---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- در گفت و گوی قدس با معاون وزیر رفاه و امور اجتماعی به بحث گذاشته شد؛
همه چیز درباره مالیات رفاه
گروه اجتماعی:مطرح شدن بحث مالیات رفاه و تأمین اجتماعی در لابه لای اخبار روزنامه ها
و نشریات، موضوعی مناسب برای پیگیری یك سوژه گزارشی است.
موضوعات مختلفی در این خصوص قابل بررسی است؛ اینكه مالیات رفاه اصولاً چیست و چه
صنایعی را در بر می گیرد و آیا گرفتن این مالیات اثر معكوسی بر امر اشتغال و رفاه
ندارد؟ اینها همه موضوعاتی است كه خبرنگار گروه اجتماعی قدس در گفتگو با معاون وزیر
رفاه و امور اجتماعی در میان گذاشته است. این مصاحبه را با هم می خوانیم:
چطور شد كه وزارت رفاه به فكر مالیات رفاه اجتماعی افتاد؟
به طور كلی برنامه ریزی های اقتصادی و اجتماعی در كشورهای مختلف عمدتاً با هدف
افزایش تولید و رشد اقتصادی انجام می شود، ولی تجارب جهانی نشان داده كه صرف رشد و
افزایش درآمد ملی در حقیقت برای بهبود كیفیت زندگی گروه های مختلف اجتماعی مؤثر نیست،
بلكه در كنار سیاستهای افزایش درآمد و رشد اقتصادی باید سیاستهای توزیع درآمد هم
وجود داشته باشد و به خصوص این كار در كشورهای توسعه یافته كاملاً نهادینه شده است، به
نحوی كه سیاستهای توزیع درآمد در حقیقت ركن و بخش تفكیك ناپذیر سیاستهای رشد اقتصادی
را تشكیل می دهد.
در سیاستهای توزیع درآمد مهمترین سیاست، سیاستهای مالیاتی است و یكی از انواع آن
مالیات رفاه اجتماعی است و در حقیقت مالیاتهای رفاه اجتماعی در كشورهای مختلف،
مالیاتهایی هستند كه از فعالیتهای اقتصادی كه دارای آثار بیرونی هستند، گرفته
می شود.
به این معنا كه بعضی از فعالیتهایی هستند كه در حقیقت آثار زیانباری را بر وضعیت
رفاه اجتماعی و توزیع درآمد و یا سلامت در جامعه وارد می كنند كه از محل سود اقتصادی
كه صاحبان این درآمدها و فعالیتها كسب می كنند، مستقیماً مالیاتی گرفته می شود تا
آثار بیرونی كه بر وضعیت رفاه اجتماعی می گذارند، جبران شود.
توضیح بیشتری درباره فعالیتهایی كه مالیات رفاه اجتماعی به آنها تعلق می گیرد، ارائه
می دهید؟
در حقیقت اگر قرار باشد در كشوری اتومبیل تولید شود و تصادفات به دنبال آن ایجاد
شود، ولی بودجه بهداشت و درمان یا تأمین اجتماعی برای پوشش عوارض بیرونی حركت
اتوموبیلها افزایش پیدا نكند، قطعاً امكان تأمین و پوشش هزینه های ناشی از این
فعالیتها فراهم نمی شود.
همچنین فرض كنید صنایعی مثل تولید نوشابه كه باعث افزایش بیماری دیابت در كشور می
شود، معمولاً عوارضی از این گونه صنایع گرفته می شود كه مالیات رفاه اجتماعی خوانده
می شود.
آیا ممكن نبود سازمانها و وزارتخانه های مختلف براساس حیطه كاریشان بر بحث مالیاتی
نظارت داشته باشند، بعنوان مثال مالیات مربوط به امور محیط زیست را سازمان محیط زیست
پیگیری كند؟
امكانش وجود دارد، ولی قاعدتاً نیازمند مباحث قانونی است.
مثلاً سازمان محیط زیست آماده است این كار را انجام بدهد، منتهی نیازمند تعریف قانونی
است؛ چون دریافت مالیات مستند به قانون است و باید در قانون پیش بینی شود.
مالیات رفاه اجتماعی چه خدماتی را شامل می شود؟
در حقیقت چون انتظاراتی كه نسبت به نظام رفاه و تأمین اجتماعی وجود دارد، انتظارات
گسترده و وسیعی است، لذا تأمین این انتظارات با اعتبارات فعلی امكان پذیر نیست، مگر
اینكه آن انتظارات تعدیل شود یا تكالیف قانونی برداشته شود وگرنه باید مالیاتهای
رفاه اجتماعی عملیاتی شود و مالیاتها از صنایع و فعالیتهای اقتصادی كه دارای آثار
بیرونی هستند گرفته شود و مستقیماً به نظام رفاه و تأمین اجتماعی داده شود تا به كمك
این منابع امكان گسترش چتر رفاه اجتماعی فراهم شود.
با اجرا نشدن این مالیات چه مشكلاتی ایجاد می شود؟
نبود مالیات رفاه اجتماعی باعث می شود كه آن عوارضی كه ناشی از فعالیتهای اقتصادی
است، امكان جبرانش فراهم نشود و نظام تأمین اجتماعی نیز نتواند عوارض آن را جبران
كند؛ چون اعتبارات و بودجه های تأمین اجتماعی برای شرایط موجود طراحی و تصویب شده و
در آن هیچ تعریفی برای تصادفات، بیكاری ها و بیماریهای جدید انجام نشده است و این
مسایل بدون پاسخ باقی می ماند.
تصور نمی كنید واحدهای تولیدی در مقابل گرفتن چنین مالیاتی مقاومت كنند؟
به هر حال گرفتن مالیات در تمام دنیا دارای یك منطقی است و ما شاهدیم در كشورهای
اروپایی مثلاً 45 تا 50 درصد صاحبان درآمدهای بالا مالیات می دهند و صاحبان صنایع،
كارخانجات و فعالیتهای اقتصادی برای جبران آثار زیانبار بیرونی خود اقدام به پرداخت
مالیات می كنند. البته ترویج فرهنگ مالیاتی و مشاركت داشتن صاحبان صنایع بسیار مهم
است، منتهی پذیرش این مسأله بعنوان یك فرهنگ اهمیت بیشتری دارد. به هر حال، قوانین و مقررات جزو تكالیف شهروندی است و ما باید در اصلاح نظام مالیاتی
پرداخت مالیات را تكلیف همه اشخاص حقیقی بدانیم و سعی بر خود اظهاری نماییم.
بحث مالیات رفاه اجتماعی در چه مرحله ای قرار دارد؟
موضوع مالیات رفاه اجتماعی در لایحه چتر ایمنی رفاه اجتماعی وزارت رفاه گنجانده شده
كه كلیات آن در هیأت دولت مورد تأیید قرار گرفته است و در واقع ما در مرحله ای
هستیم كه صنایع و فعالیتهای اقتصادی كه مشمول مالیات رفاه اجتماعی می شوند باید
شناسایی و قوانین و میزان مالیاتشان تصویب شود، اما در قانون بودجه امسال برای
نخستین بار مقرر شده است از افرادی كه بیش از یك بار به حج تمتع اعزام می شوند،
مبالغی دریافت و برای تأمین اعتبارات مورد نیاز برای تسهیل ازدواج جوانان هزینه شود
این كار نوعی مالیات رفاه اجتماعی است و گنجانده شدن چنین بندی در قانون بودجه
نشاندهنده آن است كه منطق مالیات رفاه اجتماعی، مورد توجه قانونگذار قرار گرفته
است.
آقای دكتر مهدوی بحث تأمین اعتبار برنامه های وزارت رفاه در مقوله های مختلف چگونه
است؟
درآمدهای فعلی دولت برای پاسخگویی و انجام بهینه وظایف دولت در حوزه رفاه و تأمین
اجتماعی ناكافی است، به هر حال قوانین و مقررات متعددی در كشور وجود دارد كه به
دلایل محدودیتهای اعتباری تاكنون اجرا نشده و بلاتكلیف
مانده اند. حمایت از زنان و كودكان بی سرپرست، حمایت از معلولان، مشاركت مالی دولت در بیمه های
اجتماعی، گسترش بیمه های همگانی و یكسان سازی خدمات بیمه ای روستاییان و شهرنشینان از
جمله قوانین و مقرراتی هستند كه به دلیل محدودیتهای اعتباری یا اصلاً اجرا نشده اند یا
به شكل كارآمدی به اجرا در
نیامده اند. بررسی های وزارت رفاه در سال 83 نشان می دهد اگر احكام قانونی موجود
بخواهد به اجرا درآید، حداقل به حدود 800 میلیارد تومان اعتبار اضافه بر اعتبارات
فعلی نیاز است. تأمین این اعتبارات از محل درآمدهای كنونی و منابع مالیاتی كشور میسر
نیست، از این رو طرح مالیات رفاه اجتماعی، مورد توجه قرار گرفته است.
سمیه روانخواه
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- اصل بیست،هشتاد فراموش نشود؛ ربایندگان زمان در كمین اند
هر روز تنها 24 ساعت فرصت داریم و نه حتی لحظه ای بیشتر. این مقدار محدود، خود بهترین
انگیزه برای در اختیار گرفتن زمان و یادگیری راههای كنترل وقت است.
هر چه اموری كه انجام می دهیم حساس تر باشند و تعداد افراد بیشتری به آن مربوط شوند،
زمان ارزش بالاتری می یابد.
اما به راستی چه كسی می تواند به ارزش واقعی زمان پی ببرد؟ آیا شما هم عقیده دارید
كه وقت طلاست؟
ارزش واقعی زمان را هر كسی با ارزشی كه برای خود و اموری كه انجام می دهد، معلوم می
كند. این را می توانید از خود پس از به پایان رسیدن زمان انجام یك كار بسیار مهم
بپرسید. با برخی تغییرات می توانیم زمان بیشتری برای خود ذخیره كنیم برای كنترل زمان
باید بدانیم كه به كدام سو می رویم؟ اهدافمان چیست؟ چه دیدگاههایی برای ما ارزش
بالاتری دارند؟
یكی از اصول مهم در مدیریت زمان، دانستن اصل "بیست،هشتاد" است. بیست درصد از مواردی
كه زمان ما را در طی روز به خود اختصاص می دهند، هشتاد درصد نتایج مناسب نصیب ما می
كنند، یا به عبارت دیگر حدود هشتاد درصد از آنچه انجام می دهیم در واقع مربوط به
كارهای بی اهمیت (یا كم اهمیت) هستند.
یك اقدام ضربتی برای افزایش مهارت در مدیریت بر زمان، كاستن ربایندگان زمان است. ربایندگان زمان همچون منافذ و سوراخهای موجود در بدنه یك منبع آب، باعث تلف شدن زمان
می شوند. ربایندگان زمان را در چند سطح می توان تعریف كرد. سطحی از ربایندگان ناشی
از بینشهای غلط و بعضی ناشی از عادتهای غلط هستند.
فهرست 20 رباینده زمان را كه ناشی از عادتهای غلط هستند، برگزیده ایم كه عبارتند از:
1،مدیریت همراه با بحران:گاه شرایط ما را مجبور به انجام بعضی كارها می كند.
ولی تا آنجا كه می توانید با دوراندیشی و تدبیر، سعی كنید كه این شرایط بحرانی كمتر
شوند. البته وجود مقدار كمی استرس در كار باعث تحرك بیشتر و سرعت بالاتر می شود، ولی
اگر استرس از حدی فراتر رود، نه تنها سرعت بالا نمی رود، بلكه باعث می شود بعضی نكات
را نبینیم و به دوباره كاری بیفتیم.
2،تلفن ها:زمانی از شبانه روز را به تلفنهای خود اختصاص دهید. اگر این تلفنها نیاز
به انرژی ذهنی ندارند، این كار را در اوقاتی كه انرژی انجام كارهای ذهنی و بدنی را
ندارید، انجام دهید. اگر امكان داشته باشد می توانید به صورت كنترل شده به تلفنها
پاسخ دهید؛ مثلاً استفاده از یك منشی تلفنی می تواند كمك خوبی باشد. به كسانی هم كه
به صورت دایم با شما در تماس هستند بگویید كه در چه زمانی به شما تلفن بزنند.
از صحبتهای بیهوده در تلفن خودداری كنید و قبل از تلفن زدن، رئوس مطالبی را كه
می خواهید در میان بگذارید، مكتوب كنید و قبل از پایان مكالمه، كنترل كنید كه همه
مطالب را گفته باشید.
3،برنامه ریزی نامناسب:درباره چگونه گذراندن زمانتان با همان هوشیاری و دقتی برنامه
ریزی كنید كه گویی برای یك سفر مهم بار توشه و پول اندك برنامه ریزی می كنید. از
خطرات، موانع و احتمالاتی كه موفقیت شما را در اجرای برنامه تضعیف می كنند، بر حذر
باشید.
4،تلاش بیش از حد:اگر واقعاً حداكثر تلاش خود را در انجام كاری صرف كرده اید و به نتیجه
نرسیده اید، آن را ادامه ندهید و وقت و انرژی خود را صرف نكنید؛ بلكه به كارهای
موازی بپردازید و پس از مدتی، دوباره به آن كار
برگردید.
5،مراجعه كنندگان ناخوانده:اگر با مراجعه كنندگان تعارف ندارید، بگویید كه كار
دارید و سرتان شلوغ است و اگر تعارف دارید، خود را به اموری چون تلفن زدن یا نوشتن
نامه مشغول كنید تا متوجه شوند كه زمان رفتنشان فرا رسیده است.
6،بی كفایتی در واگذاری كار به دیگران:آیا تا به حال از خود پرسیده اید كه حد انجام
دادن كار چقدر است؟ هر كس حدی در انجام دادن كارها دارد، پس بهتر است كه این ظرفیت و
توان را صرف مهمترین و مؤثرترین كارها كنیم. برای رسیدن به این منظور ناگزیریم كه
عده ای را كه با ما كار می كنند، تربیت كرده و كارهای خود را به آنها بسپاریم. شروع
به واگذاری كارهای ساده به زیردستان خود كنید و قبل از انجام كار، آنها را كاملاً توجیه
كنید. چنانچه كاری را خوب انجام ندادند به هیچ وجه گله نكنید، بلكه علت را برطرف
كنید و دوباره كار را به آن فرد بسپارید، مگر آن كه محدودیت زمانی داشته باشید.
7،بی نظمی شخصی:نظم در امور را سرلوحه كارهای خود كنید و از آشفتگی بپرهیزید.
8،عادتهای غلط:با عادتهایی كه باعث اتلاف وقت شما می شوند مبارزه كنید و عادتهای كاری
خود را تغییر
دهید.
9،ناتوانی در گفتن "نه":اگر كاری را كه به شما داده می شود نمی توانید انجام دهید، آن
را نپذیرید و مؤدبانه بگویید كه با وجود علاقه، به علت مشغله های دیگر نمی توانید آن
كار را بپذیرید. البته توجه داشته باشید كه تا آنجا كه می توانید، به دیگران كمك
كنید تا دیگران نیز در هنگام نیاز به شما كمك كنند.
10،كار امروز را به فردا افكندن، فردا كارهای خودش را خواهد داشت، پس كار امروز را
به فردا نیفكنید.
11،جلسات با بازده پایین:تا زمانی كه برایتان معلوم نشده كه به طور دقیق از جلسه چه
می خواهید، یا برای چه شما را به جلسه ای دعوت كرده اند به آن جلسه نروید.
12،كاغذ بازی:اگر موضوعی شفاهی یا تلفنی انجام می شود، آن را مكتوب نكنید. اگر نوشتن
نیاز به تایپ ندارد، با دست بنویسید. در مواردی كه لازم می شود از یك متن در چند نوبت
استفاده كنید، آن را تایپ كنید و در بعضی موارد از یك نوشته كپی بگیرید.
13،كارها را ناتمام رها كردن:تا زمانی كه روشن نشده می توانید یك كار را به پایان
برسانید، از پذیرش آن كار اجتناب كنید، مگر آن كه ناگزیر باشید. اگر كاری را
می پذیرید حتماًَ آن را به اتمام برسانید و یا آن را به شخص دیگری كه اطمینان دارید،
توان به اتمام رساندن كار را دارد، بسپارید.
14،دستیاران بی كفایت:قبل از اقدام به انتخاب، به طور دقیق برای خود معلوم كنید كه
چه كاری (مشخصات آن كار) دارید و شخص متقاضی باید شامل چه ویژگیهایی باشد و از او
چه انتظاری دارید. قبل از قطعی كردن انتخاب حتماً یك دوره آزمایشی را با او
بگذرانید.
15،مراودات بی ثمر:در هر دوره ای از زمان ممكن است با افرادی ارتباط داشته باشیم، ولی
با افزایش سطح آگاهی می بینیم كه ارتباط با این عده بی ثمر و ضایع كننده وقت است. در
این موارد بهتر است اندك اندك ارتباط خود را قطع كنید.
16،آشفتگی در مسؤولیتها و اختیارات:مسؤولیتها و كارهای خود را فهرست كنید و
محوری ترین آن را انتخاب كنید و آن را در اولویت اول كارهای خود قرار دهید. برای
پرداختن به مسؤولیتهای بزرگ، زمان بیشتر و برای مسؤولیتهای كوچكتر زمان كمتری بگذارید. اگر مسؤولیتی دارید كه می توانید آن را واگذار كنید، بعد از انجام مقدمات و اطمینان
از فرد واگذار شونده اقدام به واگذاری كنید.
17،ارتباط ضعیف:صریح و صادقانه مطالب خود را به دیگران بگویید و مطمئن شوید كه
منظورتان را فهمیده اند.
18،بی كفایتی در كنترل و گزارشهای پیشرفت كار:تا حدی كار بگیرید كه قادر به كنترل آن
باشید. كار كنترل نشده مثل بچه ای است كه والدین، او را به حال خود رها كرده اند و
هر لحظه ممكن است كه ایجاد دردسر كند.
19،اطلاعات ناقص:قبل از اقدام به انجام كاری، حداكثر اطلاعات لازم را به دست آورید و از
صحت آن اطلاعات، اطمینان حاصل كنید.
20،سفرها و مأموریتهای شغلی:وقتی به سفر بروید كه واقعاً لازم است و كس دیگری
نمی تواند آن مأموریت را به انجام برساند. برای خوشگذرانی و دیدن جاهای تازه به سفر
نروید. مگر این كه قصدتان از سفر، تفریح و گردش باشد.
اینك كه با ربایندگان زمان آشنا شدیم لازم است كه آنها را شناسایی و حذف كنیم.
مشاهده از اولین گامهای شناخت است، پس گذشت زمان خود را مشاهده كنیم و با ردیابی
ربایندگان زمان، برای كنار گذاشتن آنها اقدام كنیم.
٭ تهیه و تنظیم:علی علم جمیلی
در گفت و گوی قدس با معاون وزیر رفاه و امور اجتماعی به بحث گذاشته شد؛
همه چیز درباره مالیات رفاه
