گروه سياسي - مجيد معافي: در مناظره ميان محمدرضا باهنر و محمدرضا خاتمي كه در انجمن روزنامه نگاران مسلمان در دو روز





پيش برگزار شد، خبر ديدار سفير آلمان با محمدرضا خاتمي از مباحث داغ اين مناظره بود كه از سوي اهالي سياست مورد توجه قرار گرفت.
به گفته سخنگوي وزارت امور خارجه، اين ديدار در حالي انجام شده كه وزارت خارجه از اين ديدار اطلاعي نداشته است.
سيد محمد علي حسيني، سخنگوي وزارت امور خارجه در نشست مطبوعاتي ديروز خود كه شايد آخرين ديدار او در سال 86 باشد، در پاسخ به پرسش خبرنگار سياسي قدس كه پرسيد، آيا وزارت خارجه از ديدار سفير آلمان با محمدرضا خاتمي اطلاع داشته است يا خير، افزود: وزارت خارجه از اين ديدار اطلاعي نداشته است، اما آنچه مربوط به تماسها و ديدارها بين اتباع ايراني با سفراي خارجي مي شود، بايد با اطلاع وزارت خارجه باشد.
وي ادامه داد: اگر اين ديدارها در چارچوب قانون برگزار شود، اشكالي ندارد، اما همه دعوتها و ملاقاتهاي رسمي بايد با اطلاع وزارت خارجه صور ت بگيرد.
دستيار ويژه وزير امور خارجه در مورد اظهارات بوش نسبت به برخي از گروههاي سياسي ايران در آستانه انتخابات افزود: ما همواه در آستانه انتخابات مختلف يا حضور گسترده مردم ايران در راهپيماييها، شاهد چنين تحركاتي بوده ايم، زيرا هدف اصلي اين گونه اقدامات، تضعيف وحدت ملي ملت ايران و دلسرد كردن ايرانيها از آينده كشور است.
به گفته وي، همواره مسؤولان و رسانه هايي كه به مسؤولان آمريكايي وابسته اند، به اين گونه مسائل پرداخته و اين موارد را بزرگ نمايي مي  كنند.
حسيني تصريح كرد: اين اقدامات به منزله دخالت در شؤونات داخلي مردم ايران بوده و مردم ما نيز همواره با حضور خود، پاسخ لازم را به اين قبيل اظهارات و سياستها داده و در انتخابات پيش رو نيز خواهند داد.
سخنگوي وزارت امور خارجه در پاسخ به اين پرسش كه آيا ايران با سولانا ديدار خواهد داشت، گفت: ايران در بحث هسته اي در گذشته گفتگوهايي با كشورهاي 1 + 5 و مديركل آژانس داشته است كه اين گفتگوها نيز در چارچوب مداليته بوده است. بنابراين با توجه به اين كه شش موضوع اصلي در قالب مداليته، حل و فصل و مختومه اعلام شده است، بنابراين ما معتقديم موضوع هسته اي ما وارد مسير عادي خود شده است، اما در باب موضوعات ديگر، ما همچنان آماده گفتگو هستيم.
دستيار ويژه وزير خارجه از سفر رئيس جمهوري اندونزي به تهران در رأس يك هيأت بلندپايه خبر داد و يادآور شد: در اين سفر، سند همكاري و موافقت نامه در زمينه هاي بازرگاني، كشاورزي ، علمي و سند پروژه مشترك كود شيميايي و سند شراكت پالايشگاه مشترك در اندونزي به امضا خواهد رسيد.
حسيني اين سفررا در پاسخ به سفر رئيس جمهوري كشورمان به اندونزي اعلام كرد.
سخنگوي وزارت امور خارجه، برگزار نشدن دور اخير مذاكرات ايران و آمريكا پيرامون مسائل مربوط به عراق را با سفر رئيس جمهور كشورمان به عراق بي ارتباط دانست و تصريح كرد: بعد از اين كه طرف عراقي آمادگي خود را پس از انجام هماهنگيهاي لازم به طرف ايراني اعلام كرد، يك هيأت ايراني عازم عراق شد تا اين گفتگوها پنجشنبه انجام شود، اما چند ساعت قبل از گفتگوها، مقامات عراقي به نقل از آمريكاييها، از عدم آمادگي آمريكاييها براي انجام اين گفتگوها آن هم بدون هيچ گونه توضيحي خبر دادند.
وي در پاسخ به سؤال خبرنگاري مبني بر مواضع روز گذشته وزير امور خارجه مبني بر اين كه موضع ايران در قبال شوراي امنيت در روزهاي آتي اعلام مي شود، گفت: مواضعي كه به صورت جمع بندي اعلام مي شود، جدا از مواضعي كه تاكنون اعلام شده، نيست.
سخنگوي وزارت امور خارجه، درباره انتشار برخي اخبار مبني بر احتمال كناره گيري وي از سمت سخنگويي دستگاه ديپلماسي به دليل بر عهده گرفتن سمت سرپرستي معاونت آسيايي وزارت خارجه گفت: در حال حاضر، بنده اين دو مسؤوليت را بر عهده دارم، اما تقاضا شده كه به واسطه گستردگي كار در اين دو حوزه، يكي از آنها را انتخاب كنم كه مسائل مربوط به اين موضوع در سال آينده مشخص خواهد شد.
حسيني با تأييد اخبار منتشر شده در خصوص شكايت برخي از ايرانيان مقيم كانادا از كنسولگري كشورمان در اوتاوا يادآور شد: برخي شكايتهاي محدودي در اين خصوص انجام گرفته كه معاونت كنسولي وزارت خارجه آنها را بررسي كرده است و برنامه ريزيهاي لازم براي سفر معاونت كنسولي انجام شده تا با سفر به اوتاوا، مسائل جاري در اين خصوص از نزديك مورد بررسي قرار بگيرد.دستيار ويژه وزير امور خارجه درباره موضع تهران در خصوص انتخابات آتي آمريكا گفت: جمهوري اسلامي ايران از هيچ يك از كانديداهاي آمريكا حمايت نمي كند، زيرا معتقد استانتخابات آمريكا مربوط به مردم آمريكاست.
خبرنگاري با اشاره به مواضع اخير سعيد جليلي در خصوص مذاكره با آمريكا از حسيني پرسيد، واشنگتن براي انجام اين گفتگوها چه گامهايي بايد بردارد كه وي در پاسخ اظهار داشت: آمريكاييها بايد گامهاي بلندي بردارند تا فرصت جديدي در خصوص روابط دوجانبه و گفتگو در اين زمينه ايجاد شود.
وي تأكيد كرد: گفتگو با آمريكا در دستور كار قرار ندارد، زيرا آنها سياستهاي خصمانه خود را ادامه داده و حتي آن را نيز تشديد كرده اند.
حسيني اخبار منتشر شده مبني بر احتمال سفر وزير خارجه انگليس به كشورمان را رد نكرد و گفت كه ايران ديدار و گفتگوهاي خود را با مسؤولان انگليسي ادامه مي دهد. ما در خصوص سفر وزير خارجه انگليس به كشورمان، جز خبري كه درباره پيشنهاد كميته سياست خارجي پارلمان انگليس و سفر وزير خارجه آن كشور براي اين منظور به تهران مطرح بوده است، چيز ديگري دريافت نكرده ايم.
يكي از خبرنگاران اروپايي از حسيني پرسيد: توقع شما از رسانه هاي خارجي در قبال رد صلاحيتهاي كانديداهاي ايراني چيست كه وي گفت: از كشورهاي اروپايي توقع داريم به قوانين ايران و رأي مردم و همچنين نتايج آن احترام بگذارند.سخنگوي وزارت خارجه، درباره سفر اخير وزير خارجه كشورمان به سوريه تصريح كرد: اصل سفر آقاي متكي براي حضور و سخنراني در كنفرانس خلع سلاح در ژنو بوده است كه در بين راه، به واسطه بعد مسافت و براي انجام سوخت گيري، به اجبار توقفي هم در فرودگاه قاهره و دمشق نيز داشته اند.
حسيني در پاسخ به پرسش ديگري مبني بر اين كه آيا با توجه به رأي مثبت چين و روسيه به قطعنامه 1803 عليه ايران، تهران قصد تجديدنظر در مناسبات خود با اين كشورها را ندارد، يادآور شد: ما براي تنظيم روابط با كشورهاي مختلف، تمام مواضع آنها را مورد توجه قرار خواهيم داد.
وي با تأييد دعوت از ايران براي شركت در اجلاس اتحاديه عرب گفت: سطح حضور در اين نشست در دست بررسي است.
حسيني در خصوص رويكرد رسانه هاي كويتي به موضوع ترور عماد مغنيه و جوسازيهايي مبني بر روابط اين فرمانده لبناني با ايران، تصريح كرد: سفارت ما به اين مسائل اعتراض كرده و شكايتي را هم به مقامات آن كشور ارائه كرده ايم.
سخنگوي وزارت خارجه، درباره اخراج يكي از ديپلماتهاي سوئدي از تهران اظهار داشت: در بهمن ماه سال جاري، سفير سوئد به وزارت امور خارجه دعوت شد و به او اعلام كرديم كه يكي از ديپلماتهاي كشور سوئد در ايران، رفتاري خلاف شؤونات ديپلماتيك داشته و خواستار ترك او از ايران شديم.وي در خصوص مسائل ايران و تركمنستان و احتمال ازسرگيري صدور گاز اين كشور به كشورمان گفت: مذاكرات و رفت و آمدها با اين كشور ادامه دارد و گامهاي مثبتي نيز برداشته شده است. ضمن آنكه اميدواريم با تصميمات وزارت نفت در اين باره، به نتايج مطلوب برسيم.
حسيني در پاسخ به اين سؤال كه آيا در جريان سفر رئيس جمهور ايران به عراق در خصوص قرارداد الجزاير گفتگويي انجام شده است، يادآور شد: در جريان اين سفر، هيچ گفتگويي درباره معاهده الجزاير صورت نگرفت، اما پيش از انجام آن و در جريان اين سفر، هيأتي از عراق در سفر به تهران، مسائل مربوط به كشتيراني و لايروبي در چارچوب معاهده الجزاير را مورد بررسي قرارداد.وي در خصوص سرنوشت سه ديپلمات ايراني كه در اربيل عراق ربوده شده بودند، با بيان اين كه ما همواره با طرفهاي عراقي اين موضوع را پيگيري مي كنيم، افزود: متأسفانه به واسطه خلف وعده طرفهاي آمريكايي، اين عزيزان هنوز آزاد نشده اند.
حسيني از برقراري تماسهاي تلفني نوبتي ميان اين ديپلماتها و خانواده هاي آنها در ايران خبر داد و گفت: طبق هماهنگي با سازمان صليب سرخ جهاني، قرار است خانواده هاي اين افراد با آنها ديدار كنند، اما ما همچنان پيگيريهاي خود را تا آزادي كامل آنها ادامه مي دهيم.

 

گروه سياسي- حسن احمدي فرد: رئيس و معاونان پژوهشكده رويان با نماينده ولي فقيه در خراسان و توليت آستان قدس رضوي ديدار كردند.

 

احمدي نژاد با اشاره به دشواريهاي مبارزه اميركبير با فساد دامنگير حكومتي در آن زمان،  گفت: قطع كردن دست كساني كه مذاقشان به پول مفت عادت كرده و بيت المال را حق خود مي دانند بسيار سخت است.به گزارش فارس، محمود احمدي نژاد رئيس جمهور يكشنبه شب در مراسم نكوداشت دويستمين سال تولد اميركبير،او را يك قهرمان ملي توصيف كرد و گفت: ماجراي اميركبيرها از يك طرف غرور و افتخار ملي و از سوي ديگر غمي سنگين بر دل ما مي نشاند. وي افزود: غرور از اين جهت كه همواره از دل ملت ايران انسانهايي بزرگ سر بر مي آورند كه مردم را به سمت قله هدايت مي كنند. رئيس جمهور گفت: يكي از سخت ترين و سياه ترين دوران كشور ما دوران قبل از ظهور اميركبير است. چرا كه در آن دوران بيگانه هايي بر كشور مسلط بودند كه هيچ ارزشي را به رسميت نمي شناختند و بيگانه پرستي كه همواره در ايران مذموم بود، آنقدر رواج يافته بود كه برخي ها پرچم بيگانه را بالاي محل كار و يا زندگي خود نصب مي كردند و ايران كانون تسويه حسابها و قدرت نمايي  قدرتهاي فاسد آن زمان بود. وي ادامه داد: در آن زمان ايران دو جنگ و دو قطعنامه ننگين را پشت سر گذاشته بود كه وقتي انسان به ياد اينها مي افتد گريه مي كند. وي تأكيد كرد: اميركبير تجلي روح ايراني در كالبد زمان خودش است و همان كاري را كرد كه ملت ايران به آن نياز داشت، چرا كه ايران هيچگاه عقب ماندگي و حاكميت انسانهاي خودخواه و بي هنر را نپذيرفته است.رئيس جمهور با بيان اينكه امير كبير در چند جبهه سنگين وارد نبردي سرنوشت ساز شد، گفت: در آن زمان اميركبير بايد هم دست اجنبي را كوتاه مي كرد و هم جلوي فساد حكومتي و ضعف اقتصادي را مي گرفت و قواي نظامي را منسجم مي كرد و به علم و فناوري به عنوان پايه اعتلاي كشور رونق مي داد. وي افزود: در چنين شرايطي از همه بدتر اين بود كه انسانهاي فاسد و حقير حاضر بودند كه مي خواستند اميركبيرها و كشور را براي چند سال عياشي و بيگانه پرستي خود قرباني كنند.احمدي نژاد اميركبير را در دوران حكومت كوتاه خود موفق دانست و ادامه داد: آرزو داشتيم جاهل ها اجازه نقش آفريني بيشتري به اميركبير مي دادند چرا كه در آن زمان فاصله ها كم بود و ايران مي توانست با يك جهش چند ساله عقب ماندگي ها را جبران كند. رئيس جمهور گفت: نسل امروز بايد بداند كه ويژگيهاي اميركبير در خون ملت ايران است و تك تك جوانان ما اميركبير هستند و منحني حركت ملت ما رو به تعالي است. همچنين احمدي نژاد با تعدادي از درخواستهاي رحيم مشايي رئيس سازمان ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي مبني بر كمك به بازسازي دارالفنون و نام گذاري برخي نشانهاي دولتي به نام اميركبير موافقت كرد.

 

گروه سياسي - مسعود بصيري: هم زمان با مناظره هاي داغ و نشستهاي انتخاباتي در دانشگاههاي سراسر كشور، مجيد انصاري و

 

تبليغات عميق تر شده است
رئيس ستاد انتخابات كشور عمل به منشور اخلاق انتخاباتي را در رفتارهاي نامزدهاي انتخابات مجلس هشتم اثرگذار خواند و گفت: با توجه به فرصت كمي كه براي تدوين اين منشور وجود داشت اما در مجموع آثار مثبتي را به دنبال داشته است.
عليرضا افشار، رئيس ستاد انتخابات كشور در گفتگو با خبرنگار مهر همچنين درباره نحوه تبليغات فعلي با توجه به محدوديتي كه در قانون انتخابات لحاظ شده است، تصريح كرد: به نظر مي رسد در انتخابات مجلس هشتم تبليغات نامزدها عميق تر شده است.

اسامي كانديداهاي حزب توسعه و عدالت در تهران منتشر شد
اسامي كانديداهاي حزب توسعه و عدالت در تهران منتشر شد. به گزارش خبرگزاري فارس، رضا طلايي نيك دبيركل حزب توسعه و عدالت صبح ديروز اسامي كانديداهاي مورد حمايت اين حزب براي انتخابات مجلس در تهران را اعلام كرد.اسامي اين 30 نامزد انتخابات مجلس هشتم از اين قرار است.
1-غلامعلي حدادعادل 2-حسين مظفر 3-رضا طلايي نيك
 4- عادل آذر 5- سيدمحمد ميرمحمدي 6- محمد خو ش چهره 7- سعيد صادقي 8- اسماعيل كوثري 9- حسين كنعاني مقدم 10- حميدرضا كاتوزيان 11- حسن غفوري 12- پرويز كاظمي 13- علي  عباسپور تهراني 14- اميررضا خادم 15- عليرضا مرندي 16- سعيد ابوطالب 17- ابوالفضل حسن بيگي18- سيدعلي رياض 19- حسين ميرمحمدصادقي 20- علي  فتح ا... زاده 21- علي مطهري 22- حسن عابدي جعفري  23- غلامرضا مصباحي مقدم 24- مجيد انصاري  25- محمدرضا جلالي 26- نفيسه فياض بخش 27- فاطمه كروبي 28- الهام امين زاده 29- منصوره سادات هاشمي  30- سهيلا  جلودارزاده.

كوچك زاده و گرامي مقدم مناظره مي كنند
مهدي كوچك زاده و اسماعيل گرامي مقدم امروز با هم مناظره مي كنند.معاون سياسي بسيج دانشجويي دانشگاه علم و صنعت در گفتگو با فارس از برگزاري اين مناظره خبر داد و گفت: اين مناظره با عنوان «در تكاپوي انتخابات» امروز (سه شنبه 21 بهمن) ساعت 13 در آمفيتئاتر شهيد بهرامي دانشگاه علم و صنعت برگزار مي شود.

مردم پرشور در پاي صندوقهاي رأي حاضر شوند
جبهه متحد اصولگرايان در چهارمين بيانيه خود خواستار حضور پرشور مردم در پاي صندوقهاي رأي در انتخابات هشتمين دوره مجلس شد.
به گزارش خبرگزاري مهر، در بخشي از اين بيانيه، جبهه متحد اصولگرايان از مردم خوب و هميشه در صحنه خواسته است در روز 24 اسفندماه از تمامي حق خود براي رأي دادن به همه نامزدهاي موردنياز همه حوزه ها - بالاخص در حوزه هاي بزرگ مانند تهران و مركز استانها استفاده نموده واجازه ندهند تا راه براي ورود افراد با مقبوليت كمتر به مجلس باز شود.
اين بيانيه افزوده است: ما فكر مي كنيم با تركيبي كه در سراسر كشور از نامزدهاي مورد حمايت جبهه متحد اصولگرايان بوجود آمده است مي توانيم پاسخگوي تخصصهاي موردنياز مجلس هشتم باشيم.

 

احمد كاظم زاده
ايهود اولمرت نخست وزير رژيم صهيونيستي روز يكشنبه دستور احداث 750 واحد مسكوني جديد را براي اسكان صهيونيستهاي مهاجر در شرق بيت المقدس صادر كرد. پيش از اين نيز احداث 1100 واحد مسكوني در اين منطقه در كابينه اين رژيم به تصويب رسيده بود.
به اعتقاد ناظران سياسي، از آنجا كه دولت بوش درصدد است قبل از شركت در مراسم شصتمين سالگرد تأسيس رژيم صهيونيستي در بهار آينده، مقدمات تحميل قرارداد نهايي به اصطلاح صلح را بر تشكيلات خودگردان به منظور بهره برداري تبليغاتي از آن به نفع جمهوريخواهان در انتخابات رياست جمهوري سال آينده آمريكا فراهم سازد، رژيم صهيونيستي نيز فعاليتهاي گذشته خود را براي تغيير بافت جغرافيايي و جمعيتي بيت المقدس در چارچوب راهبرد «اشغال خزنده» سرعت داده است تا طرحهاي نيمه تمام خود را براي اشغال دايمي بيت المقدس تكميل و به سرانجام برساند.
اين بدين مفهوم است كه بوش و اولمرت منافع و حقوق فلسطيني ها و مسلمانان را قرباني هدفهاي سياسي خود كرده اند و مسؤولان تشكيلات خودگردان نيز با خروج از دولت وحدت ملي با مشاركت حماس و ورود به مذاكرات سازش و كشورهاي عربي نيز با شركت در كنفرانسهايي همچون آناپوليس، خواسته يا ناخواسته به ادامه اقدامهاي خزنده رژيم صهيونيستي در كرانه باختري و بيت المقدس كمك كرده اند.
آمارهاي موجود حاكي از آن است كه بيشترين شهركهاي صهيونيست نشين در كرانه باختري و بيت المقدس، پس از آغاز مذاكرات سازش در سال 1993 ميلادي ساخته شده است. اين نكته به روشني نشان مي دهد كه هدف رژيم صهيونيستي از همان ابتداي مذاكرات سازش اين بوده است كه از فضاي مذاكرات بر اقدامهاي خود براي تغيير بافت جغرافيايي و جمعيتي اراضي اشغالي 1967 كه مطابق اصول حقوق بين الملل جنايتهاي جنگي تلقي مي شود سرپوش بگذارد و به همين علت اين رژيم با طولاني كردن مذاكرات، كوشيده است فرصت لازم را براي تكميل طرحهاي نيمه تمام خود در چارچوب طرح جداسازي به دست آورد؛اما از آنجا كه در نشست آناپوليس دولت بوش در جهت منافع انتخاباتي جمهوريخواهان و برخلاف ميل باطني رژيم صهيونيستي جدول زماني حل بحران فلسطين تا پايان سال 2008 را تأييد كرد، رژيم صهيونيستي با چراغ سبز آمريكا فعاليتهاي شهرك سازي را در كرانه باختري و بيت المقدس سرعت داده است كه تا قبل از آغاز مذاكرات نهايي درباره مسايل حياتي از جمله بيت المقدس و مرزها، طرف فلسطيني را در برابر عمل انجام شده قرار دهد و از امكان تشكيل دولت فلسطيني در كرانه باختري و نوار غزه كه تنها 22 درصد از كل خاك فلسطين را تشكيل مي دهند، جلوگيري كند.
همچنين، با توجه به شكست نظامي رژيم صهيونيستي در نوار غزه و شكستهاي اطلاعاتي آن در جلوگيري از عمليات شهادت طلبانه اخير در غرب بيت المقدس و پيش از آن در ديمونا، با وجود آماده باش نظاميان و نيروهاي امنيتي اين رژيم، به نظر مي رسد مسؤولان اين رژيم با افزايش فعاليتهاي شهرك سازي در بيت المقدس، مي خواهند بر اين ناكاميها سرپوش بگذارند. در مجموع، هر چند عمليات شهادت طلبانه اخير فلسطيني ها در غرب بيت المقدس نشان داد آنها اقدامهاي توسعه طلبانه رژيم صهيونيستي را بي پاسخ نخواهند گذاشت، اما ترديدي نيست كه مجامع جهاني و منطقه اي به ويژه اسلامي، مسؤوليتي تعريف شده برعهده دارند و اجلاس قريب الوقوع سران سازمان كنفرانس اسلامي در سنگال، فرصتي مهم براي اتخاذ تدابير بازدارنده و عملي در اختيار اعضاي اين سازمان قرار داده است.

 

«خاوير سولانا»، مسؤول سياست خارجي اتحاديه اروپا روز دوشنبه گفت: اين اتحاديه همچنان پذيراي انجام مذاكرات بيشتر با ايران درباره برنامه غني سازي هسته اي اين كشور است.




به گزارش آسوشيتدپرس از بروكسل، سولانا گفت: با وجود تصويب تحريمهاي جديد عليه ايران، جامعه بين المللي خواستار ازسرگيري مذاكرات براي حل و فصل برنامه هسته اي ايران است.منوچهر متكي، وزير خارجه ايران روز يكشنبه گفت كه كشورش آماده مذاكره با سولانا است، در صورتي كه امكان رسيدن به نتايجي معنادار و مؤثر وجود داشته باشد.
وزير امور خارجه ايران روز يكشنبه به كشورهاي غربي توصيه كرد كه بيش از اين، نهادهاي بين المللي را تخريب، بي اعتبار و بي حيثيت نكنند.

 

ابراهيم اصغرزاده در گفتگو با فارس به بيان ديدگاههاي خود درباره جنبش اصلاح طلبي، استراتژيهاي اصلاح طلبان و انتخابات مجلس هشتم پرداخت.
دبير كل سابق حزب همبستگي از آسيبهاي مهم جنبش اصلاح طلبي را فراموشي شعارها و برنامه هاي اين جنبش دانست و گفت: اگر نيروهاي اصلاح طلب وفادار به شعارهاي عدالت اجتماعي، برابري خواهي و دفاع از خط امام مي ماندند و دفاع مي كردند شايد اين بيگانگي كه توده مردم نسبت به شعارهاي اصلاح طلبانه در يك مقطع زماني پيدا كردند به وجود نمي آمد و اصلاح طلبان هنوز هم داراي پايگاه اجتماع خود بودند.
اصغرزاده با انتقاد از برخي رفتارهاي اصلاح طلبان كه منجر به انسداد سياسي شد افزود: مهمترين نكته اي كه دوستان من از آن غفلت كردند اين بود كه حركتهاي اصلاح طلبانه بايد داراي پايگاه اجتماعي باشد و اگر اصلاحات از سوي توده هاي مردم درك نشود، شعارهاي اصلاح طلبانه نمي تواند جلو برود.وي اتخاذ استراتژيهاي افراطي تندروانه از سوي اصلاح طلبان را از نقاط ضعف جريان اصلاح طلبي دانست و تأكيد كرد: اصلاح طلبان مي خواستند با زور در قدرت باقي بمانند يا حتي به روشهايي متوسل شوند كه با آن قرارداد اوليه منافات دارد.دبيركل سابق حزب همبستگي درباره شعار عبور از خاتمي كه براي اولين بار توسط وي مطرح شد، گفت: شعار عبور از خاتمي من با ديگراني كه اين شعار را مطرح كردند متفاوت بود، عبور از خاتمي مطرح شده توسط من بيشتر ايرادهايي بود كه به دولت اصلاحات داشتند و بي توجهي برنامه هاي اصلاح طلبان نسبت به حقوق مردم و به خصوص حقوق مردم پايين دست جامعه بود. برخي  ها عبور از خاتمي را به قصد عبور از قانون اساسي و برگزاري رفراندوم طرح مي كردند.
اصغرزاده درباره پرچمداري جنبش اطلاح طلبي پاسخ داد: آقاي خاتمي اكنون ناتوان از راهبري اصلاحات است و ما در آستانه اين هستيم كه اگر تيم كروبي قوي عمل كنند و بتوانند در انتخابات نقش مؤثري داشته باشند، تكليف ليدري اصلاحات توسط اين انتخابات را مشخص مي كند.

 

گروه سياسي - آرش خليل خانه: درخواست شوراي امنيت براي مذاكره ايران با گروه پنج و البته خاوير سولانا مسؤول هماهنگ كننده سياست خارجي اتحاديه اروپا در حالي تكرار مي شود كه رئيس جمهور هفته پيش در پاسخ به خبرنگار قدس تأكيد كرد: از اين پس خارج از چارچوب آژانس با هيچ كس درباره مسأله هسته اي مذاكره اي نداريم.
برخي تحليلگران اين صراحت لحن احمدي نژاد را حمل بر قطع ديپلماسي در مسير شوراي امنيت و گروه 1+5 تلقي كردند، اما به نظر مي رسد چنين برداشتي چندان نزديك به واقعيت نباشد.
ترديدي نيست كه موضوع هسته اي ايران در شوراي امنيت همچنان جريان دارد و نمي توان نسبت به آن بي تفاوت بود. به بيان ديگر ديپلماسي جرياني نيست كه ايستايي با ذات آن همخواني داشته باشد و هيچ عقل سليمي، انجماد ديپلماسي را معقول نمي داند.
شايد از همين رو است كه وعيدي معاون بين الملل شوراي عالي امنيت ملي و از اعضاي ارشد تيم مذاكره كننده هسته اي كشور روز يكشنبه درباره مذاكره با سولانا اين تعبير را به كار برد كه «اجازه دهيد ببينيم در روزهاي آينده چه اتفاقي رخ خواهد داد.»

ديپلماسي زبان ايهام است
دكتر بخشايش اردستاني، تحليلگر مسائل بين الملل معتقد است: مسؤولان مذاكرات هسته اي كشور با مواضعي كه در مورد مسأله مذاكره با اعضاي دايم شوراي امنيت و با سولانا اتخاذ كرده اند اين مفهوم را برجسته مي كنند كه مسأله هسته اي، ظرفيت مناسب و كارآمدي است كه مي تواند مذاكره و تعامل در حوزه هاي ديگر اقتصادي و سياسي را فراهم آورد.
وي تأكيد مي كند: سياست خارجي كشور در دو سال اخير شاهد نوعي ساختار شكني و تحول بوده و مي افزايد: همان طور كه مقام معظم رهبري فرموده اند مقاومت همراه با تدبير بايد بر سياست خارجي ما حاكم باشد، يعني سه اصل عزت، مصلحت و حكمت؛ بنابراين زبان ديپلماسي زبان ايهام و اشارات است و نمي توان همه مسائل را آشكارا به صراحت گفت.
وي يادآور مي شود: به نظر مي رسد تداوم مذاكره با سولانا در چارچوبي مورد تأكيد قرار گرفته مي تواند مفيد باشد.

ديپلماسي بدون توازن معنا نمي شود
مسأله هسته اي ايران خارج از فضاي ديپلماسي نمي تواند به پيش برود و آنچه ما در تقابل با آژانس نيز به دست آورديم از مسير همين ديپلماسي بود.
اين جملات، تعبيري است كه سيامك باقري كارشناس مسائل بين الملل درباره موضوع مورد بحث يادآور مي شود.
وي مي افزايد: ركن اصلي سياست خارجي ما بويژه در مسأله هسته اي ديپلماسي بوده است و البته اين ديپلماسي براي بروز و نتيجه بخش بودن بايد متوازن باشد و تعامل منافع طرفين را مدنظر قرار دهد، در غير اين صورت نمي توان آن را ديپلماسي خواند.
باقري خاطرنشان مي كند: پيش فرض ديپلماسي ما اين است كه مذاكره مي كنيم، اما از حقوق خود عقب نمي نشينيم و آخرين توافقهاي ما با آژانس نيز بر همين مبنا بود.
وي صدور قطعنامه عليه ايران و همزمان دعوت به مذاكره را استراتژي آمريكا براي فرسايشي كردن مسأله هسته اي براي خسته كردن ايران توصيف كرده و مي گويد: منظور احمدي نژاد، پرهيز ايران از حضور در مذاكرات فرسايشي است.
باقري تأكيد مي كند: اگر ديگران ما را به مذاكره دعوت مي كنند، بايد نتيجه گزارش آژانس را ببينند و نيات ديگر آنها خارج از مسأله تعليق قابل گفتگوست كه اين شرايط مي تواند بستر مذاكرات ما با شوراي امنيت يا سولانا هم باشد.

 

سعيد جليلي، دبير شوراي عالي امنيت ملي ايران در ديدار با رمضان عبدا...، دبيركل جهاد اسلامي فلسطين تأكيد كرد: حوادث اخير



غزه چهره واقعي مدعيان دروغين حقوق بشر را به افكار عمومي جهان نشان داد.
به گزارش ايرنا به نقل از دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي، جليلي در اين ديدار با تجليل از مقاومت اسلامي در فلسطين گفت: 60  سال تلاش نافرجام تروريستي در شكل صهيونيسم بهترين دليل است كه تروريسم حتي در قالب رژيم نمي تواند بر اراده ملتها تسلط پيدا كند.
رمضان عبدا...، دبيركل جهاد اسلامي فلسطين نيز در اين ديدار، آخرين وضعيت تحولات فلسطين را تشريح كرد و حمايت معنوي ايران از مردم فلسطين را براي مقاومت اسلامي روحيه دانست و خواستار كمك ايران به مردم غزه شد.

 

فارس- حسينيان گفت: در دوره همكاري من با وزارت اطلاعات در زمان آقاي ري شهري، 70 نامه عليه بدرفتاري كساني كه بعد دوم خردادي شدند، نوشتم و دست آخر هم در اعتراض به آنها، استعفا دادم.
روح ا... حسينيان، كانديداي جبهه متحد از تهران ديروز در نشست انتخاباتي دانشگاه شهيد بهشتي، درباره قتلهاي زنجيره اي و اين كه وي معاون وزارت اطلاعات فلاحيان بوده است، گفت: بنده هيچ گاه معاون وزارت اطلاعات نبودم و بخصوص در زمان آقاي فلاحيان، هيچ ارتباطي با اين وزارتخانه نداشته ام و فقط در زمان وزارت آقاي ري شهري، قائم مقام دادستان انقلاب اسلامي در وزارت اطلاعات بودم و به دليل تندروي همين جناحي كه بعدها به نام دوم خرداد شعار آزادي سر دادند، استعفا دادم.
وي با بيان اين كه موضوع قتلهاي زنجيره اي هيچ ارتباطي به سعيد امامي نداشت و در كيفرخواست هم نامي از سعيد امامي نيامد، گفت: عامل اصلي قتلها فردي به نام موسوي از نيروهاي دوم خردادي در وزارت اطلاعات بود.
حسينيان تصريح كرد: آقاي خاتمي در حضوري در وزارت اطلاعات، گفته بود كه موسوي از ذخاير ما در اين وزارتخانه است كه بعد هم آقاي موسوي، معاون امنيتي شد و سعيد امامي استعفا داد.
وي با بيان اين كه وقتي ظلمي اتفاق مي افتد، همه ما مسؤول هستيم و من پيش خدا روسفيد هستم كه حقايق را عنوان كردم، ادامه داد: پس از يك سال از رسيدگي به اين پرونده، خود آقاي خاتمي به اين نتيجه رسيد كه آن گروه، جريان رسيدگي را منحرف كردند و گروه جديدي را انتخاب كردند كه اگر چه از نيروهاي چپ وزارت اطلاعات بودند، اما متدين بودند. گروه جديد، دستور آزادي افراد بي گناه را صادر و كيفرخواست جديدي را ارايه كرد و دادگاه هم حكم را در مورد موسوي و همكارانش اعمال كرد.

 

منبع: وال استريت ژورنال
مترجم: حسين رزمنده





ژوزف استيگليتز، عضو ارشد بانك جهاني و صندوق بين المللي پول و از برندگان جايزه نوبل اقتصادي طي مقاله اي كه در روزنامه وال استريت ژورنال به چاپ رساند، بار مالي سنگين جنگ 5  هزار دلاري در عراق توسط بوش را بر دوش ماليات دهندگان آمريكايي، اين گونه توصيف كرد: هزينه هاي جانبي جنگ چون هزينه درمان مجروحان جنگي، بهره وامهاي اخذ شده براي تأمين هزينه هاي جنگ و مهمات جنگي استفاده شده در جنگ عراق و افغانستان 7 هزار ميليارد دلار است. اين اعداد و ارقام صرفاً هزينه هاي صورت گرفته توسط واشنگتن براي ادامه جنگ در عراق و افغانستان را در بر مي گيرد، در حالي كه ساير كشورهاي حاضر در ائتلاف تحت رهبري آمريكا نيز با بار مالي تنها 6 ميليارد دلاري اين دو جنگ را بر دوش كشيده اند.
علاوه بر آن جدي ترين چالشي كه بعد از هزينه سرسام آور آمريكا و متحدانش را هدف قرار داده است، مشكلاتي است كه از بابت سربازان آسيب ديده براي اين كشورها بويژه آمريكا پيش آمده است. به طوري كه هزينه هاي ناشي از رسيدگي به مجروحان و معلولان جنگي ارتش آمريكا طي سالها و دهه هاي آتي را صدها ميليارد دلار برآورد كرده است.جوزف استيگليتز در ادامه مي نويسد: به همراه «ليندا بلايم» از استادان اقتصاد دانشگاه هاروارد به طور مشترك كتابي با عنوان جنگ 5 هزار ميليارد دلاري، «هزينه هاي منازعه عراق» نوشته اند كه در سال 2005 متوجه شدند كه برآورد رسمي دفتر بودجه كنگره آمريكا براي هزينه جنگ را بسيار اندك و براي انحراف افكار عمومي آمريكا فقط 500 ميليارد دلار برآورد كرده است. اين رقم از نظر ما دو نفر آن قدر كم و اندك بود كه آن را نپذيرفتيم و خود تصميم به تحقيق گرفتيم. نتيجه تحقيقات ما در ژانويه 2006 هزينه جنگ را نزديك به 5 هزار و در پايان سال 2007 بيش از 5 هزار ميليارد دلار نشان داد كه در مجموع با رقم جنگ افغانستان به 7 هزار ميليارد دلار افزايش مي يابد.
ماه آينده يعني آوريل، ششمين سالگرد اشغال عراق آغاز مي شود. آمريكا در حالي ششمين سال از طولاني ترين جنگهاي اول و دوم جهاني را پشت سر مي گذارد كه هزينه عمليات نظامي روزانه (بدون محاسبه مثلاً مراقبت از مجروحان در آينده) تاكنون از 13 سال جنگ ويتنام بيشتر بوده و به دو برابر هزينه جنگ كره رسيده است.
آمريكا فقط براي هزينه هاي جاري جنگ (يعني هزينه هاي جاري وزارت دفاع خود) در عراق و افغانستان ماهي 16 ميليارد دلار هزينه مي كند كه معادل كل بودجه سالانه سازمان ملل متحد است.
در اين ميان مبالغ هنگفتي پول نقد نيز در اين راه ناپديد مي شود. از جمله براي مثال 8/8 ميليارد دلار پول صندوق توسعه براي عراق در زمان نهاد موقت ائتلافي و ميليونها دلاري كه در چاله هاي فراوان وزارت دفاع ناپديد مي شود و در هيچ حسابرسي رسمي 10 سال گذشته هيچ اثري از آنها به دست نيامده است. وزارت دفاع آمريكا، داراي امور مالي است كه فقط بر مبناي يك نظام حسابداري سنتي استوار است كه حتي به درد يك بقالي بزرگ هم نمي خورد. زيرا به قدري نارساست كه در واقع دانستن اينكه چه مقداري پول در اين تشكيلات خرج مي شود و يا براي چه مصرفي خرج مي شود غيرممكن است.
در اين ميان اطلاعات گمراه كننده اي نيز از سوي دولت آمريكا ارايه شده است كه عبارتند از: در ژانويه 2007 كاخ سفيد برآورد كرد كه هزينه اعزام نيروهاي تازه نفس به عراق 6/5 ميليارد دلار خواهد شد اما اين رقم فقط هزينه 4 ماه سربازان جنگي بود و دولت آمريكا به هزينه هاي مربوط به 15 هزار تا 28 هزار نيروي پشتيباني كه بايد به آنها هم پول پرداخت مي شد، اشاره اي نكرده بود همچنان كه در آمار رسمي به هزينه هاي مربوط به مرگ و مير نظاميان يا مراقبت از مجروحان اشاره اي نكرده اند. اگر چه نسبت كنوني مجروحان به كشته ها يعني 7 به يك بالاترين نسبت در تاريخ آمريكاست. در موارد ديگر نيز وزارت دفاع آمريكا (پنتاگون) با پنهان كاريها و اطلاعات غلط و گمراه كننده در فهرست رسمي تلفات دست برد و فقط مجروحان در عمليات جنگي را ذكر كرده است.
فهرست جداگانه ديگري هم وجود دارد كه دسترسي به آن آسان نيست و آن فهرست نظامياني است كه در عمليات «غير جنگي» مجروح شده اند. مثلاً در سقوط بالگردها، حوادث آموزشي، بيماران (دو سوم تخليه شدگان پزشكي قربانيان بيماريها هستند). مجروحاني كه از طريق بالگردها و هواپيما منتقل نمي شوند -يعني در ميدان جنگ مداوا مي شوند- اين افراد جزء مجروحان به شمار نمي آيند. و ما «جوزف استيگليتز و ليندا بلايم» تصادفاً به چنين فهرستي برخورديم. سازمانهاي سربازان قديمي آمريكا با استناد به قانون آزادي اطلاعات توانستند به آمار كامل مجروحان دسترسي پيدا كنند (كه به استناد آن نسبت مجروحان به كشته شدگان به 15 به يك افزايش مي يابد). به طوري كه اداره امور سربازان قديمي مجبور شده اند به مراقبتهاي بهداشتي بخش خصوصي رو بياورند و در شرايطي كه حتي دولت براي مداوا و مزاياي آنان پول مي دهد و فشار اثبات حقانيت دريافت اين كمكها برعهده نظاميان است و نه دولت. رقم 5 تريليون دلار شامل هزينه هاي مزاياي مرگ و مراقبت از بعضي از شديدترين جراحتهاي جنگي، بدترين جراحتهايي كه مجروحان ارتش تاكنون ديده اند، در طول 50 سال آينده است. اين در حالي است هنوز با انبوه ادعاها و شكايات از سوي مجروحان و جانبازان جنگ ويتنام مواجه است.
هر فرد آمريكايي از شيرخواره تا كهنسال، ماهيانه 138 دلار و در مجموع تاكنون 5 هزار ميليارد دلار پرداخته است. هزينه ماهيانه جنگ 15 ميليارد دلار و سود بانكي كه آمريكا مجبور است تا سال 2017 بابت وام دريافتي براي تأمين مالي جنگ از جيب شهروندان آمريكايي بپردازد، بالغ بر يكهزار ميليارد دلار مي باشد.

 

قاسم بابايي
«جيمز مونروئه» رئيس جمهور وقت آمريكا، در 1868، ضمن آنكه آمريكاي لاتين را حياط خلوت ايالات متحده اعلام كرد، به جهانيان به



ويژه كشورهاي استعمارگري چون اسپانياي دوران ژنرال «فرانكو» هشدار داد، آماده جنگها و نبردها و رويارويي با قدرتهاي وقت باشند.
پس از چندين دهه جنگهاي طولاني، سرانجام ايالات متحده موفق شد دست اسپانيا را از آمريكاي لاتين قطع كند. اما خود به ديكتاتوري استعمارگر تبديل شد و عواملي چون ژنرال باتيستاي دائم الخمر را بر مردم كوبا و نيز ساير ژنرالها را بر تمامي كشورهاي اين منطقه تحميل كرد، تا آنكه مردم كوبا كه از انقلاب اول خود عليه استعمار اسپانيا سر خورده شده بودند، به دامان شوروي سابق پناه بردند و با انقلاب سوسياليستي خود به رهبري «فيدل كاسترو» و «ارنستو چه گوارا» دست آمريكا را از كوبا كوتاه كردند. اگر چه در همان زمان بحران موشكي كوبا، كاخ سفيد و كرملين را تا آستانه يك جنگ هسته اي تمام عيار در دهه 70 پيش برد، اما با مصالحه پشت پرده و در دقيقه 90، ميان «كندي» و «خروشچف»، به تقسيم غنايم در اين قاره استعمار زده پرداختند، به طوري كه همين سناريو و سياست در خصوص ساير كشورهاي منطقه تا پايان جنگ سرد ادامه يافت.




اكنون با گذشت نزديك به دو دهه از فروپاشي شوروي، ايالات متحده به دنبال استيلاي قطعي و چپاول كشورهاي منطقه به گونه اي كه انقلاب ضدآمريكايي مردم نيكاراگوئه را كه عليه ديكتاتوري و استبداد، عامل دست نشانده كاخ سفيد به نام «آناستازياسوموزا»، قيام كردند و ساندنيستها براي «دانيل اورتگا» به پيروزي و رهبري اين انقلاب دست يافتند، آمريكا از طريق السالوادور با كمك عامل آمريكا خوزه ناپلئون دوآيته معروف به رئيس جمهور يك ميليون دلاري كه آمريكا براي پيروزي او هزينه كرد به ضد انقلابيون نيكاراگوئه معروف به كنتراها به رهبري «آلن پاستورا»، پس از يك دهه ساندنيستها و انقلاب آنها را به شكست كشاندند و خانم «ويولتا چامورا» و ساير عوامل خود را طي يك دهه گذشته بر مردم نيكاراگوئه تحميل كرد تا آنكه سال گذشته بار ديگر «دانيل اورتگا» و ساندنيستها به پيروزي مجدد نايل شدند. اما «اورتگاي امروز» اورتگاي يك دهه گذشته نيست، زيرا اولين كسي كه پيروزي او در انتخابات را تبريك گفت بوش رئيس جمهور آمريكا بود.
اكنون با روي كارآمدن يك دولت ضد آمريكايي در اكوادور، به رهبري «رافائل كوريا»، ايالات متحده از طريق كشته شدن رئيس تروريستهاي مواد مخدر معروف به «فارك» مستقر در كشور كلمبيا بهانه اي براي فشار بر اين كشور قرار داده است. ماجرا از آنجا آغاز شد كه گروه «فارك» كه به گروه «نيروهاي مسلح انقلابي كلمبيا» معروف هستند، بيش از 40 سال است با دولت مركزي كلمبيا درگيري دارند و در ماه گذشته تعدادي از اعضاي سابق كنگره كلمبيا را به گروگان گرفتند. در اين ميان «رائول ره يس» 59 ساله يكي از فرماندهان ارشد «فارك» طي عمليات نظامي مشترك ارتش و پليس كلمبيا در حوالي مرز اكوادور كشته شد. وي در دهه 1970 ميلادي از حزب كمونيست كلمبيا به گروه چپگراي «فارك» ملحق شد، در حالي كه «فارك» هنوز چهار گروگان ديگر را در اختيار دارد، «آلوارو اوريبه» شكست نظامي «فارك» را يكي از مهمترين اهداف خود اعلام كرد. اما از آنجا كه در پي آزادي چهار گروگان توسط گروه «فارك» تحت فشار قرار داشت، با كشتن فرمانده ارشد فارك «رائول ره يس» جنگ را با اشاره آمريكا به داخل مرزهاي اكوادور كشاند. رئيس جمهور كلمبيا شكست نظامي «فارك» را يكي از مهمترين اهداف خود اعلام كرد، زيرا در زمان حمله، در يك پايگاه نظامي واقع در خاك اكوادور در دو كيلومتري مرز كلمبيا بود و انجام اين عمليات را حق مشروع خود براي مبارزه با نيروهاي تروريستي دانسته است كه از خاك كشورهاي همسايه براي مخفي شدن و انجام عمليات استفاده مي كنند، اما افزون بر تنشها در اين خصوص آنچه به ويژه تنش زا شده است طرح اين ادعا از سوي مقامهاي كلمبيايي است كه از رايانه دستي «لپ تاپ» همراه رهبر كشته شده «فارك» در اكوادور اطلاعاتي مبني بر حمايت ونزوئلا و اكوادور از گروه «فارك» به دست آمده. ادعايي كه خشم «چاوز» و «رافائل كوريا» را به همراه داشت. مقامهاي كلمبيايي از كشف اطلاعاتي از «فارك» سخن گفته اند كه نشان دهنده تلاش اين گروه ماركسيستي براي دستيابي به اورانيوم است. در طي طرح اين اتهامهاي سنگين عليه چاوز مبني بر حمايت ونزوئلا از «فارك» سفير كلمبيا از كاراكاس اخراج و سفارت ونزوئلا در «بوگوتا» نيز بسته شد و «اكوادور» سازمان كشورهاي آمريكاي لاتين «OAS» را ترغيب كرده است كلمبيا را به دليل تعرض به خاك اين كشور مورد تحريم و توبيخ قرار دهند.
كاراكاس شش هزار نيروي نظامي ونزوئلا را در امتداد مرز كلمبيا مستقر و رئيس جمهور كلمبيا ادعا كرده «لپ تاپ» مذكور كه از رهبر «فارك» به دست آمده نشان مي دهد هوگو چاوز به شورشيان «فارك» 300 ميليون دلار براي مبارزات خشونت آميز آنان كمك كرده است.
ونزوئلا و اكوادور اين ادعاها را به تمسخر گرفته، روابط ديپلماتيك با كلمبيا را قطع كرده و نيروهايشان را به سوي مرز گسيل و اعلام كرده اند، كلمبيا ميلياردها دلار كمك به بهانه مبارزه با شورشيان از آمريكا و اتحاديه اروپا كه فارك را سازماني تروريستي مي دانند براي مداخله در كشورهاي ضد آمريكايي دريافت كرده است.
«آلوارو اوريبه» رئيس جمهور كلمبيا، تهديد كرد به دادگاه بين المللي جنايات جنايي از ونزوئلا و اكوادور شكايت خواهد كرد.
چاوز از ميانجيگري خود براي آزادي 6 گروگان از 10 گروگان كلمبيايي توسط «فارك» استفاده و رئيس جمهور كلمبيا، از اين نفوذ چاوز به عنوان دليلي بر حمايت و همكاري چاوز با گروه «فارك» ياد كرد.
«رايس»، وزير خارجه آمريكا نيز همان گونه كه در لحظات جنايات رژيم صهيونيستي عليه مردم فلسطين وارد سرزمينهاي اشغالي شد و آن را يك اقدام حاميانه از جنايات اسرائيل اعلام كرد، طي سفري به كلمبيا و حمايت كاخ سفيد از «آلوارو اوريبه» از وي به عنوان نزديكترين متحد دولت جورج بوش در منطقه آمريكاي لاتين ياد كرد.
«رايس» در يك كنفرانس مطبوعاتي مشترك با «اوريبه» گفت: آمريكا بايد از دوستاني چون كلمبيا كه در زمينه مبارزه با تروريسم پيشرفتهايي داشته اند حمايت كند و ما نسبت به اين موضوع خوشبين هستيم كه كنگره آمريكا يك پيمان تجارت آزاد با كلمبيا را تصويب كند.
اين ديدار در حالي صورت گرفت كه چاوز رئيس جمهور ونزوئلا، آمريكا و كلمبيا را به طراحي نظامي براي حمله به كشورش و نيز دولت ضدآمريكايي «رافائل كوريا» در اكوادور متهم كرد و هدف اصلي سفر رايس به كلمبيا را در همين راستا ارزيابي نمود و گفت: من با قاطعيت مي گويم كه شورشيان «فارك» تروريست نيستند.
اينكه حتي بوش در سفر سال گذشته خود به 5 كشور آمريكاي لاتين و پس از ورود به كلمبيا در فرودگاه شهر بوگوتا پايتخت اين كشور خطاب به «آلوارو اوريبه» اظهار داشت: من عزم شما را در مبارزه با تروريسم و حفظ و صيانت از حياط خلوت آمريكا كه از هيچ كوششي فروگذار نمي كنيد، ستايش مي كنم و كشورم شما را شريك استراتژيك خود مي داند. اين ملاقات تحت تأثير يك رسوايي سياسي درباره ارتباط متحدان «آلوارو اوريبه» با شبه نظاميان دست راستي «فارك» قرار گرفت.
وي هر گونه ارتباطي ميان اعضاي دولتش را با گروه فارك تكذيب كرد و گفت: چنانچه برخي از اعضاي دولت او با اين چريكها ارتباط داشته باشند بي درنگ از مقام خود عزل خواهند شد.
كلمبيا از بزرگترين دريافت كنندگان كمكهاي مالي آمريكا براي مبارزه با نبرد طولاني با چريكهاي چپگرا و تروريسم و موادمخدر مي باشد كه در واقع در راستاي منافع آمريكا وارد عمليات شده است، به طوري كه 41 هزار سرباز و 7 هزار پليس براي محافظت از پايتخت بسيج كرده اند.
رئيس جمهور آمريكا ادعا كرده گروه «فارك» تروريستهايي هستند كه براي براندازي دولتي كه به شيوه اي دموكراتيك انتخاب شده از تروريسم و موادمخدر و كودكان استفاده مي كنند. اين ادعاي دموكراتيك بودن دولتها از سوي بوش يادآور دموكراتيك خواندن كشورهاي عرب خاورميانه است.
اما آنچه بوش و همكارانش از آن بي خبرند اين است كه امروز از آمريكاي لاتين تا خاورميانه و حتي آفريقا و آسيا ديگر جاي امني براي آمريكا نيست. آتش امروز در خاورميانه به آمريكاي لاتين نيز سرايت كرده است. اين مقاله در حالي بدست چاپ سپرده شد كه سرانجام سازمان كشورهاي آمريكاي لاتين با ميانجيگري ميان كلمبيا، اكوادور و ونزوئلا به آشتي و مصالحه رسيدند.

 

منبع: گاردين
سرويس ترجمه: روابط پكن و برلين بر اثر سياستهاي خانم آنجلا مركل صدر اعظم آلمان در قبال مسأله حقوق بشر طي سه سال



گذشته رو به تيرگي گذاشته بود. اين روابط بويژه پس از آن به سردي گراييد كه مركل با دالايي لاما، رهبر بوداييان تبت ديدار كرد. دولت چين در اعتراض به اين ديدار تمامي روابط سياسي و ديپلماتيك خود با آلمان را در سطوح بالا تا قبل از ديدار فرانك والتر اشتاين مايروينك جيچي به حال تعليق درآورده بود. در اين ديدار، آلمانها اعلام كردند كه سياست برلين بر مبناي حمايت از سياست چين واحد و شناسايي رسمي حاكميت چين بر تبت و تايوان مي باشد و ادعاي خودمختاري اين مناطق را به رسميت نخواهد شناخت.
دولت چين، دالايي لاما را به عنوان عاملي جدايي طلب مي شناسد كه هدفش استقلال تبت از چين است. منطقه تبت كه از مقدس ترين مناطق براي بودائيان به شمار مي رود، در طول تاريخ به تناوب تحت فرمانروايي حاكمان چيني يا مستقل از اين كشور بوده است. اين منطقه به طور سنتي از قرن 15 تحت فرمان دالايي لاما، عالي ترين رتبه مكتب گلوگيا (گلوك) از مذهب بودايي اداره مي شود و هر دالايي لاما، توسط كميته اي از روحانيون بودايي، پس از مرگ دالايي لاماي پيشين مكاشفه و به اين مقام منصوب مي شود. آخرين دوره اي كه تبت به طور نسبتاً مستقل از چين اداره مي شد به زمان حكومت جمهوري چين در فاصله سالهاي 1912 تا اوايل دهه 1950 باز مي گردد و تنها سند موجود درباره استقلال اين ناحيه قرارداد مشكوكي موسوم به قرارداد تبت - مغولستان است كه در سال 1913 توسط آلوان دوژريف، تبعه روس و دو تبتي به نمايندگي از دالايي لاماي سيزدهم امضا شده است. پس از سقوط جمهوري چين به دست نيروهاي كمونيست به رهبري مائوتسه تونگ در سال 1949 و ضميمه شدن مجدد تبت به چين در سال 1951، دولت جديد جمهوري خلق چين پذيرفت كه ناحيه تبت با خودمختاري و امتيازهاي بسياري به صورت مستقل اداره شود. اما پس از مدتي با ادعاي اين كه دولت تبت از نو شدن نظام اجتماعي و اقتصادي اين ناحيه امتناع مي كند، دولت مركزي به طور مستقيم شروع به تقسيم زمينها و اراضي كشاورزي اين ناحيه بين رعيتها كرد.
اما صومعه هاي تبت كه با توجه به حاكميت دالايي لاما، مركز قدرت در اين ناحيه به شمار مي رفتند، بيشتر اين زمينها را در تملك خود داشتند و مردم در حقيقت رعاياي صومعه ها به شمار مي رفتند. به همين خاطر با آغاز برنامه تقسيم زمينها در تبت، روحانيون بودايي به همراه عده اي از مالكان اعتراض عمومي را در سال 1956 آغاز كردند كه در زمان كوتاهي به لهاسا، مركز ناحيه تبت رسيد.
در مقابل ارتش جمهوري خلق چين نيز به سختي واكنش نشان داد به گونه اي كه تا سال 1959 گر چه شورش و طغيان فروكش كرده بود اما دهها هزار تبتي كشته شده بودند و دالايي لاماي چهاردهم، رهبر مذهبي كه تا امروز نيز مقام خود را در تبعيد حفظ كرده است، از چين و تبت متواري شد و پايگاه او از آن زمان تا كنون در «دارماسالا» در شمال هند است.
لذا، دولت چين به خاطر اين سابقه و نيز استفاده برخي كشورهاي غربي از دالايي لاما به عنوان نماد نقض حقوق بشر در چين و يكي از رهبران بزرگ مخالف دولت كمونيست اين كشور، هر گونه ديدار، گفتگو، تقدير و رابطه رسمي را از سوي دولتهاي ساير كشورها با دالايي لاما نمي پذيرد و در حقيقت چنين اقدامهايي به نوعي نابودي سياسي در روابط چين و ساير كشورها تبديل شده است. هر چند براي مثال اعطاي مدال طلاي افتخار كنگره ايالات متحده در سال 2007 تاكنون واكنشهاي چندان شديدي را از سوي مقامهاي چيني در بر نداشته اما روابط با آلمان و اينكه مركل هميشه درباره سياستهايش در زمينه حقوق بشر يك خط مشي واحد را پيش گرفته است، پكن را در موضع قدرت برتر قرار داد تا جايي كه نياز آلمان به ترميم روابط با چين مؤيد همين امر مي باشد. حجم صادرات آلمان به چين طي سال 2007 بيش از 27/5 ميليارد يورو و معادل 40/3  ميليارد دلار بوده است و سرمايه گذاريهاي برلين در چين بالغ بر  13/6 ميليارد يورو بوده كه به اين ترتيب آلمان بزرگترين شريك تجاري چين به شمار مي رود و تنش در روابط دو كشور در درازمدت مي تواند مشكلات بسياري براي اقتصاد آلمان پديد آورد.

 

منبع: اينديپندنت
سرويس ترجمه:سرانجام پس از جنگهاي 5 ساله و كشتارهاي خونين بالكان و استقلال كشورهاي كرواسي، مقدونيه، بوسني و هرزگوين، صربستان و مونته نگرو، در ماه گذشته از سوي ايالات متحده و چند كشور اروپايي استقلال كوزووبه رسميت شناخته شد.




حال اين سؤال مطرح است كه چرا ساير كشورهاي جهان استقلال كوزوو را به رسميت نشناختند؟ چرا كه كشورها يا بايد استقلال كوزوو را به رسميت بشناسند، يا از آن سرباز بزنند و يا به شكل دو فاكتو بپذيرند.
كشور به مفهوم امروزي آن يعني «ملت- كشور» از سال 1648 يعني پس از جنگهاي 30 ساله مذهبي در اروپا و به موجب معاهدات معروف به «معاهده صلح وستفالي» در اوسنابروك و مونسترو در روابط بين الملل مدرن پديدار گرديد و شاهزاده نشين ها و دوك نشين ها با حاكميت كامل و مستقل به وجود آمدند و از تحت سيطره و حاكميت پاپها خارج شدند.
كشورهاي مستقل داراي حق حاكميت مساوي هستند و براي آن كه كشوري داراي حق حاكميت مستقل بوده و از چنين حقي در صحنه بين الملل برخوردار باشد بايد مورد شناسايي جامعه بين المللي و يا دست كم يك كشور كه مهمترين آنها همسايگان مي باشند قرار گيرد. شايد بتوان گفت، شناسايي اولين گام براي تحقق هويت حقوقي و تنها يك عمل سياسي است كه فقط داراي آثار و تبعات حقوقي مي باشند، بنابراين عمل شناسايي يك عمل حقوق بين الملل نيست و هيچ كشوري وظيفه ندارد كه كشور ديگر يا حكومت ديگر را به رسميت بشناسد، مگر اينكه منافع كشور شناسنده ايجاب نمايد و از طرفي، هيچ كشوري محق نيست كه مورد شناسايي قرار بگيرد و آن را از ديگران مطالبه نمايد. به عبارت ديگر از نظر حقوق بين الملل تعريفي براي «كشور» وجود ندارد، و اين بدان معناست كه اگر پديده و يا مجموعه اي داراي خصايص و مشخصات خاصي بود ايجاد حق و تكليف براي خود و ديگران نمي نمايد كه مورد شناسايي قرار گيرد.
البته در روابط بين الملل براي كشور خصوصياتي از قبيل جمعيت، قلمرو، حكومت و حاكميت قائل شده اند ولي تعريف ارايه شده از اين خصوصيات ماهيت حقوقي ندارد و به مفهوم تعريف كشور به شمار نمي رود و لذا، حقوق بين الملل نمي تواند براي كشورها و روابط بين آنها تعيين تكليف نمايد كه همديگر را به رسميت بشناسند.
اگر كشوري با وجود اينكه تمامي خصوصيات توصيف شده در روابط بين الملل و يا آراي ديوان بين المللي دادگستري (قلمرو- جمعيت- حكومت و حاكميت) را واجد باشد چنانچه حداقل مورد شناسايي يك كشور قرار نگيرد نمي تواند به عنوان سوژه حقوق بين المللي قرار گيرد. چنانچه كشور يك ميلياردي مانند چين ساليان دراز مورد شناسايي تعداد زيادي از كشورها قرار نگرفت. از نظر حقوقي عضويت در سازمان ملل نيز نمي تواند تكليفي براي سايرين جهت به رسميت شناختن آن ايجاد نمايد هم چنان كه اسراييل دهها سال است كه عضو سازمان ملل مي باشد ولي هنوز تعداد زيادي از كشورها آن را به رسميت نمي شناسند. البته مطالبي كه گفته شد فقط در مورد شناسايي كشور و يا حكومت مصداق دارد و گرنه شناسايي يك سرزمين در وضعيت حالت متخاصم و يا در كشوري كه قيام و شورشي صورت مي گيرد كه حاكميت و كنترل مؤثر حكومت قبلي را زير سؤال مي برد و يا ادعاهاي ارضي كه يك كشور نسبت به سرزميني دارد و اين ادعا مورد شناسايي قرار مي گيرد، حداقل در روابط كشور شناسنده و سرزمين و يا كشور شناخته شده هم ماهيت حقوقي دارد و هم آثار و مواهب حقوقي براي متصور او است.
اقدام هر كشوري كه خود را در قبال جنگ و يا هر درگيري مسلحانه بي طرف اعلام مي كند، همچنين كشوري كه در جنگي و يا هر درگيري مسلحانه كه در آينده اتفاق بيفتد اعلام بي طرفي مي كند نيز داراي ماهيت و طبيعت حقوقي است. به رسميت شناختن موضع بي طرفي نيز ماهيت حقوقي دارد.
مورد اول يعني اعلام بي طرفي پس از آن كه درگيري مسلحانه ميان دو يا چند كشور ديگر اتفاق مي افتد عملي يك جانبه است كه تصميم آن بر حسب منافع ملي هر كشور و توسط تصميم گيرندگان همان كشور اتخاذ و اعلام مي شود ولي در حالت دوم يعني سياست بي طرفي از قبل اعلام شده در قبال هر مخاصمه در آينده مانند آنچه كه دولت سوئيس تبعيت مي كند محتاج نوعي شناسايي قراردادي است كه كشورهاي ديگر نيز بايد آن را محترم بشمارند زيرا ميان شناسايي كشور و شناسايي حكومت بايد قائل به تفكيك شده اگر يك كشور جديدالتأسيس حتي يك بار هم مورد شناسايي جامعه بين المللي قرار گيرد چنانچه وضعيت جديدي چه در قلمرو و چه در حكومت صورت گيرد، لزومي ندارد كه دوباره مورد شناسايي قرار گيرد و چنانچه بخشي از كشوري تجزيه و جدا شود، فقط قسمت جدا شده بايستي مورد شناسايي قرار گيرد.