|
* پيام يونسي پور - رستم زاده
انتصاب برگزار شد و ميزي كه قريب به يك سال و 6 ماه و 18 روز از شناختن مالك خود ناتوان مانده بود به تملك علي كفاشيان درآمد.

مردي كه كمتر كسي تصور مي كرد پس از نايب رئيسي سازمان تربيت بدني و سپس دبيري كميته ملي المپيك، به سمت رياست فدراسيون فوتبال چنگ بزند.
بي ترديد دايره تبليغات و شهرت رياست اين فدراسيون تا آن حد وسيع و گسترده هست كه چهره مديري را كه بر آن تكيه زده، بيش از شخصيتهاي سياسي و اجتماعي يا فرهنگي و اقتصادي مملكت، متوجه افكار عمومي سازد. امروز محمد دادكان نام شناخته شده تري نسبت به بسياري از نمايندگان مجلس و شوراي شهر هر استان دارد (ندارد؟)
كفاشيان با چه برنامه ها و آرماني وارد فدراسيون شد؟ اين سؤال هرگز پاسخ قاطع و محكمي در پس خود نديد.
كفاشيان و شهنازي با مناسبات نامرسومي وارد عرصه انتخابات شدند و هر دو با اين ادعا كه برحسب تكليف وارد و موظف به نام نويسي بودند هرگز يك گود رقابتي را نساختند. از برنامه هاي كفاشيان پيش از انتصاب(!) مطلع نشديم و آنچه مي دانستيم تنها براساس پيشفرضهايي كه پيش از اين از شيوه رفتار مديريتي او در اذهانمان موجود بود، خلاصه مي شد.
كفاشيان در حقيقت نقطه مقابل دادكان است. مردي كه برعكس دادكان به شوخ طبعي و گاهي مزه پراني نه چندان مناسب با زمان در جلسات رسمي و غيررسمي شناخته شده است.
كفاشيان دقيقاً در نقطه مقابل دادكان قرار مي گيرد. او به شدت جمع گرا و مشاوره پذير و اهل شنيدن نظريه هاي عمومي است. رئيس جديد را نمي توان نمونه مشابه با دادكان دانست و اين شايد براي مجموعه سازمان تربيت بدني يك پيروزي به حساب آيد. آيا معيارهاي سازمان در انتخاب علي كفاشيان به عنوان رئيس فدراسيون فوتبال برآورده شده است؟
شايد بتوانيم به خطوط فكري اش رسوخ كنيم و روي تارهاي مغزي اش قدم بزنيم. رئيس جديد چه لباسي به تن اين فدراسيون خواهد كرد؟ مسلماً اگر امروز دادكان رياست اين فدراسيون را برعهده مي گرفت مي توانستيم براي تغييرات زودهنگام آغوش باز كنيم و به راحتي سياهه اي از معزولان را براساس گمانه زني ها بنگاريم. اما رويه كفاشيان در قامت يك مدير چه در عرصه ورزشي و چه در ابعاد اقتصادي چندان با تغييرات ناگهاني و يكپارچه در مجموعه هايش سازگار نيست.
كفاشيان شايد تنها مديري بود كه پيش از انتخابات به هيچ يك از اطرافيان و يا دوستان رسانه اي خود وعده هيچ پستي را نداد. كفاشيان در سكوت به ميز رياست رسيد و در اين بين توقعي را هم به وجود نياورد.
به نظر مي رسد او همچنان كه در سازمان تربيت بدني و سپس كميته المپيك رويه سازش اوليه را در پيش گرفته اين بار هم از مسير حركتي اش خارج نشود. پس از آنكه حضور كفاشيان به عنوان رئيس فدراسيون فوتبال با قيام و صلوات رسميت پيدا كرد نگاهها به سوي «نبي» چرخيد. مردي كه در نقش دبيركل فدراسيون سازنده جرياني نه چندان مثبت شد.
«نبي» محصول ائتلاف سازمان تربيت بدني و نمايندگان ايراني فيفا بود كه جانشين داريوش مصطفوي شد. اما پا گذاشتن نبي به فراتر از محدوده هاي تعريف شده كاري اش، همچون هماهنگي بازيهاي تداركاتي تيم ملي، رايزني با آژانسهاي نقل و انتقال بازيكن و مربي براي استخدام مربيان خارجي در تيمهاي جوانان، اميد و حتي بزرگسالان، برقراري ارتباطي دوستانه و ماوراي تعريف كاري با قلعه نويي - سرمربي وقت تيم ملي - و همچنين تلاش براي برپايي اردوهاي آماده سازي در كشورهاي حوزه خليج فارس امري غيرقابل پيش بيني به حساب مي آمد كه نبي در انجام آنها اهتمام مي ورزيد.
صفايي فراهاني به عنوان رئيس كميته انتقالي و كيومرث هاشمي اول عضو سازمان هرگز نتوانستند دبيركلي كه براساس ائتلاف خود وارد سازمان كرده بودند را به نقد بكشند. آخرين اقدام اين دبيركل ارسال فهرست 50 نفره تيم ملي به مقر كنفدراسيون فوتبال آسيا بود كه بدون هماهنگي با اعضاي كميته انتقالي انجام شد. صفايي فراهاني اما در اين بين تنها به يك جمله بسنده كرد «اين روزهاي آخر كاري به كار كسي ندارم».
كفاشيان كه سالها در كميته ملي المپيك نقش يك دبيركل را ايفا مي كرد در اولين واكنش به چيدمان اعضاي فدراسيون فوتبال گفت: «سعي مي كنم كساني را كه در اين مدت زحمت كشيدند حفظ كنم» و همين كفايت مي كرد تا شاه حسيني، قاضي القضات فوتبال ايران طي درخواست مكتوب و رسمي به استعفاي خود اقدام كند. هر چند او بارها در پس استعفاي خود مدعي شد بايد با رئيس جديد به صورت خصوصي گفتگو كند اما اين واقعيت همچون روز روشن بود كه اختلافهاي پنهاني رئيس كميته انضباطي با دبيركل موقت فدراسيون كه پيشتر به «وتو» شدن آراي اين كميته توسط شخص دبير در شوراي استيناف انجام مي شد برمي گردد.
جالب اينكه شاه حسيني حتي در گفتگو با يكي از روزنامه هاي ورزشي صبح ايران حدود يك ماه قبل گفته بود «در صورتي به فعاليت خود به عنوان رئيس كميته انضباطي ادامه خواهم داد كه فرد مستقيم ما تغيير كند. مسؤول مستقيم رئيس كميته انضباطي ما كسي نبود جز مهدي محمدنبي!
كفاشيان در يك دو راهي گير كرد و خيلي زود به اجماع رسيد. او به سرعت با استعفاي شاه حسيني مخالفت كرد اما ساعاتي بعد نبي هم در پست خود ابقا شد. اتفاقي كه چندان قابل پيش بيني به نظر نمي رسيد. رئيس جديد با پيش گرفتن همان رويه قبل و ابقاي مديران زيرمجموعه اش در فضاي كاري خود سعي كرد از چارت مديريتي خود خروج نكند. اما آنچه اسباب شگفتي را فراهم آورد اظهار بي اطلاعي كفاشيان از ابقاي نبي بود. او آشكارا در گفتگو با خبرنگاران امضاي هر حكم ثابتي را تا پايان وقت اداري پنج شنبه گذشته كتمان مي كند. با اين حال به نظر مي رسد خبر حضور دايم مهدي محمدنبي يك سياست رسانه اي باشد.
همين اخبار كفايت مي كرد تا رئيس كميته انضباطي بار ديگر خبر مكتوب كردن استعفاي دوم خود را اعلام كند.
كفاشيان نيم نگاهي هم به كميته داوران مي اندازد. مسلماً در كابينه اين كميته جابجايي زود هنگامي نخواهيم داشت. فرضيه رئيس جديد به ادامه حيات مسعود عنايت به مدت يك سال است. اما چنين اتفاقي انتظار روابط عمومي و كميته جوانان را نمي كشد. سال آينده فدراسيون فوتبال كارش را قطعاً با تغييراتي در اين دو كميته آغاز مي كند. |