----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
دروغهاي بزرگ 2005

گروه سياسي- محمدي: بدترين دروغ سياسي سال 2005 را چه كسي بر زبان آورد؟
بر اساس يك سنت رسانه اي، هر سال در چنين روزهايي شاهد انتشار فهرستهاي رنگارنگي هستيم كه حاصل جمع بندي "ترينهاي" آن سال است.




در واپسين روزهاي سال جاري ميلادي، هر يك از گزارشگران مجله آمريكايي نيوزويك سرگرم گردآوري "ترينهاي" يك حوزه شده اند. در اين ميان "النور كليفت" مأمور جمع بندي دروغهايي شده كه سياستمداران در سال 2005 تحويل افكار عمومي داده اند.
كليفت در ابتداي گزارش خود كه عنوان "دروغهاي بزرگ" بر پيشاني آن خودنمايي مي كند، نوشته است: مايه تأسف است كه فهرست دروغگوها اين قدر طولاني است.
كليفت ادامه مي دهد: در گردآوري فهرستهاي امسال بيشترين تعداد به بخش "بزرگترين دروغ" مربوط مي شود. در اين بخش من بيانيه كاخ سفيد در مورد "كارل راو" و "لوئيس ليبي" را كه در آن ادعا شده بود اين دو دخالتي در فاش شدن هويت مأمور مخفي "سيا" نداشته اند، انتخاب كردم. "راو" و "ليبي" نقش آفرينان اصلي سناريويي بودند كه طراحان آن به بدنام كردن "جو ويلسون"، آخرين سفير آمريكا در عراق پيش از جنگ خليج فارس، مي انديشيدند، زيرا ويلسون يكي از اصلي ترين مباني مورد استناد آنها را براي حمله به عراق(تلاش عراق براي خريد كيك زرد و ساخت بمب اتمي) زير سؤال برده بود(حتماً به ياد مي آوريد كه جنجال در اين زمينه با نام والري پليم، همسر جو ويلسون گره خورده بود. بيانيه كاخ سفيد مبني بر اين كه همسر وي سالها مأمور مخفي آژانس اطلاعات مركزي، سيا، بوده است، سبب شد ويلسون فرياد اعتراض برآورد).
"همه اطلاعاتي را كه ما داريم، ديگران هم دارند" يكي ديگر از دروغهاي مورد علاقه كاخ سفيد است كه بارها تكرار شده است. اعضاي كنگره از گزارشهاي روزانه رئيس جمهور بي اطلاع هستند. در يكي از اين گزارشها كه پيش از حملات 11 سپتامبر تسليم بوش شده، در مورد تصميم بن لادن براي انجام حملاتي در داخل خاك آمريكا هشدار داده شده بود.
همچنين نمايندگان مجالس آمريكا از هشدارهايي كه حاكي از دسترسي عراق به سلاحهايي كشتار جمعي بود و يا ترديدهايي كه در مورد اعتبار منابع اطلاعاتي دولت آمريكا وجود دارد، آگاه نيستند.
بوش در بيان چيزهايي كه دروغ و غيرواقعي بودن آنها آشكار است، خوب عمل مي كند. با وجود شواهد فراواني كه از ابوغريب، گوانتانامو و زندانهاي مخفي در اروپاي شرقي به دست آمده، بوش ادعا كرد: ما شكنجه نمي كنيم. ديك چني، معاون رئيس جمهور آمريكا، بارها به كنگره رفت تا براي اعطاي حق شكنجه به دولت در مجالس قانونگذاري اعمال نفوذ كند و وقتي نمايندگان با 90 رأي مخالف در برابر تنها 9 رأي موافق به مخالفت با او برخاستند، تسليم شد.
افشاي صدور مجوز جاسوسي از شهروندان آمريكايي توسط بوش بدون حكم قضايي، يكي از جديدترين مواردي بود كه راه خود را به فهرست "بزرگترين دروغ" سال باز كرد. بوش در توجيه اين مسأله مي گويد، به سبب نياز به سرعت عمل، قانون را ناديده گرفته است. بوش شايد به كردار خود ايمان داشته باشد، اما حقيقت چيز ديگري است.
قانون كنترل اطلاعاتي خارجي مصوب سال 1978، براي سرعت دادن به روند امور امنيتي و اطلاعاتي خارجي، دادگاه محرمانه اي را پيش بيني كرده است. بازوي اجرايي اين دادگاه مي تواند تلفن هركسي را شنود كند بي آنكه تا 72 ساعت پس از اين كار نيازي به گرفتن حكم قضايي باشد. اين دادگاه در رسيدگي به درخواستها چندان سختگير نيست و طي 25 سالي كه از شكل گيري آن مي گذرد از مجموع 19 هزار درخواست رسيده تنها با 5 مورد موافقت نكرده است. بوش بي هيچ پرده پوشي و با غرور مي گويد به قانون شكني ادامه مي دهد. به نوشته واشنگتن پست، يكي از قضات دادگاه قانون امينت اطلاعات خارجي در اعتراض آشكار به اين مسأله استعفا داده است و ديگر همكاران او مي پرسند چرا دادگاه محرمانه اي داريم كه ناديده گرفته مي شود.
توضيحات بوش مملو از دروغ است. او مي گويد دشمنان، ما را زير نظر دارند و نيويورك تايمز را كه پرده از ماجراي جاسوسي برداشت، تهديد به اقدامات قانوني مي كند. بوش مي گويد پيوسته با كنگره در ارتباط است و چتر نظارتي كنگره همه امور را تحت پوشش دارد. اما اين ادعا حقيقت ندارد. گروه موسوم به "هشت" كه متشكل از رهبران دو حزب در سنا و مجلس نمايندگان و نيز رئيس و اعضاي عالي رتبه كميته اطلاعاتي است، از يادداشت برداري از آن چه به آنها گفته مي شود و يا گفتن آنها به ديگر همقطارانشان منع شده اند. نامه دست نويس سناتور دموكرات، جي راكفلر، به چني نمايانگر نگراني وي از اين مسأله است. راكفلر نتوانست بررسي مشروعيت قانوني موارد مطرح شده را به كاركنان كنگره بسپارد. او حتي نتوانست نامه اش را به دليل محرمانه بودن تايپ كند. اين وضعيت را به دشواري مي توان نظارت قانوني كنگره دانست.
برخورد خودپسندانه با ساز و كارهاي جامعه دموكراتيك، الگويي است كه دولت فعلي آمريكا آن را تعقيب مي كند.
از ديد بوش و چني، كنگره و دستگاه قضايي آمريكا به جاي آن كه بخشي از حاكميت به شمار آيند، تنها مانع انگاشته مي شوند.
نظرسنجي ها نشان داده است بيشتر آمريكايي ها ديگر به تيم بوش اعتماد ندارند و از همين روي است كه بوش و چني با منتقدانشان با تندي برخورد مي كنند. اگر آنها در "بازي جاسوسي" بازنده شوند، آثار ناشي از آن سياست جنگي و نيز شعارهاي داخلي شان را نابود مي كند. ما مكانيسمي براي تعامل با رئيس جمهوري كه اعتماد عمومي را از دست داده و هنوز سه سال از دوران رياست جمهوري او باقي مانده است، نداريم.
صحبت از اعلام جرم عليه رئيس جمهور نيست؛ زيرا با وجود تسلط جمهوريخواهان بر سنا و مجلس نمايندگان بروز چنين اتفاقي محتمل به نظر نمي رسد. حمله سناتورهاي دموكرات و جمهوريخواه به بوش، مسأله اي است كه احتمال وقوع آن وجود دارد. جلسه رأي اعتماد به ساموئل آليتو، نامزد تصدي ديوان عالي آمريكا، يكي از نخستين رويدادهاي هفته اول اولين ماه سال آينده ميلادي است. از زماني كه آليتو توسط بوش نامزد رياست ديوان عالي شده، خبرهاي فراواني در مورد يادداشتهايي كه به عنوان يكي از اعضاي دولت رونالد ريگان مي نوشته، منتشر شده است. آليتو مي خواهد به آمريكايي ها بباوراند كه در دوره رياست جمهوري ريگان به عنوان جواني تازه كار و بي تجربه كارهايي كرده تا واجد شرايط احراز پستي در دولت شود. از طرفي كاخ سفيد هم اصرار دارد آن چيزهايي كه آليتو در مورد ناديده گرفتن حريم شخصي و حقوق فردي نوشته، جدي نبوده است. اين هم يك دروغ بزرگ ديگر است. با اين وصف، عجيب نيست كه فهرست دروغهاي امسال براحتي آماده شد.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
نجيب زاده سرخ

٭ آسوشيتدپرس
رئيس جمهور منتخب بوليوي با لباسهاي رسمي و ژاكت چرم قهوه اي رنگ توجه خود را بيشتر معطوف به برپايي تظاهراتهاي خياباني مي كند تا اينكه در راهروهاي قدرت به زد و بند سياسي بپردازد. سخنراني هاي آتشين او ديگر جايي براي متن از پيش نوشته شده، نمي گذارد.
مورالس، رئيس جمهور بوليوي كه از 22 ژانويه ( 2 بهمن) رسماً آغاز به كار خواهد كرد، اكنون بعنوان شخصيتي تندرو در عرصه سياست جهاني و بعنوان نخستين رئيس جمهور سرخپوست اين كشور مشرف به سلسله جبال "آند" نبض قدرت را در دست گرفته است.
پيروزي مورالس در انتخابات رياست جمهوري بوليوي و وعده هاي وي در خصوص برچيدن طرح آمريكا در متوقف ساختن بوليوي از كشت گياه كوكا و نيز ملي كردن صنعت نفت و گاز اين كشور، باعث نگراني واشنگتن شده است.
مورالس كه خود را از همپيمانان اصلي فيدل كاسترو، رهبر كوبا مي داند، از منتقدان سرسخت تجارت بازار آزاد محسوب مي شود و پيروزي وي در رقابتهاي انتخاباتي را مي توان برگ ديگري از صفحات داستان موفقيت چپگرايان در آمريكاي لاتين تلقي كرد.
با توجه به اينكه كشورهاي آمريكاي جنوبي از شيوع فساد، فقر مزمن و حاكميت برگزيدگان به ستوه آمده اند؛ اما سبك سنت شكنانه و فعاليتهاي مورالس 46 ساله در سكانداري تظاهراتهاي خياباني كه به پيروزي وي و برقراري ارتباط نزديكش با اكثريت سرخپوست در بوليوي انجاميد، يقيناً به محض آغاز به كار وي، مايه گرفتاري نيز خواهد بود؛ چرا كه وي در قبال آحاد مردمي كه به وي رأي دادند، مسؤوليت سنگيني دارد.
اين كشور از 180 سال پيش كه به استقلال دست يافته، همواره صحنه بروز ناآرامي ، تظاهراتهاي خياباني و كودتا بوده است.
مورالس رهبر تظاهراتهايي بود كه سرانجام به سرنگوني دو رئيس جمهور در سالهاي 2003 و 2004 منجر شد.وي در اين راه از حمايت مردم، سد معبر كردنها و تظاهراتهاي مردمي بهره جست. اكنون به لطف همان خاستگاه مردمي در عرصه اي قدم گذاشته كه اگريك لحظه بلغزد، تظاهراتهاي جمعي را خواهد ديد. رئيس جمهور منتخب بوليوي وعده داده، وحشتناكترين كابوس براي آمريكا باشد. وي در جستجوي تسكين نگراني هاي برخي از رأي دهندگاني كه از وي حمايت نكردند، آلوارو گارسيا لينرا كه از طبقه متوسط جامعه و از روشنفكران بوليوي بشمار مي آيد را بعنوان معاون خود برگزيده است.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
در گفتگوي قدس با كارشناس ارشد مسايل سوريه و لبنان مطرح شد ؛دمشق تسليم نمي شود

گروه سياسي- شادي قندهاري: سفرهاي مكرر بشاراسد رييس جمهور سوريه به مصر در مقطعي كه آمريكا فشارهاي خود را بر دولت دمشق چند برابر كرده است، بحث برانگيز شده است. مبارك به عنوان حلقه واسط اعراب و غرب و دولت قاهره به عنوان دولتي كه از روابط گرم و صميمانه اي با صهيونيستها برخوردار است، در زير ذره بين تحليلگران بين المللي قرار گرفته است. مبارك بارها براي وساطت درتنشها وچالشهاي منطقه، اعلام آمادگي كرده است، اما گرماي روابطش با آمريكا و اسراييل، بسياري را دچار ترديد كرده است. حسين رويوران مي گويد: "قاهره هميشه سعي داشته تا خود را به عنوان يك ميانجي و نماينده اعراب در گفتگوبا غرب نشان بدهد. هر چند نقش مصر در خصوص بحران سوريه چندان محسوس نيست، ولي بديهي است كه در وضعيت پيش آمده دمشق هم خواهان ميانجيگري است."با اين حال بحث بر سر آن است كه دو كشور سوريه و مصر با وجود اختلافهاي اساسي در استراتژي سياست خارجي خود چگونه مي توانند به يك همگرايي و هماهنگي برسند. حسين رويوران كارشناس ارشد مسايل سوريه، لبنان و فلسطين در گفتگو با خبرنگار ما به بررسي اين موضوع مي پردازد.

آقاي رويوران! بشار اسد به مصر سفر كرد و در حال حاضر در محافل سياسي بحث بر سر ميانجيگري قاهره ميان دمشق و واشنگتن است، آيا در سفر آقاي اسد به مصر، مقامات قاهره پيامي و يا راهكاري براي سوريه داشتند؟
اولاً رابطه مصر و سوريه در چند دهه اخير يعني از زمان حافظ اسد، يك رابطه همكاري گسترده در سياستهاي منطقه اي بوده است و به همين دليل اين به صورت يك عرف بين دو كشور در آمده كه رهبرانشان هر چند ماه همديگر را مي بينند و اساساً ديدارهاي سران دو كشور نسبت به ديگران بسيار بيشتر است و اين را بايد به عنوان يك واقعيت پذيرفت. اما مسأله ديگر اين است كه مصر در سياست منطقه اي و بين المللي خود به دنبال يك نقش وظيفه اي است. و همواره سعي اين كشور بر آن است كه در ارتباط با فلسطين و بحرانهاي جهان عرب به عنوان يك ميانجي يا نماينده جهان عرب با غرب در گفتگو باشد. نقشي كه مصر در مورد فلسطين ايفا مي كند، كاملاً مشهود است، اما نقش مصر در رابطه با سوريه زياد محسوس نيست، ولي از همان رفتار تبعيت مي كند.با توجه به تحولاتي كه در لبنان رخ داده است، غرب در اين بحران به صورت بازيگر فعال وارد شده لذا مصر مي تواند به عنوان كانال ارتباطي در گفتگوي غيرمستقيم باشد.
برخي از ملتهاي عرب، مصر را به عنوان عامل غرب در منطقه مي دانند و از آنجا كه سوريه به عنوان يك كشور ضد صهيونيسم مطرح است چگونه ممكن است دو كشور با وجود اختلافهاي بنيادي در سياست خارجي، به يك همگرايي و هماهنگي مطلوب در سياستهاي منطقه اي برسند؟
البته پذيرفتن اينكه مصر عامل آمريكاست، شايد تعبير دقيقي نباشد. چرا كه مصر پايتخت فرهنگي، جمعيتي و سياسي اعراب است و بين نقش بين العربي خودش و نقش ارتباط نزديكي كه با آمريكا دارد واز كمكهاي مالي و نظامي آمريكا برخوردار است، سعيش بر اين است كه برآيندي به وجود بياورد تا هم نقش عربي خودش را ايفا بكند و هم توقعاتي كه غرب بويژه آمريكا از مصر دارد را انجام دهد. به همين دليل نمي توان گفت كه نقشي كه مصر ايفا مي كند كاملاً در چارچوب مأموريتي است كه غرب به آن داده، بلكه بايد گفت كه مصر، با توجه به ديدگاههاي سوريه و آمريكا يك خط مياني انتخاب مي كند.

چشم انداز روابط سوريه و غرب را چگونه ارزيابي مي كنيد و با وجود وساطت قاهره روابط فعلي دمشق- واشنگتن به چه سمتي هدايت خواهد شد؟
از آنجا كه آمريكا طرح خاورميانه بزرگ را در دست بررسي دارد به دنبال آن است كه مراكز مقاومت در سطح خاورميانه را از حالت مبارزه خارج و به پايگاههاي تسخير شده و سلطه پذير تبديل كند. به عبارتي آمريكا در منطقه خاورميانه، روي حزب ا...، حماس و جهاد اسلامي و همچنين سوريه و ايران حساسيت دارد، تقريباً كانونهاي اصلي مخالفت با آمريكا، كشورها و جنبشهايي هستند كه استقلال طلبند كه هويتشان مستقل و بومي است.از نگاه آمريكا، سوريه يكي از كشورهاي ناهمگون است. پس واشنگتن سعي دارد تا سوريه را تحت سلطه خويش در آورد، اما اين كشور تاكنون مقاومت كرده است.
آمريكا در اين چارچوب، الگوهاي مختلف را به صورت همزمان- براي ايجاد منطقه خاورميانه بزرگ- به اجرا در مي آورد. الگوي ليبي كه الگوي تغيير از بالا به پايين است، يك الگوست و نمونه عراق كه تغيير از پايين به بالاست، الگوي ديگري است كه آمريكا در سطح منطقه به وجود آورده است. من تصور مي كنم كه الگوي سوريه يك الگوي متفاوت از ديگر الگوهاست، به همين جهت آمريكا از طريق افزايش فشار به دنبال ايجاد تغييرات است.

آيا آمريكا مي تواند از طريق بكارگيري الگوي جديد در سوريه و لبنان به نتيجه برسد؟
تاكنون هيچ شاخصي مبني بر اينكه آمريكا موفقيتهايي در اجراي اين الگو به دست آورده باشد، ديده نشده است و سوريه همچنان با استراتژي كاهش فشار و دوري از تحريك واشنگتن، فشارها را كم مي كند، ولي تصميم ندارد كه مقابل آمريكا تسليم شود و اگر اين مسأله ادامه پيدا كند، برخي از كشورهاي منطقه همچنان طرفدار آمريكا و برخي ديگر هم مخالف آمريكا باقي مي مانند كه به نظر من وضع فعلي ادامه مي يابد و در صورتي كه كانونهاي مقاومت هم به مبارزه ادامه بدهند طرح خاورميانه بزرگ شكست خواهد خورد.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
احزاب سكولار، بازنده اصلي انتخابات عراق

خبرگزاري فارس- نيويورك تايمز: به نظر مي رسد احزاب سكولار عراق بازندگان اصلي اين انتخابات بودند. احزاب كرد در ازاي ائتلاف با شيعيان توانستند كنترل كامل مناطق كردنشين شمال شرقي عراق را در دست بگيرند و احزاب سني نيز برخلاف انتخابات قبلي كه آن را تحريم كرده بودند، در اين انتخابات با حضور گسترده خود توانستند نتايج نسبتاً قابل قبولي به دست آورند و در اين ميان بازندگان اصلي، احزاب سكولار عراق بودند."رأي اكثريت شيعيان به اين معناست كه احزاب سكولاري مانند حزب اياد علاوي و احمد چلبي، فاقد مهارت سياسي لازم هستند و علاوي، آخرين گزينه مطلوب واشنگتن، در يك سال نخست وزيري خود بيش از آنكه در پي يافتن دوستان جديد برآيد، براي خود دشمن تراشي كرده است."

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
نيمه اسفندماه، آخرين مهلت تشكيل دولت عراق تعيين شد

براساس توافق اخير بين مقامات عراقي، هفته اول ماه مارس (اواسط اسفند ماه) بعنوان زمان نهايي تشكيل دولت جديد عراق تعيين شد.
به گزارش ايسنا، روزنامه الاتحاد به نقل از يك مقام سياسي رسمي عراق نوشت: بعد از مذاكرات انجام شده طي سه روز گذشته بين جلال طالباني رئيس جمهور عراق، زلماي خليل زاد سفير آمريكا در بغداد و سيد عبدالعزيز حكيم رئيس مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق، تأييد شد كه هفته اول ماه مارس بعنوان آخرين مهلت براي تشكيل دولت جديد عراق باشد.
از سوي ديگر، روزنامه الوطن در خبري آورده كه صالح المطلق از سياستمداران سني عراق و رئيس جبهه گفتمان ملي تأكيد كرد كه با تشكيل دولت متحد ملي درصورتي كه حقوق تمامي گروها درآن در نظرگرفته شود، موافق است.
وي خاطرنشان كرد: چنانچه دولت بر اساس تقلب و پوشاندن حقايق تشكيل شود، از دولت كناره گيري خواهد كرد.
مطلق تصريح كرد: ما خواهان تشكيل دولتي هستيم كه در راستاي حفظ جان مردم و توسعه كشور گام بردارد.
وي تشكيل دولت متحد ملي را در از بين بردن جنگهاي داخلي ضروري دانست.
پايگاه اينترنتي المحيط نيز در خبري آورده است : قاسم الهاشمي از مقامات ارشد مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق، اخبار مربوط به استعفاي بيان جبر صولاغ وزير كشور عراق را سخناني كذب خوانده و گفت: اين سخنان در راستاي متزلزل ساختن صفوف ملي مردم عراق همزمان با تشكيل پارلمان و دولت جديد صورت مي گيرد.
وي انتشار اين اخبار را تلاش برخي از گروهها براي تصفيه حسابهاي سياسي و طايفه اي دانست و تأكيد كرد: فهرست ائتلاف يكپارچه عراق و ديگر احزاب سياسي فعال اين كشور درصدد تشكيل يك دولت متحد ملي هستند و اين اتهامات براي ايجاد جنگ داخلي بين شيعه و سني بيان مي شود.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پيام غمبار اليزابت دوم

ملكه اليزابت دوم، در پيام غمبار خود بمناسبت فرارسيدن ايام كريسمس، ياد و خاطره تمامي قربانيان واقعه سونامي و بمبگذاريهاي لندن در سال گذشته را گرامي داشت.




به گزارش ايسنا به نقل از آسوشيتدپرس، اليزابت دوم ملكه انگليس، در پيام خود با اشاره به سونامي در سواحل جنوب شرقي آسيا كه بر اثر آن نزديك به 216 هزار تن كشته و يا مفقود شدند، گفت: تنها چندي پس از پخش پيام كريسمس در سال گذشته، جهان يكي از بي سابقه ترين و ناگوارترين بلاياي طبيعي را تجربه كرد. پس از وقوع سيل سونامي در 26 دسامبر، جهان شاهد توفان سهمگين كاترينا در نيو اورلئان و زلزله شديدي در شبه قاره هند و پاكستان بود.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ناپديدشدن پرونده قتل

يك منبع قضايي از ناپديدشدن پرونده اصلي قتل عبدالمجيد خوئي در نجف خبرداد.




به گزارش ايلنا، يك منبع قضايي از ناپديدشدن پرونده قضايي قتل "عبدالمجيد خوئي" نوه "آيةا... خوئي" از مراجع بزرگ شيعيان خبرداد.روزنامه الشرق الاوسط چاپ لندن نوشت كه اين منبع قضايي اظهارداشت: "پرونده اصلي تحقيق درباره قتل عبدالمجيد خوئي در 10 آوريل 2003 به همراه يادداشت بازداشت "مقتدي صدر" و برخي از هواداران وي به اتهام دخالت در اين حادثه كه توسط "رائد جوحي" قاضي فعلي دادگاه صدام صادرشده بود، ناپديدشده است."

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
حضور مجدد در دولت

نخست وزير لبنان اظهارداشت: درخصوص ارتباط با وزراي حزب امل و حزب ا... لبنان به پيشرفتهايي دست يافته ايم.




به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه الراي العام، فواد سنيوره نخست وزير لبنان در صيدا اظهارداشت: ما همچنان به برقراري ارتباط و مذاكرات با وزراي حزب امل و حزب ا... لبنان كه مشاركت خود را در دولت به حالت تعليق درآورده اند، ادامه مي دهيم تا در جلسات كابينه وزرا حضور يابند.
سنيوره تأكيد كرد: ما مي دانيم كه آنها تلاشها و مسؤوليتهاي خود در پستهاي وزارتي شان را كنار نگذاشته و نخواهند گذاشت.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------