---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- والدین و پول توجیبی بچه ها؛
خرجها بالا رفته یه كم بیشتر...
نگران و افسرده است و از همه دنیا بیزار، آنقدر كه دلش می خواهد ظرف همین چند ساعت،
اگر معجزه ای رخ نداد و رأی پدرش تغییر نكرد دنیا به آخر برسد، آخر او چه می تواند
بكند؟ اصلاً حالا چرا؟ اینهمه مدت و درست حالا؟ همین امروز؟ امروز كه تنها دو روز به
نوبت او برای مهمان كردن دوستانش مانده؟ بعد از شش هفته كه هر جمعه مهمان یكی بوده
حالا نوبت اوست كه دیگران را مهمان كند، امان از بدشانسی درست همین امروز كه اول هفته
است و موقع گرفتن پول توجیبی خلق پدر باید از دیدن كارنامه و نمره فیزیك او تنگ شود. خدایا. حالا نمی شد این كارنامه لعنتی را یك روز، تنها یك روز دیرتر می دادند؟ آن وقت
او حاضر بود هر تنبیه و سرزنشی را به جان بخرد. اما اینطوری هیچ راهی جلوی پایش
نبود. آبرویش جلوی دوستانش می رفت. كارنامه را دیروز داده بودند و پدر بعد از دیدن نمره افتضاح فیزیكش، عصبانی شده و
شروع به فریاد زدن كرده بود كه "فایده این مدرسه رفتن ها چیست؟"
بی خود خرج كردن و الكی خوش بودن؟ حالا كه این طور شد از فردا پول توجیبی بی پول
توجیبی. تا دو هفته، فهمیدی؟"
در این شرایط او باید چكار می كرد؟ چطور توی چشم دوستانش نگاه می كرد؟ چگونه ماجرا
را برایشان شرح می داد؟
دكتر مجید اردكانیان، مشاور خانواده می گوید:پول توجیبی بچه ها، از مواردی است كه
اغلب در خانواده ها مشكل آفرین می شود. ریشه اصلی این مشكلات آن است كه نگرش ما نسبت
به آن اشتباه است. ما گمان می كنیم پول توجیبی پاداشی برای رفتار خوب، یا
حق الزحمه ای برای كارهای روزانه بچه هاست، به همین خاطر هم از آن به عنوان وسیله ای
برای فشارآوردن بر كودك یا نوجوان و واداشتن او به اطاعت استفاده می كنیم. دكتر اردكانیان ادامه می دهد، آنچه باید به آن توجه كرد این است كه پول توجیبی یك
وسیله آموزشی و تربیتی است كه هدف و غایتی مشخص دارد. یعنی می خواهیم از طریق حق
انتخاب و مسؤولیت به فرزند خود یاد بدهیم كه چگونه از پولش استفاده كند و او را در
اندوختن تجربه در این راه یاری كنیم.
به همین دلیل نیز نظارت و تجسس بیش از اندازه بر پول توجیبی و طریقه خرج كردن آن و
همچنین استفاده از آن به عنوان وسیله ای برای تنظیم نظام پاداش و تنبیه برای كودك،
هدف اصلی این وسیله تربیتی را خنثی می كند.
در كتاب "رابطه والدین و فرزندان"، نوشته امیر ملك محمودی نیز درباره پول توجیبی به
چند نكته اشاره شده است:
1،ابتدا باید مخارج بچه ها را محاسبه و برآورد كنید، سپس بر اساس آن به آنها پول
توجیبی بدهید. البته مقدار این پول بستگی زیادی به سن بچه ها دارد، به طوری كه هرچه
كودك بزرگتر شود، مخارج و مسؤولیتهای او نیز افزایش می یابد، پس باید مقدار پول
توجیبی او نیز زیادتر شود. مثلاً در برنامه مربوط به بچه های بزرگتر لازم است بر خلاف
كوچكترها هزینه های مربوط به پوشاك و پذیرایی از دوستان نیز گنجانده شود. 2،اگر فرزندتان به مقدار پول توجیبی اش اعتراض دارد و شما هیچ راهی برای اضافه كردن
آن ندارید و یا اینكه ضرورتی در آن نمی بینید، می توانید ضمن همدردی با او به طور
صریح بگویید:"دلمان می خواهد پول توجیبی بیشتری به تو بدهیم، ولی بودجه ما محدود است و
امكان این كار را نداریم."
این كلمات بهتر از این است كه به او بگویید:" تو به پول بیشتری احتیاج نداری و..."
3،درباره پول و نحوه خرج كردن آن با بچه ها گفتگو و به شیوه ای تجاری درباره استفاده
صحیح از پول با آنها صحبت كنید، چرا كه بچه ها برداشت درستی از پول و كاركرد آن در
اقتصاد ندارند، به همین دلیل بخش عمده ای از پول توجیبی را در همان روزهای اول خرج
می كنند. برای جلوگیری از این روال می توان به جای "یكباره دادن" پول توجیبی به
بچه ها آن را به دو یا سه قسمت در هفته تقسیم كنید و هر بار بخشی از آن را به
فرزندتان بدهید تا كم كم طریقه برنامه ریزی و درست خرج كردن آن را یاد بگیرد. دكتر محمدرضا حسینی در كتاب "خانواده و تدابیر تربیتی" می نویسد:به یاد داشته باشید
كه پول توجیبی را از مقدار كم شروع و به تدریج بر اساس نیازهای فرزندتان اضافه
نمایید. پول هم مثل قدرت است و در صورتی كه به دست یك آدم نالایق و ناوارد بیفتد مورد
سوء استفاده قرار می گیرد. پول توجیبی را بیش از ظرفیت و توان شخصیتی فرزندتان به
او ندهید تا او بتواند راحت آن را تنظیم و خرج كند. دیگر اینكه بچه ها دوست دارند
به غیر از داشتن و خرج كردن پول به عنوان هزینه های ثابتی همچون كرایه رفت و آمد به
مدرسه، خرید لوازم التحریر و ... مقداری هم،هرچند اندك،به عنوان مازاد در اختیار
داشته باشند و با این كار آینده نگری و بزرگ شدن را تجربه كنند. گاهی هم با خرج كردن
آن نزد دوستان و همكلاسیها افتخار و اعلام كنند كه بزرگ شده اند. در ضمن مقدار پول
توجیبی فرزندان را بر اساس بودجه و درآمد خانواده تعیین كنید. نكته آخر و مهمتر اینكه، هرگز از پول توجیبی به عنوان وسیله ای برای وارد آوردن فشار
بر كودك و واداشتن او به اطاعت، استفاده نكنید و هرگز هنگام عصبانیت از دادن پول
توجیبی به فرزندتان خودداری نكنید. همچنین وقتی كه از او خوشحال و راضی هستید به
دلخواه خود، خرجی او را افزایش و به او رشوه ندهید.
٭ زهرا زحمتكش
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- دنیای كودك؛
آشتی با طبیعت
طبیعت از آن رو كه بیش از هر چیز دیگری با جسم، روح و روان ما ،از آن رو كه خود
جزئی از طبیعت هستیم ،همخوانی و سازگاری دارد؛ منبع الهام خوبی برای كودكان است.
علاوه بر آن، نزدیكی با طبیعت فرصت بسیار مناسبی برای آموختن بسیاری مطالب و مفاهیم
به كودكان می تواند باشد، زیرا گیاهان نیز بخش قابل توجهی از طبیعت زنده هستند كه
آشنایی با آنها می تواند برای كودكان در سنین مختلف لذت بخش و آموزنده باشد. لذا
می توان ضمن گردش در طبیعت، با روشهای گوناگون از مفاهیم ساده علمی درباره رشد،
تكثیر، دگرگونیهای طبیعت در فصول مختلف، نقش اجزای مختلف طبیعت در چرخه حیات، نقش
طبیعت به طور اخص در زندگی انسان، راه های حفظ محیط زیست و... برای كودكان
پیش دبستانی و دبستانی گفت، و كودكان نوپا را با بافتها، رنگها، بوها و گوناگونی
گیاهان آشنا كرد.
فعالیتهای خلاق در این زمینه، می تواند برای كودكان بسیار مفید، سرگرم كننده، فرح بخش
و شكوفاكننده خلاقیتهای آنها باشد، بخصوص كه در فصل تابستان فرصت برای گردش در طبیعت
برای والدین و فرزندان بیشتر فراهم است. در این جا، شما را با چند نمونه از این
فعالیتها كه به نوعی با گیاهان مرتبط هستند، آشنا می كنیم.
پیش از هر چیز باید به بچه ها بیاموزیم به طبیعت و گیاهان به دقت نگاه كنند، نام و
كاركرد اجزای مختلف گیاه را به سادگی و تا آن جا كه مناسب سن كودك است برایش بگویید. سپس به آن ها یاد بدهید كه از میان آنچه می بینند، گونه هایی كه مناسب كار مورد نظر
است انتخاب كنند، مثلاً اگر قرار است گیاهی لابه لای كاغذ خشك شود، باید تا حد ممكن از
گیاهانی كه امكان صاف شدن شان به شكلی زیبا و بدون تغییرشكل هست، استفاده كرد. این
گیاهان را كه می شود از میان انواع برگهای درختان، علفها، بوته ها، گلها یا
گلبرگها... با رنگها، فرمها و اندازه های مختلف هستند انتخاب كرد، آنها را لای روزنامه
یا كاغذ خشك كن گذاشت و بعد برای چند روز كتابی قطور و سنگین رویش گذاشت تا خوب خشك
شود، به این ترتیب، گیاهان خشك شده مسطحی در اختیار خواهید داشت كه كاردستی های
جالبی می توان با آنها ساخت. گلها و گیاهان حجیم تر را می توان به روشی دیگر خشك
كرد. می توان آنها را دسته كرد و یك روبان دور دسته بست و در جایی كه گرم اما دور از
نور خورشید باشد و جریان ملایم هوا وجود داشته باشد آویزان كرد تا خشك شوند، سپس
ساقه ها را كوتاه كرد تا آماده استفاده برای كارهای دستی شوند. برای ممانعت از
خردشدن برگها و گلبرگهای ظریف و شكننده، می توانید كمی اسپری مو روی آنها بپاشید. علاوه بر اینها، می توان از گیاهانی وحشی كه در طبیعت هم حالت خشك و كم آب دارند
استفاده كرد. مراقب باشید كه این گونه گیاهان خارهای تیز و برنده نداشته باشند كه
به پوست بچه آسیب بزند. گیاهان معطر نیز می توانند برای ساخت كاردستی بسیار جذاب
باشند (البته روشهای دیگری برای خشك كردن گیاهان وجود دارد كه پیچیده تر و به دقت
بیشتری نیاز دارند؛ مثل خشك كردن در فر و مایكروویو، خشك كردن توسط سیلیكاژل و
جاذبهای شیمیایی، خشك كردن در ماسه و... كه در این جا از توضیح آنها صرف نظر
می كنیم.)
سعی كنید در حین جمع آوری گیاهان مختلف، در مورد مراحل رشد گیاهان و تفاوتهای آنها با
هم، برای كودكان به سادگی و در حد سن و درك آنها صحبت كنید و به این زمان به عنوان
یك فرصت آموزشی غیرمستقیم نگاه كنید.
حال كه مقداری گیاهان خشك شده در اختیار دارید، می توانید چیزهای دیگری از قبیل
سنگریزه های جورواجور، صدفهای كوچك، مقوا و كاغذهای ساده و رنگی، زرورق و طلقهای
ساده و رنگی، روزنامه، روبانهای رنگی، تكه های پارچه و تور، كاموا، دكمه، حبوبات،
پوست انواع خشكبار، هسته میوه ها و هر چیزی از این دست كه در دسترس تان هست را به
این مجموعه اضافه كنید و اجازه دهید بچه ها شكلهای جالبی با آنها خلق كنند.
بچه ها با چسباندن این مواد در كنار هم به شكلهای گوناگون از قبیل گلها و گیاهان،
حیوانات و اشكال انتزاعی و واقعی دیگر، می توانند كارت تبریك، قاب عكسهای زیبا و خلاق
بسازند یا مجموعه ای از آنها را در دفتر بدون خط یا آلبوم بچسبانند، و مجموعه ای بسازند
كه هر كس آن را ورق بزند، از لای آن بوی ناب طبیعت به مشامش برسد. قابهای عكس ساخته
شده را به دیوار اتاق بچسبانید و كارتهای تبریكی را كه برای تان ساخته اند، روی میز
كارتان یا جای دیگری بگذارید و توانایی آنها را در ساختن چنین تصاویر خلاقانه ای تحسین
كنید.
برای ایده گرفتن در ساخت چنین كاردستی هایی، می توانید از كتاب "برگها" و كتاب
"هسته ها" از انتشارات كانون پرورش فكری استفاده كنید، گرچه طرحهای این كتابها برای
گروه سنی راهنمایی و دبیرستان هستند، اما ایده های خوبی برای بچه های دبستانی و
پیش دبستانی نیز به دست می دهند. در ضمن، به یاد داشته باشید كه از كودكان نباید
انتظار كاری تمام و كمال و بی نقص مانند نمونه های موجود در چنین كتابهایی را داشته
باشید.
بگذارید روح بچه ها آزادانه به پرواز درآید و دستان كوچك آنها هر آنچه در ذهن
می پرورند، به تصویر درآورد.
چسباندن مواد مختلف روی مقوا یا كاغذ، می تواند همراه با نقاشیهای تكمیل كننده باشد،
مثلاً بخشهایی از یك طرح به صورت نقاشی باشد و بخشهایی به صورت برجسته با استفاده از
مواد فوق كامل شود. این طرحهای كولاژ هم جذابیت خاصی برای كوچكترها و بزرگترها دارند.
یكی دیگر از فعالیتهای خلاق در این زمینه، این است كه بعد از چیدن برگها از ساقه،
آنها را به پشت برگردانید تا بچه ها رگبرگ های برجسته روی گیاه را ببینند. به آنها
توضیح دهید كه این رگبرگها رگهای حیات گیاهند و آب و مواد معدنی را به برگها
می رسانند. سپس از آنها بخواهید با قلم مو یا انگشت، آبرنگ یا گواش(كه نباید زیاد
رقیق و زیاد غلیظ باشد) بر پشت برگهای تازه بمالند و بعد بلافاصله برگ را روی كاغذ یا
مقوا برگردانند و مثل چسباندن عكس برگردان روی آن دست بكشند تا طرح رگبرگها روی كاغذ
ثبت شود و بعد برگ را بردارند. نتیجه، تصویر زیبایی از برگ خواهد بود. به جای آبرنگ
یا گواش، از استامپ هم می توان استفاده كرد. با تلفیق طرح برگهای مختلف، می توان
تصاویر متنوع و جذابی خلق كرد. می توان برگهای تازه را از پشت روی سطح یك استوانه
(مثل لوله پلاستیكی یا بطری پلاستیكی خالی نوشابه) چسباند، به طوری كه سطح استوانه را
بپوشاند و بعد برگها را رنگ زد و استوانه را روی كاغذ غلتاند. بدین ترتیب، طرحهای
تصادفی جالبی روی كاغذ نقش می بندد. چاپهای این چنینی، اگر روی كاغذهای بزرگتر انجام
می شود می تواند به عنوان كاغذ كادو و بسته بندی هدیه، مورد استفاده قرار گیرد.
یك فعالیت جالب دیگر این است كه كاغذ و مداد نرمی همراه خود ببرید. كاغذ را روی پوست
تنه درختان یا روی برگها بگذارید و مداد را به حالت رنگ آمیزی روی سطح مزبور بكشید. توجه كنید كه بهتر است برگها را از پشت قرار دهید. به بچه ها نشان دهید كه برجستگیهای
روی پوست درخت یا برگ، به طرز زیبایی روی كاغذ ثبت می شود. اگر بچه ها از قبل طرحی
(مثل یك گل، یا حیوان، یا اشیا و...) روی كاغذ كشیده باشند و پس از گذاشتن كاغذ روی
سطح ناهموار پوست درخت یا برگ، تنها همان محدوده طرح را رنگ آمیزی كنند، طرحهای
جالب تری به دست خواهد آمد. همین تصاویر را نیز می توانند در دفتر یا آلبوم بچسبانند
یا در تهیه كولاژ از آنها به عنوان بخشی از كار استفاده كنند. در این گردش، بچه های
كوچكتر هم می توانند بافتهای گوناگون را از نزدیك لمس كنند و مفهوم زبری و نرمی را بهتر
درك كنند.
ندا رضوی
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- مشاور حقوقی؛ آیا او صاحب اموال است؟
مشاور محترم حقوقی با سلام و خسته نباشید.
زنی 49 ساله هستم. همسرم 15 سال متواری بوده است، حال كه برگشته خود را مالك اموال و
خانه می داند. طی این مدت من با تمام مشكلات سعی كردم با آبرومندی فرزندانم را بزرگ
كنم و سر و سامان دهم. حتی نگذاشتم ذره ای ضرر متوجه اموال همسرم شود. اما او اكنون
بعد از ازدواج مجدد، با فرزندان دیگرش از راه رسیده و تقاضای مالكیت اموالش را دارد. آیا من حقی برای این سالهای پرمشقت ندارم؟
ز،الف
پاسخ مشاور
خواهر محترم:هر چند همسرتان شما و فرزندانتان را ترك كرده و همسر دیگری نیز اختیار نموده
است، اما اموال وی همچنان در مالكیت خودش می باشد و شما به این دلیل، نمی توانید ادعای
حقی در مورد اموال وی كنید. اما می توانید از راههای دیگر به حقوق قابل مطالبه خود
برسید؛ نخست چنانچه نفقه شما را نداده است، با استناد به ماده 1106 قانون مدنی نفقه
ایامی را كه نپرداخته مطالبه و از دادگاه الزام وی را به پرداخت آن در آینده نیز
بخواهید.در ضمن مطابق ماده 1206 قانون مدنی، فرزندان حق مطالبه نفقه معوقه خود را
ندارند، لذا پرداخت نفقه فرزندان توسط شما نیز می بایست با استناد به ماده 1205
قانون مذكور با اذن دادگاه انجام می شد تا در آینده حق مطالبه آن را داشته باشید؛
اما شما می توانید از باب ماده 306 قانون مدنی، در صورت اثبات شرایط مقرر در آن،
نسبت به هزینه هایی كه جهت اداره اموال و پرداخت نفقه فرزندان پرداخته اید از وی
مطالبه كنید.
دیگر آنكه، چنانچه مهریه شما وجه نقد باشد، می توانید به نرخ روز مطالبه كنید.
آیا مدركم را به او بدهم؟
مشاور محترم سرویس بانوان با احترام و سپاس از اینكه پاسخ مشاوره های ما را می دهید.
زنی 38ساله هستم و صاحب دختری یازده ساله. همسرم مبلغ 200هزار تومان بدهی داشت، اما
به دلیل عدم توان پرداخت آن، شناسنامه من و فرزندم را به آن مرد داده است. در حال
حاضر همسرم متواری است. به دلیل نیاز به كار به چند كارگاه تولیدی سر زدم اما همه
شناسنامه می خواهند آیا می توانم از راه قانونی شناسنامه ها را پس بگیرم؛ در ضمن یكی
از كارگاهها گفته اگر شناسنامه نیاوری می توانی سند ازدواجتان را بگذارید. آیا
ارایه سند ازدواجم به آنها عاقلانه است. لطفاَ مرا راهنمایی كنید.
لیلا- ك
پاسخ مشاور:
خواهر محترم. شناسنامه سند هویت شماست و نمی تواند به عنوان تضمین پرداخت بدهی توسط
همسرتان به فردی داده شود. حال كه چنین عملی صورت پذیرفته است. شما از طرف خود و
فرزندتان خطاب به شخصی كه اسناد نزدش می باشد، اظهارنامه ای بنویسید و رسماَ مدارك
خود را مطالبه كنید. اگر ظرف مهلت مقرر از استرداد اسناد خودداری كرد می توانید طرح
دعوی حقوقی استرداد اسناد علیه وی طرح كنید؛ البته پیشرفت این دعوی منوط به اثبات
وجود اسناد نزد طرف مقابلتان می باشد. در خصوص سپردن سند ازدواج به عنوان ضمانت نیز
همانطور كه اشاره شد، اسناد هر كدام مطابق قانون به جهتی خاص صادر می شوند و فقط در
راستای آن علتی كه باعث صدورش شده معتبر می باشد. لذا سپردن سند ازدواج و دیگر اسناد
نه به صلاح شماست و نه تضمینی برای دریافت كننده آن سند می باشد. بنابراین موكداً به
شما توصیه می شود با عنایت به اینكه احتمال سوء استفاده از این اسناد زیاد است و حفظ
و حراست از اسناد برعهده مالك آن است، عواقب حقوقی و كیفری استفاده از اسناد اول از
همه، متوجه شما خواهد بود بنابراین از سپردن آن به اغیار خودداری كنید.
محمدعلی سهرابی مهر،وكیل پایه یك دادگستری
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- اختلالات شخصیت؛ بیماری شایع،
اما ناشناخته
شاید شما هم در محیط كار یا آشنایان خود افرادی را می شناسید كه با رفتارهای همیشگی
خود باعث ناراحتی و آزردگی خاطر نزدیكان و اطرافیان خود می گردند. این افراد گرچه
اغلب دارای تاریخچه طولانی از مشكلات در فضاهای مختلف زندگی خود هستند، اما
رفتارهایشان برای خودشان قابل قبول بوده و نسبت به تغییر انعطاف ناپذیرند و در زیر
لوای رفتارهای خشك آنان اضطراب به چشم می خورد. برخی از این افراد، مردم گریز، تنها، دیرآشنا، سرد و بی انعطافند و از روابط نزدیك
اجتناب می كنند و برخی دیگر به شدت به دیگران سوء ظن داشته و بدون دلیل و شواهد
كافی نسبت به اعمال دیگران بدبین هستند و احساس می كنند كه دیگران قصد آسیب رساندن،
بهره كشی و فریب او را دارند.
عده ای رفتارهای نمایشی و پر زرق و برق از خود به نمایش می گذارند، گویا هنرپیشه هایی
در صحنه تئاترند، احساساتی بودن اغراق آمیز، مشغولیت ذهنی زیاد داشتن راجع به خود،
اما ناتوان در برقراری وابستگی های عمیق و نیاز زیاد به توجه طلبی از خصوصیات این
عده است. و برخی دیگر افرادی خود بزرگ بین هستند كه به احترام گذاشتن از سوی دیگران نیاز
دارند، اما خود ناتوان از همدلی با دیگرانند و در مقابل انتقاد كم تحمل هستند. آنان
به بیماری خودپسندی مبتلایند و راجع به موفقیت، قدرت و درخشندگی هوش و زیبایی خود
خیالبافی های زیادی دارند. بعضی از این افراد بی ثباتی فوق العاده ای در روابط عاطفی خود دارند و بین عشق و
تنفر مرتباً در حركتند این افراد اقدام به خودزنی و خودكشی های مكرر می كنند و
بی ثباتی زیادی در رفتار و خلق آنها مشاهده می شود. برخی نیز با رفتارهای خشك و
بی انعطاف، با وجدان بودن و نظم و ترتیب بیش از حد، سرسختی و كمال گرایی از خود
واكنش نشان می دهند و در مقابل برخی دیگر با تأخیر در كارها، یكدندگی، مسامحه و
اشكال تراشی مخالفت خود را نشان می دهند. اینها همه نمونه هایی از نشانه های اختلالات شخصیت هستند كه با وجود آن كه بسیار شایع
است، اما به دلیل اینكه این افراد خود را بیمار نمی دانند و رفتارشان برای خودشان
قابل قبول است از مراجعه به درمانگران اجتناب می كنند، اما وجود این افراد موجب
می شود كه سلامت عمومی و روانی جامعه را با انجام دادن رفتارهایی همچون تصادفات،
اعتیاد، مشكلات و ناراحتی های خانوادگی، سیگار كشیدن، كم كاری، جرم و جنایت و... تهدید نمایند و از سویی دیگر مشكلات روانی این افراد به نسل بعد از خود انتقال می یابد
و در نتیجه نقش مهمی در عوامل زمینه ساز بیماری های روانی دارند. به طور كلی اختلالات شخصیت بدین گونه تعریف می شود:هنگامی كه ویژگی های شخصیت چنان
انعطاف ناپذیر و غیر انطباقی است كه كاركرد فرد را به میزان زیادی مختل می كند، در
این صورت به اختلالات شخصیت تبدیل می شوند. اختلالات شخصیت در واقع شیوه های نارسا و
نامناسبی برای حل مسأله و كنار آمدن با فشارهای روانی هستند، اغلب در نوجوانی بروز
می كنند و در بزرگسالی ادامه می یابد. بر خلاف مبتلایان به اختلالات عاطفی و اضطرابی، افراد مبتلا به اختلالات شخصیت معمولاً
ناراحتی یا اضطرابی را احساس نمی كنند، انگیزه ای برای تغییر رفتارشان نشان نداده و
تماس با واقعیت خود را از دست نمی دهند(راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی DSMIV ). این رفتارها برای فرد قابل قبول بوده و مقاوم به تغییر و غیر قابل انعطافند. نداشتن
حس همدردی با دیگران و وجود مشكلات بین فردی در ایجاد صمیمیت و نیز محیطهای كاری از
مشخصات این افراد هستند. چون این اختلال اغلب به وسیله متخصصان تشخیص داده نمی شود، بنابراین ارتباط آن از نظر
سبب شناسی برای سایر جنبه های سلامت. در نظر گرفته نشده و چه بسا این اختلال روند
درمان سایر بیماری ها را نیز تحت تأثیر خود قرار دهد. چون این افراد نگرش منفی نسبت
به درمانگران دارند، از مراجعه به درمانگران خودداری كرده و یا شواهد كافی در
اختیار درمانگران قرار نمی دهند. برخی از انواع شایع اختلالات شخصیت به شرح زیر می باشند:
٭ اسكیزوئید:با علایم مردم گریزی، منزوی و تنها، دیرآشنا و كناره گیر، اجتناب از
روابط نزدیك، سرد و بی انعطاف. ٭ پارانوئید:سوء ظن و تفسیرهای مظنونانه و بدخواهانه از اعمال دیگران، ظنین بودن
بدون دلیل و شواهد كافی به اینكه سایران قصد آسیب رسانی، بهره كشی و فریب از او را
دارند و احساس می كنند كه اهمیت زیادی دارند و نیز دارای استعدادی غیرعادی هستند. ٭ اسكیزوتایپ:تفكر سحرآمیز، عقاید انتساب، مسخ دنیای واقعیت، تفكر و گفتار عجیب و
غریب و رفتارها یا ظاهر غیرعادی و نامتعارف(اعتقاد زیاد به تله پاتی و غیب دانی)
٭ نمایشی:رفتارهای متظاهرانه و تئاترگونه، اشتیاق ها و هیجانهای كوتاه مدت، اما بسیار
شدید و غلیظ و مشغولیت به خود، بی ثبات عاطفی، اتكا به دیگران، رفتارهای پر زرق و
برق و آرایش های غلیظ، یا پوشیدن لباسهایی كه جلب توجه می كند، هیجانی و تحریك پذیر،
اما برای برقراری وابستگی های عمیق ناتوان بوده و به توجه طلبی از سوی دیگران نیاز
دارند. ٭ خود شیفته:خود بزرگ بینی، نیاز به تمجید و ناتوان از همدلی با دیگران، خودپسندی،
خیالبافی در خصوص موفقیت، قدرت و درخشندگی هوش، خواهان علاقه مندی دیگران به خودشان
بدون آنكه این علاقه را به آنان برگردانند. ٭ ضد اجتماعی:ناتوان در برقراری روابط طولانی، بی توجهی به احساسات دیگران، رفتارهای
تكانشی و پرخاشگرانه، تحمل كم در برابر ناملایمات، تمایل به خشونت، فقدان احساس گناه و
ناتوانی در عبرت گرفتن از اشتباهات، رفتارهای جنایی و پرخاشگرانه بدون در نظر گرفتن
حقوق دیگران و تجاوز به حقوق سایران و دروغگویی و فریب كاری. ٭ مرزی:بی ثباتی فوق العاده در عاطفه كه بین عشق و تنفر حركت می كند، بی ثباتی خلق
و رفتار، ناتوانی در برقراری روابط استوار، احساس ملال دایم، خودزنی و خودكشی های
مكرر، طغیان های خشم و كتك كاری. ٭ اجتنابی:كناره گیری اجتماعی، احساس بی كفایتی و حساسیت زیاد نسبت به طرد یا
انتقاد دیگران، دوری كردن از فعالیتهای شغلی كه لازمه اش ارتباط با مردم است. به
دلیل ترس از انتقاد و تأیید نكردن و طرد شدن. ٭ وابسته:در برابر خواسته دیگران ضعیف و منفعل هستند. اعتماد به نفس ندارند و
رفتارهای مطیعانه و متكی به دیگران داشته و تمایل دارند كه تحت مراقبت باشند. ٭ وسواس:خشكی زیاد از حد، با وجدان بودن، وظیفه شناسی و نظم و ترتیب بیش از حد،
سرسختی و كمال گرایی افراطی در تكمیل وظایف محوله و اشتغال ذهنی زیاد در مورد نظم،
شستشو، كمال گرایی و كنترل بسیار جدی و فاقد حس درك شوخی و به دلیل ترس از ارتكاب
اشتباه در تصمیم گیری مردد هستند. ٭ منفعل مهاجم:تأخیر بیهوده در كارها و پرخاشگری خود را به صورت مسامحه در كار،
اشكال تراشی، كم كاری و یكدندگی نشان می دهند.
مرضیه وطن خواه
كارشناس ارشد روان شناسی بالینی
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- اعتیاد در كمین دختران فراری
آیا می دانید:
٭ براساس تحقیقی كه در مورد 300 مددجوی دختر و زن مراكز بازپروری تهران و شهرستانها
انجام گرفته است، بیش از 35 درصدشان دارای سابقه اعتیاد بوده اند.
٭ دكتر مصطفی اقلیما، رئیس انجمن مددكاری ایران، در این زمینه معتقد است:تحقیقات
نشانگر آن است كه 50 درصد دختران فراری پس از ترك خانه به مصرف هروئین و تریاك روی
می آورند.
٭ همین استاد دانشگاه می گوید:24.5 درصد دختران فراری هروئین، 29.5 درصد تریاك،
15 درصد حشیش و 31 درصد سیگار مصرف می كنند.
٭ علل فرار این دختران از خانه در 19.5درصد موارد مربوط به ناسازگاری با والدین،
16درصد اغفال، 13درصد عدم امنیت در خانواده، 15 درصد وضع نامناسب اقتصادی،12.5درصد
از هم پاشیدگی خانواده، 7 درصد گرایش به مسایل انحرافی،12.5 درصد ازدواج نابسامان،
3.3درصد اعتیاد قبل از اقدام به فرار و 5 درصد مشكل روانی است.
منبع:خبرگزاری مهر، 82.12.25
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- غذای عربی
٭ مواد لازم:
گوشت چرخ كرده(500 گرم)، برنج(500 گرم)، لپه(250 گرم)، عدس(250 گرم)، كره یا
روغن(200گرم)، رب گوجه فرنگی(200گرم)، فلفل سبز دلمه ای(2عدد)، گوجه فرنگی(4عدد)،
گشنیز(100گرم)، دارچین و زعفران(به مقدار لازم).
٭ طرز تهیه:
1،برنج را بپزید و آبكش كنید. لپه و عدس را نیز جداگانه بپزید.
2،فلفل و پیاز را ریز خرد كنید و در مقداری روغن یا كره تفت دهید. گوشت را به آن
اضافه كنید و هم بزنید تاآبش كشیده شود.
3،برنج آبكش شده را به همراه كره یا روغن در ظرف دیگری بریزید. عدس و لپه پخته شده و
گشنیز خرد كرده (در دستمال آبش را بگیرید)، را به آن بیفزایید و روی حرارت هم
بزنید؛ سپس گوجه فرنگی های خرد شده را به آن اضافه كنید و تفت دهید.
4،دارچین و رب گوجه فرنگی را به مایه گوشت و پیاز و فلفل سبز اضافه كنید و سپس این
مواد را در ظرف دیگر كه حاوی لپه و عدس و برنج بود، بریزید و روی شعله پخش كن
بگذارید تا دم بكشد.5،یك كفگیر از غذای آماده شده را با زعفران مخلوط كنید و روی
بقیه غذا كه در ظرف كشیده اید بریزید و دور آن را با برشهای گوجه فرنگی تزئین كنید.
٭ ایران ریحانی
والدین و پول توجیبی بچه ها؛
خرجها بالا رفته یه كم بیشتر...
