---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- آیا اشتباه در قضاوت جبران می شود؟
خسارت دیدگان از دادگاه دوباره به دادگاه نمی روند
٭ یك مرد با یك دنیا اتهام
روی رفتن به خانه اش را نداشت، اگرچه حكم آزادی و تبرئه در دستش بود، اما همه هنوز به
چشم یك كلاهبردار حرفه ای به او نگاه می كردند.
حتی كاسب محل كه از دوستان قدیمی او بود سلامش را به سنگینی پاسخ گفت:او چند روز بعد
خانه اش را فروخت و از آن محل نقل مكان كرد. اما هرگز نتوانست از نگاههای تند و
حرفهایی كه در مورد او در فامیل جریان داشت، راحت شود.
٭ او سكته كرد
وقتی خبر دستگیری پسرش را به جرم حمل مواد مخدر به او دادند، جدی نگرفت، او می دانست
پسری را كه در نهایت دقت پرورش داده و همه جور امكانات در اختیارش گذاشته به این راه
كشیده نخواهد شد.
او با پسرش دوست بود، به طوری كه حتی از شخصی ترین مسایل او باخبر می شد، حال چطور
می شد كه او با یك باند مواد مخدر ارتباط داشته باشد و او نداند؟
وقتی مرد را برای بازجویی فرا خواندند، تازه متوجه شد كه آنچه شنیده شوخی نبوده و
در خودروی پسرش مقداری مواد مخدر كشف شده است.
آن شب وقتی مرد از دادگاه برگشت تا نزدیك صبح خوابش نبرد، فردای آن روز جنازه پدر را
تشییع كردند.
او تحمل این ننگ و رسوایی را نداشت.
اما چند روز بعد مردی كه به جرم حمل مواد مخدر دستگیر شده بود، ادعا كرد كه به
درخواست كسی كه با پسر جوان دشمنی داشته در خودروی او مواد مخدر جاسازی كرده و پسرك
بی گناه از زندان آزاد شد.
٭ محكوم به بی گناهی
او هر چه گفت كسی نشنید، او چند بار قبل هم به دادگاه مراجعه كرده بود و حرفهایش را
زده بود، اما شلوغی دادگاه موجب شد كسی به حرفهای او توجه نكند.
در نهایت حكم صادر شد و او به جرمی كه مرتكب نشده بود، محكوم به پرداخت خسارت شد.
ماجرای یك تصادف، اگرچه همه چیز در اعتراضیه فرد به نظر اول مأمور راهنمایی به طور
كامل بیان شده بود، اما به دلیل توجه نكردن قاضی به مدرك جدید، حكم علیه او صادر شد
و او دیه را كه بیمه هم متقبل نشده بود مجبور شد از جیبش بدهد و این یعنی فروش خودرو
و قرض فراوان.
مرد مدتها بعد از این ماجرا متوجه شد كه می تواند دوباره پرونده را پیگیری كند، او
زمانی به نتیجه رسید كه توانایی كسب دوباره بسیاری از آنچه را كه از دست داده بود،
نداشت.
٭ اما چرا؟
این روال متعلق به دادگاههای كشور ما نیست، یا اصلاً بهتر بگویم این گونه نیست كه فقط
در دادگاه ها اتفاق بیفتد، اما در حوزه قضایی چون مجرمیت از اهمیت خاصی برخوردار است
و در واقع بازی با حیثیت مردم است، مورد توجه بیشتری قرار می گیرد.
از این قبیل خبرها بسیار به چشم می خورد كه مثلاً بی گناهی فلان كسی كه به جرمی دستگیر
و روانه زندان شده بود، بعد از 25سال یا كمتر و بیشتر اثبات شد و او از زندان آزاد
گردید.
در ادامه این اخبار كه بیشتر در كشورهای اروپایی یا آمریكا اتفاق می افتد، فرد از
دولت طلب خسارت كرده است.
این قسمت ماجرا یعنی طلب خسارت از دولت یا دستگاه قضایی در كشور ما هنوز جنبه
اجرایی پیدا نكرده یا این كه مردم با آن آشنا نیستند.
٭ در قانون هست
دقت در قانون اساسی نشان می دهد كه میثاق ملی ایرانیان به این نكته نیز توجه داشته
و از كنار آن بی توجه عبور نكرده است.
براساس اصل 171 قانون اساسی "هرگاه بر اثر تقصیر و اشتباه قاضی در موضوع یا حكم یا
در تصدیق حكم بر مورد خاص ضرر مادی و معنوی متوجه كسی گردد، در صورت تقصیر، مقصر
طبق موازین اسلامی ضامن است، در غیر این صورت خسارت به وسیله دولت جبران می شود و از
متهم اعاده حیثیت می شود."
جمال كریمی راد، سخنگوی قوه قضاییه نیز با اشاره به این قانون اظهار می دارد:در مورد
كاركنان دولت هم در حال حاضر قانون مسؤولیت مدنی مصوب سال 1339 وجود دارد، در نتیجه
جمهوری اسلامی پیش بینی كرده كه در رابطه با قضات و كاركنان، در جرایم عمدی فرد ضامن
است و در مواردی كه قصور یا اشتباهی شده باشد، دولت ضامن است و طبق قانون شخص
می تواند پیگیری و حق خود را استیفا كند.
وی خاطرنشان می كند:اگر قاضی اشتباه كرده و سبب شود خسارت به شخصی وارد شود، دولت
باید این خسارت را پرداخت كند، اما اگر بحث اشتباه باشد در اصل 171 و 58 قانون مجازات
اسلامی مشخص كرده است اگر قاضی تقصیر كرده باشد، خودش ضامن است.كریمی راد تصریح
می كند:ما برای جرایم مهم دادگاه كیفری استان را ایجاد كردیم كه جرایم مهم را با
تعدد قاضی رسیدگی كند. قوه قضاییه به دنبال این است كه در ساختار قضایی اصلاحات
دقیق تر و عمیق تری داشته باشد.
كرمی، رئیس دادگاه های عمومی و انقلاب تهران نیز در این زمینه می گوید:راه جبران خسارت
این است كه افراد متضرر به محكمه صالحه دادخواست ارایه كنند.
وی در ادامه یادآور می شود:روند به گونه ای است كه ممكن است احكام صادره از سوی
دادگاه بدوی از سوی سایر محاكم نقض شود یا مورد تجدیدنظر قرار گیرد، طبیعت كار قضایی
این است كه امكان ایجاد نارضایتی وجود دارد، اگر از روی عمد بود مرتكبان مورد پیگرد
قانونی قرار می گیرند، اما وقتی سیر طبیعی كار به گونه ای است كه منجر به برائت
می شود، قانون راه جبران خسارت را پیش بینی كرده است.
٭ خسارت معنوی مسكوت است
محمد علی دادخواه، وكیل دادگستری در این خصوص می گوید:در اعلامیه جهانی حقوق بشر ایراد
ضرر و خسارت به افراد ممنوع شده و هیچ كس حق ندارد به ضرر دیگری اقدام كند.
وی با بیان این كه طبق اصل 171 قانون اساسی اگر قاضی دقیق بررسی نكرده و حكم صادر
كند و به علت اشتباه یا سوء نیت قاضی به كسی ضرر وارد شود، باید جبران كند، در غیر
این صورت خسارت به وسیله دولت جبران می شود، یادآور می شود:قانون در این زمینه كه
خسارت معنوی بر افكار عمومی جامعه را چگونه باید جبران كرد، مسكوت مانده است.وی
تصریح می كند:دادستان به عنوان شخصی كه باید از منافع عموم حمایت كند باید در این بحث
وارد شود.
٭ زندان به جای وثیقه
صالح نیكبخت یك وكیل دادگستری دیگر نیز در این زمینه معتقد است:هنوز در دستگاه قضایی
كشور این فكر كاملاً جا نیفتاده كه برای هر پرونده ای قاضی متناسب با اتهام و متهم
پرونده انتخاب شود.
وی می گوید:در بسیاری از پرونده های سیاسی یا جزایی مهم و پرسر و صدا قضاتی كه
دارای تجربه و ممارست قضایی كافی در امر قضا و دادرسی هستند، انتخاب نشده اند.
این حقوقدان یادآور می شود:برخی قضات بی تجربه، متهمی را كه باید از همان آغاز با
قرار وثیقه یا حتی كفالت آزاد شود با بازداشت موقت روانه زندان می كنند و حتی فرصت
نمی كنند این قرارها را تمدید یا به اعتراض متهم و وكلای او توجه كنند.
٭ چیزی كه عیان نیست
براساس اظهارنظر حقوقدانها و مسؤولان دستگاه قضایی، واردكننده خسارت در پرونده های
قضایی ضامن است و براساس اصل 171 قانون اساسی باید خسارت وارد شده به اشخاص جبران
شود، اما كمتر مشاهده شده كه در چنین مواقعی، خسارتها جبران و اعاده حیثیت انجام شده
باشد و هنوز مشخص نیست آیا با متخلف یا متخلفان احتمالی در رسیدگی به برخی
پرونده ها كه موجب ایجاد موج نگرانی در جامعه شده برخوردی صورت گرفته است؟ آیا
تكلیف روزهایی كه متهم و خانواده اش گرفتار فشار افكار عمومی و مجازات های حبس
بوده اند، معلوم می شود؟به نظر می رسد قانون كافی وجود دارد، اما كسی كه به هر دلیل
و با هر توجیهی توانسته بی گناهی خود را در دستگاه قضایی به اثبات برساند یا قاضی و
رده های بعدی را به اشتباهشان آشنا كند آنقدر در این سیستم جور می كشد كه دیگر حتی
برای اعاده حیثیت یا طلب خسارت حاضر نیست پا به دادگستری بگذارد.
شاید هم هنوز آنقدر اعتمادسازی صورت نگرفته كه فرد خسارت دیده با اطمینان از طلب
خسارت به دستگاه قضایی مراجعه كند و این كار را تلاشی عبث می داند.
٭ سعید كوشافر
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- در راهروی دادگاه؛ازدواج دوم
توفیق امید یا تكرار اشتباه
گروه حوادث:ازدواج دوم چگونه است؟ آیا مثل پرنده ای بزرگ آرامش به سر خانواده
می گستراند؟ یا همچون مردابی سیاه گرفتارانش را به كام مرگ می كشاند؟
وقتی نوزده سالم بود، برای اولین بار ازدواج كردم، عروسی مفصلی داشتم. لباس سفید و
بلند و چهار عروس كوچولو در كنارم... مراسم عروسی در شبی به یاد ماندنی به پایان
رسید.
برای این عروسی پدرم میلیونها تومان خرج كرده بود، می پنداشت ارزش این كار را
دارد... اما افسوس... با یك لجبازی كودكانه به زندگی خود پشت پا زدیم و طلاق...
دومین ازدواجم در یك دفتر وكالت انجام شد، من در آن موقع 22 ساله بودم، مادر و خواهرم
همراهم بودند اما پدرم نبود، او فقط یك هدیه برایم فرستاد.
خیلی خوشحال بودم، زیرا اگر چه زوال اولین ازدواجم را تجریه كرده بودم و فكر می كردم
دقیقاً علت طلاق را می دانم اما خطایم این بود كه می پنداشتم برگ جدیدی از زندگی را
بدون مشكل قبلی آغاز می كنم. من درك نكرده بودم كه ازدواج دوم هم مشكلات خاص خودش را
دارد.
مهابادی، وكیل دادگستری، ازدواج دوم را "توفیق امید بر تجربه" می داند. او
می گوید:وقتی ما با شریك زندگی خود همراه می شویم، بیشتر انتظار داریم كه رابطه
پرسرور و بالنده ای داشته باشیم و بسیاری از نیازهایمان برطرف شود.
اما وقتی با دومین ازدواج یا ازدواجهای بعدی همراه می شویم، بدون در نظر گرفتن آنچه
رخ داده است باز هم با امید والا و یا والاتر شروع می كنیم. اما متأسفانه انتظاراتمان
اغلب غیر واقع است.
آیا زندگی دوم امر غیر عادی است؟
دكتر آریایی، روانشناس، معتقد است؛ وقتی فردی واژه خانواده را ادا می كند، همیشه
انواعی از تصاویر و خاطرات زنده، نگرشها و احساسات به ذهن انسان هجوم می آورند. اما
ابتدایی ترین تصور زندگی یك زن، یك مرد و كودكان در زیر یك سقف را تداعی می كند. حال هر آنچه كه غیر از این باشد می تواند در برداشت ما از خانواده تأثیر گذاشته و
حتی رفتار و كردارمان را متفاوت با واقعیت كند.
چه چیزی این تفاوت ها را به وجود می آورد؟
وقتی فردی به عنوان شریك دوم وارد زندگی جدیدی می شود، طبیعتاً مسؤولیتها و توقعاتی
از او خواهد بود كه قبلاً متعلق به دیگری بوده است. حال كافی است این فرد جدید نتواند
آن وظایف و مسؤولیتها را به خوبی انجام دهد.
طبیعی است كه در زندگی روزمره بین زن و شوهر با فرزندان یا برعكس، اختلالاتی پیش آید. ممكن است شما دریابید كه همه احساسات و واكنشهای اطرافتان نتایج بسیار متفاوتی با ایده
و تفكر شما دارد.
علی پس از جدایی از همسر اولش دوباره ازدواج كرد، اما بیشتر مواقع به یاد همسر اولش
بود و این مسأله همسر دوم او را بسیار آزار می داد. او در این باره می گوید:همه فكر
می كنند كه همه چیز تمام شده است، اما من و زن اولم چهار سال زندگی كردیم و در كنار
هم بودیم چطور می توانم فراموشش كنم؟
مشكل كجاست؟
طلاق می تواند پایان یك ازدواج و جدایی پایان یك رابطه باشد اما به ندرت این قطع
رابطه به طور كامل انجام می شود. وقتی ارتباط پایان می یابد. ممكن است شما با احساس
شكست، تلخكامی و خشم روبه رو شوید و این زمانی است كه احتیاج به فردی دارید كه به
حرفهایتان گوش كند و بتواند خشم شما را تحت كنترل خود درآورد. یا حتی ممكن است به شدت
احساس بی پناهی كنید، پس لازم است سرپناهی بیابید و بیشتر افراد این سرپناه را در
ازدواج دومی می بینند كه شاید مثل سكه دو رو داشته باشد. یكی خوشبختی و دیگری...
چه باید كرد؟
با توجه به بحثها و تفاسیری كه در مورد ازدواج دوم آمده است باید دانست كه ازدواجهای
دوم اولین و ارزنده ترین تعبیر مهر و عشق همراهان جدید، نسبت به همدیگر است.
شاید مهمترین و شورانگیزترین موضوع در مورد ازدواجهای دوم این است كه آنها چقدر
متفاوت تر از ازدواجهای اول هستند. ازدواجهای دوم با بسیاری از فرضهایمان در خصوص
ضرورتهای همزیستی سعادتمند و مثمر ثمر افراد با یكدیگر به ستیزه می پردازند.
این ازدواجها مانند درسهایی هستند كه تجربیاتی ارزشمند را در بطن زندگی زناشویی آموزش
می دهند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- زن چینی 10 سال بعد از اعدام قاتلش
به خانه بازگشت
یك زن چینی كه احتمال داده می شد 16 سال پیش به قتل رسیده باشد، پس از یك دهه از
اعدام فردی كه متهم به قتل وی بود، به خانه بازگشت.
به نوشته روزنامه "چاینا دیلی" چاپ پكن، "شی شیائو رونگ" سال 1987 میلادی به گفته
پلیس محلی استان "خو نان" در مركز چین مقتول اعلام شدو دو سال بعد "تانگ شینگ شان" یك
قصاب محلی متهم به قتل وی شناخته شد.
"شی" پس از ظاهر شدن در ملأ عام گفت كه توسط آدم ربایان ربوده شده و در استان
"شاندونگ" فروخته شده است.
پلیس گمان می كرد كه "تانگ شینگ شان" قصاب منطقه مرتكب قتل شده و وی به اعدام محكوم
شد.
درحكم اعدام این قصاب نوشته شده است كه وی به گناه خود اعتراف كرده است.
هنوز این مسأله كه وی در زندان مورد شكنجه قرار گرفته یا خیر، تآیید نشده است.
روزنامه "چاینا دیلی" چاپ پكن نیز ماه جاری نوشت كه "شه شیانگ لین" از شهروندان چین
كه به جرم قتل همسرش یازده سال را در زندان سپری كرده بود، هفته گذشته پس از آنكه
همسرش دوباره در ملأ عام ظاهر شد، از زندان آزاد گردید.
به نوشته این روزنامه، پلیسی كه "شه" را یازده سال پیش مورد بازجویی قرار داده بود،
وی را مورد شكنجه قرار داد تا اعتراف كند زنش را به قتل رسانده است.
"شه" پس از آزادی، تایید كرد كه تحت شكنجه های "پان یوجون" پلیس 42 ساله چینی به قتل
همسرش اعتراف كرده است.
یك مقام امور قضایی چین، اعلام كرد كه گرفتن اعتراف از زندانیان با شكنجه كردن آنها، به
هیچوجه مجاز نیست.
"چیو شوئه چیانگ" معاون دادستان كل عالی خلق چین خاطرنشان كرد كه براساس قوانین،
قضات و كاركنان بخشهای قضایی حق گرفتن اعتراف از زندانیان با توسل به شكنجه را ندارند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- پرونده ای كه مهر قتل نخورد؛
"پوپك" را بیماری كشت
گروه حوادث:سازمان پزشكی قانونی عامل اصلی فوت زنی كه در سیزدهم آبان ماه سال گذشته
در منزل شخصی خود به طرز مشكوكی جان باخته بود، را بیماری داخلی عنوان كرد و اظهار
داشت كه هیچ گونه دلیلی بر وقوع جنایت نبوده و متوفی اقدام به خودكشی كرده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پلیس، از طریق مركز فوریتهای پلیسی 110 به مأموران
كلانتری 112 ابوسعید وقوع یك فقره فوت مشكوك در خیابان وحدت اسلامی اطلاع داده شد.
بر اساس این گزارش اكیپی از مأموران برای بررسی موضوع به محل رفته و مشاهده كردند
زنی به نام"پوپك" در منزل مسكونی خود فوت كرده است. در تحقیقات و جستجوهای اولیه
مشخص شد كه متوفی با شوهر صیغه ای خود به نام مسعود در آنجا مستأجر بوده اند و قبل
از حضور مأموران، اكیپی از اورژانس به محل فوت متوفی مراجعه و مرگ وی را تأیید كرده
اند.
این گزارش می افزاید:مأموران كلانتری با تشكیل پرونده مقدماتی و همچنین حسب دستور
بازپرس شعبه هفت دادسرای جنایی تهران بزرگ، این پرونده برای ادامه رسیدگی در شانزدهم
آبان ماه به اداره آگاهی معاونت مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی ارجاع داده شد.
بر اساس تحقیقات و كاوشهای پلیس آگاهی و همچنین نظریه كارشناسی پزشكی قانونی مشخص شد
كه چهار بریدگی سطحی موازی در مچ دست چپ و یك بریدگی سطحی در ساعد چپ متوفی گزارش
شده است و به همین دلیل تعیین علت مرگ متوفی برای اخذ نظر كارشناسی به بعد موكول شد.
مسعود همسر متوفی در اظهارات خود به پلیس آگاهی گفت:همسرم "پوپك" از مدتها قبل بیماری
افسردگی داشته و براساس تجویز پزشك معالجش داروهای ضدافسردگی مصرف می كرده است.
مسعود در ادامه اظهاراتش بیان داشت:دوازدهم آبان ماه، شب هنگام به یكباره "پوپك" از
لحاظ روانی به هم ریخت و با شكستن تعدادی ظروف شیشه ای و چینی شروع به خودزنی كرد و
به هر سختی كه شد جلویش را گرفتم و او را متقاعد كردم كه دیگر این كار را انجام
ندهد... نزدیك به نیمه های شب بود... بریدگیهای دستش را ضدعفونی كردم و تا حدود
اذان صبح كنارش بودم و او را تحت مراقبت داشتم تا این كه كاملاً آرام شد.
همسر متوفی گفت:هر دویمان حسابی خسته شده بودیم و به همین خاطر خوابمان گرفت. حدود
ساعت 11 ظهر كه از خواب بیدار شدم متوجه شدم كه پوپك غیرعادی خوابیده و دهانش پر از
كف شده و هرچه صدایش زدم جوابم را نداد و سریعاً با اورژانس تماس گرفتم.
خانواده متوفی در این زمینه اظهار داشتند:پوپك دارای بیماری افسردگی شدیدی بود و به
همین خاطر با شوهر قبلی اش بر سر مسائل زندگی اختلاف داشتند و شوهشر سابقش او را طلاق
داده است.
براساس آخرین تحقیقات و نظریه های كارشناسی پزشكی قانونی و همچنین حكم قضایی یكی از
علتهای مرگ پوپك عارضه حاد تنفسی اعلام شد كه این عارضه به علل مختلفی ناشی از بیماری
داخلی و عوارض دارویی ایجاد می گردد و هیچ گونه دلیلی بر وقوع جنایت مستدل نبوده و
علت فوت متوفی خودكشی محرز شده است.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- بازهم كودك آزاری، این بار غفلت
محل شكستگی روی پای كودك مشهود بود، نمی توانست راه برود، رشد طبیعی نداشت؛ او مورد
كودك آزاری قرار گرفته بود؛ كودك آزاری از نوع غفلت. به گزارش ایسنا، "افشین مرادی" پسر بچه ای كه به گفته پدرش 6 سال دارد، از لحاظ رشد
در حد كودكی 3 ساله باقی مانده است. اظهارات پدر كودك حاكی است كه افشین از نوزادی مبتلا به نرمی استخوان بود و مادرش در
حالی كه با شوهرش اختلافاتی داشته، افشین را رها كرده و رفته است. در حالی كه كودك 6
ساله نیاز به مراقبتهای ویژه داشت و از لحاظ غذایی و دارویی باید تحت كنترل پزشك قرار
می گرفت، از این امكانات بی بهره ماند و این سالها را در كنار مادربزرگ پیرش كه فردی
كم توان در مراقبتهای اصولی بود، گذراند. افشین زمانی كه یك ساله بود، به دلیل پرت شدن از پله ها، دچار شكستگی در قوزك پای
راست و در همان روز درمان شد، اما در چهار سالگی در حالی كه شرایط جسمی كودك به گونه
ای بود كه نباید بی مراقب رها می شد، پدر با این ادعا كه كار و نگهداری از كودك
همخوانی ندارد، به مدت چهار سال افشین را نزد مادرش به حال خود رها كرد و هم اكنون
قصد واگذاری پسرش به بهزیستی را دارد. این در حالی است كه معاینات بر روی كودك نشان داده استخوان ران راست وی از یكسال
قبل دارای شكستگی بوده كه ظرف این مدت هیچ گونه درمانی بر روی صدمات صورت نگرفته و
كودك به واسطه این شكستگی توانایی حركت خود را از دست داده است. اما پدری كه می خواهد حفاظت تنها فرزندش را با میزان وابستگی بالایی كه بعد از مرگ
مادر بزرگ به وی پیدا كرده، به مركز بهزیستی بسپارد، هیچ توضیحی درباره این كه "چرا
كودكی را كه تا این حد آسیب دیده و لگن خاصره اش شكسته در سن 6 سالگی به تنهایی حمام
فرستاده است؟"، ندارد. او می گوید:هیچكس حاضر به ازدواج با من نیست و تحمل نگهداری
از پسرم را ندارد، از این رو بهترین راه برای هر دوی ما حضور افشین در بهزیستی است؛
زیرا وی در طول روز در خارج منزل به شغل جوشكاری اسلكتهای ساختمانی مشغول است و نمی
تواند از پسرش مراقبت كند و برای خلاص شدن از دست مزاحمتهای فرزندش حاضر به انجام هر
كاری هست. در خصوص این نوع كودك آزاریها، رئیس بخش معاینات زنان سازمان پزشكی قانونی معتقد است
اگر كودكی مورد بی توجهی قرار بگیرد و بی تفاوتیها، زندگی كودك را از مسیر طبیعی
منحرف كرده و مشكل ساز شود، مراقبان كودك متهم به كودك آزاری از نوع غفلت هستند. دكتر فروازن عسگری در گفتگو با ایسنا، غفلت از كودك را از شایع ترین نوع
كودك آزاریها در جامعه ما عنوان كرد و افزود:باورهای غلط تربیتی گاهی این غفلت را
تا سرحد مرگ كودك رسانده است. وی درباره ویژگیهای خانواده هایی كه با غفلت مرتكب كودك آزاری می شوند، اظهار
كرد:خانواده هایی كه به دلیل جوانی تحمل شرایط مراقبت از كودك را ندارند یا آن كه
معتادند و در حالت خماری خبر از كودك ندارند اغلب از قشر فرهنگی در سطح پایین به سر
می برند تا آنجا كه غذا ندادن به كودك زیر چهار سال را نوعی تنبیه تلقی می كنند و یا
آن كه كودك را بدون در نظر گرفتن خطرات احتمالی به تنهایی در خانه رها می كنند. وی دسته دیگر را كه به غفلت از كودك متهمند، "مراقبان" عنوان كرد كه به دلیل كهولت
سن توانایی نگهداری از كودكان را ندارند و از این رو بچه به حال خود رها می شود و
امكان وقوع حوادث بالا می رود. نپوشاندن لباس مناسب به كودك، گرسنگی دادن، قرار دادن كودك طی ساعتها متمادی در
تاریكی، شیر ندادن به نوزاد، از مصادیق بسیار رایج كودك آزاری در كشور است. وی با هشدار نسبت به نبود قوانین قضایی برای اطلاع پیدا كردن نسبت به این نوع كودك
آزاری اظهار كرد:در حالی كه در كشورهای اروپایی و غربی معاینات دوره ای از كودكان
اجباری است و ورود كودك به مدرسه مستلزم ارائه مدارك پزشكی و میزان رشد طبیعی كودك
است؛ این امكانات در داخل وجود ندارد به طوری كه حتی اگر یك كودك به دفعات دچار
شكستگی شود. هیچ كس از مسؤولان مدارس گرفته تا همسایگان به این موضوع شك پیدا نمی
كنند. دكتر عسگری به ایسنا گفت:از سویی معاینات قبل از مدارس كودكان در سطح بسیار پایین
سنجش بینایی و شنوایی و كارت واكسیناسیون است و در این حال از وضعیت روحی كودكانی
كه توسط والدین ناآگاه مورد كودك آزاری قرار می گیرند، هیچ اطلاعاتی به دست نمی آید؛
بطوری كه این عدم آگاهی سلامت روانی نسل آینده را در معرض خطر جدی قرار داده است. كمبود این قوانین از نگاه پزشكی قانونی اصلی ترین علت رایج شدن غفلت عمدی والدین از
كودكان شده است. غفلتی كه اخیراً منجر به افتادن كودك 7 ساله ای از بالكن و مرگ وی
شد، غفلتی كه بر اثر آن كودك از شدت گرما در ماشین خفه می شود، و... می تواند از
مصادیق این نوع كودك آزاری باشد.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- نوجوان ورامینی در برخورد با قطار كشته شد
دریك حادثه دلخراش، پسر نوجوان دوازده ساله كه در شهر ورامین در كنار ریل قطار با
دوست خود مشغول بازی بود، با قطار برخورد كرد و كشته شد.
تاكنون خط راه آهن بدون دیوارحائل درمناطق مسكونی ورامین چندین قربانی گرفته است.
هفته گذشته نیز جوانی درشهرك باقرآباد براثر برخورد با قطار مسافربری تهران ،مشهد
جان خود را از دست داد و این حادثه حركت قطار را باچند ساعت تأخیر مواجه كرد.
شهركهای باقرآباد، خیرآباد، مدرس، موسی آباد و شهرك كشاورز ورامین در كنار ریل قطار
واقع شده و گهگاه فاجعه برخورد قطار با عابران در جوار این شهركها تكرار می شود.
شهروندان ورامینی گفتند:دراكثر مسیرهای راه آهن این منطقه، دیوارحائل میان منطقه
مسكونی و ریل قطار وجود ندارد كه این مسأله باعث شده مردم، به ویژه نوجوانان و
كودكان آزادانه در مسیرحركت قطار تردد داشته باشند.
آیا اشتباه در قضاوت جبران می شود؟
خسارت دیدگان از دادگاه دوباره به دادگاه نمی روند
