---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- به مناسبت بزرگداشت روز پدر؛استوار مثل كوه، مهربان مثل باران
اعظم طيراني آنگاه كه خداوند انسان را آفريد، آنها را در دو جنس تكليف كرد. مرد را موجودي سختكوش و استدلالگر آفريد و نيرويي عظيم در بازوان او قرار داد، او را فردي مصمم و اندكي سخت آفريد تا اين خصيصه لطافت خانواده را حفظ كند و وظايفي را به عنوان يك مرد برعهده او
گذاشت تا بدين ترتيب كانون خانواده مطمئن تر بنا شود. پس به او آموخت از هر يك از اين موهبتها چگونه بهره مند شود. تحقيقات نشان مي دهد كه كاركرد مغز مردها با ساختار مغز زنها تفاوتهايي دارد. يكي از اين تفاوتها اين است كه مغز مردها تخصصي تر است. اين صرفاً بدين معناست كه تقسيم كار در آن انجام شده است. به عبارت ديگر، نيمكره راست مغز مردها با فعاليتهايي نظير كسب مهارتهاي فيزيكي، تطابق هاي چشمي و ماهيچه اي و نيمكره چپ به مهارتهاي گفتاري و شناختي اختصاص يافته است. مهارتهايي نظير بيان احساسات و درك مسايل انتزاعي. همچنين بررسيها نشان مي دهد نيمكره راست مغز در پسر بچه ها كوچكتر از نيمكره چپ است و پيامد آن اين است كه دختر بچه ها در مقايسه با پسر بچه ها «گفتاري تر» و «كلامي تر» هستند. به همين دليل اغلب مردها در مقايسه با زنان از مهارتهاي گفتاري كمتري برخوردارند از طرفي مغز زنها «عمومي تر» است. يعني هر دو نيمكره راست و چپ مغز زنها با هم روي مشكلات كار كرده و هر دو عملكردهاي يكسان دارند و تقسيم كار بين آن صورت نگرفته است. دكتر «چين برا» در كتاب خود با نام «تفاوتهاي مردها و زنها» مي نويسد: «چنانچه يكي از نيمكره هاي مغز زني آسيب ببيند، نيمكره ديگر كه قادر به كپي كردن تمامي قابليتهاي نيمكره تخريب شده مي باشد، مي تواند مسؤوليت تمامي كارها و عملكردهاي زندگي او را برعهده بگيرد. اما در مورد مردها اينچنين نيست. يعني اگر نيمكره چپ مغز مردي به واسطه سكته مغزي آسيب ببيند، اين امكان وجود دارد كه توانايي تكلم را از دست بدهد. چرا كه نيمكره راست مغز مردها، تنها مي تواند عملكردهاي بنياني و فضايي را سازماندهي كند.»
فخر السادات بحريني؛ روانشناس، در مورد روانشناسي مردها مي گويد: پسرها مانند دخترها دوران كودكي را با الگوبرداري از والد همجنس خويش سپري مي كنند، هنگامي كه وارد مرحله نوجواني مي شوند به تجزيه و تحليل الگوهاي شخصيتي خود پرداخته و در جستجوي هويت خويش هستند كه اين مرحله حساسترين مرحله زندگي آنهاست. مردان همچنين در دهه سوم عمر خويش در جستجوي راهي نو در زندگي هستند و اولويتهايي براي خودشان در نظر مي گيرند. از همين رو، روابط اجتماعي خويش را گسترده تر مي كنند، تا به مرحله اي برسند كه دريابند «هيچ مردي يك جزيره تنها نيست» بدين ترتيب در اين مرحله تشكيل خانواده جزو مهمترين اولويتهاي آنها به شمار مي آيد. به گفته وي، ممكن است مرد در ذهن برخي از افراد موجودي سختكوش سلطه گر و يا يك رئيس پرجذبه و اخمو باشد، اما اگر همين افراد چنين مردهايي را در جايگاه يك پدر ببينند در نگاه او عمق عشق و محبتي را كه در درياي چشمانش موج مي زند، خواهند ديد. بحريني در ادامه افزود: بارها همه ما شنيده ايم اگر انسانها در دوران كودكي از مهر مادري محروم شوند دچار برخي از اختلالات رفتاري خواهند شد كه به ناهنجاريهاي گوناگون رفتاري در بزرگسالي منجر مي شوند. امروزه روانشناسان معتقدند: پدراني كه ساعات طولاني تري بيرون از خانه مشغول به كار هستند (بيش از 60 ساعت كار در طول هفته) و حضور كمرنگ تري در كانون خانواده دارند، فرزنداني ناسازگارتر نسبت به پدراني كه اوقات بيشتري را با فرزندانشان مي گذرانند، دارند.
بازي پدر با كودك هوش كودك را افزايش مي دهد روانشناسان معتقدند بازي پدر با كودك، هوش فرزند را افزايش مي دهد. بازي پدر با كودك براي رشد قواي ذهني و افزايش هوش او بسيار مفيد و مؤثر است. دانشمندان دليل اين امر را اختلاف شيوه هاي بازي پدر و ديگران با كودك مي دانند. زيرا شيوه بازي كودك و پدر يكنواخت نبوده و دايماً تغيير مي كند. اين پژوهشها حاكي است، كودكاني كه رابطه محكمي با پدرشان دارند، بهره هوشي آنها بالاتر از حد متوسط است و گنجينه لغات آنها در مقايسه با كودكاني كه در زندگي حضور پدر را كمرنگ تر احساس كرده اند، وسيع تر است. ضمن اينكه حضور پدر و همسر متعهد در زندگي، به همسر و فرزندان آرامش و اعتماد به نفس داده و موجب مي شود آنها راحت تر به كسب توانمندي موفق شوند، چون با داشتن اين تكيه گاه مطمئن نسبت به آينده هراسي ندارند و همين امر موجب رشد و بالندگي آنها خواهد شد. زيرا در يك خانواده شاد و موفق همه موفق هستند.
نقش پدر در هويت اجتماعي نوجوانان محبوبه خونساريه، كارشناس علوم تربيتي و مشاور مركز مشاوره خانواده متعادل، در مورد نقش پدر در هويت اجتماعي نوجوانان مي گويد: حضرت علي(ع) مي فرمايند: فرزند پسر را پدر آشكار مي كند. وي معتقد است؛ پسرها آيينه تمام نماي وجود پدرانشان هستند، اگر در آيينه زيباييها ديده شود، نتيجه زيبايي روح پدرانشان هستند، اگر زيبايي ديده نمي شود، بايد پدران برگردند و نگاهي به الگوي رفتاري خود در ارتباط با نوجوانشان بيندازند. ما به عنوان يك انسان رو به رشد در دنيايي زندگي مي كنيم كه تغييرات و تحولاتي دايمي دارد. بنابراين شكوفايي ما در اين است كه دايماً خودمان را متحول كنيم و تغيير دهيم. اگر ما ويژگيهاي نوجواني را درك كنيم، خواهيم دانست كه حتي در رفتارهاي منفي نوجوان پيامهاي درستي نهفته است. نبايد فقط به رفتارهاي ظاهري فرزندان نگاه كنيم. بچه ها مقاصد پنهاني دارند كه قادر به بيان پيامهاي خود نيستند. اين پيامها بعداً به شكل رفتار بروز مي كند و ما از طريق تحليل رفتار به راز درون بچه ها پي مي بريم. فرزندان هم پيامهاي بشارت گونه و هم پيامهاي انزوا انگيزي دارند. ما بايد بدانيم يك پدر چه نقشي در رفتارها و پيامهاي نوجوانان دارد.
اولين برخورد پدر با فرزند از طريق مادر است هنگام تولد، كودك پدر را نمي شناسد، از طريق مادر، پدر معرفي مي شود. چون مادر تنها واقعيت بيروني براي نوزاد است. پس هر اندازه پدر پس از تولد فرزندش با مهر و محبت بيشتري با مادر رفتار كند و مادر پدر را تأييد كند، حضور پدر زيباتر مي شود و ارتباط كودك هم با پدر بهتر مي شود. در كشورهاي اروپايي پدر در اتاق زايمان حضور دارد و به مادر امنيت رواني مي دهد و همين احساس امنيت به كودك هم منتقل مي شود. ارتباط مادر و فرزند ارتباطي طبيعي است، ولي در مورد پدر بايد تلاشي دو جانبه بين او و فرزندش انجام شود كه البته كار آساني نيست. نحوه برخورد مادر با تصوير پدر كه انتقال دهنده به نوجوان است بسيار اثرگذار است. اگر اين تصوير مثبت باشد، فرزند رابطه بهتري با پدر خواهد داشت و برعكس، پس مادر واسطه بين فرزند با پدرش است.به گفته همين كارشناس، فرزندان براي الگوپذيري اجتماعي نياز به دو تصوير دارند. هم تصوير پدري و هم تصوير مادري.اين دو تصوير با هم تفاوت دارد. آنچه فرزند از مادر انتظار دارد از پدر ندارد. پس نوجوان به الگوي هر دو نياز دارد. اما پدر و مادر بايد با يكديگر هماهنگ باشند.
پدر معمار شخصيت پسر اكنون اين سؤال پيش مي آيد كه پدر در شكل گيري شخصيت فرزندانش چه تأثيري دارد؟ «خونساريه» در پاسخ به اين سؤال مي گويد: پسرها از پدرشان الگوبرداري مي كنند، اما نه با نصيحت، سخنراني و تذكر: «چون اين رفتارها نتيجه مطلوبي نخواهد داشت» بلكه اين الگوبرداري به طور غيرمستقيم از رفتار پدر به پسر سرايت مي كند، به گونه اي كه هيچكدام متوجه نمي شوند كه چگونه اين اتفاق مي افتد.به عنوان مثال پدري كه از لحاظ اجتماعي، ارتباط خوبي با ديگران داشته باشد، مي بيند كه فرزندش هم به راحتي با ديگران ارتباط سالم برقرار مي كند.
قدرت حل مسأله وي معتقد است، نوجوان پسر، قدرت حل مسأله را هم از پدرش مي آموزد. البته اين بدان معنا نيست كه مادرها اين قدرت را نداشته باشند، بلكه از ديدگاه پسرها پدر نماينده اجتماع است و مادر نماينده آسمان.از همين رو پدر نماينده عقل و خرد و نيمكره چپ فرزندان و مادر نماينده احساس و دل و نيمكره راست آنهاست. پس به طور حتم، مقابله با مشكلات و تسلط يافتن بر امور زندگي توسط پدر، براي پسر تدريس مي شود و اگر فرزند پسري، از وجود پدر محروم شد آنگاه از مادر مي آموزد، ولي در عين حال نياز به الگوهاي تكميلي اجتماعي دارد.به گفته همين مشاور، پسرها دوست دارند انضباط و قانونمندي را از پدر تقليد كنند، زيرا مادرها به دليل عاطفي بودن، خواسته هاي بچه ها را زودتر برآورده مي كنند. ولي پدرها در برابر خواسته هاي نوجوانان شرايطي را عنوان مي كنند و خواسته هاي آنان را با اهدافي خاص به تأخير مي اندازند و با اين كار درس تلاش، قانونمندي و انضباط را به فرزندان آموزش مي دهند. البته اين بدان معنا نيست كه مادر ويژگيهاي مزبور را ندارد، بلكه پدر با قاطعيت بيشتري برخورد مي كند.كما اينكه پسر بچه هايي كه در كارها و رفتارشان بي تحرك و منفعلند، كساني هستند كه مسايل انضباطي خانه را پدرانشان وضع نمي كنند، چون اين گونه پدرها معمولاً قاطعيت كافي ندارند. به گفته اين كارشناس، پسرها تعهد، مسؤوليت پذيري و پشتكار را از پدرشان مي آموزند. البته لازم به ذكر است كه اين بدان معنا نيست كه مادر اين خصيصه را نداشته باشد، بلكه نوجوان پسر مي خواهد اميد به موفقيت و توانمندي را از پدرش بگيرد، چون تصوير پدر است كه به پسر جرأت مي دهد مسؤوليت پذير باشد. اگر پدري براي ايجاد نظم مدام فرزندش را نصيحت كند، بايد بداند كه در كارش ايرادي وجود داشته و بهتر است شيوه هاي رفتاري اش را بازبيني كند، زيرا هيچ گاه براي تغيير رفتار دير نيست. خونساريه همچنين معتقد است؛ پسرها به ريسك و رقابت براي دفاع از حقوق خود احتياج به قدرت ريسك پدرها دارند وگرنه به جاي رقابت پذيري اصولي درست، به آغوش پر مهر مادران پناه مي برند. از همين رو براي كسب موفقيت و ابراز وجود نياز به ارتباطات مؤثر و گسترده اي با پدر دارند.
تفاوت مديريت پدر با مادر اين كارشناس علوم تربيتي در ادامه افزود: مديريت را پسران از پدران مي آموزند زيرا نوع مديريت مادر در خانواده با مديريت پدر متفاوت است. مادر مديريت عاطفي را برعهده دارد و پدر مديريت اجتماعي را، در نتيجه پسرها پدر را نماينده اجتماع مي دانند و در اين رابطه هم از رفتار او الگوبرداري مي كنند. به طور حتم مناسبترين الگو در مورد احترام به جنس مخالف براي پسر پدرش است، چون علاقه و محبت به زن را پسر از برخورد پدر با مادر مي آموزد.
مهرورزي مردانه يك هنر است روانشناسان معتقدند مهرورزي به زن يكي از جسارتهاي مردانه است. آدمهاي ترسو فن مهرورزي به زنان را نمي دانند و چون احترام به زن را بلد نيستند، به ناهنجاريهاي اخلاقي و در برخي موارد تجاوز به حقوق ديگران دچار مي شوند. خونساريه معتقد است، فرزندان اميد به آينده و مثبت انديشي را از پدر مي آموزند. چرا كه اگر پدري منفي انديش باشد، فرزندان هم همين الگو را مي گيرند و نسبت به همه (افراد جامعه) بدبين مي شوند. اين در صورتي است كه برخي از پدران تصور مي كنند كه روشنفكر هستند و مدام از ديگران و مسايل پيرامون خود و حتي مسايل اجتماعي انتقاد مي كنند، در نتيجه چون پسر، پدر را الگوي حقيقي و كامل خود مي داند، اميد به زندگي و جامعه را از دست مي دهد و انگيزه اي براي زندگي خوب نخواهد داشت. پس اميد به آينده حاصل تصويري مثبت از پدر است. وي همچنين گفت: نوجوانان عدالت الهي را زماني باور مي كنند كه پدر خويش را عادل بدانند اگر پدر عادل باشد، در نتيجه شناخت بهتري نسبت به عدالت الهي پيدا مي كنند، البته در اين رابطه از مادر هم الگو مي گيرد، اگر بخواهيم فرزند ما خدا را بهتر درك و احساس كند نياز به تصوير هماهنگ و كاملي از پدر و مادر دارد.
پول، كمبودهاي عاطفي را جبران نمي كند خونساريه به پدران توصيه مي كند كه هرگز كمبود پول، كمبود عاطفه ايجاد نمي كند. برخي از پدرها مي گويند اگر مي توانستم با پسرم گردش بروم و به او پول بدهم، مشكلي نداشتم. در جواب آنها بايد گفت: پول نيازهاي عاطفي را ارضا نمي كند. بايد هميشه سبد عاطفي بچه ها سرشار باشد، اگر فقط پول باشد، بچه ها از پول متنفر مي شوند، چون سبد پول را مي گذارد و عاطفه را بر مي دارد، به جاي ابراز عشق و علاقه و مهرورزي و سپري كردن اوقات فراغت با فرزندش فقط پول مي دهد و منت مي گذارد و آنچه را كه خودشان به پسرشان ندادند همواره از او طلب مي كنند.
كلام آخر به طور كلي بايد پدران در نقش خود قاطع و نظم دهنده باشند و در ضمن همدل و همراه فرزندان بوده و مادر را تأييد كنند، در اين صورت است كه نوجوان هيچ فاصله اي بين خود و او نمي بيند و تصور نمي كند كه از فرمان پدر خارج شود. الگوي درستي از او خواهد داشت و در آن واحد، هم پدر را دوست دارد
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- راه زندگي ؛ مردان هم هديه گرفتن را دوست دارند!
شايد تفكر هديه كردن گل و كادو از طرف مردان به زنان براي ابراز محبت، جلب توجه، بخشش، يادبود و تحت تأثير قرار دادن آنها و خوشحال كردنشان هنوز در ميان بسياري از آقايان متداول باشد و تفكر تحت تأثير قرار گرفتن بيش از حد خانمها در بسياري از جوامع به قوت خويش باقي است ... .
دكتر علي اكبر مظاهري، در كتاب مسايل جوانان مي نويسد: پژوهشهاي دانشكده رفتارشناسي «دانشگاه رانگرز» نشان مي دهد كه خانمها نيز مي توانند با اهداي گل و كادو آقايان را تحت تأثير قرار دهند، چون مردان هم با دريافت گل و هديه احساس شادماني و خوشبختي كرده و حتي فعاليتهاي اجتماعي شان افزايش مي يابد. پروفسور جونز براساس يكسري تحقيقات اعلام كرده برخلاف تصور قديمي، مردان نيز به نسبت زنان و حتي شايد بيش از آنها، تحت تأثير قرار مي گيرند و از دريافت گل و هديه خوشحال مي شوند. در اين تحقيقات مردان با توجه به سن و نژادشان به دو گروه تقسيم مي شوند: * گروه اول شامل آن دسته از آقاياني بودند كه هديه هاي ناگهاني و مهيج دريافت مي كردند. * گروه دوم هيچ گل و كادويي دريافت نمي كردند. بر مبناي اين عمل، رفتارهاي فيزيكي، حركتي و اجتماعي اين دو گروه بررسي شد. مردان گروه اول با دريافت گل و هديه نسبت به فرد اهداكننده نزديكي بيشتري احساس مي كردند و با دقت بيشتري به چشمان فرد مورد نظر مي نگريستند و حتي لبخندهاي جذاب و حقيقي آنها نيز بيشتر و بيشتر شده بود، درست برخلاف گروه دوم. * ساره عابدزاده
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- پدر !هنوز هم به تو محتاجم
*علي اصغر كيهان نيا پدر! پدر مهربانم! كاش مي بودي كه امروز مرا ببيني. پدرم! باور كن بي تو مشكل مي توانستم اين باشم. با وجودي كه خود امروز پدر شده ام، ولي هنوز احساس مي كنم كه به تو محتاجم. وقتي كودكي ناتوان و رنجور بودم، تو تكيه گاه من بودي. وقتي از روي طاقچه
خانه مان مي خواستم چيزي را بردارم تو با اندام بلندت آن را بر مي داشتي و با لبخند آن را به من مي دادي و من در آن لحظه چقدر ترا توانا مي پنداشتم. وقتي مرا روي شانه هايت مي نشاندي، دنيا را از بالا طور ديگري مي ديدم و به خود مي باليدم كه هيچ كس توي دنيا قدش اندازه قد من نيست. وقتي چهار دست و پا روي فرشها راه مي رفتي تا من بتوانم روي پشتت سوار شوم، همه بداخلاقيهايت را فراموش مي كردم. وقتي برايم آب نبات چوبي مي خريدي، چقدر از با تو بودن خوشحال بودم. وقتي با ريشهاي زبرت مرا مي بوسيدي، وقتي با دستهاي چروكيده ات صورتم را لمس مي كردي، مثل اين كه خون تازه اي در رگهايم جريان مي يافت و تمام بدنم گرم مي شد. پدر رنج كشيده ام تو چقدر خوب بودي، حتي وقتي كه از دست بچه هاي قد و نيم قدت خسته و كلافه مي شدي و با صدايي بلند كه در آن خشونت نبود ما را دعوا مي كردي تا سر به سر هم نگذاريم تا آبي خوش از گلويت پايين برود. دلم با توست، نمي توانم فراموشت كنم. تو با من هستي. با تمام وجود تو را حس مي كنم. گويا ذره ذره وجودم از توست. هنوز هم وقتي به خاطر صحنه دل انگيزي اشك در چشمانم حلقه مي زند، به ياد دل رئوف تو مي افتم كه چگونه بعضي وقتها مثل بچه ها مي گريستي. هنوز هم قصه هاي پرغصه ات چراغ راه زندگي ام قرار دارد. پدر عزيز و مهربانم! تو واژه اي مقدس و موجود بي انتهايي هستي كه نام پدر برازنده ات مي باشد. اين تنها پدرت است كه هيچ كس مثل او نيست. گرچه سالهاست براي مادران ارج و قرب قائل مي شوند و آنها را والاترين و عزيزترين مي شمارند و پدر از اين لحاظ در بوته فراموشي قرار گرفته، ولي من هرگز نگاه پدرم را كه با ديدن نمره هايم تماشايي مي شد، فراموش نمي كنم. به ياد دارم وقتي تصديق ششم ابتدايي را گرفتم، او در عالم خودش مرا ابن سينا پنداشت. به من گفت برو معلم شو، زيرا نوكري دولت كار خوبي است و وقتي من به او گفتم كه مي خواهم ادامه بدهم، نگاهي از روي تحسين به من كرد و گفت برو من كمكت مي كنم، و همين تشويق بي ريا قوت قلبم شد و به راه پر پيچ و خم زندگي ادامه دادم. پدر من! پدر ايراني من! تو سمبل و نماد يك انسان فداكار و از خود گذشته بودي، تو همه سختيها و نابسامانيها را به خاطر ما تحمل كردي و ما در عالم بچگي نمي دانستيم كه چه موجود نازنيني را در كنار خود داريم. كاش عقل امروزم را آن روزها داشتم تا روزي صد بار به پيشاني چروكيده ات بوسه مي زدم. تو يك تنه مي تازيدي و همه نارساييها را سامان مي دادي و خم به ابرو نمي آوردي. تو سمبل ايثار بودي كه اگر تو نبودي من اين نبودم. تو آموزگار صبر، رأفت و شكيبايي بودي، اي كاش بودي تا دستهاي صميمي ات را پر از بوسه مي كردم. پدر اگر تو نبودي چه كسي دلشوره ها و دلهره هايمان را از بين مي برد. پدر اگر تو نبودي چه كسي دلتنگيها و گرفتاريهايمان را چون سنگ صبوري تحمل مي كرد. خوش به حال آناني كه پدر دارند و با تمام وجود در خدمت او هستند. خوش به حال آناني كه پدر دارند و اين روزها به خاطر شادي اش دور خيابانها مي چرخند تا هديه اي شايسته و در شأن او تهيه كنند. از صميم قلب به تمام كساني كه پدرانشان در قيد حياتند، تبريك مي گويم.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- نخستين نوشابه ويژه مردان توليد شد
اولين نوشابه ويژه مردان ساخته شد. اين نوشابه حاوي انرژي مصنوعي با تأثير كوتاه مدت از كالريهاي بيش از حد شكر و كافئين مصنوعي نيست، بلكه در آن از انواع ويتامينهاي مفيد، املاح معدني، آمينواسيدها و تركيب عصاره هاي گياهي مانند عصاره ريشه جيسينگ، گوارانا، چاي سبز و تره فرنگي با تأثير طبيعي بر روي بدن براي كسب انرژي طبيعي و تقويت بهتر وجود دارد.
به گزارش ايسكانيوز، اين نوشيدني با طعم طبيعي، مخلوطي از آب ميوه هاي سيب، انگور و آناناس ساخته شده است و براي ورزشكاران و كساني كه تمرينات آمادگي جسماني و بدنسازي انجام مي دهند، همچنين كساني كه احساس مي كنند به انرژي بيشتري احتياج دارند، اين نوشيدني بدون داشتن مواد شيميايي و اسانسهاي مصنوعي كارايي بالا يي دارد.
تركيبات موجود در اين نوشابه عبارتند از: تيامين ريبوفلامين اسيد نيكوتيك ويتامين B6 فلويك اسيد ويتامين B12 و روي همراه با كربوهيدرات و انرژي.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- دلنوشته ؛ او هم مثل همه پدرهاست
او هم يك پدر، مثل همه پدرهاست؛ مهربان، دوست داشتني و زحمتكش. وقتي پشت چراغ قرمز ايستاده بود، ديدمش.
پيراهن آبي اش خيس عرق بود. دستمال بزرگي را روي چين و چروك پيشاني اش مي كشيد، انگار مي خواست آثار خستگي يك روز پر مشغله را از لابه لاي شيارهاي صورتش پاك كند. دستهايش روي فرمان بود كه چراغ سبز شد. پايش را از روي ترمز برداشت و روي پدال گاز فشار داد، ماشين به راه افتاد. با خود گفتم: خدا مي داند از صبح زود تا حالا چند بار پشت چراغ قرمز توقف كرده و چند بار براي پرسيدن مسير مسافران كنار خيابان، گردنش را به طرف پنجره ماشين خم كرده است. خدا مي داند چند بار عرق از پيشاني اش پاك كرده و آيا فرصتي داشته است تا جرعه اي آب بنوشد و گلويي تازه كند. خدا مي داند آخر او يك پدر است مثل همه پدرها، مهربان، دوست داشتني، زحمتكش * ليلي قصابي
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- زندگي با طعم پدر
زهرا زحمتكش خانواده، مركز وحدت والدين است و بايد از نظم و انضباط جالبي پيروي كند تا كودكان از رفتاري مساعد و منطقي برخوردار شوند. وجود احترام و همكاري در خانواده موجب انس و الفت بين اعضاي خانواده مي شود.
همكاري و ياري مرد در خانه، موجب اميد و دلگرمي همسر شده و در موفقيت او نقشي سازنده و اساسي دارد. همسر بايد عملاً احساس كند كه مورد توجه و احترام واقعي قرار گرفته است تا با احساس غرور و شادماني و با روحيه اي بسيار عالي به كار بپردازد و فرزندان خويش را تربيت كرده، درس انسانيت، وفاداري و مهر بياموزد. چگونگي برخورد پدر با همسر تأثيراتي عميق در روحيه، اخلاقيات و خصايص فرزندان او دارد. وجود رابطه اي عميق بين همسر و زوجه اش، موجب مي شود كه زن به همسرش دلگرم شود و به او تكيه كند. اخلاق نيكو و خوش بين والدين، در تربيت اخلاقي و رواني فرزندان تأثير عميق بر جا مي گذارد و موجب آرامش و آسايش روحي و رواني آنان مي شود. زندگي زناشويي و خانوادگي، بايد بر روابط عميق و حسنه استوار باشد و پيوندي ريشه دار بين والدين و فرزندان حاكم بوده و به سادگي قابل گسستن نباشد تا رشد و تكامل همه جانبه قابل دسترسي باشد. پدر وظيفه دارد كه به صورتي قابل قبول، در رسيدگي، راهنمايي و حمايت فرزندان خود چه پسر و چه دختر كوشا باشد و موجبات رشد و تحول آنها را از هر جهت فراهم كرده و بين فرزندان دختر و پسر خويش تبعيض قايل نشود. پدر بايد نيازهاي دخترش را برآورده سازد و مهربان و صبور باشد. در برخورد با دختر، پدر بايد اجرا كننده انضباط، عامل اعتدال و امنيت براي او بوده، دشواريها و كاستيهاي زندگي اش را از ميان بردارد و سعي كند كه توان و كارآمدي دخترش را در هنگام برخورد با مشكلات، زيادتر كند. دختر، پدري مي خواهد كه بتواند در مواقع لزوم از وي دفاع كند، داراي روحيه اي عدالت طلب و ظلم ستيز باشد، احساسات وي را عميقاً درك كند و با او ارتباطي عميق داشته باشد، پدر بايد عواطف دختر خود را درك كند، او را آماده قبول نقشهاي متعدد زندگي اش كند و با ايجاد جرأت و شجاعت، دختر خود را به سمت پيشرفت عميق در تمام موارد زندگي، هدايت كند. او بايد زمينه هاي پيشرفت در تمام جنبه هاي زندگي دختر را، با تشويق و تأييد رفتار خوب و اخلاقيات پسنديده ايجاد كند. * دكتر مجيد مهديزاده، روانپزشك معتقد است: پدر بايد با راهنمايي و هدايت دختر، او را از لغزش و خطابه دور دارد و در صورت اشتباه و خطا سعي كند كه آن را با آرامش اصلاح و رفع كند. پدر بايد يك راهنماي عملي و الگو براي دختر خود باشد و با عمل و كردار خود افكار و عقايد او را شكل دهد. پدر بايد كمبودها و كاستيهاي دخترش را به بهترين روش ممكن جبران كند و زمينه را براي شكوفايي انديشه هاي او آماده كند. پدر بايد دخترش را آماده مادرشدن كند و درس زندگي و تربيت فرزند به صورتي خوشايند بدهد و او را آماده كند تا مسؤوليت مادر شدن در آينده را درك كند و فردي لايق و كارساز براي خانواده خود شود.پدر هيچ گاه نبايد با دختر خود با خشونت رفتار كند، بايد در مواقع لزوم خطاهايش را ببخشد، به او مهر و محبت كند و از آزردن او خودداري كند. پدر بايد محبت و دوستي خود را به دخترش عملاً ثابت كند و او را فردي شايسته براي اجتماع و مادري دلسوز بار آورد. اهميت محبت به قدري است كه كمبود آن موجب اختلال در شخصيت كودك مي شود. در تمام سنين، اين محبت و مهرورزي لازم است تا كودك از آن كاملاً اشباع شود و به محبتهاي ديگران نيازي نداشته باشد. پدر هيچ گاه نبايد با زورگويي و خشونت و امر و نهي برخورد كند، بلكه بايد با منطق و دليل مسأله را مطرح كند. دختر، مرد مورد علاقه اش را در زندگي از طريق پدر مورد جستجو قرار مي دهد و كم و بيش به دنبال شخصيتي است كه پدرش به عنوان يك الگو داراي آن خصوصيات است. پدر بايد فرديت دخترش را مورد شناسايي قرار دهد و براي او احترام ويژه اي قايل باشد، به گونه اي كه دختر اين احترام گذاري را با تمام وجودش حس كند. پدر بايد زمينه رشد رواني و اجتماعي دخترش را به نحوي در خور وي تأمين كند و در جهت رشد ذهني وي كوششي وافر داشته باشد. * مريم سعيديان كارشناس امور خانواده مي گويد: مرد مي تواند در خانه نقشهاي زيادي داشته باشد. او مي تواند پدري دلسوز و مهربان براي فرزندان خود و همسري فداكار براي مادر بچه هاي خود باشد. او مي تواند امنيت بخش و نان آور خانه و همچنين حلال مشكلات خانواده باشد، نقش او از همان اولين روزهاي ازدواج، آغاز مي شود. شوهر، پناهگاه، حامي و ياور همسر خويش است. اوست كه در برابر مشكلات و سختيها سنگ صبور همسرش مي شود، اوست كه پناه دهي و حمايت خانواده را برعهده دارد. پدر در خانواده يك رئيس خوب و مهربان است، او مسؤول است كه با تقسيم مسؤوليتها براساس توان و ظرفيت هر يك از اعضاي خانواده به محيط گرم خانوادگي نظم و انضباط و يگانگي ببخشد. پدر، عامل وحدت در خانواده است كه در نهايت به انجام وظايف هر يك از اعضاي خانواده، كمك مؤثري مي كند. در يك خانواده پويا كه پدري منطقي و آگاه در آن مسؤول است، در تعيين سرنوشت كودك، وحدت فكري و اخلاقي به صورتي زيربنايي بين همسر و فرزندان و پدر حاكم مي باشد و فرزند از گفته هاي پدر و مادر خويش، يكسان برداشت مي كند.
وقتي پدر حضور فعال در خانه ندارد * دكتر ايرج ابراهيمي روانپزشك نيز معتقد است: اگرچه در تربيت پسران مادر هم نقش عمده اي بر عهده دارد، ولي كودك پسر الگوهاي عمده رفتاري خويش را از پدرش دريافت مي دارد و سعي مي كند كه با وي همانندسازي كند. پدر در خانه مسؤول نظم و عامل امنيت، عامل اجراي قانون و سر و سامان دهنده امور خانه است. اگر پدر در خانه حضور نداشته باشد، محيط خانوادگي از گرمي كمتري برخوردار مي شود، او روح خانواده و عامل رشد آن است. در سايه وجود پدر، هركس مسؤوليت محوله را به انجام مي رساند و از حدود خود تجاوز نمي كند. او براي اعضاي خانواده يك همدم، يك رفيق و يك منجي واقعي است. كودك در كنار وي احساس امنيت بيشتري مي كند و از او، راه و رسم زندگي و نحوه برخورد با ديگران را مي آموزد. كودك به وسيله پدر از ناملايمات زندگي سر در مي آورد و آماده مي شود تا مسؤوليت اجتماعي مناسب برعهده بگيرد.كودك با ديدن پدر، شاد و مسرور مي شود، با او همدم و همراز مي گردد و ناسازگاري و رفتارهاي غيرمتعادل خود را فراموش مي كند. با راهنمايي پدر، كودك شخصيتي سالم كسب مي كند و با رهبري پدر، در راه و رسمي منطقي و درست گام مي نهد، به تكامل همه جانبه خود مي پردازد و به زندگي اميدوار مي شود. در كتاب نقش والدين در خانواده نوشته علي باقريان آمده است: حضور فعال پدر در خانه ضروري است. پدر بايد همواره در خانه حضوري فعال داشته باشد تا تربيت كودك به درستي صورت گيرد و كودك از تربيت پدر خود محروم نشود. غيبت پدر، سبب كاهش نفوذ و تأثيرش در كودك مي شود. كودكي كه از تربيت پدر محروم بوده و به خود واگذاشته شده باشد، نمي تواند از تربيتي صحيح بهره گيرد و فردي لايق و شايسته بار آيد. اين گونه كودكان معمولاً دچار كمبودهايي در زندگي مي شوند و در مسير تربيت آنها مشكلاتي به وجود مي آيد و خودسري پيشه مي كنند. پدر، بهتر است از طريق مشاركت دادن فرزند در سر و سامان دادن به امور مختلف زندگي، او را آماده كند تا بتواند در آينده به راحتي نقشهاي محوله توسط اجتماع را برعهده گيرد. پدر بايد زمينه و موجبات اظهار نظر و ابراز عقايد را فراهم كند و در تنظيم برنامه هاي مختلف خانوادگي، رأي خود را بيان بدارد.
در غيبت پدر تحمل غيبت پدر براي كودك بسيار مشكل است و در برابر اين غيبت، موضع جالبي نمي تواند داشته باشد. او احساس مي كند كه همدردي و همرازي را از دست داده است و احساس غريبي به او دست مي دهد. كودك احتمال دارد از غيبت پدر درس ناگوار و نااميد كننده اي بگيرد و به رفتاري تن بدهد كه مورد پذيرش خانواده نيست و آثار زيان بار زيادي در بر دارد. او مي خواهد پدر را كنار خود ببيند، با او حرف بزند، دردل كند، مسايل مختلف خويش را با او در ميان بگذارد و راه حلهاي منطقي را از او دريافت دارد. غيبت طولاني پدر موجب مي شود كه نفوذش در خانواده كم شود. غيبت طولاني پدر همانند ضايعه مرگ وي در مواردي زمينه را براي بسياري از آشفتگيها و انحرافات فراهم مي كند و موجب مي شود كه كودك از حمايت پدر محروم شود. چنين كودكي، اغلب بي ادب، بي انضباط و داراي دشواريهاي فراوان است. بسياري از انحرافات، دامنگير بسياري از كودكان محروم از پدر خواهد شد. اين محروميت در بسياري از زمينه ها تأثير منفي مشهودي بر جا خواهد گذاشت و در مواردي كودك را از اعتدال شخصيتي خارج خواهد كرد. پدر بايد همواره به فرزندان خود رسيدگي كند و در مواردي كه از خانه دور است، در بازگشت بايد به شيوه اي با فرزند خود برخورد كند كه كودك غيبت او را به دست فراموشي بسپارد و از حضور فعال پدر، بهره هاي لازم را براي خود كسب كند. نقش مديريت و نظم دهي خانواده برعهده پدر است. پدر نه تنها بايد در خانه حضوري فعال داشته باشد و با اقتدار و مهر و محبت وظيفه خويش را برعهده بگيرد. بلكه نبايد از خود ضعف و كمبودي نشان بدهد، زيرا ضعف پدر صدمات جبران ناپذيري بر ساختار خانواده و فرزندان وارد مي كند و او روزي متوجه اين مسأله مي شود كه ديگر كاري از دست وي ساخته نيست..
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- تبسم ؛ هديه كم نظير!
*وروجك
چند روزي بود كه مادرم روي مخم تك چرخ مي زد كه: «پسرم! يادت نره امسال يه هديه خوب براي بابات بخري. ببين طفلكي چقدر زحمت مي كشه؟ چطور جرينگي توي دست و بالت پول مي ريزه كه مي ري دانشگاه پيش سر و همسر شرمنده نشي...»
دستم را توي جيبم مي كنم و با هيجان به مادرم مي گم: «آره مي بينم! الان يه هفته اس توي جيبم حكومت نظاميه، حتي همون كارتونك بيچاره قديمي هم مهاجرت كرده...»
بسه ... بسه ... دنيا دنيا پول هم اگه بهت بدن، بازم كمته... به هر حال من نمي دونم. مرده و مونده هم كه بشي بايد براي بابات يه هديه خوب بخري. پارسال به خاطر همين بي فكري تو، كلي پيش عمه زري ات خجالت كشيدم. ديدي با چه افتخاري مي گفت: «پويا جون براي «روز پدر» يه گوشي جديد همراه خريده كه خيلي هم مجهزه! ... بچه ام از سليقه يكه...»
پس تو از زيرزمين هم شده بايد يه هديه چشمگير براي بابات بخري، البته خودم هم پول مي دم. فقط يه كادوي خوب بخر. فهميدي؟ ...
بعد از چند روز گشت زدن، سرانجام يه هديه بي نظير براي بابا خريدم. خودم كه از خوشحالي داشتم بال در مي آوردم. ولي واكنش مامان رو نمي تونستم حدس بزنم. وقتي به خونه رسيدم هنوز چشمام از شوق برق مي زد. مادرم كه از شادي من به وجد آمده بود، فرياد كشيد:
خريدي؟ قربونت برم چي خريدي؟ مايه آبروريزي نشه... مي خوام «روز پدر» عمه زري ات رو دعوت كنم تا چشماش در بياد و ببينه كه پسر منم از پوياي اون كم نمياره. همين طور كه با خوشحالي داشت بسته رو باز مي كرد، يه دفعه جيغ زد:
اي واي! اين ديگه چيه؟
خب مي بيني دندون مصنوعيه! البته قيمتش هم مناسبه... امسال نه سال ديگه به درد بابا مي خوره... آينده نگري كردم.
تازه فروشنده مي گفت: صاحب دندونا يه سال هم ازش استفاده نكرده و به رحمت خدا رفته... اون مدت هم چون مريض بوده و غذاهاي نرم مي خورده، به خاطر همين استهلاكش خيلي كمه تقريباَ دست اول و نو حساب ميشه، اما من زرنگي كردم و به قميت دست دوم خريدم ها!...
