|
وحيد عماد شايد اولين كساني كه به فكر استفاده از تخته هاي اسكيت در خيابانها افتادند، موج سواراني بودند كه به هنگام دوري از امواج خروشان دريا حسرت آن لحظات به ياد ماندني موج سواري را در دل داشته اند. البته هنوز هم مشخص نيست كه اولين كسي كه تخته اسكيت را ساخت، چه كسي بوده است، اما سال 1950 را مي توان آغازي براي اين ورزش جديد در سطح جهان دانست.

علاقه گسترده مردم به اين ورزش باعث شد تا كارخانه «رولردربي» توليد اسكيت را آغاز نمايد و محصولات خود را به صورتي گسترده به بازار ارايه نمايد. دهه 60 آغاز فعاليت كارخانه هايي بود كه به طور گسترده به توليد انبوه اولين اسكيتهاي واقعي پرداختند. شايد بتوان گفت كه اين ورزش يك شبه ره صد ساله را پيمود، به طوري كه با استقبال گسترده جوانان و در طي سه سال بيش از 40 ميليون تخته اسكيت به فروش رسيد! اما درخشش ستاره هاي اين ورزش از دهه 1970 آغاز گشت، جايي كه قهرماناني چون توني آلوا و جي آدامز با حركات عجيب و باور نكردني خود به ستارگاني جهاني در اين رشته تبديل شوند.

در سال 1973 استفاده از چرخهاي بلبرينگ دار در ساخت اسكيتها تحولي چشمگير را در اين ورزش و صنعت اسكيت سازي موجب شد، اين چرخهاي جديد به اسكيت سواران امكان مانور بهتر و سرعتهاي بيشتري را مي داد. تكنيكهاي مختلف استفاده از اسكيت آن قدر پيشرفت كرد كه اسكيت سواران ديگر به زمين صاف براي هنرنماييهاي خود احتياجي نداشتند و بسياري از آنها را مي توانستيد در استخرهاي خالي از آب و يا حتي لوله هاي بسيار بزرگ و خالي آب و فاضلاب ببينيد! پيشرفت لحظه به لحظه اسكيت سواري سبب شد تا مسؤولان به فكر احداث پيستهاي مخصوص اين ورزش در شهرهاي مختلف باشند تا علاوه بر هدايت جوانان به مكانهاي مخصوص، آنها را از كوچه و خيابانها جمع نمايند! اما پيستهاي اسكيت سواري نتوانست كه ورزشكاران حرفه اي را به خود جلب نمايد و پاره اي از آنان چون مارك گونزالس و مايك ولي به هنرنمايي در خيابانها پرداختند تا اين ورزش به دو بخش خياباني و پيست تقسيم گردد. دهه 80 زماني بود كه 80 درصد تكنيكهاي خياباني و 60 درصد تكنيكهاي پيست ابداع و مورد استفاده اسكيت سواران قرار گرفت. هنگامي كه در سال 1995 اولين دوره از مسابقات ورزشهاي خطرناك در رود آيلند برگزار شد، اسكيت سواري هم توانست بار ديگر خود را به شدت مطرح سازد. در طول سالها اسكيت سواري به دليل خطرناك بودن از سوي والدين به عنوان يك ورزش ياغي و سركش مطرح بود و به شدت مورد تنفر بود! اين مسابقات سبب شد تا اسكيت سواري بتواند اين فكر را از اذهان والدين پاك و خود را دوباره مطرح نمايد. رقابت زيبا و نفس گير اسكيت سواران در اين مسابقات سبب شد تا در سال 1996 ميليونها نفر از علاقه مندان براي ديدار آنها به اين مسابقات بيايند و اين مسابقات در زمستانها هم برگزار شود. پخش اخبار زنده راديويي و تصويربرداري تلويزيوني از اين ورزش سبب شد تا اسكيت سواري از يك ورزش غيررسمي به ورزش رسمي تبديل شود، اين امر سبب شد تا شركتهاي تبليغاتي به سوي آنان هجوم آورند و توليد نوشابه، چيپس و حتي تلفن مخصوص اسكيت سواران آغاز شود! تا پيش از دهه 90 اسكيت سواران با توجه به مد روز لباس خود را انتخاب مي كردند، اما در اين سالها لباس و تجهيزات مخصوص اسكيت سواري به بازار آمده و سبب ايمني و هماهنگي ظاهري بيشتري در ميان آنان شده است. امروزه در بازار فروش تجهيزات اسكيت، كفش 26 درصد، لباس 16 درصد و تجهيزات ايمني زانو و مچ 11 درصد از فروش را تشكيل مي دهند. سازمان جهاني شركتهاي توليد كننده تجهيزات اسكيت و سازمان مسابقات جهاني اسكيت نيز در اين سالها تشكيل شدند. اما از شعارهاي جالب و عجيب اسكيت سواران بشنويد كه با شعار «جهان را در زير پاهايت قرار بده!» ديگران را به اسكيت سواري دعوت مي كنند. |