|
وحيد عماد
امروزه پيدا كردن و يا حتي ديدن افرادي كه سن آنها به بالاي صد سال رسيده باشد، كاري دشوار و گاه غيرممكن به نظر مي رسد. دشواريهاي زندگي امروزي سبب شده اند كه رسيدن به 70 يا 80 سال، از نظر بسياري از مردم امري استثنايي جلوه كند و 100 سالگي را امري دست نيافتني بدانند.
اما اين قصه در روستاي «گوان چو» در اطراف شهر «لينگ وو» چين به گونه ديگري است.
ممكن است وجود يك يا دو پيرمرد صد ساله در يك روستا عجيب نباشد، اما هنگامي كه تعداد آنها به دهها نفر برسد در نوع خود عجيب و خارق العاده به نظر خواهد رسيد.
روستاي «گوان چو» را بايد روستاي سالمندان و افراد كهنسال دانست. جمعيت اين روستا بيش از 3100 نفر است كه از ميان آنها سن بيش از 600 نفر بالاي 70 سال و 12 نفر بيش از 100 سال عمر دارند!
آقاي «يانگ سن» يكي از اين كهنسالان است كه يك قرن از آغاز زندگي او مي گذرد.
جمعيت خانواده او بيش از 120 نفر است و كوچكترين فرد خاندان او 11 ساله است. يادگيري اسامي تمامي خانواده براي پيرمردي چون او كاري دشوار شده است و بسياري از اعضاي خانواده مجبورند تا به هنگام احوالپرسي از او، ابتدا خود را به طور كامل معرفي نمايند تا «يانگ سن» 101 ساله بتواند آنها را بشناسد!
جالب اينكه آقاي «سن» در يكصد سالگي صاحب دو دندان جديد در دهان خود شده است كه تعجب همگان را برانگيخته است. نشستن تمامي اعضاي اين خانواده در كنار هم و به هنگام خوردن غذا از آن صحنه هايي است كه در كمتر خانواده اي به چشم مي آيد. دهها نفر در كنار يكديگر و همراهي آقاي يانگ سن و ديگر كهنسالان خانواده با آنها كه از اتفاقات نادر اجتماعات امروز ماست.
در اين ميان غذا خوردن پدر پير خاندان، آن هم با دو دندان جديد، در نوع خود جالب و ديدني است.
خبرنگاراني كه از اين روستاي دور افتاده در شمال غرب چين ديدار مي كنند، شاهد تلاش خستگي ناپذير زن و مرد روستايي در مزارع برنج و گندمي هستند كه با آب رودخانه زرد آبياري مي شوند و محصولات پر بار و فراواني از آنها به دست مي آيد.
«جوسينگ مينگ» كه مسؤول و اداره كننده اين روستا به شمار مي آيد، در مورد راز طول عمر اهالي روستا مي گويد: عمر طولاني اهالي روستا سه رمز بزرگ دارد: اولين و مهمترين آنها آداب مذهبي اهالي اين روستاست.
آنان مسلماناني معتقدند كه نماز را باشكوه و زيبايي خاصي برپا مي دارند. نماز و آداب مذهبي آنان به زندگي اهالي آهنگ منظمي بخشيده كه براي عمر طولاني آنان بسيار سودمند بوده است.
خانم «نيوهوا» 90 سال دارد و ناشنواست. بيست سال پيش همه دندانهاي او ريخته است!
خانم «مامينگ» كه عروس خانم «هوا» است مي گويد: مادربزرگ هنوز هم نمازهايش را به صورت مرتب مي خواند و هر روز سه وعده غذا مي خورد و خوابهاي منظمي دارد!
هنگامي كه خبرنگار از خانم «هوا»ي 90 ساله خواست كه اجازه دهد از او عكسي بگيرد، او با خوشرويي پذيرفت و از اعضاي خانواده خواست تا روسري سفيد او را بياورند. هنگامي كه او روسري سفيد و تميزش را بر سر مي گذاشت، احساس رضايت چهره اش را پوشانده بود.
آقاي «جوسينگ مينگ» مسؤول روستا، زندگي پاك و سخت را دومين راز طول عمر آنها مي داند، آنان هر روز سه بار غذاهاي درست شده با محصولات توليدي خود را مي خورند و از هواي پاك و سالمي نيز برخوردارند.
آنان در ابتداي شب مي خوابند و علاقه اي به تماشاي تلويزيون ندارند و بامدادان خيلي زود از خواب بيدار مي شوند. شايد نظم زندگي آنان را بتوان به رايانه اي تشبيه كرد.
به اعتقاد او خوراك سالم سومين راز طول عمر آنهاست. گوشت گاو و گوسفند و چاي خوراك عمده مردم اين روستاست. به اعتقاد آنان از آنجا كه گوشت گاو و گوسفند گرم هستند و روستاي آنها هم زمستانهايي طولاني دارد، خوردن گوشت گاو و گوسفند در درازمدت مي تواند مقدار گرما و انواع تركيبات سودمند را به بدن آنها برساند.
دامهاي آنان در مزارع و دشتهاي سرسبز به خوردن انواع علوفه تازه مي پردازند و گوشتهاي سالم آنها پروتئين فراواني را به بدن آنها مي رساند. اهالي روستا به چاي عشق مي ورزند. به جز برگ چاي، موادغذايي ديگري نيز چون خرماي قرمز، كنجد، مغز گردو، كشمش و مغز ميوه نيز براي آنان بسيار مهم است. |
