----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
چه كسي مقصر است؟

٭عفت شريعتي كوهبناني- نماينده مردم مشهد در مجلس شوراي اسلامي

بيست و هفت سال از انقلابي گذشت كه در نوع خود بي نظير بود؛ انقلابي كه استمرار رسالت پيامبر(ص) بود و در امتداد غدير خم، همراه با سرمايه هاي ارزشمند خون هزاران شهيد و صبر نستوه خانواده هاي شهيدان كه با خدا معامله كردند و بر اين اميد بودند كه در ساختن حيات طيبه كه معلول عمل صالح مؤمنان است، نقشي بسزا داشته باشند والحق كه چنين كردند.
انقلابي به ثمر رسيد كه نويدبخش دين و دانش و خوبي دنيا و آخرت بود؛ انقلابي الهي و معنوي كه نه براي نان بلكه به دنبال خواسته جان، شيفته انسان در مسير حق و حقيقت بود. انقلابي كه هشت سال جنگ طاقت فرسا را با سرافرازي پشت سر گذاشت و پيروزي، صلابت، شكيبايي و معنويت ملت ايران را به دنيا نشان داد.
اگر امروز صدام منحوس را در قفس ارباب ساخته اش مي بينيم، اين از قدرت خداي قهار و جبار است. راستي، منافقان كجا رفتند؟ گروهي كه با پيمانه سوسياليزم آب به آسياب امپرياليزم مي ريختند و چقدر فتنه كردند كه جنگ داخلي راه بيندازند، اما همدلي و اتحاد و همدلي هموطنان ترك و كرد و لر و بلوچ، فارس و عرب و ... جز بر تباهي و ذلتشان نيفزود. از تحريم اقتصادي بگويم، ياد رجايي عزيز به خير كه گفت يك نان را 35 ميليون نفر مي خوريم و تن به ذلت نمي دهيم. ياد آن سفركرده، امام راحل به خير باد كه همواره صد قافله دل همره اوست و منادي عزت، تقوا و شرف بود.
اينها كه اشاره شد از آن سبب بود كه بازگشتي به اصل خويش داشته باشيم. گذشته درخشان 27 سال زندگي در بستر جمهوري اسلامي ايران و بهره مندي از سايه سار نخل تناور و به بار نشسته انقلاب و امام و رهبري.
امسال سال پيامبر اعظم(ص) است؛ سالي كه طعم ميوه شيرين انقلاب اسلامي ايران را در 20 فروردين چشيديم و ايران عزيز را در بلنداي علم و فن آوري مشاهده كرديم. هر چند هنوز گام نخستين است، اما در حركتيم و به سمت تعالي علم و دانش و معرفت كه ميراث شهيدان اين انقلاب است، پيش مي رويم. دستيابي ايران اسلامي به چرخه كامل سوخت هسته اي، نويدبخش زندگي سعادت آميز ملت ايران در سالهاي آتي است. رزمايش عظيم ما در خليج فارس، اشك شوق برديدگان جاري ساخت و فراوان موفقيتهاي ديگر.
اينك به شكرانه اين موفقيتها، تجلي عمل صالح را در زندگي فردي و اجتماعي عينيت بخشيده ايم؟
روي ديگر سكه را بنگريم و آنگاه قضاوت را به وجدانهاي بيدار جامعه بسپاريم .
سه شنبه و چهارشنبه هفته گذشته، جمعي از زنان مؤمن و معتقد و انقلابي در مقابل مجلس شوراي اسلامي تجمع نمودند تا شرح خون دل بگويند و مقابل خانه ملت، سوگوار از بين رفتن ارزشهاي معنوي و انساني و اسلامي باشند. آمده بودند و عكس فرزندان شهيد خود را نيز در دست داشتند و مرثيه گوي قرباني شدن معنويت و پاكي و تقوا بودند.
اين تجمع دو روزه با شكوائيه ها و دردنامه هاي آنان و تأمل نمايندگان مجلس گذشت. آنان بازگشتند، به اين اميد كه چاره اي براي اين مصيبت بزرگ نفي ارزشها و به سخره گرفتن آن انديشيده شود. به راستي، چه شده است كه امروز اين وضعيت را شاهديم؟ چه پيش آمده كه بايد اين گونه عزادار فقدان سلامت و عفاف و تقواي جامعه و نگران آينده فرزندانمان باشيم؟ چه كسي مقصر است؟ غفلت پدران و مادران است، تقصير محيط است؟ تقصير آموزش و پرورش ماست؟ تقصير آموزش عالي و دانشگاههاي ماست؟ تقصير وزارت ارشاد است؟ تقصير صدا و سيماست؟ تقصير مناديان تسامح و تساهل است؟ تقصير مرزهاي باز و بي در و پيكر است؟ تقصير سازمان تبليغات است؟ تقصير حوزه هاي علميه است؟ تقصير كمبود مساجد است؟ تقصير ماهواره است؟ تقصير مواد مخدر است؟ و هزاران مقصر ديگر كه تقصير همه اينها هست، اما مگر همه اينها كيستند؟ خود ما نيستيم؟ ما نيز مقصريم كه نتوانستيم و شايد نخواستيم بر مبناي دين مداري كه آموزه هاي فراوان دارد، زندگي كنيم. زيستن صحيح را براي فرزندانمان آئينه نبوديم و امروز مويه كنان از مسؤولان مي خواهيم كه فساد را درمان كنند.
سلاح ايمان و تقوا كجا رفته است؟ جهان بيني مبتني بر معرفت كجاست؟ مبدأ و معاد را چه گوييم؟ آيا نمي هراسيم از جامعه اي كه منزه نباشد؟ آيا فراز آخر خطبه قاصعه مولا لرزه بر انداممان نمي اندازد؟ امروز، جوانان فرهيخته، دانشمند و ديندار فراوان داريم، اما اين نكته فراموش نشود كه مگر فقط بايد گليم خود را از آب بيرون كشيد؟ آيا پدران ومادران مؤمن و فهيم بر اين باور نيستند كه خداوند درقرآن مجيد مي فرمايد: "خود و خانواده خود را از آتش نجات دهيد"؟ آيا قرآن مجيد نمي فرمايد خانواده خود را به نماز امر كن؟ آيا نماز بازدارنده از فحشا و منكر نيست؟
اگر جلوي سيل بنيان كن بي حجابي، بي تقوايي، فساد، اباحه گري گرفته نشود و خانواده ها، متوليان فرهنگ، حوزه هاي علميه، صدا و سيما، دانشگاهها، آموزش و پرورش و همه دلسوزان بپا نخيزند، نه از تاك نشان خواهد ماند و نه از تاك نشان. و اين آرزوي ديرينه آمريكا، اسرائيل و دشمنان انقلاب است كه اندلس را دوباره تكرار كنند.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------