چهارمين دوره همايش آيينهاي عاشورايي امسال در راستاي سياستهاي تمركززدايي از پايتخت توسط اداره كل هنرهاي نمايشي در



خارج از تهران و در استان آذربايجان شرقي (تبريز) برگزار شد. اما اين همايش در حوزه برگزاري و عرصه اجرايي انتقادها و نارضايتي هايي را به دنبال داشت كه سعي كرديم آنها را در گفتگويي با «حسين پارسايي»، رئيس اداره كل هنرهاي نمايشي و دبير همايش آيينهاي عاشورايي در ميان بگذاريم.
* آقاي پارسايي برگزاري چهارمين دوره همايش آيين هاي عاشورايي در تبريز با كاستيهايي همراه بوده كه انتقادهاي زيادي را در زمينه برگزاري آن به همراه داشته است...
** انتخاب استان آذربايجان شرقي براي برگزاري همايش چهارم در راستاي سياستهاي تمركززدايي مركز هنرهاي نمايشي صورت گرفته است. جز در چند مورد، از جمله آماده نبودن سالن در روزهاي نخست و به تعويق افتادن چند اجرا به دليل برودت هوا، ستاد اجرايي در تبريز در زمينه برگزاري همايش خوب عمل كرده است.
همان طور كه گفتم مركز هنرهاي نمايشي به دنبال تمركززدايي در مورد رويدادهاي تئاتري از تهران است و سرانجام براي خارج كردن همه اتفاقهاي تئاتري از پايتخت و سفر به استانها بايد از يك نقطه شروع كرد. اگر بخواهيم در اين زمينه به كمال مطلوب برسيم شايد سالهاي سال طول بكشد. اما ما در حال حاضر با هدف توسعه تئاتر به استانها مي رويم و سعي در تكثير اين رويدادها در سراسر كشور داريم. من به عنوان يك تئاتري و يك مدير تئاتر به افقهاي بلندتري مي انديشم و اميدوارم كه موضوع تمركززدايي با پشت سر گذاشتن تجربه هاي تلخ و شيرين چنين جشنواره هايي در آينده به يك نتيجه مطلوب و رضايتبخش منتهي شود. واقعيتها از ديد هيچكس پنهان نيست. ما جشنواره ها و رويدادهاي مختلف تئاتري را به اميد توسعه بخشي و تجربه اندوزي مراكز استانها در سطح كشور گسترش مي دهيم، يعني در استانهايي كه تمايل به مشاركت داشته باشند به توسعه و تكثير رويدادهاي نمايشي خواهيم پرداخت. در حال حاضر نيز من در جايگاهي هستم كه با توجه به برنامه ها و اهداف مورد انتظار مركز بايد قدردان زحمات ستاد اجرايي در تبريز باشم. البته منظورم اين نيست كه نبايد كاستيها و كمبودها را نقد كرد! فكر مي كنم كه برگزاري همايش آيين هاي عاشورايي در تبريز با همه كاستيها دست كم موجب بيرون آمدن اين رويداد از تهران شده است. ضمن اينكه همايش به لحاظ اجرايي نيز فرصتي براي انتقال تجربيات به مركز استان آذربايجان شرقي فراهم آورده كه بايد به عنوان يك اتفاق مهم از آن ياد كرد. اين سياست در مورد رويدادها و جشنواره هاي ديگر نيز دنبال خواهد شد. كما اينكه در مورد برگزاري جشنواره بين المللي تئاتر عروسكي نيز كه جزو اولين اتفاقهاي سال آينده است تا به حال چندين استان اعلام آمادگي كرده اند و ما از همين حالا وارد عمل شده ايم و برنامه ريزيهاي لازم را در اين زمينه انجام مي دهيم. اين رويكرد اگر استمرار و تداوم داشته باشد كليت تئاتر كشور نتيجه خواهد گرفت ولي اگر بخواهيم با ديدن كاستيها و كمبودهاي موقت، عقب نشيني كنيم بايد دوباره به چهارراه وليعصر و تئاتر شهر برگرديم. در حال حاضر اين حركت آغاز شده، مسير مطلوبي را دنبال مي كند و من به شدت دستاوردهاي آن را احساس مي كنم.
* مي توانيد در مورد اين دستاوردها كمي توضيح بدهيد؟
** يكي از مهمترين دستاوردهاي تمركززدايي از پايتخت توسعه فضاهاي نمايش در شهرستانهاي كشور است. همان طور كه در بجنورد (جشنواره تئاتر رضوي) شاهد تجهيز سالنهاي نمايشي بوديم و امروز مي بينيم كه يك نگارخانه در تبريز تبديل به تالار نمايش شده است.
* استان آذربايجان شرقي ناهماهنگي هايي در زمينه برگزاري جشنواره داشت. مثلاً نبود امكان اجراي تعزيه كه از پيش برنامه ريزي شده بود يا مشكلاتي كه براي مجالس پرده خواني به وجود آمد... ظاهراً مديريت استان نتوانست تمام برنامه هاي تعيين شده را اجرايي كند...
** ببينيد، بخش كميته انتخاب اين همايش مثل تمام برنامه هاي ديگر در تهران بود و استان تنها مسؤوليت تدارك و پشتيباني را برعهده داشت. در بجنورد حتي دبير جشنواره از تهران تعيين شده بود. شايد يكي از دلايلي كه موجب شد خود من دوباره دبيري اين همايش را برعهده بگيرم همين هدايت كلان بود. اما در حوزه برگزاري همايش، مواردي كه به مديريت اجرايي برمي گردد برعهده مراكز استانهاست. بله ما اجراي تعزيه را با حضور نخبگان تعزيه كشور براي همايش در نظر گرفته بوديم، اما بايد توجه داشت كه هر استان با توجه به شرايط فرهنگي و سياسي آن، مصلحت هايي را دنبال مي كند و احتمالاً برخي برنامه ها تحت تأثير اين مصالح قرار گرفته اند. يا مثلاً برخي آيينها كه به شمايل و پوشش در تعزيه يا پرده خواني مربوط مي شوند در اين استان با شرايطي مواجهند كه تصميم گيري در مورد آنها برعهده مسؤولان فرهنگي شهر است. مطمئن باشيد كسي يا كساني قصد كوچك كردن اين همايش را نداشته اند.
* خب، با توجه به اين شرايط، چرا استان ديگري براي برگزاري همايش انتخاب نشد؟
** ببينيد، براي برگزاري همايشها و جشنواره ها در استانهاي كشور دو راه وجود دارد؛ اول آنكه يك تيم مجرب از تهران انتخاب شوند، به مراكز استان بروند و در كنار مديران ستادي استان قرار بگيرند و اين مديران استاني برنامه ها را براساس خواسته هاي اين تيم انجام بدهند اما در روش دوم مديران اجرايي استان همه مسؤوليتها را خودشان برعهده مي گيرند. بنابراين تصميم گيريها تا يك جايي به ما مربوط مي شود، اما از يك محدوده به بعد ديگر برعهده مديران اجرايي شهرستانهاست. استان آذربايجان شرقي از استانهاي برگزيده كشور در زمينه فعاليتهاي نمايشي است و در سال 1384 نيز به عنوان يكي از فعالان حوزه توليد و اجراي نمايش امتياز بالايي داشته است. به نظر من مديركل ارشاد اسلامي اين استان، آقاي احمدي منش، با توجه به امتيازهايي كه در اختيار هنرمندان قرار داده و با توجه به نتايجي كه گرفته به نقطه مشتركي در زمينه دستيابي به اهداف مركز هنرهاي نمايشي رسيده باشد.
* آيا مركز هنرهاي نمايشي مي تواند با توجه به شرايط و استعدادهاي برگزاري جشنواره در يك استان، آن را به مديران استان پيشنهاد كند؟
** ببينيد، هر استان و مديريت اداره كل ارشاد اسلامي آن برخي اختيارات فرهنگي دارد كه رديف آن در رديف برنامه توسعه تعيين شده است. ممكن است يك مديركل تمام اعتبارات فرهنگي استان را مثلاً صرف هنرهاي تجسمي كند. ما نمي توانيم اين استان را ملزم به برگزاري يك رويداد نمايشي كنيم.
ما در مركز هنرهاي نمايشي سياستگذاري مي كنيم، بر سياست هايمان اعمال نظارت مي كنيم و در كل نيز نقش نظارتي داريم. اما در حوزه سرمايه گذاري مشكل داريم. حالا گاهي اوقات ممكن است كه استانها با ما تنها مشاركت معنوي داشته باشند. بنابراين اگر در ميان استانها مديركلي نخواست در اين حوزه مشاركت داشته باشد نمي توانيم چيزي را به او تحميل كنيم.
ضمن اينكه بايد قبول كنيم كه خيلي هم به روز نيستيم و نمي توانيم از همين حالا تمام فعاليتهاي سال 87 را برنامه ريزي و مشخص كنيم. اول طراحي مي كنيم، بعد پيش بيني مي كنيم و بعد به اجرا در مي آوريم. حالا در حوزه اجرايي ممكن است كه برنامه ها گاهي با تغييراتي نيز مواجه شوند.
* آيا مركز هنرهاي نمايشي نمي تواند نظارت بيشتري بر برگزاري همايشها و جشنواره ها داشته باشد؟ مثلاً اگر قرار باشد كه همايش سال ديگر هم در استان آذربايجان شرقي برگزار شود؟
** ما نمي توانيم مديريت ستادي خودمان را به مديريت استاني تحميل كنيم. قصد ما تجميع است و در اين گستره قرار نيست كه همه جشنواره ها در يك نقطه متمركز شوند. مسلماً سعي خواهيم كرد همايش آيينهاي عاشورايي را در دوره بعدي به استان ديگري ببريم. بنابراين تمام حوزه هايي كه زير مجموعه مي بينيم را به مراكز استانها خواهيم برد، اما اين بار با مديريت ستادي!
* آيا برگزاري جشنواره ها و همايشهاي سراسري و بين المللي مثل همين همايش آيينهاي عاشورايي يا رضوي و سرانجام جشنواره بين المللي تئاتر عروسكي كه به آن اشاره كرديد در استانها، از كيفيت آنها نمي كاهد؟
** ما نمي توانيم گروههاي نمايش تهراني و امكانات پايتخت را با امكاناتي كه هنرمندان شهرستان در اختيار دارند مقايسه كنيم. تالارها و سالنهاي نمايش شهرستان اغلب استاندارد نيستند و در استانها معمولاً تالار حرفه اي تئاتر نداريم. اما در ضمن نبايد ترس داشته باشيم كه آن شكوه و اقتدار يك جشنواره بين المللي با انتقال از مركز از بين برود. بايد بتوانيم بخشي از اين رويدادها را به استانها منتقل كنيم تا استانهاي ديگر كشور كاستي ها و كمبودهاي امروز را نداشته باشند و آنها را برطرف كنند. يا بايد به كلي قيد تئاتر شهرستان را بزنيم و يا بايد تجربياتي را پشت سر بگذاريم كه روز به روز به ايده آلهاي خود نزديكتر شوند، ولو به قيمت تحمل كمي سختي!
يك نكته را هم نبايد فراموش كرد كه؛ تشكيلات تئاتري تا زماني كه تبديل به سازمان تئاتر نشود و همه در قالب اين سازمان موظف به رعايت و پيروي از برخي اصول نباشند فعاليتهاي ما در اين زمينه ها همواره موضوعي، مناسبتي و شتابزده خواهد بود. تحت اين شرايط مدام با تقاضاي سازمانهاي ديگر مواجه مي شويم و هر ارگاني با موضوعيت خودش، وارد حوزه فعاليتهاي ما مي شود و طبيعي است كه در چنين شرايطي مركز هنرهاي نمايشي به گلوگاه فراز و نشيب تئاتر كشور تبديل خواهد شد.
* در مورد تجميع جشنواره ها و همايشهاي مذهبي هم كمي توضيح مي دهيد؟
** جشنواره تئاتر و دفاع مقدس، جشنواره تئاتر رضوي و همايش آيينهاي عاشورايي در گستره اين تجميع قرار خواهند گرفت و موضوع در اين تجميع، آزاد و با محوريت «دين» است. در حال حاضر در حال تكميل طرح اين تجميع هستيم. اما به هر حال به سادگي نمي توان به نتيجه رسيد. اين جشنواره به صورت وزارتخانه اي به ثبت رسيده و در بحث تجميع بايد به طراحي اصولي و جدي در مورد آنها دست پيدا كنيم و ان شاءا... تجميع به گونه اي باشد كه اين همايشها و جشنواره ها خروجي بهتري داشته باشند.
قصد ما اين است كه در فاصله زماني ميان ولادت حضرت معصومه(س) و ولادت امام رضا(ع) كه دهه رحمت و كرامت است به يك تجميع در برگزاري اين جشنواره مذهبي برسيم.

 

* سيد مصطفي حسيني راد
امسال در ايام محرم، هر چقدر تلويزيون از نظر پخش برنامه هاي مذهبي، عزاداريها و سخنرانيها درباره حماسه عاشورا موفق بود، از



نظر پخش سريالهاي شبانه و مناسبتي، ضعيف عمل كرد. اگر چه بايد براي پخش برنامه هاي مذهبي خوب و پر مغز كه براساس رهنمودهاي مقام معظم رهبري و مراجع عظام تقليد، با سياست خرافه زدايي و پرداختن به فلسفه و عمق حماسه عاشورا تهيه شده از صدا و سيما تقدير كرد، اما نمي توان از كنار پخش سريالهايي كه نتوانستند در اين ايام، مردم را با خود همراه كنند به راحتي گذشت.يكي از اين سريالها، «ستاره سهيل» بود كه براساس اظهارات تهيه كننده آن، قرار بوده فيلم سينمايي باشد و نه سريال، آن هم با تم و فضايي كه بيشتر مناسب ايام شادماني است تا ايام عزاداري محرم.
در اين يادداشت قصد پرداختن به اين سريال و نقاط ضعف آن را ندارم، اما همين قدر بايد اشاره كرد كه پخش شرحه شرحه اين برنامه كه تناسب موضوعي خاص هم با اين روزها و شبها نداشت، بيشتر كاري شتابزده و بدون تأمل به نظر رسيد.
اما مجموعه ديگر، سريال تلويزيوني «پريدخت» است كه از شبكه دو سيما پخش مي شد.
به طور كلي هر اثر داستاني، خواه مكتوب و خواه تصويري، قبل از هر چيز بايد داراي يك «منطق روايي» يا «منطق داستاني» باشد. اين اصل اوليه اي است كه حتي افسانه ها و اساطير هم به آن پايبند هستند و به عبارتي، منطق خاص خود را دارند. اين منطق روايي در يك «درام» جايگاه ويژه تري دارد و همين عنصر است كه مي تواند درام را باور پذير كند و باعث شود مخاطب آن را دنبال كند.
سريال تلويزيوني «پريدخت» از قصه اي بسيار بي چفت و بست و خط روايي آشفته اي برخوردار است كه حتي نمي تواند ساده پسندترين مخاطبان تلويزيون را هم مجاب كند.
فيلمنامه ضعيف اين اثر كه فاقد يك حركت منطقي در قالب يك درام است، نمي تواند جاذبه و كشش لازم را براي مخاطب به وجود آورد و با پرسشهاي متعدد و بي پاسخي كه براي مخاطب به وجود مي آورد، كاملاً آزار دهنده است.
بسياري از اين پرسشهاي آزار دهنده به دليل شخصيت پردازي ضعيف كاراكترهاست كه باعث مي شود اعمال و رفتارهاي آنها كاملاً بدون توجيه جلوه كند. درست به همين دليل است كه اين شخصيتها به جاي اينكه اعمال و رفتارهايشان بيانگر شخصيت آنها باشد، تلاش مي كنند كه خلاء موجود را با ديالوگهايي كه سعي مي كند به مخاطب، اطلاعات بدهد، پر كنند.
از سوي ديگر گريم و بازيهاي ضعيف، به شدت به باور پذيري و جاافتادن كاراكترها صدمه مي زند به گونه اي كه اگر كسي براي اولين بار سكانسهاي مربوط به صحبت كردن پريدخت با پسر جوانش را ببيند فكر مي كند كه اين دو خواهر و برادرند و نه مادر و فرزند.يك كارگردان زماني مي تواند از شيوه روايت «چند سال بعد» (فلاش فوروارد) استفاده كند كه پيشاپيش تمهيدات لازم از قبيل امكانات گريم كاراكترها، طراحي صحنه و دكور و... را در نظر گرفته باشد.شايد به همين دليل است كه شيوه روايت بازگشت به گذشته (فلاش بك) جذاب تر است و دست نويسنده و كارگردان را هم بازتر مي گذارد.
در اين سريال، كارگردان به طور كامل تسليم فيلمنامه اي است كه بافت منسجمي ندارد. به عبارت ديگر انگار اين اثر كارگردان ندارد و تنها عوامل جاذبه هم به كنجكاوي سنتي مخاطب ايراني در برابر مثلثهاي عاشقانه، همچنين فيلمبرداري و نورپردازي نسبتاً مطلوب اين مجموعه برمي گردد.
پايان بندي قصه هم كه پيشاپيش توسط شخصيت خنثي «دكتر» لو مي رود و همه چيز از زبان دل ايشان كه «شور مي زند و گواهي مي دهد» به روز عاشورا موكول مي شود.
تصور مي كنم ريز شدن بيشتر از اين، در مورد اين سريال اصلاً ضرورتي نداشته باشد.
در پايان بايد از اينكه كارگرداني مثل سامان مقدم كه «كافه ستاره» را ساخته، چنين كاري را كارگرداني كرده باشد، جداً اظهار تعجب كرد!

 

جمشيد مشايخي دوباره در بيمارستان بستري شد.




گيتي رئوفي - همسر اين بازيگر پيشكسوت - در گفتگو با ايسنا با اعلام اين مطلب، گفت: جمشيد مشايخي روز چهارشنبه پس از ترخيص از بيمارستان حال مساعدي داشت و وضعيتش رو به بهبودي بود، تا اين كه جمعه شب بشدت دچار افت فشار و با پايين آمدن قندش دچار مشكل شد كه به سرعت او را به بيمارستان منتقل كرديم و با تلاش پزشكان احيا شد.
او وضعيت اين بازيگر پيشكسوت را در حال حاضر مناسب خواند و اظهار كرد: تا تشخيص دقيق علت افت قند توسط پزشكان، مشايخي در بيمارستان بستري خواهد بود.
جمشيد مشايخي كه به علت انسداد روده حدود 11 روز در بيمارستان آتيه  بستري شده و تحت عمل جراحي قرار گرفته بود، مجدداً در بخش آي سي يو اين بيمارستان بستري شده است.

 

با اعلام اسامي فيلمهاي ايراني پذيرفته شده در جشنواره فيلم فجر، به نظر مي رسد باز هم تنور جشنواره به واسطه حضور فيلمسازان شاخص و تنوع نسلهاي مختلف فيلمسازي گرم باشد.




از نسل اول فيلمسازان مطرح كشور، «محمد رضا اصلاني» مستند ساز برجسته و «بهمن فرمان آرا»، در جشنواره امسال حضور دارند.
فرمان آرا از ركورد داران كسب سيمرغ در جشنواره فيلم فجر است و آثار قبلي وي از جمله «بوي كافور عطر ياس» و «خانه اي روي آب» نه تنها سيمرغ بلورين بهترين فيلم را به خود اختصاص داده، بلكه در رشته هاي مختلف از جمله بازيگري، جشنواره را تحت تاثير قرار داده اند.
«محمدرضا اصلاني» هم اين بار به سراغ سوژه اي جذاب رفته و افسانه اي كهن را روايت كرده است كه اخبار مربوط به اين پروژه و عكسهاي منتشره آن در مطبوعات باعث ايجاد انگيزه هاي لازم در ميان مخاطبان براي تماشاي اين فيلم شده است، بايد منتظر ماند و ديد استاد سينماي مستند چگونه از مجموعه بازيگران نسلهاي مختلف بازي گرفته است.
همچنين نكته شاخص ديگر جشنواره بيست و ششم حضور فيلمي از «مجيد مجيدي»است، كارگرداني كه هرگاه فيلمي ساخته هم مخاطبان و هم داوران را تحت تأثير قرار داده است، همگان بر اين نكته اذعان دارند كه بسياري از آثار شاخص سينماي ايران در سالهاي اخير كه هم جشنواره هاي داخلي، هم جشنواره هاي خارجي و هم مخاطبان مختلف را تحت تاثير قرار داده، آثار مجيدي است.
مجيدي با «باران»، «بدوك»، «بچه هاي آسمان» و « به رنگ خدا» تمامي نگاه ها را در جشنواره فيلم فجر به خود معطوف كرده است. فيلم جديد مجيدي با عنوان «آواز گنجشكها» از اين منظر ما را به تامل بيشتر وا مي دارد كه در بخش رقابتي جشنواره برلين انتخاب شده، اما نخستين نمايش آن در جشنواره فيلم فجر است.
ديگر فيلمساز شاخص حاضر در جشنواره بيست و ششم كه در طول سالهاي اخير همواره مورد توجه جشنواره هاي داخلي و خارجي بوده، رسول صدرعاملي است. او نشان داده كه مي تواند به بهترين شكل مسائل و مشكلات نسل جوان را به تصوير بكشد. فيلمهاي «من ترانه پانزده سال دارم»، «ديشب باباتو ديدم آيدا» و «دختري با كفشهاي كتاني» وي سيمرغ هاي زيادي را به خود اختصاص داده است. تماشاي فيلم ديگري از صدرعاملي با موضوع كاملا متفاوت مي تواند نقطه قوت ديگري در جشنواره باشد، فيلمي كه در سكوت خبري ساخته شد و همين امر حساسيت ها را نسبت به آن افزايش داده است.
به گزارش فارس، همچنين به اين فهرست مي توان «رضا ميركريمي»، «كمال تبريزي» و «ابراهيم فروزش» را اضافه كرد. ميركريمي در طول سالهاي اخير به بلوغ فيلمسازي خود رسيده و بعد از نمايش فيلم «خيلي دور، خيلي نزديك» و «زير نور ماه» انتظارها را افزايش داده است. فيلم «به همين سادگي» تجربه اي متفاوت است با بازيگران غيرحرفه اي كه مي تواند از اتفاقهاي جشنواره اخير به شمار رود.
«كمال تبريزي» فيلمساز برجسته سينماي كشور كه چند اثر ارزشمند در حوزه سينماي دفاع مقدس ساخته با فيلم «هميشه پاي يك زن در ميان است» در جشنواره حضور دارد، آنچه باعث حساسيت هاي بالاي حضور اين فيلم در جشنواره مي شود، اولا پشتوانه غني كمدي تبريزي است كه با فيلمهاي «ليلي با من است» و «مارمولك» انبوه مخاطبان جشنواره ها را در دوره هاي گذشته سرذوق آورده است و ديگر چهره پردازان متفاوت بازيگران از جمله مهران مديري.
تماشاي فيلمهاي ابراهيم فروزش نيز همواره براي مخاطبان جشنواره جذاب بوده است، فروزش با فيلمهاي «كليد»، «خمره»، «مرد كوچك» و «بچه هاي نفت» هم جشنواره هاي داخلي و هم جشنواره هاي خارجي را تحت تأثير قرار داد. او در فيلم جديد خود با عنوان «هامون و دريا» نيز سوژه اي آشنا را برگزيده است، روايت دو نوازنده تار در يك روستا كه با توجه به توانايي وي در روايت اينگونه از داستان ها، مخاطبان جشنواره با يك اثر شاخص ديگر رو به رو خواهند شد.
«خسرو معصومي» ديگر فيلمسازي است كه در طول سال هاي اخير به بلوغ هنري خود رسيده و جشنواره ها همواره پذيراي آثار وي بوده اند «باد در علفزار مي پيچد» با عنواني شبيه فيلم برجسته «كن لوچ» با توجه به اينكه سومين قسمت از سه گانه طبيعت محور اوست، انتظارات را بالا برده است و شايد همگان انتظار تماشاي «جايي در دوردست» و «رسم عاشق كشي» ديگري را در جشنواره بيست و ششم داشته باشند.
جشنواره همچنين شاهد نمايش آثاري از استعدادهاي سال هاي اخير فيلمسازي كشور است، حضور فرزاد موتمن با «جعبه موسيقي»، عليرضا اميني با «استشهادي براي خدا»، ماني حقيقي با «كنعان» و سيامك شايقي با «خواب زمستاني» از ديگر نكات قابل تامل جشنواره بيست و ششم است، آثاري كه هر كدام باعث گرمتر شدن تنور اين رويداد مي شود.

 

گروه هنر- نوروزي: چهارمين همايش سراسري آيينهاي عاشورايي با معرفي برگزيدگان در تالار استاد اقبال آذر شهرستان تبريز به كار خود پايان داد.
به گزارش خبرنگار ما، هيأت داوران آراي خود را به صورت نسبي و براساس14 اثر شركت كننده در همايش اعلام كرد: هيأت داوران با اهداي لوح تقدير و هديه نقدي از سالار نجفيان بازيگر خردسال نمايش «قرباني» تقدير كرد.
در بخش موسيقي هيأت داوران با اهداي لوح تقدير و هديه نقدي به مهدي حسني براي نمايش «زنده جاري» از مشهد جايزه خود را شامل ديپلم افتخار و كمك هزينه سفر به سوريه به غلامرضا ميرزازاده براي نمايش «شبيه پدر» اهدا كرد.
در بخش طراحي صحنه هيأت داوران با اهداي لوح تقدير و هديه نقدي به وحيد لاري براي نمايش «آب رقصان» جايزه خود را شامل ديپلم افتخار و كمك  هزينه سفر به سوريه به سعيد نجفيان براي نمايش «شب نام تو را ترانه مي خواند» اهدا كرد.
در بخش بازيگري زن با اهداي لوح تقدير و هديه نقدي به نرگس گل كار براي نمايش «فصل عاشقان»، صحرا رمضانيان براي نمايش «زنده جاري» و مونا باراني براي نمايش «فصل عاشقان» جايزه سوم خود را شامل لوح تقدير و كمك هزينه سفر به سوريه به مريم دلير براي نمايش «شب خواني در شب دهم» جايزه دوم خود را شامل لوح تقدير و كمك هزينه سفر به كربلا به بهار كريم زاده براي نمايش «شب نام تو را ترانه مي خواند» و «قرباني» و جايزه نخست خود را شامل ديپلم افتخار، تنديس جشنواره و كمك هزينه سفر به حج به مرجان قمري براي نمايش «قرباني» اهدا كرد.
در بخش بازيگري مرد با تقدير از شهريار نيريز نقده اي براي نمايش «شال قرمز»، احمد صوفي براي نمايش «به رقص ارغواني آتش»، محمدرضا مولودي براي نمايش «تا صلاة ظهر»، مرتضي آقاحسيني براي نمايش «ميهمان داران لاعلاج نحله»، هادي وكيلي براي نمايش «شب خواني در شب دهم»، سيامك افسايي براي نمايش «شبيه پدر»، محمد صمديان براي نمايش «مسيح موعود» و محسن هاشمي براي نمايش «خورشيد همچنان مي تابد» جايزه سوم خود به عليرضا مدني براي نمايش «مسيح موعود»، جايزه دوم را به علي يعقوب زاده براي نمايشهاي «قرباني» و «به رقص ارغوان» و جايزه نخست خود را به حامد منافي براي نمايشهاي «شب نام تو را ترانه مي خواند» و «نقل سرخ» اهدا كرد.
در بخش كارگرداني با تقدير از حميد ابراهيمي براي خلق لحظات بكر در نمايش «ميهمان داران لاعلاج نحله»، جايزه سوم به محسن عرب اميري براي نمايش «زنده جاري»، رتبه دوم به اكبر قهرماني براي نمايش «نقل سرخ» و جايزه نخست به سيروس همتي براي نمايش «قرباني» اهدا شد.
در بخش نمايشنامه نويسي با تقدير از شهريار نقده اي براي نمايش «شال قرمز»،  رتبه سوم به اسماعيل واحدي براي نمايش «شب خواني در شب دهم»، رتبه دوم به سيروس همتي براي نمايش «قرباني» و رتبه نخست به آرش عباسي براي نمايش نامه «نقل سرخ» اهدا شد.
ستاد اجرايي چهارمين همايش آيينهاي عاشورايي به پاس حضور و رفتار حرفه اي و رعايت موازين اخلاقي با اهداي لوح تقدير و هديه نقدي از گروه نمايش «شال قرمز» تقدير كرد.
همچنين سه نمايش «نقل سرخ»، «قرباني» و «شب خواني در شب دهم» براي حمايت اجراي عمومي در شهرهاي خود معرفي شدند.
همچنين دو نمايش «قرباني» و «نقل سرخ» براي حضور در بيست  و ششمين جشنواره تئاترفجر معرفي شدند و در پايان اين مراسم تنديس چهارمين همايش آيينهاي عاشورايي از سوي دكتر ايماني خوشخو به احمد احمدي منش مدير كل ارشاد استان آذربايجان شرقي اهدا شد.

 

تبريز- خبرنگار قدس: بازيگر با سابقه تئاتر و سينماي كشورمان گفت: روش زندگي ما در دوران كنوني سنتها را از ما مي گيرد و متأسفانه برخي جوانان امروزي از ريشه ها و هويت شان دور شده اند.
علي نصيريان در حاشيه برگزاري چهارمين همايش سراسري آيين هاي عاشورايي در گفتگو با خبرنگار ما افزود: متأسفانه جوانان امروزي از ريشه ها و هويت شان دور شده اند و ديگر كمتر به دنبال خواندن اشعار، تمثيل ها و حكايتهاي گلستان و بوستان سعدي، مولانا، نظامي و شاهنامه فردوسي مي روند.
وي در خصوص انتخاب برترين هاي چهارمين همايش سراسري آيين هاي عاشورايي در تبريز اظهار داشت: به طور كلي حضور در هر جشنواره و همايش يك افتخار است و شركت كنندگان به هيچ وجه نبايد نگران و ناراحت از انتخاب برترين ها باشند، به عنوان مثال شركت در جشنواره هاي اسكار و كن براي شركت كنندگان يك افتخار محسوب مي شود، اگرچه تعدادي موفق به دريافت اسكار و نخل طلايي كن مي شوند.
وي ادامه داد: اهداي جوايز و تنديس در جشنواره فقط يك سنت است. چهارمين همايش آيين هاي عاشورايي نيز از بين 14 اثر نمايشي ارزشمند با احترام به تمامي آثار هنري، برترين ها را معرفي كرد و تمامي آثار حتي آنهايي كه موفق به دريافت جايزه نشدند نيز داراي نكات هنري قابل توجهي بودند.
نصيريان آيين هاي عاشورايي عزاداري بازار تبريز را نمونه زيباي آيينهاي سنتي دانست و اظهار داشت: امروز هنرمنداني كه قصد دارند بعد از 1400 سال اقدام به خلق آثار هنري كنند بايد با مخاطب امروز و ريتم زندگي فعلي مردم ارتباط برقرار كنند، بايد از اين آيينهاي سنتي الهام بگيرند و با تلفيق خلاقيت و سنت اثري ماندگار خلق كنند.
وي در پاسخ به اين سؤال كه وضعيت تئاتر در كشورمان را چگونه مي بينيد، گفت: تاكنون درباره تئاتر ايراني كم كار كرده ايم. بخشي از اين تئاتر از سنتهاي ما ريشه مي گيرد و حماسه هاي ما را روايت مي كند.
اين بازيگر با سابقه سينما و تئاتر كشورمان گفت: در حوزه نمايش عاشورايي نيز اتفاقات كربلا روايت مي شود كه بيشتر از نمايش بحث نقالي و شبيه خواني در آن مطرح است و اين نمايش از ساير بخشهاي هنري، دلنشين تر و جذابتر به نظر مي رسد.
نصيريان خطاب به مسؤولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، ميراث فرهنگي و شهرداريهاي كشور گفت: براي اينكه جوانان ما با سنتهاي گذشته خود ارتباط برقرار كنند، مسؤولان و متوليان مربوطه بايد كلاسها و «work shop»هاي ويژه اي برگزار كنند تا آيين هاي سنتي شكل واقعي خود را حفظ كنند و ايرادها برطرف شوند.

 

مدير روابط عمومي بيست و ششمين جشنواره فيلم فجر به انتقادات مطرح شده درباره عدم پذيرش «مستندهاي رئيس جمهور» در جشنواره فيلم فجر پاسخ داد.
«حبيب  ايل بيگي» در گفتگو با فارس، با اشاره به روند طبيعي پيگيري حضور يا عدم حضور فيلمها در اين جشنواره، گفت: هر فيلمي كه در بخشهاي مختلف جشنواره پذيرفته نشده و تهيه كننده آن نسبت به اين امر اعتراض دارد، مي تواند درخواست تجديد نظر خود را به دبير جشنواره ارائه كند.وي، درخواست تجديد نظر را حق قانوني صاحب اثر دانست و افزود: اين حق قانوني تمامي كساني است كه نسبت به عدم حضور فيلمشان در جشنواره معترض هستند اما همين امر، بايد يك رويه قانوني مشخص را طي كند.