|
* محمدرضا سپاهي گروه اقتصادي: با امضاي توافقنامه 30ميليارد دلاري شركت نفت ملي ايران با شركت «OMV» اتريش، سالانه 5 ميليارد مترمكعب گاز به

ارزش 10 تا 12ميليارد دلار از طريق خط لوله تركيه به اروپا صادر خواهد شد. طبق اين توافقنامه، شركت اتريشي با 20درصد سهام دركارهاي بالادستي و پايين دستي اين پروژه، شركت خواهد داشت. مسؤولان اين شركت اتريشي معتقدند عقد اين توافقنامه با توجه به ذخاير غني ايران در زمينه نفت و گاز، امنيت انرژي اروپا و جهان را تأمين خواهد كرد. اين همه درحالي است كه تنشهاي سياسي عليه كشورمان به لحاظ برنامه هاي هسته اي به اوج خود رسيده و قطعنامه ضد ايراني 747 شوراي امنيت حاوي تحريمهاي پيش بيني شده براي انزواي سياسي و اقتصادي به تصويب رسيده است.
* جايگاه ايران در توسعه جهاني دكتر حسين آفريده، عضو كميسيون انرژي مجلس در ارزيابي خود از اين توافقنامه مي گويد: امضاي اين قرارداد توسط ايران بيانگر حسن نيت و علاقه مندي كشورمان به صلح و ثبات جهاني و حمايت از كمك به توسعه جهاني و اروپاست. وي در گفت و گو با خبرنگار ما مي افزايد: اين قرارداد در درازمدت اثرات مثبت فراواني در گسترش روابط تجاري ايران و اروپا دارد و اروپا نيز به ايران به عنوان يك منبع مطمئن انرژي براي توسعه درآينده اطمينان مي يابد. وي اضافه مي كند: با مشاركت شركت «OMV» اتريش در توسعه فاز 12پارس جنوبي و تبديل گاز آن به «ال. ان. جي» ضمن توسعه اين فاز امكان صادرات گاز به اروپا نيز فراهم مي شود. عضو كميسيون انرژي مجلس با بيان اينكه ايران 18درصد ذخاير گاز جهان را در اختيار دارد، مي گويد: قطعاً در درازمدت ايران شريك تجاري مطمئن براي اروپا به شمار مي آيد و اين قرارداد اقدام عملي در اين راستاست، ضمن آنكه ايران در زمره كشورهاي برتر صادر كننده ال. ان. جي دنياست. دكتر آفريده مي گويد: شركت OMV اتريش، يك شركت بزرگ نفتي در اروپا بوده كه ساير كشورهاي اروپايي را نيز طبق اين قرارداد تحت پوشش و انتفاع قرار مي دهد. وي مي افزايد: به دليل حمل «ال.ان.جي» با كشتي تمام كشورهاي اروپايي كه از راه دريا يا رودخانه ارتباط دارند، از آن استفاده مي كنند كه كشورهاي آلمان، ايتاليا، اتريش، فرانسه، انگليس، فنلاند، هلند، اسپانيا و... از آن جمله اند. وي خاطرنشان مي كند: اين نوع قراردادها قبل از آنكه داراي امنيت انرژي براي كشور باشد، داراي اهميت براي منطقه و جهان است و بر اين اساس مشتريان ديگر گاز ايران چون هند و پاكستان بايد به تعامل بيشتر با ايران پرداخته وگرنه ساير مشتريها اين فرصت را از آنها خواهند گرفت.
* افزايش قدرت چانه زني چنانچه امنيت انتقال در اين نوع قراردادها با مشكل مواجه نشود، يكي از منابع اصلي كاهش وابستگي به نفت است. دكتر محمدعلي خطيب، استاد دانشگاه و كارشناس اقتصاد توسعه با بيان اين مطلب به خبرنگار ما مي گويد: تفاهم نامه هاي اين چنيني داراي تأثير بزرگي در خنثي كردن قطعنامه هاي ضد ايراني دارد و زمينه ساز انعقاد قراردادهاي جديد است. وي با اشاره به اينكه افزايش قراردادهاي بين المللي قدرت چانه زني كشور را افزايش مي دهد، بيان مي كند: با توجه به وجود خط لوله انتقال گاز ايران به تركيه شرايط اجرايي كردن هرچه سريعتر اين قرارداد وجود دارد. دكتر خطيب اضافه مي كند: با وجود اين انتقال گاز از مسايل مهم اين حوزه بوده و علاوه بر انتقال از طريق خط لوله، يكي از راهها، معاملات سوآپ (معاوضه) است، به گونه اي كه ايران به كشورهايي مانند روسيه كه داراي ذخاير گاز بوده، آن را تحويل دهد و اين كشور نيز آن را از مرز خود به بازارهاي هدف برساند.
* عقد قرارداد از موضع برتر اما دكتر مهدي عادلي، اقتصاددان نيز در ارزيابي قراردادهاي جديد انرژي مي گويد: هدف كشورهاي استكباري از فشارهاي سياسي در تنگنا قراردادن ايران و اثر بخش كردن تحريمهاي اعمالي است تا قدرت چانه زني ايران در صحنه جهاني كاهش يافته و بر اين مبنا مجبور به ناديده گرفتن بعضي از حقوق خود شود. وي مي افزايد: در اين شرايط هرقدر جاذبه هاي سرمايه گذاري كشور در بخشهاي مختلف در جهت بيرون آمدن از فضاي تحريم تقويت شود، يك گام در رسيدن به حقوق كشور نزديكتر شده ايم. وي با اشاره به جنبه رواني مثبت و بالاي عقد اين نوع قراردادها براي كشور، ادامه مي دهد: اين مسأله با افزايش قدرت چانه زني ايران، به عادلانه شدن مذاكرات سياسي با طرفهاي درگير منجر مي شود. وي مي گويد: يكي از مسايل مهم در اين قراردادها، دقت در مفاد آن بوده تا حقوق كامل كشور در هر بخش رعايت شود. دكتر مهدوي عادلي اضافه مي كند: در حال حاضر با توجه به اتكاي شديد اروپاييها به گاز روسيه و حالت انحصاري آن اين احساس در اروپا وجود داشته كه روسيه خواسته هاي خود را بر اين كشورها تحميل مي كند. بنابراين آنها بشدت خواستار منابع متعدد گازي براي تأمين نياز خود بوده و در اين راستا ايران بهترين گزينه است. اين اقتصاددان مي افزايد: از تمامي اين مسايل مهمتر، نگاه كشور در بين المللي كردن صنعت نفت و گاز، ضمن عقد اين قبيل قراردادهاست. وي تأكيد مي كند: براي اين منظور بايد شرط حضور شركتهاي داخلي در انجام مناقصات و اجراي بخشهاي مختلف قراردادها اعمال شده تا با اتكا به نفت و گاز كشور، صدور خدمات فني و مهندسي راداشته باشيم كه از مهمترين بحثهاي كشورهاي توسعه يافته است.
* ايرانيهاي سرسخت! در همين حال مسؤول روابط خارجي اتاق بازرگاني اتريش گفت: توافقنامه گاز بين اتريش و ايران با اتحاديه اروپا در ميان گذاشته شده است. «راينهارد زيمرمان» در گفت و گو با ايرنا افزود: اتريش روابط و مناسبات اقتصادي ديرينه اي با ايران دارد و براي چنين توافقنامه هايي نيز هماهنگيهاي لازم با اتحاديه اروپا انجام شده و خواهد شد. وي در پاسخ به چگونگي مفاد و نحوه اجراي توافقنامه كه در نيمه دوم سال جاري ميلادي نهايي و امضا خواهد شد، گفت: ايرانيها معامله گران سرسختي هستند، بنابراين جزييات مذاكرات بين هيأتهاي بازرگاني شركتهاي نفتي و مقامات دولتي دو كشور را نمي توان از قبل پيش بيني كرد. وي در عين حال تأكيد كرد: مي توان گفت كه اين توافقنامه آغاز همكاريهاي جالب توجه و طولاني بين ايران و اتريش در زمينه گاز خواهد بود. زيمرمان در ادامه گفت: اتحاديه اروپا خواهان وابستگي يك طرفه به واردات گاز از روسيه نيست و به همين دليل شركت نفت اتريش با توجه به علاقه مندي به ايجاد مناسبات، از پيشتازان اروپايي در معاملات گاز با ايران به شمار مي آيد. |