----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"انديشه" و "عمل" از منظر رهبر فرزانه انقلاب

٭ حسن ابراهيم زاده- پژوهشگر و نويسنده

موضع صريح و شفاف رهبر معظم انقلاب در جمع برگزاركنندگان هفدهمين سالگرد ارتحال امام راحل(ره) مبني بر اينكه "نمي توان شعار طرفداري از امام را داد اما به دنبال جداسازي ايدئولوژي از سياست بود و در همان مسير ايدئولوژي زدايي آمريكايي ها حركت كرد" ، از نكات كليدي و محوري است كه درك نادرست و غفلت از آن مي تواند آسيبي جدي به درخت تناور و پايدار انقلاب وارد كند.
تأكيد رهبري به تلاش برخي براي ايدئولوژي زدايي از امام و انقلاب، در حقيقت اشاره به موريانه اي دارد كه درصدد رخنه در درخت انقلاب اسلامي است. انقلابي كه از خرداد1342تا به امروز، در برابر طوفانهاي سهمگين، سربلندانه قامت راست كرده و شيريني ثمره اش را از بهمن1357 به همه مستضعفان و موحدان چشانده است؛ درختي كه در سايه سار بلندش، رهپويان حقيقت آرام گرفته اند و عدالت خواهان جهان بر فزوني طراوت آن دل بسته اند.
شك نيست، ايدئولوژي زدايي از انقلاب و امام(ره)، از سوي ايادي استكبار، از زماني آغاز شد كه ايدئولوژي انقلاب به عنوان رقيب و حتي پيروز ميدان نبرد با ايدئولوژيهاي سوسياليست و ليبراليست شناخته شد، زيرا اين ايدئولوژي نه تنها مشروعيت و موجوديت آن مكاتب را به چالشي اساسي فراخواند، بلكه انقلاب را به عنوان انقلابي مادر كه از دامان آن انقلابهاي ديگر زاده مي شود، در تاريخ به ثبت رساند.
اما اينكه به نام امام و انقلاب، اين موريانه درصدد ضربه پذيري درخت سرسبز انقلاب اسلامي برآيد، حركتي است بس موذيانه و خطرناك كه از چند سال پيش آغاز و هر روز بر دامنه و گستره آن افزوده مي شود. متأسفانه تلاش براي ايدئولوژي زدايي از امام و انقلاب در ساليان گذشته به قدري آشكارا صورت پذيرفت كه حتي برخي از گروهها و احزاب مدعي پيروي از امام(ره) و خط ايشان را به سمت و سويي سوق داد كه نه تنها مرامنامه ها و اساسنامه هاي خود را بر مبناي سيره و سلوك امام(ره) تدوين نكردند، بلكه براي ترسيم خط مشي سياسي و فرهنگي خود، به سراغ ايدئولوژيهايي رفتند كه منبعث از جهان بيني هاي غيرتوحيدي بود.
در نگاهي به هشدار رهبري و فرمايشهاي معظم له، اگر جهان بيني و ايدئولوژي را بعد "انديشه" يك مكتب و استراتژي و تاكتيك را بعد "عمل" آن بخوانيم، رهبري انقلاب پس از يك نگاه آسيب شناسانه و درمانگرايانه در "حوزه انديشه" ، به سراغ "حوزه عمل" رفته و مي فرمايند: "كساني كه مدعي طرفداري و پيروي از امام(ره) هستند، بايد به اين اصول پايبند باشند و نمي توانند از يك طرف ادعاي دنباله روي از امام(ره) را مطرح كنند و از طرف ديگر با سرمايه داري جهاني موافق باشند و براي عدالت اجتماعي هيچ ارزشي قايل نشوند."
رهبر فرزانه انقلاب در اين فراز از سخنانشان، مبارزه با سرمايه سالاري جهاني و خودمحوري و نيز تلاش براي عدالت خواهي را راهبرد و استراتژي امام راحل(ره) برمي شمارند كه در حقيقت ريشه در "قرآن و سنت" دارد. استراتژيهايي كه در چند سال گذشته به فراموشي سپرده شد و بعضاً به نام امام(ره)، برخلاف آن عمل گرديد.
با نگاهي دوباره به بيانات رهبري، به خوبي مي توان دغدغه ايشان را در خصوص حفظ و حراست از جهان بيني، ايدئولوژي، استراتژي و تاكتيكهاي خدامحورانه و اخلاقي و انساني، احساس نمود و آنها را استخراج و فهرست كرد. معظم له معتقد است با فرو ريختن ستون خيمه ايدئولوژي انقلاب و امام و پيروزي موريانه ها در ايدئولوژي زدايي از امام و انقلاب، نه تنها ريشه هاي درخت انقلاب در "حوزه انديشه" نابود خواهد شد بلكه ثمرات و دستاوردهاي نهضت در "حوزه عمل" هم از ميان خواهد رفت.از اين رو، با تكيه بر مقوله ايدئولوژي و بيان اين نكته كه "مهمترين وظيفه، حفظ و حراست از انديشه و اصول امام و حركت بر اساس آن اصول روشن و صريح است"، هم انديشمندان و نخبگان انقلاب را به دفاع از سنگر "ايدئولوژيك" امام و انقلاب و در حقيقت پاسداري از "حوزه انديشه" فرا مي خوانند و هم اصول روشن و صريحي را براي داعيه داران دنباله روي از امام راحل(ره) در "حوزه عمل" ترسيم مي نمايند كه در پرتگاه "تضاد در قول و عمل" سقوط نكنند و عملكردهاي خود را با محك و معيار امام راحل، بسنجند و ضمن رصد فاصله خود با امام(ره) ، به سرچشمه "ايدئولوژي" امام بازگردند كه ملهم و برگرفته از جهان بيني توحيدي است.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------