|
* از گزارشهاي واگرايانه و به شدت متناقض بايد نتيجه گرفت كه حتي پنتاگون نيز درباره استراتژي بعدي آمريكا در عراق دچار چند دستگي شده است

گروه سياسي- محمدي: استراتژي جديد آمريكا در عراق چه خواهد بود؟ در حالي كه تا پايان سال ميلادي جاري چند روزي بيشتر باقي نمانده است، همه انتظار مي كشند بوش استراتژي تازه اش را در عراق فاش كند. پيش بيني توصيه هاي فرماندهان ارتش آمريكا به رئيس جمهور بوش كار دشواري است زيرا گزارشهاي منتشره درباره موضع حقيقي پنتاگون، انباشته از موارد متناقضي است كه هر گونه تحليل و پيشگويي را غيرممكن مي سازد. يك روز «لس آنجلس تايمز» گزارش مي دهد، «كله گنده هاي آمريكايي» از گزينه افزايش موقت شمار نظاميان آمريكايي در عراق و جنگيدن با شبه نظاميان مرتبط با روحاني جوان راديكال، مقتدي صدر، پشتيباني مي كنند. در اين ميان، گزارش سه ماهه پنتاگون كه به دستور كنگره تهيه شده نيز منتشر مي شود. پنتاگون در گزارش خود «سپاه مهدي» مقتدي صدر را بزرگترين تهديد عليه ثبات عراق معرفي كرده است. درست روز بعد، واشنگتن پست با گزارشي مبني بر مخالفت اعضاي ستاد مشترك ارتش ايالات متحده با افزايش شمار سربازان آمريكايي در عراق روانه پيشخوان روزنامه فروشي ها مي شود. گزارش اين روزنامه حاكي است مقامات ستاد مشترك ارتش آمريكا بر تقويت ارتش عراق پافشاري مي كنند و بر تلاش بيشتر براي بازسازي اقتصادي و آشتي سياسي در عراق تأكيد دارند.با وجود اين گزارشهاي واگرايانه و به شدت متناقض، بايد نتيجه گرفت كه حتي پنتاگون نيز در مورد استراتژي بعدي آمريكا در عراق دچار تشتت و چنددستگي شده است. با اين حال نظرات بعضي از فرماندهان نظامي عالي رتبه ايالات متحده روشن است زيرا اين افراد ديدگاه هايشان را آشكارا بيان كرده اند؛ چنانكه ژنرال جان ابي زيد، فرمانده نيروهاي آمريكايي در خاورميانه، صراحتاً مخالفتش را با افزايش نظاميان اين كشور در عراق اعلام كرده است. ژنرال ابي زيد در اين خصوص به نيويورك تايمز گفته است، حضور آمريكا تنها به خشم و تنفر عراقي ها دامن مي زند. در بخشي از گزارش نيويورك تايمز كه با عنوان «مخالفت ژنرال با افزايش نيروهاي آمريكايي در عراق و تأكيد بر راه حل بين المللي براي منطقه» منتشر شده، به نقل از ژنرال جان ابي زيد آمده است: شما بايد مسأله را بين المللي كنيد و به گونه اي حساب شده و ژئواستراتژيك به آن بپردازيد. شما نبايد يك مسأله خاص را كه در مركز بغداد يا كابل اتفاق افتاده، زير ذره بين بگذاريد و بعد از داشتن يا نداشتن نيروي نظامي كافي براي برخورد با آن يا از قصدتان براي حل مسائل گسترده تر در منطقه سخن بگوييد.اگر ديدگاه اين ژنرال آمريكايي به نظر آشنا مي رسد، احتمالاً به آن دليل است كه حرفهاي او استعاره اي است از مفاد گزارش گروه مطالعات عراق كه به قول برخي از صاحبنظران سياسي، رئيس جمهور آمريكا ترجيح داد آن را روانه سطل زباله كند، زيرا بوش نمي خواهد با ايران و سوريه مذاكره كند و از سويي با برنامه زمانبندي عقب نشيني مرحله به مرحله از عراق نيز موافق نيست. احتمالاً همان گونه كه گاردين نوشته است، رئيس جمهور ايالات متحده بسادگي اظهارات ژنرال ابي زيد را نشانه اي از تمايل او براي بازنشسته شدن تلقي خواهد كرد.بنابراين كاخ سفيد در فرصتي مناسب، يك صداي مخالف ديگر را كه حاضر به همراهي با تفكر و سياست حكومت كنوني نيست، ساكت خواهد كرد. روزنامه آمريكايي رجيسترد گارد، در سرمقاله خود با عنوان «از بد به بدتر» با اشاره به اينكه هيچ گزينه مناسبي براي نجات عراق باقي نمانده است و همه گزينه هاي بد هم نتايج يكساني به بار نمي آورند، نوشته است: ژنرال كيسي، فرمانده عالي رتبه آمريكايي در عراق، با ژنرال ابي زيد هم عقيده بوده و بر اين باور است كه تقويت نظاميان آمريكايي مي تواند موقتاً از ميزان خشونت بكاهد اما از سوي ديگر مي تواند ورود عراقي ها را به صحنه براي حل مشكلات خودشان به تعويق اندازد. ژنرال كيسي نيز همانند گزارش بيكر- هميلتون، آموزش ارتش عراق و سپردن تأمين امنيت اين كشور را به آن، راه حل كليدي مي داند.ژنرال پيتر چيارلي، دومين نظامي عالي رتبه آمريكايي در عراق، نيز راه همنوايي با دو همقطار ديگرش را در پيش گرفته است.با اين وجود به نظر مي رسد اين افسران بلندپايه طرف بازنده بگومگوي جاري باشند، زيرا اين نخستين بار نيست كه فرماندهان برجسته ارتش ايالات متحده درباره جنگ عراق با كاخ سفيد در افتاده و به ستيزه جويي برخاسته اند. پيش از حمله به عراق، مرداني مانند ژنرال آنتوني زيني چنين استدلال كرده بودند كه ايالات متحده براي جنگ و مواجهه با پيامدهاي آن، حدود 300 هزار نظامي(به جاي 150 هزار سربازي كه به كار گرفته شدند) نياز دارد. اما دونالد رامسفلد و پل ولفوويتز كه آن زمان بر پنتاگون حكمراني مي كردند، ابراز نگراني هايي از اين دست را ناديده گرفتند. جالب و در عين حال عجيب آنكه ژنرال زيني هم اكنون اعتقاد دارد افزايش موقت شمار نظاميان آمريكايي در عراق مي تواند كارساز باشد! با اين همه به نظر مي رسد كه آقاي بوش دوباره در صدد بي اعتنايي به چند نفر از ژنرالهاي بلندپايه خود مي باشد. البته با وجود همه تأكيدي كه اين ژنرالهاي ناراضي بر آموزش ارتش عراق دارند، بسياري از تحليلگران معتقدند نبايد به نوشداروي پيشنهادي آنها اميد بست، خاصه آنكه ممكن است نيروهاي امنيتي عراق و يا گروه هايي در داخل آنها تبديل به يك نيروي فرقه اي شوند كه بيشتر از تمايلات ملي، داراي تعصبات قومي هستند. |