي آنچه را كه به كار مي بنديم، قادر هستيم از مردم حمايت كنيم؟ و دوم اينكه آيا ما از آزادي هاي مدني نيز همان گونه كه شايسته و بايسته است، حمايت مي كنيم؟ پاسخ من به هر دوي اين موارد اين است كه بله، ما قادر هستيم. اين ادعاي بوش در حالي مطرح مي شود كه، بوش در سال 2002، ناسا (مركز فضايي آمريكا) را مجاز نمود كه تمامي تلفنهاي شهروندان و تماسهاي مخابراتي و ايميل هاي هزاران نفر از آمريكايي ها را شنود و پيگيري نمايد، بدون آنكه قبلاً حكم قضايي چنين اقدامي را دريافت نمايد. بر اين اساس تاكنون 5 هزار آمريكايي پس از شنود مكالماتشان، بر اساس قانون ضد جاسوسي پس از 11 سپتامبر، تحت پيگرد و بازجويي قرار گرفته اند. خانم رايس در حمايت از بوش گفته است بوش همواره و هميشه اقداماتش قانوني بوده است. اما آرلن اسپكتر، جمهوريخواه و رئيس كميسيون قضايي سنا مي گويد: من به هر قيمتي كه شده جلوي اين لايحه مي ايستم. مك كين نيز ضمن حمله به لايحه مذكور معتقد است كه ما به بازنگري اين لايحه نيازمنديم. زيرا اين لايحه، مقاومت مردم را تحليل برده و در واقع، با مردم آمريكا مانند تروريستها برخورد مي شود. تأثيرات روحي و رواني اين اقدامات، زندگي اجتماعي و ارتباطات آنان را با يكديگر مختل كرده است. رئيس اتحاديه آزادي هاي مدني، كارولين فرديكسون عليه اين اقدامات بوش مي گويد: استراق سمع مكالمات شهروندان آمريكايي و ديگران در ايالات متحده بدون دستور قضايي و نيز مداخله در امور اطلاعاتي خارجي، كاملاً بر خلاف روح قانون اساسي و نيز نامشروع ترين اقدام مي باشد.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- مردگان معروف سال 2005
خبرگزاري ها در واپسين روزهاي سال و در آستانه ورود به سال جديد ميلادي، فهرستي از افراد سرشناس جهان را منتشر نموده كه در سال 2005 فوت كرده اند. در اين فهرست نام رفيق حريري، نخست وزير لبنان نيز به چشم مي خورد كه بر اثر انفجار كشته شد. ويم دويسنبرگ بانكدار مشهور هلندي، جان كارانگ رهبر شورشيان دارفور در جنوب سودان و معاون عمر البشير رئيس جمهور سودان كه بر اثر سقوط هليكوپترش كشته شد، در اين فهرست جاي دارند. همچنين نامهاي ادوارد هيث، رهبر حزب محافظه كار انگليس و پدر معنوي تاچر، نخست وزير اسبق انگلستان. ژائوزيانگ دبيركل سابق كمونيست چين، اسماعيل مرچنت، فيلمساز معروف مصري و رابين كوك، وزير خارجه انگلستان - كه از مخالفان حمله آمريكا و انگليس به عراق بود و به عنوان اعتراض به سياستهاي توني بلر در پيروي از بوش، از مقام خود استعفا كرد- در اين فهرست ديده مي شود. عزر رايزمن، از رؤساي جمهور سابق رژيم صهيونيستي كه بر اثر بيماري مرد. كي،آر. نارايان رئيس جمهور بسيار فرتوت هند، ميلتون ابوته، رئيس جمهور سابق اوگاندا، ديويد لانچ، نخست وزير سابق نيوزيلند، ملك فهد پادشاه عربستان، ماريا شل بازيگر آلماني و جان ميلز، هنرپيشه انگليسي از ديگر افراد معروفي بودند كه در فهرست مردگان سال 2005 قرار دارند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- آشنايي با پرجمعيت ترين خانواده آمريكايي ؛ديويد آخرين فرزند ما نخواهد بود
منبع: خبرگزاري فرانسه
سرويس ترجمه: در 7 دسامبر امسال، خبرگزاريهاي جهان، طي گزارشي مصور، از هفدهمين زايمان زني در يكي از بيمارستانهاي آمريكا خبر دادند كه پرجمعيت ترين خانواده آمريكايي را تشكيل دادند. اكنون، با گذشت چند هفته از آن اتفاق، اخبار و اطلاعات بيشتري در خصوص اين خانواده پرجمعيت مخابره شده است.
با به دنيا آمدن كودكي به نام "ديويد" پرجمعيت ترين خانواده آمريكايي كه مليت واقعي آنها اوكرايني است، دنيا با اين خانواده آشنا شد.
"ولاديمير" و "زينادا چرنينكو" پرجمعيت ترين خانواده اوكرايني مهاجر در آمريكا محسوب مي شوند، اين زوج تا شش ماه پس از ازدواج خود در اوكراين بچه دار نشدند و از اين مسأله بسيار نگران بودند، آنها پس از مهاجرت به آمريكا و اقامت در كاليفرنيا، به عنوان كارمند امنيتي يك مدرسه خصوصي در كاليفرنيا به همراه خانواده خود در يك خانه كه هفت اتاق دارد، زندگي مي كنند.
مردم با طرح سؤالات كليشه اي همواره از آنها درباره مشكلات ماليشان مي پرسند، "ولاديمير" پدر اين خانواده مي گويد: من به خانواده ام عشق مي ورزم، آموزش، پرورش و تربيت و بزرگ كردن بچه ها كار سختي است اما با صبر و حوصله تحمل مي كنم.
اين خانواده داراي يك ماشين وانت با 15 صندلي و يك ميز شام بسيار بزرگ است. "ديمتري چرنينكو" 18 ساله فرزند آنان مي گويد: دوستان من از اين كه خانواده شان تنها يك يا دو فرزند دارد، نگرانند. او ادامه مي دهد: آنان براي چه به خانه مي روند؟ من هرگز نشده كه از مدرسه به خانه بروم و كسل باشم چرا كه هميشه چيزي براي سرگرمي دارم.
بچه ها هيچ گاه بر سر سهم غذاي خود، كانال تلويزيون يا چيزهاي ديگر، مشكلي ندارند، زيرا پدر به آنان آموخته است كه خودبيني را كنار بگذارند تا خانواده شان را زنده نگه دارند.
پدر و مادر اين خانواده مي گويند: برآوردن هزينه هاي خورد و خوراك و مخارج هفته اي آنها سخت است زيرا به محض دريافت پول هفتگي، بلافاصله بايد براي خريد به بازار بروند.
آنان از مردم و مغازه داران شهر خود، به دليل كمكهايشان قدرداني مي كنند.
وقتي از اين زوج سؤال شد كه آيا ديويد آخرين فرزندتان است گفتند، مطمئن نيستيم!
٭ منبع: خبرگزاري شينهوا
تولد 18 پاندا، كه در نوع خود يك ركورد محسوب مي شوند، در مركز تحقيقات و پژوهش زيست شناسي استان سيجوان چين در معرض تماشاي عمومي گذاشته شد.
دانشمندان چيني ضمن ابراز خوشحالي از تولد اين 18 پاندا، آنها را در خانه اي كه 140 پانداي ديگر زندگي مي كنند و تنها 10درصد از كل پانداهاي چيني را تشكيل مي دهند، نگهداري مي نمايند.
مركز تحقيقات چين، يكي از معتبرترين مراكز پانداشناسي و تحقيقات مربوط به اين نوع حيوانات در سراسر جهان مي باشد.
