|
گروه سياسي- بهروز فرهمند: هيچ كس نفهميد، زماني كه صدام در آن سحرگاه در ساختمان پنجم اداره اطلاعات و امنيت نظامي
كاظميه شهر بغداد، حلقه ضخيم طناب دار زردرنگ را بر گردن خود احساس كرد، به چه مي انديشيد، اما آنها كه از نزديك شاهد مراسم بودند و نيز صدها ميليون نفري كه چندين ساعت بعد از تلويزيونهاي خود تصاوير اختصاصي اعدام ديكتاتور را به نقل از شبكه العراقيه ديدند، تصديق كردند كه صدام در پاي چوبه دار، هيچ نشاني از سردار قادسيه و فاتح بزرگ عرب نداشت.
حدود ساعت 5 صبح روز شنبه نهم دي ماه 1385 شمسي برابر با 30 دسامبر 2006 ميلادي، صدام در حالي كه پالتوي بلند مشكي و در زير آن پيراهن سفيدي را بر تن كرده بود، با همراهانش وارد ساختمان پنجم اداره اطلاعات و امنيت نظامي در منطقه كاظميه بغداد شد تا براساس حكم نهايي دادگاه عالي عراق- به تاريخ چهاردهم آبان ماه امسال- فقط براي پرونده كشتار دست جمعي الدجيل به مرگ با چوبه دار قصاص شود.
ساختمان پنجم، مكان ناآشنايي براي ديكتاتور نبود، زيرا او در زمان حكومتش، بسياري از مخالفان خود را در آن ساختمان بازجويي و شكنجه كرده بود.
همه كارها به سرعت و در فاصله زماني حدود 30/5 تا 30/6 صبح انجام شد.
پنج مرد كه صورت خود را با نقابهاي مشكي پوشانده بودند، انجام مراسم را بر عهده داشتند.
همه منتظر حكم تنفيذ اعدام با امضاي نخست وزير نوري مالكي بودند. با قرائت رسمي حكم، رنگ از رخسار صدام پريد. موفق الربيعي، مشاور امنيت ملي عراق كه به نمايندگي از دولت از نزديك شاهد اجراي حكم بود، گفت كه صدام مردي در هم شكسته بود و مي شد ترس را در چهره اش خواند.
مراسم با احترام كامل برگزار شد.
يكي از مجريان حكم از صدام پرسيد كه آيا به چشم بند نيازي دارد، اما پاسخ او منفي بود.
شايد صدام در آخرين لحظات اميدوار بود كه اتفاقي او را از مجازات برهاند، او يك بار ديگر نيز از اعدام گريخته بود؛ سال 1959 كه به جرم سوء قصد به جان عبدالكريم قاسم به صورت غيابي به اعدام محكوم شد، اما او به سوريه و سپس مصر گريخت.
ديكتاتور به ياد آورد، يك سال قبل از آن را كه به جرم كشتن برادر همسر خود به زندان محكوم شده بود.
1979 اما سال خوبي براي صدام بود، او «البكر» را بركنار كرد و به تصفيه هاي خونين در حزب بعث دست زد.
1980 را به ياد آورد، زماني كه خواست ايران را سه روزه فتح كند و با چراغ سبز آمريكا و حمايت شوروي سابق، آغازگر جنگي خانمانسوز در منطقه به مدت هشت سال شد.
88- 1986 حمله انفال را انجام داد و بيش از 180 هزار تن از كردهاي كشورش را كشت.
مارس 1988 نيز فراموش نشدني است، زماني كه در حمله شيميايي به حلبچه بيش از پنج هزار نفر كرد را كشت، اما ايالات متحده در آن زمان بي شرمانه اعلام كرد كه ممكن است ايرانيها اين كار را كرده باشند!
در 1990 دستور حمله به كويت را داد و چند موشك اسكاد را به سوي خاك عربستان شليك كرد تا برادران عرب خود را نيز از زخم شمشيرش بي نصيب نگذارد!
سال 1996 بود كه با وساطت اطرافيان به هر دو داماد خود كه به اردن گريخته بودند، امان نامه داد تا به كشورشان باز گردند، اما به محض بازگشت آنها به عراق، بي درنگ هر دو نفر را اعدام كرد.
20 مارس 2003 زماني كه به پايان رسيدن تاريخ مصرف او براي حاكمان كاخ سفيد قطعي شد و آمريكا به عراق حمله كرد.
ژنرال سعيد الصحاف- وزير تبليغات جنجالي و خبرسازش- همچنان رجز مي خواند، اما ارتش پر دبدبه و كبكبه او در مدت بيست و يك روز فرو پاشيد.
صدام كه الگوي او در زمامداري، «صلاح الدين» جنگاور بزرگ قرن دوازدهم بود، گريخت و در 13 دسامبر 2003 در حالي كه انبوهي ريش بر صورت داشت، در سوراخي زيرزمين در نزديكي تكريت به دام افتاد.
پس از آن در دهها جلسه دادگاه حاضر شد و رسيدگي به يك پرونده او- كشتار الدجيل- بود كه حكم اعدام را برايش رقم زد.
سرانجام روز 30 دسامبر 2006 نيز فرا رسيد و در حالي كه عقربه هاي ساعت حدود 30/6 صبح را نشان مي داد جسد بي جان صدام از چوبه دار پايين كشيده شد. واكنشهاي سياسي و رسانه اي پس از اعدام صدام بسيار گسترده بود.
رابرت فيسك، روزنامه نگار كهنه كار انگليسي در مقاله اي در اينديپندنت به مناسبت اجراي اين حكم نوشت: «صدام ديكتاتوري بود كه توسط آمريكا ساخته و سپس نابود شد.»
وي يادآوري كرد كه صدام براي برخي از جنايتهاي جنگي خود از جمله اشغال ايران كه به كشته شدن 5/1 ميليون تن منجر شد، محاكمه نشد.
اما يكي ديگر از واكنشهاي رسانه اي از آن «عبدالباري عطوان،» سردبير القدس العربي بود. او كه پاي ثابت ميزگردهاي تلويزيوني بي بي سي است، در سرمقاله القدس العربي نوشت كه صدام در ميان اعراب محبوب مي ماند، زيرا او بود كه چهل موشك به تل آويو شليك كرد. اين روزنامه نگار عرب به اين نكته اشاره اي نكرد كه دستاوردهاي شليك آن چهل موشك براي مقاومت مردم فلسطين و منطقه چه بوده است.
اما دكتر حسين علايي، كارشناس ايراني در اين باره ديدگاه متفاوتي دارد. او مي گويد: صدام با به كارگيري ارتش عراق عليه مسلمانان ايران و كويت، خيال اسراييل را از هر جهت آسوده ساخت.
به گزارش سايت بازتاب، وي تصريح مي كند: صدام كمك بزرگي به اسراييل كرد و اجازه نداد تا توان بزرگي كه پس از انقلاب اسلامي ايران در ميان مسلمانان به وجود آمده بود، عليه رژيم صهيونيستي به كار گرفته شود.
حسين علايي با رابرت فيسك درباره بازيچه بودن صدام در دست واشنگتن هم عقيده است. او مي گويد: آمريكا صدام را براي اسلام زدايي در عراق، حمله به انقلاب اسلامي در ايران و باز كردن پاي خود به خاورميانه مي خواست و هنگامي كه ديكتاتور قابليت خود را در همه اين زمينه ها از دست داد و مأموريتش به پايان رسيد، او را از صفحه روزگار محو كرد. |
