* محمد رضايي
وزارت نوپاي رفاه و تأمين اجتماعي در عمر دو ساله خود، سه وزير و دو سرپرست را به خود ديده و آماج بيشترين خط و نشانهاي نمايندگان، كارشناسان و منتقدان براي انحلال، ادغام و تغيير ماهيت عملكردي خودش بوده است.




در حال حاضر عبدالرضا مصري پس از استعفا يا عزل وزير پيشين وزارت رفاه مسند مقام عالي اين وزارت را در اختيار گرفته و براي هدايت اين نهاد نوپاي دولتي طرحها و برنامه هاي زيادي را در سر پرورانده و برخي از اين طرحها و اهداف را نيز علني اعلام كرده است.
صاحبنظران و كارشناسان حوزه رفاه و تأمين اجتماعي با نگاهي مديريتي به اين وزارتخانه جوان رفع محروميت و كاهش شكاف موجود ميان فقير و غني و افزايش شاخصهاي توسعه و رشد اجتماعي را از جمله اولويتهاي اساسي وزير جديد رفاه در دولت نهم توصيف مي كنند، اما برخي ديگر معتقدند سياستهاي راهبردي وزارت رفاه در برنامه توسعه چهارم و چشم انداز 20 ساله كشور به خوبي مشخص و تعريف شده است، ولي ...

* يك چارت سازماني با هماهنگي سازمان مديريت
عبدالرضا مصري، وزير رفاه در آخرين گفتگوي خود با خبرنگاران درباره آينده و اولويتهاي كاري وزارت رفاه اظهار مي دارد: طي دو سه هفته آينده وزارت رفاه صاحب چارت سازماني و تشكيلاتي خواهد شد.
وي اضافه مي كند: كارهاي عقب افتاده و حتي شروع نشده زيادي در حوزه كاري وزارت رفاه وجود دارد كه با گذشت بيش از 2 سال از تشكيل اين وزارتخانه هنوز بر زمين مانده و بايد براي اجرايي شدن اين طرحها و فعاليتها، تلاشهاي زيادي را در كشور برنامه ريزي، ساماندهي و اجرا نماييم.
وي تصريح مي كند: تهيه و در اختيار داشتن چارت كاري و سازماني دغدغه اصلي هر سازمان فعال و پويا در جوامع كاري است و براي رفع اين مشكل طي جلساتي كه با مسؤولان و كارشناسان سازمان مديريت و برنامه ريزي برگزار شده مي توانيم اطمينان داشته باشيم كه چارت در حال تدوين- كه كمتر از يك ماه ديگر در وزارت رفاه اجرايي خواهد شد- حداقل براي 10 تا 20 سال آينده دغدغه هاي دولت را در بحث ساماندهي و راهبري سياستهاي حوزه رفاه و تأمين اجتماعي رفع خواهد كرد.
مصري تأكيد مي كند: فقرزدايي و توجه به محرومان و تأمين حداقلهاي زندگي براي همه مردم اولويت وزارت رفاه است و در چارت اين وزارتخانه نيز همين اولويتها لحاظ شده و در كل اين وزارت به دنبال افزايش معاونتها و گسترش همين اولويتها لحاظ شده و در كل اين وزارت به دنبال افزايش معاونتها و گسترش كميتها نيست و افزايش كيفيت خدمت رساني و ارتقاي سطح كيفي برنامه ها سرلوحه كارهاست.

* وقت عمل است نه شعار
ايرج نديمي، نماينده مردم لاهيجان در مجلس شوراي اسلامي در گفتگو با خبرنگار ما اظهار مي دارد: وزارت رفاه به دليل متولي بودن توسعه شاخصهاي رشد و برخورداري از حساسيتي خاص در ميان مردم و مسؤولان رده بالاي كشور برخوردار است و اولويت اول اين وزارتخانه بايد رفع محروميت واقع بينانه باشد.
وي مي افزايد: وزارت رفاه در دوره جديد بايد از نقاط قوت خود استفاده كرده و سامانه عملياتي اين نوع سياستهاي موفق را درباره ديگر وظايف خويش در حوزه ها و زيرمجموعه هاي ديگر به كار گرفته و براي افزايش برخورداري مردم از رفاه نسبي تلاش كند، البته تمام وظايف اين وزارتخانه در برنامه توسعه و نيز چشم انداز 20 ساله كشور تعريف شده و اكنون زمان عمل به اين وظايف است، نه شعار دادن و نقشه كشيدن.
عضو كميسيون اقتصادي مجلس شوراي اسلامي تصريح مي كند: به عنوان مثال بايد از اجراي موفق طرح بيمه روستايي توسط وزارت رفاه در يكي دو سال گذشته به عنوان يك طرح نمونه و موفق نام برد كه اين موفقيت در يك تعامل دوسويه مجلس و دولت در سرفصلهاي بودجه نويسي و اجرا براي نظام جمهوري اسلامي حاصل شد و در حال حاضر تأمين و تزريق منابع براي اجراي سياستهاي فقرزدايي، هدفمند كردن يارانه ها و تلاش براي برخوردار شدن مناطق محروم و نيز جذب بودجه بيشتر از سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور از مهمترين برنامه هاي وزارت رفاه در كوتاه مدت و ميان مدت بر اساس برنامه توسعه است.

* اجراي سياستهاي راهبردي اولويت وزارت
كاظم دلخوش، نماينده صومعه سرا در گفتگو با خبرنگاران ما اظهار مي دارد تشكيل وزارت رفاه دقيقاً در راستاي اجراي فرمايشات رهبر فرزانه انقلاب انجام شده و به نظر من اجراي سياستهاي راهبردي نظام كه از سوي رهبري به دولت تفويض مي شود، مهمترين اولويت وزير جديد رفاه در دوره جديد فعاليت اين وزارتخانه بايد باشد.
وي مي افزايد: متأسفانه عده اي با طرح حذف و يا ادغام وزارت رفاه در مسير اجراي سياستها و رسيدن به اهداف اين وزارت مانع ايجاد مي كنند و اين مسأله با سياستهاي راهبردي نظام و فرمايشات رهبري مغايرت دارد و در حال حاضر بايد با تقويت اين وزارتخانه، اين نهاد جوان را براي رسيدن به هدفهايي كه در برنامه هاي كاري آن گنجانده شده، ياري دهيم و براي رسيدن به اين مهم، مجلس همه تلاش خود را به كار خواهد بست.
دلخوش همچنين خاطرنشان مي كند: تولد وزارت رفاه و تشكيل آن بر اساس تصميم يك شبه صورت نگرفته است و اين وزارتخانه پس از 15 سال كار كارشناسي دقيق و مؤثر توسط دولت، مجلس و نهادهاي متولي و پاسخگو در حوزه رفاه انجام شده است و در حال حاضر توجه دولت، مجلس و نهادهاي متولي و زيرمجموعه وزارت رفاه بايد در جهت تثبيت اهداف و نظام مند كردن سياستهاي رفاهي كشور شكل بگيرد.

* وظيفه بزرگي به نام رفع محروميت
علي يوسف پور سرپرست موقت وزارت رفاه و تأمين اجتماعي كه چند روزي به عنوان سكاندار وزارت رفاه بر مسند وزارت تكيه زده، در گفتگو با خبرنگار ما مي گويد: سياستهاي محروميت زدايي، وظيفه بزرگي است كه وزارت رفاه برعهده گرفته و با آمدن و يا رفتن وزير خاصي ارتباط ندارد و بايد اين وظيفه بزرگ در كشور نهادينه و انجام شود.
وي مي افزايد: اين كه با گذشت 2 سال از عمر وزارت رفاه انتظار داشته باشيم همه مشكلات اين حوزه رفع شده باشد كم لطفي و بي انصافي است و بايد فعاليتها و نتيجه گيريهاي اين وزارتخانه را با ديگر وزارتخانه ها به صورت مستند مقايسه نماييم، مثلاً بيمه شدن حدود نيم ميليون خانواده روستايي در طي همين زمان كوتاه عمر وزارت رفاه انجام شده است، همچنين تلاش براي افزايش برخورداري مردم از سطح بهداشت فردي و عمومي در راستاي همين برنامه صورت گرفته است.
يوسف پور تصريح مي كند: كامل كردن پوشش بيمه اي براي افراد فاقد هر نوع بيمه، هدفمند كردن يارانه ها، بالابردن سطح عمومي درآمد افراد در ميان همه اقشار و افراد محروم و برخورداري اقشار نيازمند از حداقلهاي موجود در بحث رفاه، بهداشت و امكانات از جمله اساسي ترين اهداف اجرايي وزير جديد رفاه خواهد بود.

* هدفمند كردن يارانه ها در حد شعار باقي مانده است
دكتر محمدرضا ملكي، استاد دانشگاه آزاد اسلامي و اقتصاددان، در گفتگو با خبرنگار ما اظهار مي دارد: وزارت رفاه مهمترين وظيفه اش مقابله و محو فقر در سطح كشور است.
وي مي افزايد: در حال حاضر پنج دستگاه مهم و عريض و طويل با دريافت بودجه از بيت المال وظيفه فقرزدايي و رفع مشكلات مردم را بر عهده گرفته اند، با گذشت 28 سال از استقرار نظام جمهوري اسلامي هنوز چهره شهرها و روستاهايمان از افراد فقير و بينوا در رنج و آزار است. اين كارشناس ارشد گروه اقتصاد و عضو هيأت علمي در ادامه خاطرنشان مي كند: هدفمند كردن يارانه ها يعني قطع يارانه هاي افراد دهك هاي برخوردار و افزايش سهم افراد محروم امري است كه متأسفانه تا به حال به صورت شعار و فقط در حد يك هدف دور از دسترسي باقي مانده و وزارت رفاه در صورت عمل با همين وظيفه، مهمترين سياست راهبردي نظام را جامه عمل پوشانيده است.
اين استاد دانشگاه همچنين معتقد است: بالا بردن سطح پوشش بيمه اي مردم و افراد فاقد بيمه درماني و تلاش براي استفاده آنان از مزاياي بيمه تأمين اجتماعي، بازنشستگي و بالابردن سطح اميد با زندگي و نيز همسان كردن نظام ارائه خدمت به محرومان از جمله وظايف وزير جديد رفاه در دوره جديد مي تواند شمرده شود.

* صحبت از ادغام و انحلال كافي است
رسول صديقي، نماينده مجلس شوراي اسلامي در گفتگو با خبرنگار ما يادآور مي شود: ايجاد تحول اساسي در وزارت رفاه مهمترين و زيربنايي ترين وظيفه وزير جديد رفاه خواهد بود، زيرا با ساختار فعلي و نداشتن چارت كاري نمي توان سياستهاي راهبردي نظام در بحث توسعه رفاه و محروميت زدايي را جامه عمل پوشانيد.
وي مي افزايد: بهتر است نمايندگان و كارشناسان اين حوزه به جاي بحث پيرامون ادغام يا انحلال وزارت رفاه در جهت اثربخشي برنامه ها و تحقق هدفهاي بسيار مقدس اين وزارتخانه گام بردارند.
وي معتقد است: در حال حاضر وزارت رفاه مسؤوليت كلاني را بر عهده گرفته است و با توجه به نوپا بودن اين وزارتخانه و نبود زيرساختها براي رسيدن به اهداف بزرگ مي توانيم از قابليتها و تواناييهاي وزارتخانه هايي مانند كار و امور اجتماعي و بهداشت، درمان و آموزش پزشكي استفاده كرده و رسيدن به اين اهداف را كه از ايده آلهاي نظام جمهوري اسلامي هستند تسهيل كرده و سرعت بخشيم.
اين نماينده مردم در پايان تأكيد مي كند: تعامل وزارت رفاه با بخش خصوصي و فعال شدن اين تشكلها در جهت تحقق اهداف حوزه رفاه نيز مي تواند از جمله اهداف وزير جديد رفاه در نظر گرفته شده و مشكلات و موانع اين حوزه را تا حد ممكن بكاهد.

 

عضو كميسيون اجتماعي مجلس شوراي اسلامي گفت: سازمان بهزيستي به عنوان دستگاه متولي امور معلولان، موظف است دلايل اجرايي نشدن قانون جامع حمايت از حقوق معلولان و نكات ضعف آن را براي پيگيري، رسيدگي و نظارت به مجلس ارايه دهد.




ابوالقاسم مختاري در گفتگو با مهر افزود: اين قانون در مجلس ششم به تصويب رسيد و نمايندگان آن دوره تمام تلاش خود را كردند تا قانوني در جهت حمايت از حقوق و ارايه خدمات به معلولان تصويب شود اما با گذشت 3 سال هنوز زمينه اجرايي شدن قانون جامع حمايت از حقوق معلولان فراهم نشده است.
وي خاطرنشان كرد: البته مواردي از قانون جامع اجرا مي شود اما نه آن طوري كه در قانون ديده شده و به تصويب رسيده است.
عضو كميسيون اجتماعي مجلس تأكيد كرد: براساس قانون جامع حمايت از حقوق معلولان دستگاهها موظف هستند 3 درصد از افرادي كه در طول سال استخدام مي كنند افراد معلول باشند و وزارت مسكن نيز بايد 10 درصد از واحدهاي مسكوني احداث شده را به معلولان اختصاص دهد و همچنين وام و تسهيلات در اختيار اين افراد قرار دهد، در صورتي كه اين امر اجرايي نمي شود.
مختاري گفت: متأسفانه در كشور ما بسياري از قوانين پس از تصويب جنبه اجرايي پيدا نمي كند در حالي كه دولت بايد دستگاهها را ملزم به اجرا كردن قانون جامع حمايت از حقوق معلولان كند و از سوي نمايندگان مجلس نيز پس از اعلام مشكلات و موانع اجراي قانون تذكرات لازم به متخلفان داده مي شود.
وي تصريح كرد: در تمامي كشورهاي دنيا براي معلولان جايگاه خاصي در نظر گرفته مي شود و براساس قانون دولت موظف است به اين افراد خدمات شايسته اي ارايه دهد در صورتي كه در كشور ما توجه چنداني به قشر معلول صورت نمي گيرد.

 

* دكتر عليرضا احمديه
رئيس ستاد توانبخشي مبتني بر جامعه سازمان بهزيستي
در جهان چند صد ميليون نفر بر اثر نقصهاي حركتي، شنوايي، بينايي و ذهني داراي معلوليت هستند. اگر چه تعداد اين افراد به طور دقيق مشخص نيست، ولي بدون هيچ ترديدي روشن است كه خدمات موجود پزشكي و توانبخشي براي برطرف كردن نياز آنان كافي نمي باشد.
اگر چه كشورهاي توسعه يافته توانسته اند بخشي از نيازهاي معلولان را در زمينه پزشكي و توانبخشي تأمين نمايند، اما به ادعاي آنها فراهم كردن فرصت كافي براي اشتغال، پيوستن معلولان به زندگي اجتماعي، بهره مندي از حقوق شهروندي يكسان و رفع نگرشهاي منفي در خصوص معلوليت با تمام توسعه يافتگي آن كشورها همچنان گريبانگير معلولان مي باشد. در كشورهاي درحال توسعه در برخي موارد معلولان به كمترين امكانات و خدمات نيز دسترسي ندارند و تنها دولتها در شهرها خدماتي را در زمينه پزشكي و توانبخشي براي معلولان فراهم نموده اند. در سال 1994 ميلادي سازمان جهاني بهداشت (WHO)، سازمان جهاني كار (ILO) و سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد (UNESCO) به منظور توسعه كمي و كيفي خدمات توانبخشي، راهبرد توانبخشي، مبتني بر جامعه (CBR) را طراحي و پيشنهاد كردند.
توانبخشي مبتني بر جامعه، دولتها را ملزم مي داند تا جوامع را از مسؤوليت خود آگاه كرده و منابع ضروري را براي توسعه كمي و كيفي توانبخشي در اختيار آنان قرار دهد. نظر به اين كه اين راهبرد تمام جوانب زندگي معلولان را مورد توجه قرار داده و از نظر اقتصادي (با توجه به وسعت خدمات قابل ارايه) مقرون به صرفه مي باشد و با توجه به عزم جامعه جهاني در تحقق شعار توانبخشي براي همه، بيشتر كشورها اين رويكرد را در سيستم خدمات توانبخشي كشور خود مورد استفاده قرار داده اند. به طوري كه بيشتر كشورهاي اروپايي، آمريكاي جنوبي و شمالي، آسيايي و آفريقايي هم اكنون مجري برنامه CBR مي باشند.
در حال حاضر تمام كشورهاي عضو ESCAP (يكي از نهادهاي سازمان ملل متحد در منطقه آسيا و اقيانوسيه كه حدود 70 درصد جمعيت جهان را در برمي گيرد) راهبرد CBR را با روش اجرايي خاص خويش به كار مي برند.
لازم به يادآوري است CBR برنامه اي است با قابليت انعطاف و انطباق با شرايط خاص فرهنگي، اجتماعي، ساختاري و اقتصادي هر كشور كه توانايي تطبيق با هر گونه شرايطي را براي به كار بردن آن دارد. به طور مثال در اندونزي برنامه CBR با استفاده از رويكرد توسعه اجتماعي براي ارتقاي مشاركت جامعه به طور موفق انجام مي شود. در بنگلادش فعاليتهاي اشتغالزايي برنامه CBR به بهبود زندگي معلولان منتهي شده است.
در سوئد، انگلستان و آرژانتين با به كارگيري نيروي انساني متخصص و كارآمد به تعداد كافي در سطح خانه و جامعه CBR چهره اي ديگر از توانبخشي نمايان مي سازد. موريتاني و ويتنام با اجراي برنامه ملي توانبخشي توانسته اند با همكاري CBR و PHC در تمام سطوح، خدمات توانبخشي را در جامعه جاري نمايند. كشور چين CBR را در برنامه آموزش دانشگاهي پزشكان گنجانده است و در خدمات پزشكي به معلولان ارايه مي دهد. در لبنان و فلسطين با ويژگي هاي خاص آن مناطق اين خدمات با تقويت گروه هاي داوطلب از طريق گروه هاي غير دولتي و مشاركت جامعه توانسته همه افراد را در امر توانبخشي مشاركت دهد.
در كشور جمهوري اسلامي ايران نيز CBR توسط سازمان بهزيستي كشور (متولي توانبخشي معلولان) از سال 1370 در سطح كشور به اجرا درآمده است.
در حال حاضر پس از يك دهه اجراي برنامه CBR، سازمان بهزيستي در كشور جمهوري اسلامي ايران، 67 هزار و 314 نفر معلول ساكن در مناطق روستايي (حدود 16 درصد كل معلولان تحت پوشش سازمان بهزيستي كشور) در 30 استان كشور و بيش از 110 شهرستان مجري مورد شناسايي قرار داده و تحت پوشش خدمات چند گانه بوده است. نتايج آماري حاصل شده نشان مي دهد كه فعاليت CBR از آغاز تاكنون توانسته 15 درصد از جمعيت معلولان مناطق روستايي كشور را تحت پوشش خدمات ببرد كه قطعاً براي ادامه كار نيازمند توجه بيشتر، تهيه وتأمين ساز و كارهاي لازم و برنامه ريزي اصولي در سطح ملي مي باشد.
اولين اصل CBR اين است كه CBR برنامه اي است متعلق به جامعه كه توسط افراد جامعه، نهادها و ادارات يا مقامهاي محلي عرضه مي گردد و اين اصل بايد در تمام سياستهاي اجتماعي، آموزشي و سلامتي در تمامي سطوح جامعه مورد توجه قرار گيرد.
در سطح ملي، CBR بخشي از عملكرد كشور براي پشتيباني از افرادي است كه در هر سني به شكلي دچار معلوليت مي باشند و در سطوح استاني و منطقه اي، با ارايه خدمات ارجاعي و اطلاع رساني به جوامع تحقق پيدا مي كند. در سطح جامعه محلي، پيوستن معلولان به جامعه با حمايت جامعه محلي كه صاحب اين برنامه است، به اجرا در مي آيد. در اين جامعه مسؤوليت اصلي بر عهده معلولان و خانواده آنها مي باشد. لذا تنظيم و اجراي سياستهاي پشتيباني از CBR در كنار تشويق و حمايت جامعه براي قبول مسؤوليت در قبال توانبخشي معلولان و تقويت خدمات ارجاعي توانبخشي با كار در سطوح منطقه اي، استاني و ملي مي تواند نقش مؤثري در گسترش سريع و پايدار خدمات CBR
(در منظر خاص) و توانبخشي (به صورت عام) در سطح كشور باشد. البته نبايد فراموش كرد كه استقرار نظام معيني براي مديريت، ارزشيابي و مشاركت معلولان در تمام فعاليتها، سطح كمي و كيفي خدمات را ارتقا خواهد داد.
دومين اصل در توانبخشي مبتني بر جامعه آموختن از مردم است. اساس رويكرد CBR يافتن فناوري موفق محلي و پايه گذاري آن براساس سيستم خدمات و مديريت هر كشور است تا زماني كه رويكرد محلي اساس خدمت باشد، توسعه، پايدار خواهد بود.
در اين رويكرد برنامه ها توسط جامعه محلي آغاز مي شود و تحليل موفقيتها و شكستها ايده مهمي را آموزش مي دهد. اين برنامه ها ممكن است مربوط به آب، كشاورزي، خدمات سلامتي و مدارس جامعه باشد، بنابراين ما بايد والدين خلاق (كه بچه نابينايش را آموزش داده و در روستا به تحرك درآمده است و يا با كودك عقب مانده ذهني اش در مزارع كار مي كند) و معلم (كه در مدرسه به دانش آموز معلولش آموزش مي دهد) و صنعتگر (كه عصا يا پاي مصنوعي مي سازد يا آموزش شغلي به معلول در روستا مي دهد) جستجو نماييم.
در اين مسير بهتر است نمونه اي از مديريت را از رهبران جامعه محلي و اصول همكاري هاي اجتماعي را از تعاوني ها و شوراهاي اسلامي در روستاها بياموزيم و بايد ياد بگيريم كه به توانايي ها و تجربه مردم احترام گذاشته و به دقت به نظرات آنها گوش فرا دهيم. از اين رو جستجوي آن چيزي كه قبلاً وجود داشته و همچنين آموختن از مردم يك اصل است و اين بايد نقطه آغاز و حركت هر تلاش براي توسعه (از جمله توسعه خدمات توانبخشي) باشد.
سومين اصل در CBR توجه به توسعه از پايين و تشويق به تأسيس تشكلهاي اجتماعي (گروه هاي غير دولتي و تشكلهاي معلولان) است و در ادامه پيوند آنها به سيستم ارجاع مي باشد. بعد از شناسايي نيازهاي جامعه ترجيحاً بعد از يك دوره اجرا، بايد تشكلها ايجاد شود. اهداف آموزشي در سيستم ساخته شده از پايين براي پاسخ به تقاضاهاي محلي با توجه به نحوه سازمان بندي و تمركززدايي منابع موجود، بايد براي كاركنان متخصص تنظيم شود.
در طول زمان بايد شايستگي توانياران توانبخشي جامعه را از طريق برنامه هاي آموزش ضمن خدمت بهبود بخشيد و سيستم را از سطوح پايين ارتقا داد و والدين يا ساير اعضاي خانواده كه به عنوان مربيان معلولان فعاليت مي كنند، توانايي خود را با كسب تجربه افزايش دهند. معلمان مدارس مي توانند درباره نحوه تلفيق كودكان در كلاسها (احتمالاً با كمك يك معلم سيار) اطلاعات بيشتري كسب كنند. رهبران جامعه (معتمدان محل) مي توانند طرحها را براي حرفه آموزي تلفيق يافته و غير رسمي آغاز نمايند و به مربيان در انجام فعاليتهاي درآمدزا كمك كنند. حقوق معلولان را مي توان با همراهي و كمكهاي جامعه تأمين نمود و معلولان مي توانند ديدگاه خود را بيشتر و بهتر بيان كنند. به همين دليل است كه برنامه CBR بيشتر موفقيت خود را مديون ساختن و ارتقاي سيستم از سطوح پايين است. در اين بين مداخله دولت ضروري است؛ زيرا هيچ راه ديگري براي ايجاد شبكه منسجم خدمات با عملكرد مطلوب وجود ندارد، اما از سوي ديگر، دولت با توجه به اين كه محدوديت مالي دارد نبايد هر چيزي را متعهد شود.
هيچ كشوري سرمايه اي بهتر و مناسب تر از مردم خود ندارد و براي ارايه بهتر خدمات توانبخشي، رويكرد مشاركتي (مشاركت مردم) نياز است. لذا دولت بايد با توجه ويژه به سرمايه هاي اجتماعي در اجراي برنامه هاي توسعه جامعه تنها به عنوان تسهيل كننده در كنار مردم قرار گيرد و مردم با اولويت بندي نيازها، به ارايه خدمات اثربخش براي رفع نيازهاي جامعه براساس مقتضيات محلي و تجارب بومي و منطقه اي بپردازند.
شوراي توانبخشي مبتني بر جامعه در روستاها (واحد پشتيباني CBR در روستاها) به منزله يك سازمان غير دولتي محلي شكل مي گيرد تا با ظرفيت سازي در روستا و جلب اعتماد مردم با برنامه ريزي و تخصيص اعتبار از طريق واحدهاي مردمي اقدام نمايد. توانمندسازي زمان نياز دارد و بايد با اطلاع رساني و آموزش، تغيير مثبت در نگرش و اصلاح و بهبود رفتار مسؤولان جامعه آغاز گردد. در صورت گسترش CBR در سطح جوامع محلي و انتقال مديريت اين فعاليتها به مردم، نياز به ايجاد واحدهاي محلي دولتي و حمايتي از بين مي رود.

 

امكان تعويض نام خانوادگي زن به تبعيت از شوهر خود امكانپذير است و در صورت طلاق زوجين، زن مي تواند دوباره نام خانوادگي خود را به همان نام قبلي باز گردانده و شناسنامه جديد دريافت كند.
مديركل ثبت احوال استان تهران در گفتگو با مهر افزود: زنان مي توانند از زماني كه به عقد دايم همسران خود در مي آيند به شعبات ثبت احوال مربوطه مراجعه و نسبت به تبعيت از نام خانوادگي شوهر، نام خانوادگي خود را تغيير دهند. ضمن اينكه اگر ازدواج آنان منجر به طلاق شود نيز، زن مي تواند از تبعيت نام خانوادگي همسر خود خارج و نام خانوادگي اصلي خود را جايگزين آن كند بنابراين در اين زمينه محدوديتي وجود ندارد.
سيداحمد قشمي گفت: علاوه بر اين، تمامي افراد 15 سال به بالا كه داراي نامهاي خانوادگي مستهجن و يا داراي مفاهيم غير بومي هستند مي توانند به ادارات ثبت احوال مراجعه و نسبت به تعويض نام خانوادگي خود اقدام كنند.
وي ادامه داد: همچنين اگر فرزندي با پدر خوانده خود زندگي مي كند پس از رسيدن به سن 15 سالگي مي تواند آزادانه نام خانوادگي خود را به نام خانوادگي پدرخوانده اش تغيير دهد. در اين صورت تنها نام خانوادگي فرزند تغيير مي يابد اما مشخصات او در شناسنامه پدرخوانده به عنوان فرزند درج نمي شود. البته اين افراد بايد بدانند كه تغيير نام خانوادگي براي بار دوم امكانپذير نيست مگر اينكه تمايل به بازگشت به نام خانوادگي اصلي خود را داشته باشند.
قشمي درخصوص امكان تغيير نام اصلي در شناسنامه افراد اظهار كرد: در صورتي كه نام فرد از اسامي ائمه و نامهاي ملي و ايراني باشد قابل تغيير نيست اما تغيير و حذف اسامي مانند غلام، قلي و... از ابتداي نام افراد در تمامي شعبات ثبت احوال امكانپذير است.

 

مديركل امور اداري آموزش و پرورش با اعلام در دست بررسي بودن طرح تسهيلات و تشويقات معكوس معلمان مناطق محروم و برخوردار، گفت: پيشنهاد اختصاص رديف استخدامي علاوه بر رديفهاي هر ساله، براي جذب نيروهاي حق التدريس طي 5 سال به دولت ارايه شد.
براتيان در گفتگو با ايسنا با اشاره به اينكه كميته نيروي انساني آموزش و پرورش در حال بررسي تسهيلات معكوس معلمان مناطق محروم و برخوردار است، افزود: بر اين اساس در صورت فراهم شدن شرايط، تسهيلاتي ارايه مي شود تا بتوان معلمان را در مناطق محروم نگه داشت.
وي با بيان اينكه همه ساله هنگام اعلام رديفهاي استخدامي نيروهاي آزاد، اولويت با افراد با سابقه همچون حق التدريسي هاست، اظهار كرد: سال گذشته 6 هزار نفر رديف آزاد استخدامي داشتيم اما سال جاري چون نيروي تربيت معلم جذب شده است استخدام آزاد نخواهيم داشت.
براتيان ادامه داد: لايحه جديدي به دولت ارايه شده است تا در صورت امكان نيروهاي حق التدريسي كه آموزش و پرورش به مدارك آنها نياز دارد، جذب شوند.
وي با بيان اينكه 10 درصد نيروهاي جذب شده در سال جاري حق التدريس بوده اند، تصريح كرد: به علاوه با هماهنگي كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس نيز از دولت درخواست كرده ايم 3 تا 4 هزار رديف استخدامي اضافي، براي جذب حق التدريسي هاي داراي مدرك مورد نياز آموزش و پرورش، طي 5 سال اختصاص دهد.
مديركل امور اداري آموزش و پرورش درخصوص استخدام نيروهاي بازنشسته گفت: سابقاً در طرح ساماندهي نيروهاي انساني اين مهم پيش بيني و لغو شد، اما هم اكنون طرح بكارگيري پاره وقت بازنشستگان دوباره به دولت ارايه شده است.

 

هنوز دو وزارتخانه آموزش و پرورش و مسكن و شهرسازي درخصوص دو تبصره آيين نامه اجرايي مقاوم سازي مدارس فرسوده اختلاف نظر دارند و حضور رئيس مجلس در شوراي راهبردي هويت بخشي و مقاوم سازي مدارس تا اين لحظه مثمرثمر نبوده است.




حبيب ا... بوربور، رئيس سازمان نوسازي، توسعه و تجهيز مدارس كشور در گفتگو با فارس گفت: سيزدهمين جلسه شوراي راهبردي هويت بخشي و مقاوم سازي مدارس هفته گذشته در حضور رئيس مجلس شوراي اسلامي تشكيل شد.
وي ادامه داد: رئيس مجلس در آن جلسه از مشكلاتي كه آموزش و پرورش در ارتباط با دو تبصره آيين نامه اجرايي مقاوم سازي مدارس فرسوده دارند، مطلع شد.
بوربور اضافه كرد: توصيه رئيس مجلس اين بود كه وزير مسكن كه رئيس كميسيون صنعت و امور زيربنايي دولت نيز هست حتماً توجه كند كه چيزي را تصويب نكند كه سازمان نوسازي، توسعه و تجهيز مدارس كشور در اجرا با مشكل روبه رو شود.
وي اظهار داشت: اين موارد را به وزير مسكن و شهرسازي منتقل كردم. پيشنهاد وزير مسكن اين است كه اين تبصره حذف شود. زيرا با اين روش وظيفه اي براي وزارت مسكن ايجاد شده و از سويي نمي تواند نقطه نظر قانوني را پياده كند. بنابراين نظر وزير مسكن اين است كه اين دو تبصره به نحوي اصلاح يا حذف شود.
رئيس سازمان نوسازي، توسعه و تجهيز مدارس كشور گفت: روز يكشنبه جاري در كميسيون زيربنايي دولت در اين خصوص بحث و بررسي مي شود.

 

مقداري از بودجه هاي وزارت آموزش و پرورش از سال 69 تا 84 به اين وزارتخانه پرداخت نشده و طلب فرهنگيان در سال 73 نيز مربوط به همين عدم پرداختهاست.
معاون برنامه ريزي و توسعه مديريت وزارت آموزش و پرورش در گفتگو با مهر گفت: اعتبارهاي آموزش و پرورش هر 3 ماه يك بار و به اندازه 30 درصد كل بودجه در نظر گرفته شده پرداخت مي شود.
محمدرضا محدث خراساني افزود: در حال حاضر حدود 57 درصد بودجه هاي 3 ماهه اول تخصيص داده شده است.
وي خاطرنشان كرد: در مجموع مشكل بودجه اي آموزش و پرورش به سالهاي 69، 72، 83 و 84 بر مي گردد و سازمان مديريت و برنامه ريزي نيز بخش عمده اي از پرداخت اين نوع مطالبات را بررسي و پذيرفته است.
معاون وزير آموزش و پرورش تأكيد كرد: براساس تصميم گيريهاي اخير بنا شد تا كميته اي متشكل از معاون اول رئيس جمهور و مسؤولان سازمان مديريت و برنامه ريزي بر مبناي عدالت محوري به صورت يك جا تكليف اين نوع مطالبات را روشن كنند.

 

* حسين سليمان پور مقدم
يكي از اختلالات رواني، رفتاري شايع در دوره ابتدايي و پيش دبستاني، ترس از مدرسه است كه در كودكان دوره آمادگي و اول ابتدايي از فراواني بيشتري برخوردار است. اين مراجعين، همه ساله در هفته هاي اول سال تحصيلي در مراكز مشاوره به چشم مي خورند.



كودكاني كه بشدت به مادرانشان وابسته بوده و هر كجا او مي رود آنها هم مي روند و شبها نيز با آنها مي خوابند. اين كودكان را مي توان به دو دسته تقسيم كرد. آنهايي كه روزهاي اول مدرسه را با شور و شعف فراوان شروع كرده و در روزهاي بعد از رفتن به مدرسه امتناع مي ورزند و گروه دوم آنهايي هستند كه قبل از شروع سال تحصيلي مشكل رفتن به مدرسه دارند و هر دو گروه با رفتارهايي نظير گريه، سر و صدا، اضطراب، شب ادراري، تهوع و دل درد و... عدم علاقه براي رفتن به مدرسه يا آمادگي را نشان مي دهند. در اينجا بهتر است از اختلال ديگري به نام مدرسه گريزي نيز نام ببريم كه متفاوت از ترس از مدرسه است، در مدرسه گريزي، كودك از خانه به سمت مدرسه حركت مي كند، ولي به مدرسه نمي رود و وقت خود را در كوچه يا پاركهاي اطراف مدرسه مي گذراند و با تعطيلي مدرسه همراه با ساير دانش آموزان به خانه برمي گردد. لازم به توضيح است، اگر والدين اين دسته از دانش آموزان هر هفته از مدرسه فرزندشان سر نزنند، در جريان غيبت آنها قرار نخواهند گرفت، مگر اين كه مسؤولان مدرسه احساس مسؤوليت كرده، مراتب را به خانواده كودك اطلاع دهند. اما در مدرسه هراسي، كودك كلاً از رفتن به مدرسه امتناع مي كند.
* بررسي دلايل
روان شناسان و متخصصان علوم تربيتي، دلايل متعددي براي اين اختلال عنوان كرده اند. از جمله اين كه اين كودكان به نوعي دچار اختلال اضطراب جدايي هستند. اضطراب جدايي كه امري طبيعي است، در كودكان 7 تا 8 ماهه ديده مي شود كه به محض دور شدن مادر از آنها، دچار اضطراب مي شوند، ولي در برخي از كودكان، اين حالت به صورت مزمن درآمده و در دوره هاي بعدي زندگي به عنوان اختلال اضطراب جدايي مطرح مي شود كه از علايم بارز آن ترس از دست دادن مادر است. كودكان داراي اختلال ترس از مدرسه وقتي در مدرسه هستند نگران هستند كه در غياب آنها آيا مادرشان خانه را ترك كرده، باز نخواهد گشت؟ اين مؤلفه در مورد كودكاني كه مادرانشان مدام از مردن خود صحبت مي كنند يا بين والدين جر و بحث هايي است كه كودك نگران جدايي والدين است، به مراتب بيشتر ديده مي شود. گاهي نيز مادران اين گونه كودكان، اضطراب جدايي دارند و به علت وابستگي شديد به فرزندشان ترجيح مي دهند كودكشان در خانه بماند تا اين كه به مدرسه برود، لذا هر گاه كودك در زمان رفتن به آموزشگاه، دچار اضطراب مي شود، زياد به دستشويي مي رود، دل درد و تهوع مي گيرد، مادرش نيز بدش نمي آيد كه كودك آن روز را مدرسه نرود، در نتيجه با گفتن اين عبارت كه «خيلي خب امروز هم نمي خواهد مدرسه بروي» خيال خودش را به جاي خيال كودك راحت مي كند. لازم به ذكر است، در مورد كودكاني كه اول با خوبي و خوشي شروع مي  كنند و بعداً دچار ترس از مدرسه مي شوند بيشتر عوامل داخل آموزشگاه قابل تعمق هستند، مثلاً جا ماندن از سرويس، دير آمدن سرويس يا والدين دنبال او، برخورد انضباطي و يا تند مسؤولان مدرسه با كودك، تمسخر و تحقير توسط ساير دانش آموزان و... گاهي نيز مادران در دوران نوزادي كودك بويژه در فاصله دو تا چهارسالگي او به مسافرتهاي بيشتر از يك هفته رفته، او را با خود نمي برند يا مادراني كه مدتي را به علت بيماري بستري بوده اند باعث مي شوند تا كودك بعد از ورود آنها به خانه بشدت به آنها وابسته شود.
* راهكارهاي تربيتي
1- قبل از شروع سال تحصيلي، كودك را با محيط مدرسه و معلم پايه اول آشنا كنيد.
2- كودكاني كه دوره آمادگي را گذرانده اند كمتر به اين اختلال دچار مي شوند، پس در صورت امكان، كودكانتان را قبل از ورود به مدرسه در دوره هاي آمادگي ثبت نام كنيد.
3- زماني كه كودك از مدرسه برمي گردد، حتماً در خانه حضور داشته باشيد تا مجبور نباشد مدتي را پشت در منتظر بماند.
4- در صورت امكان در سال اول ابتدايي از ثبت نام كودكان در مدارس غير انتفاعي خودداري كنيد، زيرا در اين مدارس كودكان مدت زمان بيشتري را نسبت به مدارس عادي آن هم بيشتر به صورت ثابت صبح در مدرسه مي مانند و اين امر به مرور موجبات خستگي آنها را فراهم مي كند كه به بيزاري از مدرسه منجر مي شود.
5- اگر كودك شما دچار اضطراب جدايي است يا ترس از مدرسه دارد، براي بردن او به مدرسه، به هيچ عنوان از زور، تهديد يا تنبيه استفاده نكنيد، زيرا شدت اضطراب او را بيشتر خواهد كرد.
6- هيچ گاه در حضور بچه هايي كه خيلي به شما وابسته اند از مردن خود يا اطرافيان صحبت نكنيد، حتي بهتر است آنها را با خود به محل تدفين، مراسم عزاداري و... نبريد.
7- ياد بگيريم كودكان را از دو سالگي به بعد مستقل تربيت كنيم نه وابسته به خود.
8- برخورد عاطفي، منطقي و آرام مسؤولان مدرسه يا معلمان محترم در اين راستا نقش زيادي دارد. مسلماً هيچ معلمي يا مسؤولي دوست ندارد آگاهانه با برخورد خودش كودكي را برنجاند، اما بايد بپذيريم برخوردهاي ناآگاهانه برخي از اين بزرگواران، موجبات دلسردي و در نهايت تنفر كودك از مدرسه را به دنبال خواهد داشت، مثلاً استفاده از عبارات تهديدآميز- تحقير گونه و... از طرفي معلميني كه روان شناسي كودك را مي دانند با برخوردهاي عاطفي و دوستانه مي توانند طفل گريزپاي را جمعه نيز به مكتب آورند.
9- برخي از مادران عكس خود را به فرزندشان مي دهند تا در صورتي كه دلش تنگ شد بتواند در غياب مادر به عكسش نگاه كند.
10- مادران مضطرب، اضطراب را نيز به فرزندشان انتقال مي دهند. پس زماني كه او راهي مدرسه است با آرامش او را به مدرسه بفرستيد و از تأكيدها- دستورالعمل ها و امر و نهي هاي زياد جداً بپرهيزيد، زيرا اضطراب او را بيشتر خواهد كرد.
11- در درمان كلينيكي اين اختلال، بيشتر از رويكرد رفتاري بويژه تكنيك حساسيت زدايي منظم استفاده مي شود. به عنوان مثال ممكن است كودك اصرار كند مادر با او در كلاس بماند، يا در ساعتهاي تفريح در حياط مدرسه با او باشد كه اين امر در صورت تداوم باعث اختلال در نظم كلاسي از طرفي و متوقع كردن ساير دانش آموزان از سوي ديگر خواهد شد كه معمولاً به اين گونه عمل مي شود كه طي بستن يك قرارداد رفتاري از كودك خواسته مي شود در صورتي كه بگذارد مادرش در كلاس به اندازه يك ميز از او فاصله بگيرد، يك ژتون از معلم دريافت خواهد كرد و اگر روز بعد مادر دو ميز از او فاصله بگيرد، ژتون ديگري و به همين ترتيب طي مدت مثلاً يك ماه مي تواند بتدريج از او فاصله بگيرد و در قبال ژتونهاي جمع آوري شده جايزه اي دريافت خواهد كرد كه در اينجا صد البته از نقش معلم نبايد غافل ماند. البته اگر اين امر با نظارت يك مشاور يا روان شناس انجام شود، به مراتب بهتر خواهد بود.
12- اگر قرار است براي او سرويس بگيريد، مطمئن شويد كه سرويس به موقع و در زمان مقرر شده، دنبال او خواهد رفت. يا اگر قرار است خودتان دنبال او برويد به موقع در محل حضور يابيد، در غير اين صورت ترس تمام وجود او را فرا خواهد گرفت.
13- متأسفانه برخي از پدرهاي محترم بعد از اين كه تلاششان بي نتيجه مي ماند يا براي حصول به نتيجه در حال تلاش هستند در حضور كودك بيان مي كنند كه او ديگر مدرسه نمي رود، پس او را نفرستيد چون فايده اي ندارد واين صحبت، كودك را در نرفتن مدرسه دلگرمتر خواهد كرد.
14- گاهي نيز با وجود تمام تلاشهاي تربيتي لازم، كودك از رفتن به مدرسه امتناع ورزيده كه در اين صورت والدين بايد از يك معلم خصوصي استفاده كرده تا در خانه به او آموزش دهد و در پايان سال با هماهنگي قبلي مدرسه امتحان بدهد.

 

مدير كل تأمين اجتماعي تهران بزرگ درباره بيمه كارگران افغاني كه در كارگاههاي مختلف در تهران مشغول كار هستند، گفت: كارفرمايان موظف هستند براي كارگراني كه تبعه كشور ديگري هستند نيز شرايط برقراري بيمه را فراهم كنند و حق بيمه آنها را بپردازند.
علي شاكري در گفتگو با فارس، افزود: شرط برقراري بيمه تأمين اجتماعي براي كارگراني كه تبعه كشور ديگري هستند اين است كه مجوز كار از اداره كار داشته باشند كه در اين صورت بايد بيمه شوند.
وي در ادامه گفت: بازرسان تأمين اجتماعي با بازرسي از كارگاههاي كوچك و بزرگ در تهران با مشاهده كارگر خارجي موضوع برقراري بيمه را براي آنها نيز پيگيري مي كنند.

 

رئيس بنياد شهيد و امور ايثارگران گفت: مشكلي كه شوراي نگهبان در مورد لايحه جامع خدمات رساني به ايثارگران به آن اشاره كرده بود، حل شد.




حسين دهقان در گفتگو با فارس افزود: نامه دولت به مجلس مبني بر عدم استرداد لايحه جامع خدمات رساني به ايثارگران به مجلس ارايه شد.
وي ادامه داد: ما نمي گوييم لايحه جامع خدمات رساني به ايثارگران بدون نقص است اما بررسي و مطالعه بسياري روي آن شده است و سعي شده كه كمترين ايرادها را داشته باشد.
دهقان اظهار داشت: اين لايحه قانون حتمي نمي شود و به صورت 4 سال آزمايشي اجرا خواهد شد. در اين مدت، اشكالات مشخص و اصلاح خواهد شد.
وي اضافه كرد: سعي شده است كه لايحه جامع خدمات رساني به ايثارگران همانطور كه از نامش مشخص است به طور جامع مسايل مربوط به خانواده شهدا و ايثارگران را در بر گرفته باشد.

 

گروه جامعه- ششمين كنگره گوارش و كبد ايران 30 آبان تا سوم آذر در مشهد برگزار مي شود.
به گزارش خبرنگار ما، ششمين كنگره گوارش و كبد ايران در دانشگاه علوم پزشكي مشهد برگزار مي شود.
شركت كنندگان در اين كنگره بين المللي كه با حضور جمعي از متخصصان داخلي و خارجي در دانشكده پزشكي مشهد برگزار مي شود، در زمينه تشخيص بيماريهاي گوارشي و كبدي از طريق آندوسكپي، آندوسونوگرافي و آندوميكروسكپي به بحث و تبادل نظر خواهند پرداخت.
هدف از برگزاري اين كنگره كه با همكاري مركز تحقيقات گوارش وكبد دانشگاه علوم پزشكي تهران برگزار مي گردد، ارايه جديدترين پژوهشهاي به عمل آمده در زمينه بيماريهاي گوارش و كبد مي باشد.

 

يك متخصص و دانشيار گروه پاتولوژي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز گفت : 85 درصد علل ايجاد سرطانها را عوامل محيطي تشكيل مي دهد.
دكتر«ايران رشيدي» به ايرنا گفت : 15 درصدعوامل ايجاد سرطانها ژنتيكي و لزوماً اجتناب ناپذير است.
وي درعين حال تأكيد كرد كه با شيوه هاي صحيح زندگي، مي توان از پيشگيري تعداد زيادي از سرطانها با عامل محيطي پيشگيري كرد.
رشيدي همچنين شايع ترين سرطان را به طور عام سرطان پوست ناشي از تابش اشعه ماوراي بنفش خورشيد ذكركرد و افزود: بزرگترين شانس و توفيق در مبارزه با سرطان آگاهي شخص در مراحل اوليه پيدايش سرطان است. رشيدي در اين راستا از زناني كه داراي سابقه فاميلي درجه يك در ابتلا به سرطان هستند خواست براي تشخيص زودرس اين بيماري به انجام تستهاي خودآزمايي و بررسي ادواري خود به روش ماموگرافي اقدام كنند.
وي گفت: ماموگرافي سالانه براي زنان زير 40 سال هر سه سال يكبار و براي زنان بالاي 40 سال براي يك نوبت در سال توصيه مي شود.

 

همه ما، گاهي از روزهاي گرفته و كسل كننده رنج مي بريم، اما در بحث افسردگي باليني، كشمكشهاي طولاني و پيشامدهاي غيرقابل اجتناب در زندگي به گونه ديگري مي باشند. افسردگي نه تنها فقط براي فرد افسرده سخت و طاقت فرساست، بلكه براي افراد ديگري كه در اطراف او هستند از قبيل خانواده، دوستان و حتي همكاران او تأثير گذاراست. به همين دليل مي تواند يكي از مهمترين بيماري ها در تضعيف افراد به شمار رود.




اما، ورزش به طور شايسته اي در درمان افسردگي حتي از نوع وخيم آن بسيار مهم و مؤثر مي باشد. علاوه بر اين، ورزش با كاهش استثنايي استرس، باعث رهايي مواد شيميايي مغز شده كه همين عمل به طور مستقيم حتي اگر با روش درماني ديگري همراه نباشد، بر روي افسردگي فرد تأثير مي گذارد.
به عنوان مثال، مطالعات نشان مي دهد كه ورزشهاي هوازي (ايروبيك) مانند دويدن نرم با تمرين سه بار در هفته و هر بار به مدت حدود 30 دقيقه اغلب مي تواند به اندازه داروهاي درماني تجويز شده از سوي پزشك مؤثر بوده و تأثير درماني آن نيز نسبت به داروها، با دوام تر و طولاني تر است.
حال افسردگي دقيقاً به چه معناست؟ از ميان تمام تعاريف موجود درباره افسردگي، تعريفي كه از همه به آن نزديكتر است اين است كه: «از نظر زيست شناختي، افسردگي و اختلال در توانايي بدن و مغز، در ايجاد تعادل و توليد رشته هاي طبيعي افكار، احساسات و انرژي» مي باشد. افسردگي نه تنها بر ذهن و مغز بلكه بر روي بدن انسان نيز تأثير مي گذارد و همين يكي از دلايلي است كه مفيد بودن ورزش در امر درمان بيماري هاي افسردگي را توجيه مي كند.
افسردگي ممكن است با اتفاق افتادن حادثه اي در زندگي فرد مانند از دست دادن شغل، طلاق و... نمايان شود كه جدي ترين نوع آن افسردگي ماژور است كه در اين نوع فرد حتي قادر به غذاخوردن يا بيرون آمدن از رختخواب نيست.
حالتهاي خاص ديگري از افسردگي از قبيل "SADD"، اختلال افسردگي محرك فصلي هستند كه اين نوع افسردگي در اواخر فصل پاييز و زمستان به دليل كمبود نور خورشيد رخ مي دهد و نوع متداولتري از افسردگي نيز هست كه به افسردگي بارداري يا افسردگي پس از وضع حمل معروف است.
افسردگي در سنين مختلف، زمينه هاي نژادي، وضعيتهاي وابسته به اقتصاد ، اجتماع يا جنسيت هيچ تمايزي قايل نيست، اگرچه مطالعات نشان داده است كه افسردگي در زنان تقريباً دو برابر مردان است. همچنين، پيش بيني مي شود كه تا سال 2020، افسردگي به عنوان دومين عامل عمده در ناتواني افراد در تمام سنين به شمار رود. مطالعات ديگر نشان مي دهد كه ورزش در مبارزه با افسردگي حتي نسبت به داروهاي تجويزي ضدافسردگي نيز مؤثرتر است. جداي از بحث زيست شناختي كه ورزش در بهبود افسردگي دارد، بحث اجتماعي آن نيز بسيار درخور مي باشد، به طوري كه ورزش با قراردادن فرد در شرايط مناسب جسمي باعث افزايش اعتماد به نفس و احترام به نفس فرد شده و حتي خواب او را كه در دوران افسردگي با پريشاني همراه است بهبود مي بخشد و از آنجا كه ورزش اغلب به صورت گروهي انجام مي شود باعث افزايش اثرات متقابل اجتماعي فرد شده و با حفظ مشاركت با ديگر افراد به كاهش ايجاد افسردگي منجر مي شود.
ظاهر امر نشان مي دهد كه ورزش بيشترين اثر مثبت را بر روي افسردگي دارد، اگرچه به نظر مي رسد ورزشهاي هوازي به دليل افزايش قدرت و انعطاف پذيري نسبتاً مؤثرتر است. نكته كليدي آنكه، مهم نيست چه نوع ورزشي تمرين شود، بلكه تمرين پيوسته و مداوم آن داراي اهميت مي باشد و بايد به طور منظم انجام شود تا تأثير مثبت و پايايي داشته باشد.
سعي كنيد با كمترين تمرين حداقل هفته اي سه بار و هر دفعه 20 تا 30 دقيقه ورزش كنيد، البته اگر تعداد روزهاي تمرين را به چهار يا پنج روز در هفته افزايش دهيد، بهتر خواهد بود. البته هيچ محدوديتي در رابطه با تفاوت در نوع زنجيره تمرينهاي ورزشي شما وجود ندارد، بنابراين، ممكن است امروز پياده روي كنيد فردا دوچرخه سواري، روز بعد دويدن نرم و در روزهاي بعد تمرين خود را با شنا و تنيس ادامه دهيد، البته همان طور كه ذكر شد اگر تمرينها به صورت گروهي انجام شود، مفيدتر خواهد بود.
نكته ديگر درخصوص غلبه بر افسردگي آن است كه هرگز رژيم غذايي و مصرف ويتامينها و گياهان را فراموش نكنيد، زيرا هر كدام تأثير خاص خود را دارند براي مثال مصرف موز، شير، تخم مرغ، ويتامينها و به خصوص ويتامينهاي گروه B مانند اسيدفوليك بسيار مؤثر بوده، همچنين ثابت شده غذاهايي كه روغن امگا 3 در آنها غني هستند (مانند روغن ماهي) افسردگي را بسيار كاهش مي دهند.
منبع از: .Health and science.com
ترجمه: مليحه تراب پور

 

* اعظم طيراني
خانواده، مهمترين عامل سازنده شخصيت كودك است، زيرا او سالهاي اوليه عمر خود را كه از نظر تربيتي مهمترين سالهاي زندگي به شمار مي رود، در خانواده سپري مي كند، از سوي ديگر، هر يك از اعضاي خانواده نيز به نوعي بر رفتار و اخلاق كودك تأثير گذاشته، شخصيت او را مي سازند، ضمن آن كه ميزان درآمد، تحصيلات، روش تربيتي والدين و عوامل بسيار ديگري نيز بر رشد و شخصيت كودك تأثير مطلوب و نامطلوب خواهند گذاشت.




از همين رو، بهتر است والدين با مسايل تربيتي كودكان، روشهاي آن و شيوه تأثيرگذاري بر كودك آشنايي كافي داشته باشند، چون عمل كردن بدون داشتن اطلاعات، نه تنها والدين را به هدف نمي رساند، بلكه در برخي موارد آنان را از اهدافشان دور هم مي كند.
تشويق و تربيت ابزار بسيار مهمي است كه مي توان از آن طريق بهره مند شد. همچنين مهمترين عامل براي به حركت انداختن فرد، دلگرمي و نشاط بخشيدن به او مي باشد. در امر تربيت والدين مي توانند با تشويق، كودكان را به كارهايي وادار كنند كه موردنظر آنهاست و يا از كارهايي باز دارند كه به آن كارها راضي نيستند. به اين ترتيب كودك از برخي از خواسته ها و تمايلات خود چشم پوشي كرده و عملاً كاري را انجام مي دهد كه والدين او مي خواهند، از آن جا كه طبيعتاً والدين براي كودكان خود چيز بدي را نمي خواهند و هر چه را آرزو مي كنند براي سعادت آنهاست، در اين راه تشويق براي به حركت درآوردن كودك به سوي هدف موردنظر مطرح مي شود، زيرا او نيازمند تشويق و قدرداني است، محركي مي خواهد تا او را به كار و فعاليت وادارد، تلاش او را مورد تأييد قرار دهد و قوت قلبي در ادامه راه برايش باشد.
به طور حتم اساس زندگي بر پايه محبت و تفاهم است. پس از طريق رفاقت و دوستي بهتر مي توان با كودك كنار آمد تا با استفاده از زور و استبداد. مفهوم تشويق، محبت و ابراز مهر است، فرد تشويق شده كسي است كه مورد مهر و عنايت بيشتر قرار مي گيرد و نظر مثبت ديگران به خاطر رفتار مناسبش به سوي او جلب مي شود.
تشويق به دو صورت لفظي (تشكر و قدرداني) و عملي (تقديم يك هديه و يا كالاي مورد علاقه كودك و يا فرد موردنظر) باشد. البته اشكالي ندارد اگر با تركيبي از اين دو صورت يعني با زبان رضايت و ابراز محبت عملي اين كار انجام شود.
تشويق عاملي است كه موجب مي شود كودك احساس خوبي نسبت به خود داشته باشد و به ادامه عملش بپردازد. البته نه به گونه اي كه اتكاي كودك به تشويق باشد، يعني هرگاه مورد تشويق ديگران قرار گرفت فعاليتش را ادامه دهد و پس از قطع تشويق او هم فعاليتش را ترك كند.
براي پيشگيري از چنين مسأله اي، روانشناسان تشويق فاصله اي نامنظم را پيشنهاد مي كنند تا ضمن مورد تشويق كودك، رفتار موردنظر براي او دروني شود.
اين كودك احساس مي كند به نقطه محكمي متكي است و محبت و عنايت والدين در تشويقي كه از او كرده اند، دروغين نيست، اما اين را هم متوجه مي شود كه خلل ناپذيري محبت آنان به رفتار منظم، عاقلانه و مداوم او بستگي دارد و به صورت رشوه يعني خاص يك رفتار نيست. در برخي موارد نيز ممكن است، تغيير در رفتار و اعمالش موجب لطمه اي براي او شود و زحمتش را براي كسب دوباره اين موقعيت چندين برابر كند.
* چند نكته درباره تشويق
* تشويق نبايد به صورت مكرر باشد، زيرا در اين صورت ارزش آن پايين و براي كودك به صورت يك عادت در مي آيد و يا حالت رشوه پيدا مي كند.
* تشويق بايد به اندازه، در جاي مناسب خود و به شكلي باشد كه از تأييد دروني كودك برخوردار شود، طوري كه او خود را واقعاً مستحق آن بداند، زيرا اگر كودك در جايي كه خود را مستحق تشويق نداند، تشويق شود، نه تنها لذتي از آن نخواهد برد، بلكه وجدان درد شده و نسبت به رفتار والدين بدبين مي شود.
* تنبيه
تقويت قواي فكري و تقويت وجدان اخلاقي كودك، آموختن معارف فكري و معنوي، مشخص كردن بايدها و نبايدها براي او و نيز آماده ساختن وي جهت زندگي اجتماعي از وظايف خطير والدين محسوب مي شود كه نتيجه آن، اعتماد به نفس، حس عدالتخواهي، احترام به حقوق خود و ديگران، آزاديخواهي، استقلال طلبي و ... است كه از اين طريق كودك مي آموزد، در خانه و جامعه قوانين و مقرراتي وجود دارد، پس چنانچه آنها را زير پا بگذارد، مستحق تنبيه و مجازات خواهد شد.
به طور كلي تنبيه بازتاب رفتار ناخوشايند و ناپسند فردي است كه از سوي تنبيه كننده اعمال مي شود، كه ممكن است به صورت نگاهي عميق، كلمه اي پرمعني، تذكر يا سلب آزادي كودك، محروم كردنش از آنچه دوست دارد [مثل گردش، بازي و ...] باشد. همچنين برخي از والدين براي تنبيه اخلاقي كودك او را از محبت و توجه خويش محروم مي كنند و يا او را مورد سرزنش قرار مي دهند، بدترين نوع آن نيز ترساندن كودك از اعمالي نظير حبس كردن و با خشم و به طور غيرمنطقي فرياد كشيدن است. البته برخي از تنبيهات در صورت تكرار، اثرات نامطلوبي روي كودك مي گذارد و هر چه تنبيه با خشونت بيشتر همراه باشد، تأثير آن بر كودك نيز عميق تر و مخرب تر است.
همچنان كه تنبيهاتي از قبيل ترساندن كودك با اعمالي از قبيل حبس كردن او در جايي، ممكن است او را فردي ترسو ساخته و دچار دلهره و اضطراب هميشگي كند، تنبيهات توأم با سرزنش و تحقير، كودك را دچار نااميدي و احساس حقارت و گوشه گيري مي كند و از حس اعتماد و احترام به نفس او مي كاهد. همچنين مقايسه كردن او با ديگران كه هميشه جنبه تنبيه دارد، ميل به پيشرفت را در او سركوب كرده و شخصيت ضد اجتماعي در او شكل مي گيرد.
* تنبيه بدني و عوارض نامطلوب آن بر شخصيت كودك
با توجه به اين كه همه والدين مي دانند كه تنبيه بدني رفتار مناسبي نيست، اما متأسفانه برخي از آنان از اين روش به عنوان آخرين راه چاره استفاده مي كنند و در موقع خشم و از دست دادن كنترل خود، بدون تصميم قبلي دست به اين رفتار مي زنند، گرچه در آن لحظه هيجانشان فروكش مي كند و كودك براي مدتي كوتاه وادار به اطاعت مي شود، اما بايد بدانند تكرار اين نوع تنبيه اثرات نامطلوب زيادي خواهد داشت، كه كوچكترين نتيجه آن آموزش غيرمستقيم اين روش نامعقول به كودك براي رفع عصبانيت است، زيرا عملاً به او آموخته مي شود هرگاه از دست ديگران عصباني شد با آنها برخورد فيزيكي كند.
بزرگترين ضرر آن هم اين است كه مانع رشد شعور كودك مي شود، زيرا كتك زدن موجب خواهد شد احساس گناهي كه در كودك بر اثر ارتكاب خطا و كار اشتباه ايجاد شده است به زودي برطرف شود و او ديگر براي رفتار نادرستش احساس شرم نكند. همچنين اثرات نامطلوب ديگر تنبيه بدني، سرپيچي از والدين، دروغگويي و آزار دوستي كودك است. تنبيه بدني در صورت تكرار در كودك احساس «لذت از تنبيه» را به وجود مي آورد كه بسيار خطرناك است ضمن اين كه اثرات غيرقابل پيش بيني و غيرقابل جبراني نيز دارد كه به هنگام اين رفتار غيرمنطقي تصور هم نمي توان كرد، اما آثار و عواقب ماندگاري بر جسم و حتي روح كودك دارد.
* نكاتي درباره تنبيه اخلاقي
* هدف از تنبيه بايد كاملاً روشن و حدود آن مشخص باشد، زيرا هدف از آن تضعيف كردن تمام شخصيت كودك خطاكار و برانگيختن حس كينه و انتقام در او نيست. چرا كه اگر اين گونه باشد او در رفتار ناپسندي كه داشته، جدي تر مي شود. بلكه هدف از تنبيه، آگاه كردن وي از اشتباهي است كه مرتكب شده و والدين مي خواهند از اين طريق نواقص اخلاقي و رفتاري او را رفع كرده و به سوي تكامل سوق دهند تا در آينده فردي موفق و سالم باشد.
* تنبيه بايد با نوع خطا و شدت آن متناسب باشد، يعني سنگين تر يا سبك تر از خطاي كودك نباشد.
* هدف از تنبيه نبايد فرو نشاندن خشم خود باشد، زيرا در اين صورت كودك احساس مي كند كه چون خطايش به شما ضرر رسانده است، او را تنبيه كرده ايد نه به خاطر آن كار اشتباهي كه انجام داده است.
* از آن جا كه كودك رفتار اشتباهش را زود فراموش مي كند، بنابراين تنبيه بايد بي درنگ پس از انجام آن عمل ناپسند و اشتباه اعمال شود، در غير اين صورت نه تنها هيچ نتيجه اي نخواهد داشت، بلكه كودك خود را مظلوم خواهد دانست.
* تنبيه نبايد بي جا و دايمي باشد. چون كودك در صورت تكرار آن حساسيتش را از دست مي دهد و به مرور زمان در برابر تنبيه واكنشي سازنده و مفيد از خود نشان نمي دهد، پس تنبيه به صورت درماندگي آموخته شده درآمده و كودك هيچ حساسيتي نسبت به آن نشان نمي دهد. به اين ترتيب ناخواسته بزرگترين صدمه را به زندگي خود و آينده كودكتان مي زنيد.

 

اينكه آيا استفاده از فناوري جديد براي كودكان كوچك مناسب است يا خير؟ و اگر چنين است چگونه،اين مسأله اي است كه هميشه والدين و مربيان آموزشي درباره آن سؤال مي كنند. در اين نوشتار درخصوص اينكه بچه ها از چه سني مي توانند كار با رايانه را شروع كنند ، چه نوع فعاليتهايي را مي توانند با رايانه چه در مهدكودك و مدرسه و چه در خانه انجام دهند و نيز مزاياي استفاده از رايانه، سازگاري و هماهنگي رايانه با درس، مدرسه و... بحث و بررسي شده است كه تقديم مي گردد.




* چه موقع رايانه را به كوچولوها معرفي كنيم؟
بسياري از محققان، استفاده از رايانه را براي كودكان زير 3 سال توصيه نمي كنند. صرفاً به خاطر اينكه با نوع يادگيري اين سن همخواني ندارد. بچه هاي زير 3 سال با كمك اعضاي بدن خود مي آموزند مانند چشمها، گوشها، دهان، دستها و پاها. اگرچه شايد آنان كاري را بارها و بارها انجام دهند، ولي پر از حركت و انرژي اند و دايم روي موضوعات مختلف تمركز مي كنند. براي گسترش چنين مهارتهايي رايانه اصلاً وسيله آموزشي مناسبي نيست، خزيدن، راه رفتن، دويدن، صحبت كردن و پيدا كردن دوست از احتياجات اين سنين است.
* رايانه و پيش دبستاني ها
كودكان 3 تا 4 ساله آمادگي كامل براي كشف رايانه را دارند و برنامه ريزان آموزشي به رايانه به عنوان يك فعاليت ارزشمند آموزشي نگاه مي كنند. زمان بندي اين يادگيري بسيار مهم و اساسي است. بچه ها احتياج به زمان زيادي براي تجربه و كشفيات خود دارند. بچه هاي كوچكتر راحت ترند تا با كليك كردن بر روي قسمتهاي مختلف، تغييرات بعدي را مشاهده كنند. اگر با كليك كردن بر روي موضوعي، اتفاق خاصي نيفتاد و يا هر نوع نااميدي و عصبانيت در آنان ديده شد، معلم يا مادر و پدر بايد دخالت كنند. گاهي حتي يك يا دو كلمه حتي از آن سوي اتاق نيز ممكن است مشكل را حل كند و به كودك يادآوري كنند كه براي رسيدن به مرحله بعدي چه كار بايد انجام دهد. راهنمايي كودكان با كمترين ميزان دخالت نيز مي تواند منجر به كار موفقيت آميز با رايانه شود. معلم همچنين مي تواند با پرسش سؤالهاي تحقيقي و مسايل هدفدار به افزايش و گسترش تجربيات رايانه اي كودك كمك كند.
* رايانه و بچه هاي دبستاني (كلاسهاي اول و دوم)
در سالهاي اوليه دبستان نيز دسترسي كودك به رايانه بسيار مهم است. متأسفانه اغلب والدين كار با رايانه را تنها بازي هاي رايانه اي مي دانند و از آن به عنوان وسيله اي كه مانع پيشرفت تحصيلي كودكان است، ياد مي كنند. بايد به كودكان براي انتخاب تجربيات رايانه ايشان فرصت داد. مراكز پيش دبستاني و مهدكودكها و نيز كودكان دبستاني كلاسهاي اول و دوم مي توانند با كمك رايانه مهارتهاي زباني خواندن و نوشتن را گسترش دهند. بسياري از نرم افزارهايي كه براي بازي هاي آموزشي به صورت گروهي طراحي شده، به كودكان فرصت بازي در كنار آموزش را مي دهد. علاوه بر يادگيري رايانه، تقويت حافظه و آموزش و گشتن و در پي اطلاعات بودن نيز به كودك آموخته مي شود، و در آخر اينكه كودكان با پذيرش مسؤوليت، همكاري با يكديگر، حل مسأله و تأثير متقابل بر هم گذاشتن به اهداف خود مي رسند.
* فايده هاي استفاده از رايانه
تحقيقات نشان داده كه كودكان 3 تا 4 ساله اي كه از رايانه البته با حمايت و برنامه ريزي صحيح و تقويت بزرگترها استفاده كرده اند، در مقايسه با كودكاني كه تجربه كار با رايانه را ندارند، بسيار بسيار پيشرفته تر هستند. فايده آوردن رايانه به مهد كودكها و پيش دبستاني ها بسيار زياد است. كودكان نوع كار با رايانه را مي آموزند و به آن دسترسي مداوم دارند. البته اهداف استفاده از رايانه مي تواند كاملاً اختياري باشد كه شامل افزايش مهارتهاي حركتي، هوش رياضي، افزايش خلاقيت، طرز تفكر منطقي و حل مسأله باشد.
* تلفيق رايانه و كلاس درس
در كلاسهاي درسي ما كه نسبتاً جمعيت زيادي در آن حضور دارند معلمان، برنامه ريزي درسي متفاوتي دارند كه شامل جدول زماني، برنامه آموزشي، تأمين منابع و... مي شود. اهداف استفاده از رايانه و مراحل آموزش و تلفيق آن با كلاس درس مي تواند از مدرسه اي به مدرسه ديگر فرق كند. شروع عملي با معلمان، اولياي مدرسه و والدين است؛ سپس مي توان از كودكان تحقيق و علايق و سليقه هاي آنان را به طور جداگانه بسته بندي كرد. گام بعدي تعيين اهداف و فايده هاي استفاده از رايانه در سالهاي بعد با هزينه تهيه رايانه و مخارج معلم آن است. ضريب تعداد شاگردان نسبت به رايانه بسيار مهم است و در مورد بچه هاي كوچكتر يك تا حداكثر 7 مي باشد. البته ترجيحاً 5 نفر كافي است. اگر تعداد رايانه ها به نسبت كودكان كمتر است، بهتر است كه ابتدا براي مدت يك ماه، يك ترم يا يك نيم سال رايانه ها را در يك كلاس قرارداد و سپس به كلاس ديگر منتقل كرد. كاركردن با يك رايانه حتي براي ماهرترين معلمها هم بسيار دشوار است. بچه ها در حين كار با رايانه مي توانند اشكالات خود را از معلم كه مي تواند همان معلم كلاس خود يا معلمي مخصوص درس رايانه باشد، بپرسند.
* آموزش معلمان
آموزش معلمان در زمينه يادگيري مهارتهاي رايانه اي و طرز كار آن با كودكان بسيار مهم و مؤثر است. تحقيقات نشان داده كه تنها تعداد اندكي از معلمان قادر به كار با رايانه و استفاده از اين فناوري در سر كلاس هستند. فرصتهاي آموزشي، معلمان را قادر به ساخت مهارتهاي آموزشي و برنامه ريزي براي يادگيري بيشتر دانش آموزان مي كند. به عنوان اولين قدم معلمان بايد نرم افزارهاي مناسب با برنامه ريزي درسي كودكان را بشناسند و كار با آن را بياموزند. سپس مي توان روي فعاليتها و برنامه هاي عيني و اختياري آموزشي بحث كرد. معلمان همچنين مي توانند در كارگاه هاي آموزشي تلفيق رايانه و درس مدرسه شركت كنند. مربيان آموزش رايانه مي توانند معلمان را در حمايت و دادن پيشنهاد براي استفاده از رايانه در كلاس، راهنمايي كنند. بدون شك اگر رايانه به سر كلاسها آورده شود، طرز تفكر معلمان درباره نقش فناوري جديد در آموزش و يادگيري فرزندان تغيير خواهد كرد و به رايانه تنها به عنوان يك وسيله بازي و تفريح كه مانع درس خواندن دانش آموزان است، نگاه نخواهد شد.
com.kidsourceonline.www
* طناز زارعي طوسي

 

اسامي اعضاي اصلي تيم ملي تيراندازي به اهداف ثابت و پروازي بانوان ايران اعلام شد.
«نسيم حسن پور»، «شكوفه عكاشه»، «زينب رمضاني»، «مرضيه محرابي» نفرات تيم ايران در رشته تيراندازي به اهداف ثابت با اسلحه تپانچه، «الهه احمدي» رشته تيراندازي به اهداف ثابت با اسلحه تفنگ و «نهلا ابومنصور»، «منصوره عامري» و «سپيده سيواني» در رشته تيراندازي به اهداف پروازي، نفرات اعزامي به بازيهاي دوحه هستند.
«شهين نظري» نايب رئيس فدراسيون تيراندازي گفت: اين نفرات هم اكنون در اردو زير نظر مربيان مشغول به تمرين هستند.
وي افزود: فدراسيون تيراندازي در تلاش است به منظور آمادگي بيشتر اعضاي تيم ملي تيراندازي و آشنايي بيشتر آنان با شرايط آب و هوايي كشور ميزبان يك اردوي تداركاتي در يكي از كشورهاي جنوبي خليج فارس برگزار كند.
نظري اضافه كرد: در حال حاضر كشورهاي كويت، امارات و قطر از طرف فدراسيون در نظر گرفته شده اند كه در هريك امكان برگزاري اردوي تداركاتي فراهم شود، اعضاي تيم ملي اعزام خواهند شد.
وي گفت: مربيان تيم ملي از نحوه تمرينات و ميزان آمادگي بازيكنان راضي هستند و اميدوارند كه بتوانيم در بخش تيمي نتايج خوبي در بازيهاي آسيايي بگيريم.
نظري ادامه داد: البته مربيان تيم ملي تيراندازي، در اهداف ثابت اميدوارند كه الهه احمدي بتواند به فينال راه يابد.

 

بانوان دونده نيز همانند ديگر ورزشكاران زن كشورمان قبل از اعزام به مسابقات آسيايي 2006 قطر مورد آزمايش دوپينگ قرار گرفتند.
به گزارش ايونا، توران شادپور، نايب رئيس فدراسيون دووميداني گفت: در طول اقامت تيم ملي دووميداني كشورمان در آكادمي ملي المپيك فقط ركورددار 200 متر كشورمان مورد آزمايش تست دوپينگ قرار گرفت.
وي گفت: مريم طوسي ركورددار 200 متر كشورمان پس از تمرينات تست دوپينگ داد تا همراه با مردان مورد آزمايش قرار گرفته باشد.
شادپور تصريح كرد: زماني كه در مرحله دوم ليگ دووميداني مريم طوسي پس از 28 سال ركورد 200 متر كشور را به نام خود به ثبت رساند نيز تست دوپينگ داد و از نظر كميته دوپينگ مشكلي نداشت.

 

سي و دو زن مربي فوتبال افغانستان با كمك دولت آلمان داراي مدرك مربيگري شدند.
به گزارش ايونا، با كمكهاي فدراسيون فوتبال، كميته ملي المپيك و وزارت امور خارجه آلمان، براي نخستين بار در افغانستان يك دوره مربيگري براي مربيان زن برگزار شد.
در دو هفته  گذشته، كلاوس اشترك و علي اصغر لعلي روزانه چهار بار جلسه درسي را ترتيب مي دادند. به علاوه لباس و كفشهايي نيز در اختيار اين مربيان قرار گرفت.

 

دونده و ركورددار 1500 بانوان كشورمان با توجه به حضور در اردو تداركاتي تيم ملي در مسابقه ليگ دووميداني بانوان نيز شركت مي كند.
به گزارش ايونا، ليلا ابراهيمي خاطرنشان كرد: با توجه به اينكه شانسي براي كسب مدال در مسابقات آسيايي 2006 قطر را در بخش بانوان ندارم، تصميم گرفته ام در مرحله پاياني ليگ دووميداني بانوان ركورد 1500 و 800 متر خود را بهبود ببخشم.
وي گفت: فدراسيون دووميداني اعلام كرده كه بانوان بايد در اين رقابتها قبل از اعزام به دوحه ركوردهاي خود را جابجا كنند كه اين مسأله باعث مي شود تا دونده ها با انگيزه بيشتري در رقابتهاي آسيايي شركت كنند.

 

مسابقات قهرماني ايروبيك حرفه اي 25 آبان ماه در تهران برگزار مي شود.
به گزارش ايونا، فدراسيون آمادگي جسماني و ايروبيك در نظر دارد يك سري مسابقات قهرماني ايروبيك حرفه اي را در سالن شهيد چمران دانشگاه علوم پزشكي تهران برگزار مي كند. از همين رو شركت كنندگان بايد تا 21 آبان ماه تيمهاي خود را به صورت گروهي يا انفرادي به فدراسيون آمادگي جسماني و ايروبيك ارسال كنند.

 

بيماري فرزندم مشكل ساز شده است

مشاور محترم! پدري 48 ساله ام كه سه فرزند دارم. يكي از فرزندانم مريض است و به مراقبت بيشتري نياز دارد. به همين دليل دو فرزند ديگرم نسبت به او حساس شده اند؛ به طوري كه به شدت واكنش نشان مي دهند. فرزند بيمارم نيز رفتارش تغيير كرده و پرخاشگر شده است. نمي دانم چگونه فرزندانم را نسبت به بيماري برادرشان توجيه كنم و با فرزند بيمارم بايد چگونه رفتاري داشته باشم.
سعيد - الف

پاسخ مشاور:
برادر گرامي! نگهداري از فرزند بيمار در خانواده تبعات فراواني دارد؛ زيرا والدين علاوه بر اينكه هزينه هاي بيشتري صرف نگهداري و درمان او مي كنند، ناخودآگاه فرزند بيمار را تحت حمايت بيشتري قرار مي دهند و همين امر منشأ حساسيت ساير اعضاي خانواده مي شود. چون پدر و مادر به دليل احساس دلسوزي و حس فداكاري و علاقه اي كه به فرزند خود دارند بهتر مي توانند مشكلات بيماري وي را تحمل كنند، طبيعي است كه ساير فرزندان نمي توانند به اندازه آنان توانايي برخورد فداكارانه داشته باشند. لذا در وهله اول لازم است سطح انتظار خود را از فرزندان قدري كاهش دهيد و حداقل بعضي از رفتارهاي آنان را طبيعي بدانيد. در اين صورت حساسيت فقط به بخشي از پيامدهاي نگهداري فرزند در خانواده اختصاص پيدا مي كند.
بنابراين اگر سطح انتظار خود را از فرزندانتان كاهش دهيد، علاوه بر اينكه احساس آرامش بيشتري مي كنيد، بر ميزان سازگاري آنان در شرايط موجود نيز مي افزاييد. در ضمن اگر بين فرزندانتان مشاجراتي صورت مي گيرد، خود را وارد دعواهاي آنان نكنيد و اجازه بدهيد خودشان مشكلاتشان را حل و فصل كنند و به هيچ وجه از فرزند بيمارتان به علت بيمار بودنش طرفداري نكنيد.
نكته ديگر اينكه بر روي اعتماد به نفس فرزند بيمارتان كار كنيد. هرگز كارهايي كه خودش قادر به انجام آن است برايش انجام ندهيد، بلكه او را تشويق كنيد با توجه به ميزان توانمندي هايي كه دارد، چه در منزل و چه در اجتماع فعاليتهايي داشته باشد.

 

* كشتار فلسطينيان در شهر رفح توسط نيروهاي رژيم صهيونيستي (1956م)
* اعتصاب كاركنان وزارت فرهنگ و هنر در اعتراض به عملكرد رژيم شاه (1357ش)
* پايان جنگ جهاني اول (1918م)
* درگذشت كمال آتاتورك (1938م)
* وقوع جنگ مورچه خورت در اصفهان و شكست كامل افغانها در ايران (1729م)
* پايان نبرد العلمين در شمال آفريقا و شكست آلمان از متفقين (1956م)
* نمايش اولين ضبط ويديويي در كاليفرنيا