* غلامرضا قلندريان

يازدهمين نشست سران سازمان كنفرانس اسلامي در داكار، با تدوين بيانيه اي حاوي چند بند مهم در خصوص موضوعهاي كلان و محوري جهان اسلام، به كار خود پايان داد.
كشورهاي اسلامي با توجه به گستره جغرافيايي و ظرفيتهاي اقتصادي، سياسي و فرهنگي از جايگاه ويژه اي در مناسبات جهاني برخوردارند و مي توانند وزن قابل اعتناي خود را در تعاملهاي سياسي و بين المللي به منصه ظهور برسانند.
مديريت تحولات و رخدادهاي سياسي در جامعه اسلامي بيانگر اتخاذ راهبرد همگرايي مسلمانان در رويارويي با حوادث است. عملياتي نمودن اين مهم، ضرورت يك سازمان را ايجاب مي نمود كه حاصل تلاش دولتهاي اسلامي، تشكلي به نام «كنفرانس اسلامي» را رقم زد.
سازمان كنفرانس اسلامي مجموعه اي از 57 كشور مسلمان، همراه با 5 عضو ناظر است كه به منظور رسيدگي به وضعيت كشورهاي اسلامي و آموزه هاي دين مقدس اسلام، با هدف اوليه رسيدگي و واكنش نسبت به حملات اسرائيل به مسجدالاقصي در سال 1969 با حضور 25 كشور از جهان اسلام تشكيل شد و در سال 1970 و 1974، كشورهاي ديگري از دنياي اسلام بدان پيوستند.
حملات اخير رژيم صهيونيستي به نوار غزه و فاجعه انساني اين منطقه كه در سكوت مجامع بين المللي صورت پذيرفت و ديگر مسائل جهان اسلام بخصوص استمرار جسارت نشريات اروپايي به مباني اعتقادي دين اسلام و ساحت مقدس پيامبر اعظم(ص)، ضرورت وجود يك نشست اسلامي را در سطح سران اجتناب ناپذير نمود.
نشست روز جمعه و مفاد بيانيه پاياني و اظهارهاي برخي رؤساي كشورهاي اسلامي، حاكي از مواضع فعال اين سازمان در مواجهه با بحرانهاي سياسي در سطح جهان مي باشد.در بيانيه پاياني نشست سران كشورهاي عضو سازمان كنفرانس اسلامي، آمريكا كه با هدف اعمال تحريمها عليه سوريه، فرستاده اي ويژه را در اين سازمان منصوب كرده است، مورد حمله قرار گرفت.
موضع بحق و شايسته در اين زمينه، از يكپارچگي جهان اسلام حكايت دارد. اگر اين مهم تحقق يابد، بستر نفوذ بيگانگان محدود شده و دولتهاي اسلامي مي توانند در نظام بين المللي به عنوان يك بلوك قدرت مطرح شوند و كنار قطبهاي ديگر، موقعيت قابل توجهي داشته باشند.
لذا، حضور نماينده كشور فرامنطقه اي و عامل بحران در جهان اسلام بويژه فلسطين و لبنان، از هيچ گونه وجاهت حقوقي و سياسي برخوردار نيست و محكوم نمودن اين رفتار آمريكا كه در پي القاي وجود شكاف در كشورهاي اسلامي مي باشد، سازمان مذكور را از پايه هاي مستحكمي در ميان دولتها و ملتهاي اسلامي برخوردار مي نمايد.
در اين بيانيه همچنين فشارها بر ايران درخصوص برنامه هسته اي تهران محكوم شد.
دولتهاي اسلامي با اطلاع از رويكردهاي جمهوري اسلامي در حوزه انرژي هسته اي و سرمايه گذاري صلح آميز، در اين زمينه مواضع كشورهاي غربي را عليه تهران كه فاقد مبناي نظري حقوقي و قانوني مي باشد، رفتار سياسي و امنيتي مبتني بر منافع سلطه طلبانه برخي كشورهاي غربي ارزيابي نمودند و با حمايت از ديدگاه هاي ايران، تشديد فشار بازيگران غربي را زير سؤال برده و با اين واكنش بر مواضع اصولي و حق طلبانه ملت ايران صحه گذاشتند.
سران سازمان كنفرانس اسلامي، همچنين گروه طالبان و شبكه القاعده را در افغانستان به شدت محكوم كردند.
شركت كنندگان در اين نشست، با جهت گيري فوق، رفتارهاي افراطي برخي جريانها در جهان اسلام كه با نگرشهاي غيرعقلايي و شرعي، زمينه واكنشهاي كشورهاي ديگر را با انواع تهمت به جهان اسلام فراهم مينمايد، محكوم نمودند.
بدون ترديد، رفتارهاي ضد انساني برخي نحله هاي فكري كه متأسفانه از لحاظ تيپولوژي ايئولوژيك و هويت فكري شاخه اي از اسلام تلقي شده اند، در سالهاي اخير، ضمن فراهم نمودن خوراك تبليغاتي براي رسانه ها و بنگاه هاي خبري غربي، هزينه ماجراجوييهاي آنها را در جهان بويژه گستره جهان اسلام به حداقل رسانده و كمك شاياني را به مجتمعهاي صنعتي و نظامي غرب كرده است. بدين منظور، كشورهاي اسلامي با محكوم نمودن رفتار گروه هاي مذكور، تبليغات بدبينانه بر ضد مسلمانان را خنثي كردند.
پروپاگانداي بنگاه هاي بيگانه با ايجاد موج اسلام هراسي، نه تنها حيات تازه اي به پيكر بي رمق نظم نوين جهاني بخشيد، بلكه زمينه محروم كردن مسلمانان را از حقوق اجتماعي و شهروندي در كشورهاي ديگر، بتدريج فراهم آورد، به گونه اي كه در بعضي كشورها، با مسلمانان اغلب رفتاري ناعادلانه مانند رفتار با تروريستها مي شود كه اين موضوع از سوي كشورهاي شركت كننده در نشست داكار به شدت مورد اعتراض قرار گرفت.
شركت كنندگان نشست داكار، ضمن محكوم نمودن حملات ددمنشانه رژيم غاصب صهيونيستي به مردم بي دفاع فلسطين بخصوص نوار غزه، خواستار واكنش بهنگام از سوي مجامع بين المللي شدند.
سران بسياري از كشورهاي شركت كننده در اين نشست، اقدام شديدتر سازمان كنفرانس اسلامي و دولتهاي غربي را در توقف توهينها به اسلام، از جمله انتشار كاريكاتورهاي توهين آميز و ساخت يك فيلم ضد اسلامي از سوي يك سياستمدار راستگراي هلندي، خواستار شدند.
در سالهاي اخير، وقاحت و جسارت در كشورهاي به اصطلاح متمدن و مدعي دموكراسي تا آنجا شدت يافته كه در زير چتر اين شعار عوام فريب، مقدسات اسلامي مورد اهانت سازماندهي شده اي قرار گرفته است. سريال كاريكاتورها و بعضاً فيلمهاي ضد اسلامي در بعضي كشورها، مواضع فعال تر دولتمردان اسلامي را مي طلبد كه همگام با ملتهايشان در دفاع از مقدسات همراه بوده تا فرصت جسارت را از كشورهاي غربي سلب نمايند. نبايد فراموش نمود، هرگونه اغماضي در اين زمينه هزينه هاي جبران ناپذيري را به جهان اسلام تحميل خواهد كرد. در جهان امروز، از آمار بيش از شش ميليارد جمعيت دنيا، يك ميليارد و دويست و پنجاه ميليون نفر آن را پيروان آيين محمدي تشكيل مي دهند كه نمي توانند اقدامهاي توهين آميز دولتهاي سكولاريستي غربي را با تولرانس و ادبيات مدرنيته حل و فصل نمايند.
بدين منظور، دولتهاي اسلامي شركت كننده در اين نشست، افزون بر موضعگيري، بايد ساز و كارهاي ميداني آن را نيز تعريف نمايند، تا از بروز حوادث مشابه بتوان جلوگيري كرد. انسجام اسلامي به عنوان آرزوي ديرينه جهان اسلام، مي تواند بسترساز حركت به سوي افق همگرايي اسلامي باشد و دشمن مشترك را خلع سلاح نمايد.
جهان اسلام دربرگيرنده سه قاره است و كشورهاي اسلامي هفتاد درصد ذخاير انرژي و چهل درصد مواد خام جهان را در اختيار دارند و مي توانند در صورت همسويي ديدگاه ها، با تكيه بر مشتركات فرهنگي و ديني، مشكلات موجود مسلمانان را - اعم از اقتصادي، فرهنگي، سياسي و امنيتي - با اتخاذ مشي مستقل، فارغ از نگاه به قدرتهاي بيگانه حل كنند و موقعيت متناسب با شأن و قلمرو اسلامي را در عرصه تعاملهاي جهاني احيا نمايند.