|
* زهرا شيدوش
گروه اقتصادي: نحوه برخورد دولت با مصوبات مجلس شوراي اسلامي در حوزه انرژي و بخصوص مديريت مصرف سوخت همواره محل مناقشات و واكنشهاي متفاوتي بوده است.

مديريت مصرف بنزين كه با عملياتي شدن كارت هوشمند سوخت وارد فاز نهايي خود شده، به دليل سهميه بندي بنزين و مخاطرات ناشي از نارضايتيهاي مردمي، دولت را به واكنشهاي متفاوتي واداشت. در بيشتر اين واكنشها نكته مشترك و اصلي تمايل نداشتن دولت و بدنه اجرايي آن در اجراي طرح سهميه بندي بنزين از ابتداي خردادماه بوده است.اما با اصرار و تأكيد مجلس به نظر مي رسد دولت چاره اي جز تمكين نظر مجلس و آغاز عمليات اجرايي طرح از اول خرداد سال جاري نخواهد داشت. در همين رابطه خبرنگار ما با مهندس محمدرضا باهنر نايب رئيس اول مجلس شوراي اسلامي گفت و گويي در راستاي مراحل تصويب و هزينه هاي اجرايي طرح مديريت مصرف سوخت انجام داده است كه مي خوانيد: *** * فصل جديدي در مديريت مصرف انرژي كشور با سهميه بندي بنزين و ورود كارت هوشمند مصرف به سبد كالاي مصرفي خانوار در حال گشايش هست، نظر جنابعالي در اين مورد چيست؟ ** بايد اين نكته را پذيرفت كه منافع مقطعي و زودگذر مردم با منافع ملي و دراز مدت منطبق نيست وليكن منافع ملي با منافع مردم در دراز مدت منطبق مي شود. در نظام جمهوري اسلامي، در مقاطعي كه منافع مقطعي و زودگذر در حالت انطباق با منافع ملي قرار نمي گيرد، مسؤول متعهد به نظام بايد ملتزم به ترجيح منافع ملي به منافع زودگذر مردم باشد كه به طور قطع و يقين صلاح مردم نيز در همين انتخاب است. در حال حاضر نيز مجلس چنين راهي را در پيش گرفته است. * در مورد اجراي پروژه مديريت مصرف سوخت در نهايت و بدترين شكل چه اتفاقي خواهد افتاد؟ ** رئيس دولت با آگاهي و تشخيص، گام در راه تأمين منافع ملي گذارده و نارضايتيهاي حاصل از آن را نيز مي پذيرد، حتي كاهش احتمالي آرا را نيز در انتخابات بعد به جان مي پذيرد. اين رويه در نظام ما امري پسنديده و بديهي است و در مسير توسعه كشور نيز پرداخت چنين هزينه هايي اجتناب ناپذير است. به هر صورت و در هر شكل زماني كه ساختار مديريتي كشور يك تصميم استراتژيك اقتصادي مورد قبول و پذيرش دولتي قرار مي گيرد، مجموعه دولت بايد آماده پرداخت هزينه هاي اجراي آن نيز باشد. تصميم گيريهاي حوزه اقتصاد بسيار حساس، تعيين كننده و سرنوشت ساز هستند و برخوردهاي عاطفي در اين حوزه، قطعاً خسارتهاي جبران ناپذيري را به دنبال خواهد داشت. ما در حوزه مديريت مصرف انرژي، به ويژه بنزين با دو نوع تفكر كاملاً متفاوت مواجه بوديم، تفكر اول آزادسازي قيمت بنزين را با تمامي هزينه هاي مرتبط با آن دنبال مي كرد كه طرفداراني را نيز با خود همراه داشت و دارد و اصل در اين تفكر بر شوك درماني اقتصادي است. تفكر ديگر بر قطع واردات بنزين و تكيه كامل بر مصرف بنزين داخلي سهميه بندي سوخت تأكيد داشت. كه در اين مورد حداقل قيمت را پيشنهاد مي كردند و مهمترين اصل تنظيم بازار سوخت كشور يعني عرضه و تقاضا را ناديده مي گرفتند و اتفاقاً طرفداران پر و پا قرصي را نيز با خود به همراه داشتند. در اين ميان ما به اين باور و نتيجه رسيديم كه با بررسي تمام جوانب و با رعايت تمام محدوديتها مصوبه اي را از تأييد بگذرانيم كه به سوي هر كدام از اين دو نوع تفكر قدمي هر چند كوتاه بردارد. بديهي است، غلبه هر كدام از دو نوع تفكري كه گفته شد در مجلس و تصويب مصوبه اي بر آن مبنا قطعاً مي توانست دولت را با موج بزرگي از نارضايتيها روبرو كند. در شكل كنوني مصوبه و با محاسبات و تطبيق مصرف ميانگين روزانه كشور و با كسر مصرف دولتي ها، پيش بيني مي شود در سال اول، اجراي طرح قابل تحمل تر باشد. * از سوي بدنه اجرايي دولت گلايه هايي در ارتباط با ناكافي بودن زمان براي اجرايي شدن طرح، مطرح شده و مي شود نظر جنابعالي در اين مورد چيست؟ ** در اين ارتباط كم لطفي مي كنند. بايد يادآوري كرد كه نزديك به 14 ماه فرصت براي اجرايي نمودن طرحي، با چنين درجه از اهميت، فرصت كمي نبوده است. *از صحبتهاي جنابعالي مي توان دريافت كه ديگر هيچ گونه عذر و دليلي براي عدم اجراي طرح مديريت مصرف سوخت از ابتداي خردادماه توسط مجلس پذيرفته نخواهد شد. اگر بنا به هر دليلي عمليات اجرايي طرح در زمان مقرر آغاز نشود، واكنش مجلس در اين ارتباط چگونه خواهد بود؟ ** ما بسيار اميدواريم كه با تلاشهاي در جريان توسط مسؤولان و پيگيريهاي بسيار مستمر كميسيونهاي مرتبط مجلس همچون برنامه و بودجه و انرژي، اين طرح در زمان مقرر اجرايي گردد. نگرانيهاي سخنگوي هيأت دولت نيز در ارتباط با محدوديت زماني آغاز اجراي طرح با صحبتهاي انجام شده مرتفع گرديد. قطعاً در صورت عدم آغاز به موقع عمليات اجرايي، تصميمات لازم و متناسب از سوي مجلس اتخاذ و حداكثر ظرف مهلت 15 روزه دولت مكلف به آغاز عمليات اجرايي طرح مديريت سوخت (بنزين) خواهد شد. به هر حال ما به دولت نيز اعلام كرده ايم كه در سال جاري بايد در چهارچوب بودجه مصرف تأمين سوخت مورد نياز كشور و ساختار حمل و نقل آن را اداره كند و تفكر ارايه لايحه متمم خريد سوخت را در هر صورتي از خاطر پاك نمايند. |