|
* جواد نعيمي
اي مهر تابان !اي ماه فروزان !اي محبوب همه خوبان!
اي تجسم ايمان !اي افتخار همه مؤمنان !اي سوار مشرقي !اي تداوم بخش راه نبي !اي استمرار انديشه علوي!
اي فرزند والاي حضرت عسكري(ع) !توسن كلام را به نام توزين مي كنم و اسب باد پاي پويه هاي دلم را به سمت آمدنت مي رانم و مي دانم كه در يك روز دوست داشتني، نگاه نافذ تو، همه جا را سبز خواهد كرد!
اي مولاي عشق و عاطفه و ايمان !مي دانم كه مي آيي و دست نوازش بر سر بشر مي كشي. كدورت همه پليدي ها را از پي بناي جهان مي زدايي و آيينه روشن و بي غبار دين را در برابر چهره انسان مي گيري.
اي مولا !سرانگشتان شفابخش تو، سبزينه سراسر دنياست. هرگاه نيم نگاهي به سوي ما روانه كني، روان ما، در گلزار طلوع و تجلي، از همه نژندي ها و پژمردگي ها، رهايي مي يابد.
اي امام همه عاشقان !شيفتگان تو، هر جمعه «ندبه» مي كنند و از آفريدگار خويش توفيق ديدار تو را مي طلبند و هر شنبه از تداوم غيبت، دلگير مي شوند!
اي محبوب روزهاي آفتابين دنيا !اي معشوق همه دلها !اي زيباترين چهره آفرينش !بگو گيسوان شبهاي تار فراق !سرشاخه هاي بلند باغ وجود تو را رها كنند !بگو آفتاب در برابرت زانو بزند، بگو آسمان جبهه ساي همه آدينه هايي شود كه گمان مي برد تو آنها را آبي تر و نوراني تر خواهي كرد!
اي موعود سبزترين لحظه هاي تاريخ !اي امام زمان (عج) !زمين تشنه قسط و عدالت است و جوياي بلنداي صدايت! و ما همواره نيازمند لطف و عنايت!
اي آقاي بزرگوار !عشق، هر دو روي سكه اي است كه مزين به تمثال خجسته توست و مهر، آيتي است كه بر دلها و ديده هاي ما سپرده اند تا صميمانه آن را نثار مقدم يار مهرباني چون تا سازيم!
اي معشوق عارفان !اي يوسف همه عاشقان!
اي اميد دار و ديارمان !اي صاحب الزمان! شكوفه هاي انتظار ما را بشكوفان !و در اين دنياي پرطوفان، ساحل دستهاي مهربانت را به ما برسان! ما رايحه سبز ظهور تو را، اي مولا!، در عصر غيبت، بزرگ مي داريم و تا صبح آدينه اي كه در دايره محبت تو، ديدگان خويش را روشن و سبز كنيم، همچنان منتظرت مي مانيم و چونان هميشه، در همه جا، تو را به نام؛ مي خوانيم، اي بركت تمامي هستي، اي مهدي عزيز!
اي مولا !اي عزيز والا !هر چه زودتر به سوي ما بيا و زمين را روشن فرما !ما تشنه ديدار توييم، ما واله و شيداي آن جمال زيباييم و همه با هم مي گوييم:
هرچه گل است به سمت آمدن تو، نثار باد! |
