* غلامرضا قلندريان

«ايهود اولمرت» در گفتگو با روزنامه صهيونيستي «جروزالم پست» به مناسبت سال نو ميلادي گفت: «اسرائيل بايد به مرزهاي قبل از جنگ ژانويه 1967 كه طي آن بر نوار غزه از مصر و كرانه باختري تا اردن سيطره يافت، عقب نشيني كند».
«اولمرت» در ادامه گفته است: حتي همه كشورهاي جهان كه ارتباط دوستانه با اسرائيل دارند و از آينده اسرائيل و حمايت از آن سخن مي گويند، از آينده اسرائيل در حدود مرز سال 1967 و از تقسيم قدس در صورت صلح فلسطين با اسرائيل گفتگو به ميان مي آورند.
به نظر مي رسد پذيرش اين تحليل كه اظهارهاي اخير اولمرت دليلي بر عقب نشيني تل آويو از ادعاهايش مي باشد، امري ساده لوحانه است؛ زيرا تاكنون اسلاف وي نيز بارها با تمسك به اين ادبيات، مردم فلسطين و حتي بخشي از جهان اسلام را متوجه مواضع متفاوت خود كرده اند. پر واضح است كه ادعاهاي آنها پوششي براي تحميل خواسته هاي غيرمعقولشان بوده است.
اكنون، اين ادعا كه سخنان نخست وزير اسرائيل نشان دادن افق و چشم اندازي براي آماده سازي قسمتهاي ديگر سريال آناپوليس مي باشد، سخني به گزافه نيست.
سخنان اولمرت، حرفهاي جديدي در ادبيات تعاملهاي اين رژيم با فلسطينيها نيست. موضوع روند سازش و حل معضل فلسطين سالهاست در دستور كار برخي از رهبران فلسطيني قرار گرفته است و اين نگرش در حالي دنبال مي شود كه آنها نه به عنوان نماينده همه آحاد فلسطينيها، بلكه به عنوان تبلور اراده قسمتي از جامعه فلسطين، پرچمدار صلح با اسرائيل غاصب بودند، ولي روند گفتگوها و مذاكره هاي صورت پذيرفته في مابين بنا به شهادت تاريخ و نتيجه نشستهاي متعدد، همگي گواه سنگ اندازي طرف اسرائيلي به انحاي گوناگون بوده است.
بايد تأكيد نمود، بخش قابل توجه شهروندان فلسطيني مسير سازش را مكانيسمي عقيم براي فيصله دادن مناقشه مذكور ارزيابي مي كنند، زيرا بنا به اعتقادات آنها رژيم غاصب صهيونيستي به دليل عدم مشروعيت  نمي تواند طرف مذاكره قرار بگيرد، بلكه تنها گزينه موجود مي تواند سلاح مقاومت و مبارزه با اين رژيم جعلي باشد تا مردم مظلوم فلسطين از چنگال دژخيمان صهيونيست آزاد شوند. به سخن ديگر، آنها راهبرد مبارزه را تنها راه معطوف به نتيجه مي دانند، لذا هرگونه پيشنهاد ديگري را كه از عنصر مبارزه تهي باشد، منجر به شكست مي دانند كه نتيجه روند سازش قديم و جديد، مؤيد اين ادعاست.حاميان فرامنطقه اي اسرائيل پس از هر مرحله شكست، با گزينش مهره هاي جديد و انتخاب واژه هاي متنوع اميدوار به دستيابي به هدفهاي تل آويو براي بقا مي باشند، لذا اظهارهاي اخير اولمرت را مي توان از اين منظر مورد تأمل قرار داد.
از سويي، نبايد فراموش نمود كه تاكنون بارها در روند به اصطلاح صلح، طرف اسرائيلي نمي توانست خوشحالي خود را از نتايج بدست آمده، پنهان كند، زيرا حاصل گفتگوها پذيرش تعهدهايي از سوي طرف فلسطيني مبني بر برخورد با تروريسم و گروههاي مقاومت بود، كه اين موضوع بيانگر جايگزيني منازعه «فلسطيني- فلسطيني» به جاي نبرد «فلسطيني- اسرائيلي» است.
بر اساس ادبيات مقامهاي تل آويو، «تروريسم» عنواني است كه به گروه هاي جهادي و مقاومت در سرزمينهاي اشغالي اطلاق مي گردد؛ همچنين تشكلهايي كه سالها براي استيفاي حقوق شهروندان فلسطيني تلاش مي نمايند تا حقوق پايمال شده آنها تحقق يابد، اين اتهام را يدك مي كشند.
رژيم صهيونيستي در سال گذشته شكست سختي را از حزب ا... متحمل شد. از اين رو، حاميان اين رژيم تلاش مي كنند با موضعگيريهاي مشابه، آثار روحي و رواني اين شكست را از بين ببرند. اين اظهارات، زاييده فضاي پس از شكست «اسرائيل» ازلبنان به عنوان يك كشور عربي در تابستان سال 2006 است؛ شكستي كه مي توانست و مي تواند به اتحاد بين اعراب و افزايش اعتماد به نفس آنان عليه رژيم تل آويو بينجامد.
با پذيرش شكست از سوي مقامهاي تل آويو از طريق خروجي كميته وينوگراد، افسانه شكست ناپذيري اسرائيل فرو ريخت و گروه هاي مقاومت در سرزمينهاي اشغالي با اعتماد به نفس بيشتري در استمرار روند مبارزه با اسرائيل مصمم شدند.
حضرت آيةا... خامنه اي در خطبه هاي عيد سعيد فطر سال جاري، در اين زمينه فرمودند: «اين تحركات در حقيقت ابتكارهاي ايالات متحده  آمريكا براي نجات صهيونيستهاست. صهيونيستها كه دولتشان، ارتششان، آن تو دهني محكم را سال گذشته از حزب ا... شجاع از جان گذشته لبنان خورد و اين جور در مقابل ديوار «نه»ي بلند دولت فلسطيني - دولت حماس - قرارگرفته و آن جور تضعيف و تحقير شده است، او را مي خواهند نجات بدهند».
از سوي ديگر، اولمرت پس از نشست آناپوليس، در حالي از تقسيم بيت المقدس سخن به ميان مي آورد كه تاكنون هر دو طرف با ابرام و اصرار از يكپارچگي بيت المقدس حمايت مي كردند. اگر اين سخنان ضمانت اجرايي داشته باشد، نمي تواند چشم انداز روشني از روند گفتگوها را براي طرفين ايجاد كند.
يكي ديگر ازموضوعاتي كه همواره نشستهاي طرفين را با مشكل جدي مواجه نموده، بازگشت آوارگان است كه در اظهارهاي اولمرت سخني از آن به ميان نيامده است.
تشديد اختلافها ميان فلسطينيها از طريق افزايش حمايتهاي بين المللي و عربي از ابومازن به عنوان نماينده بخشي از جنبش فتح، به طور تمام و كمال به ضرر ملت فلسطين تمام شده است.
دولت خودگردان به سركردگي ابومازن، وارث صلحها و سازشكاريهايي است كه نتيجه اي در خور به منظور احقاق حق فلسطينيان نداشته است. اين دولت كه در انتخابات اخير به شدت شكست خورد و رقيب مقاومتي آن توانست مشروعيت سياسي خود را با مقبوليت گذشته همراه سازد، ادامه حيات سياسي خود را با مشكل مواجه مي بيند. بنابراين، در صدد است با معرفي نمودن جنبش مقاومت حماس به عنوان مسؤول بحران به وجود آمده، به حذف رقيب اقدام نمايد.
شايسته است مقامهاي فلسطيني با آناليز مذاكرات گذشته و ناكامي آنها در اين مسير - چنانكه ياسر عرفات در روزهاي پاياني عمر با اعتراف به بن بست راهكار گفتگو و فريبكاري رژيم غاصب اسرائيل زياده خواهيهاي آنان را افشا نمود- بار ديگر در چرخه نافرجام روند صلح قرار نگيرند و با پرهيز از واگرايي داخلي، ضمن محور قرار دادن منافع ملي شهروندان فلسطيني، ظرفيتهاي مادي و معنوي خود را به جاي ايجاد مناقشات بيهوده داخلي، مصروف مبارزه با رژيم غاصب اسرائيل نمايند.