|
به زعم يك پژوهشگر جوان ايراني مقيم كانادا، برخي ديدگاهها و برخوردهاي ناصحيح از سوي رسانه ها و مجامع داخلي در

بزرگ نمايي و تقدير بيش از حد از دانشمندان و پژوهشگران ايراني خارج كشور و حتي به كار بردن تعابيري چون «مهاجرت مغزها»، خود از عوامل ترغيب كننده افراد به مهاجرت به خارج و عدم بازگشت نخبگان خارج كشور به ايران است. دكتر تورج ماني فر، پژوهشگر پست دكتري دانشگاه «وسترن انتاريو» كانادا اظهار كرد: اصطلاح «مهاجرت مغزها» به نوعي، كم قدر كردن دانشمندان داخل كشور است، مغزهايي كه مانده اند و با تمام نيرو با مشكلات جنگيده و كار مي كنند و بي ترديد يكي از مهمترين عواملي كه مي تواند روند مهاجرت دانشجويان و محققان كشور به خارج را كاهش داده و پژوهشگران ايراني مقيم خارج را به بازگشت ترغيب كند، تقدير و قدرشناسي از تلاش صادقانه و مضاعف محققان داخلي و ايجاد فضاي رواني مطلوب براي آنهاست؛ نه اين كه فضايي ايجاد كنيم كه گويي هر دانشجو و محقق ايراني كه به خارج كشور رفته، موفق و شايسته تقدير و هر كس در داخل كشور مانده و با تمام كمبودها و مشكلات كار مي كند، ناموفق و در سطح علمي پايين تر است.

دكتر ماني فر در ادامه با اشاره به پيشرفتهاي چشمگير دانشمندان ايراني به ايسنا گفت: تعداد دانشجويان ايراني دانشگاههاي خارجي زياد است و اين امر حاكي از افزايش اعتماد جامعه علمي جهان به دانشمندان ايراني است و آنها به خوبي از توانمندي دانشگاه ها و مراكز تحقيقاتي ايران در پرورش نيروهاي علمي آگاهند. وي افزود: متأسفانه برخي دانشجويان تصور مي كنند كه خارج از كشور، مدينه فاضله است، در حالي كه در همه جا انسانهاي باهوش، فعال و خلاق و نيز مشكلات تحقيقاتي وجود دارد و اگر در ايران هم كسي بخواهد كار علمي سطح بالا انجام دهد، امكان آن وجود دارد. اين پژوهشگر با اشاره به اهميت نگرش مثبت به مسأله مهاجرت تحصيل كردگان ايراني به كشورهاي خارجي اذعان كرد: نگاه يك جانبه به مسأله مهاجرت كاملاً اشتباه است، چون همان طور كه عده زيادي به ادامه تحصيل در خارج از كشور گرايش دارند، عده زيادي از مهاجران تمايل به بازگشت به كشور دارند كه نمونه هاي آن استادان دانشگاهي با تخصصهاي علمي بالا و دانش آموخته دانشگاه هاي معتبر خارجي هستند كه در ايران به عنوان اعضاي هيأت علمي مراكز آموزشي كار خود را ادامه مي دهند. دكتر ماني فر در ادامه درباره فعاليتهاي تحقيقاتي اش در دانشگاه وسترن انتاريو گفت: در حال حاضر در يكي از گروههاي تحقيقاتي دانشگاه روي پروژه تهيه ساختار كريستالهاي فوتوني كار مي كنيم كه تلاشي در جهت توسعه سيستمهاي فتونيكي است كه از آن به عنوان حالت گذار از مرحله الكترونيكي به مرحله استفاده از نور ياد مي شود. وي خاطرنشان كرد: امروزه دستگاههاي الكترونيكي موجود بر اساس حركت الكترون از يك نقطه به نقطه ديگر طراحي شده اند و در آنها از اجزاي مختلفي چون LED يا خازن استفاده شده است، اما در اين طرح دستگاههايي را بر مبناي نور طراحي مي كنيم كه در آن به جاي الكترون، فوتون را از يك نقطه به نقطه ديگر منتقل مي كنيم. وي در بيان مزاياي به كارگيري اين روش گفت: با به كارگيري اين روش، اطلاعات بسيار زيادي توسط فوتون در زمان كوتاهي منتقل مي شوند و با رخ دادن اين انقلاب در عرصه تكنولوژي، عملكرد سيستمها سريعتر مي شوند و در صورت مثبت بودن نتايج تحقيقات، علمي به نام الكترونيك ديگر كارآيي كنوني را نداشته و جاي خود را به «علم فوتونيك» مي دهد. دكتر ماني فر در معرفي ساختار كريستالهاي فوتوني اظهار كرد: اگر تركيبي از مواد پليمري خاص را با ضريب شكستهاي متفاوت در اندازه نانومتر در ابعاد يك، دو يا سه بعدي كنار هم و به صورت متناوب قرار دهيم، خاصيت مورد نظر در فوتون ها ايجاد مي شود كه به دليل ساختمان متناوب، كريستال ناميده مي شوند. وي در بيان كاربرد اين مواد گفت: با دستيابي به اين خاصيت مي توان نور را به هر جهت منحرف كرد، طول موج و يا فركانس آن را تغيير داد، انرژي آن را تبديل كرد و يا نور را فيلتر كرد. وي افزود: همچنين با افزوده شدن فلز به اين تركيبات غير فلزي مي توان از آنها به عنوان سنسور استفاده كرد كه در تقويت ميدانهاي الكتريكي و افزايش حساسيت سنسورها مؤثر است و به عنوان مثال براي استفاده از فلز روي سطح شيشه اي با لايه بسيار نازكي از مولكولها (در حدود 200 آنگستروم) آن را به صورت شيميايي از يك سمت به فلز و از سمت ديگر به شيشه چسباند به طوري كه پايداري آن حفظ شود و سطح شيشه اي به سطح فلزي تبديل شود كه اين روند در صنايع براي مقابله با خوردگي كاربرد بالايي دارد. وي با اشاره به فعاليت گروههاي تحقيقاتي مختلف در اين زمينه با تكنيكها و دقت هاي متفاوت اظهار كرد: اجراي اين طرح از حدود 15 سال پيش در دانشگاههاي مختلف آغاز شده كه با تكنيك و دقتهاي متفاوت كار مي كنند و در آن زمان دستگاهها دقت زيادي نداشتند، اما با پيشرفت تكنولوژي و ورود نانوتكنولوژي به عرصه علم، توجه بيشتر دانشمندان به اين سيستم و سرمايه گذاري دولتها و انجام تحقيقات در اين حوزه شدت گرفت. ماني فر تصريح كرد: در اين گروه تحقيقاتي روشهايي را پياده كرده ايم تا با دقتهاي بالا در حد 5 تا 7 نانومتر ساختارهايي را با تركيب فلز و غير فلز بسازيم. |