* غلامرضا قلندريان

روز گذشته رأي دهندگان فرانسوي براي دور دوم انتخابات رياست جمهوري اين كشور به پاي صندوقهاي رأي رفتند.
دور اول اين انتخابات يكشنبه هفته گذشته در حالي پايان يافت كه نيكولاي ساركوزي از حزب حاكم (UMP) و سگولن رويال از حزب سوسياليست، در رقابت با 12 نامزد ديگر، به ترتيب با 2/31 و 9/25 درصد آراء به دور دوم راه يافتند.
مبارزات انتخاباتي براي گزينش رئيس جمهور جديد و جانشين شيراك 74 ساله كه 12 سال گذشته را بر فرانسه حكومت كرده، از حساسيت خاصي براي مردم اين كشور برخوردار است.
بازانديشي و تأمل رأي دهندگان فرانسوي در دور دوم از آن جهت توجه رسانه هاي جهان را به خود جلب كرده است كه مبارزات انتخاباتي رياست جمهوري براي جلب آراي 8/6 ميليون رأي بود. در واقع، دو نامزد پيشتاز اين انتخابات پس از راهيابي به دور دوم، براي تصاحب 6/18 درصد آرايي كه در دور نخست از آن فرانسوا بايرو كانديداي ميانه رو بود، به رقابت پرداختند.
آنچه بر حساسيت اين دوره از انتخابات رياست جمهوري فرانسه مي افزايد، حمايت احزاب جناح راست حتي حزب افراطي راست «جبهه ملي» ژان ماري لوپن از نيكولاي ساركوزي متمايل به راست ميانه، و احزاب چپ از خانم سگولن رويال از حزب سوسياليست آن كشور است.
اهميت انتخابات اخير رياست جمهوري فرانسه با حضور بيش از 44 ميليون نفر از واجدان شرايط رأي دادن، نقطه عطف تاريخي در جمهوري پنجم فرانسه به شمار مي آيد.
رأي دهندگان فرانسوي با حضور سرنوشت ساز خود در آستانه تحول همگرايي در اتحاديه بيست و چند عضوي اروپا، قدرتي نو را براي رئيس جمهوري منتخب خود رقم زدند.
رؤياي فرانسه قدرتمند و نقش تأثيرگذاري كه مي تواند در اروپا و جهان ايفا كند، براي ميليونها فرانسوي ميهن دوست حايز اهميت بسيار است.
از اين رو، به نظر مي رسد فارغ از اين كه كدام نامزد، ساركوزي يا رويال، در انتخابات رياست جمهوري فرانسه به پيروزي برسد، رأي دهندگان فرانسوي در نبود دخالت و تأثيرگذاري آمريكاييها، به شكل مستقل حضور در پاي صندوق رأي را تجربه مي نمايند. در حقيقت، فرانسه با عبور از مرحله سنتي خود كه استقلال كامل اين كشور و اروپا را دور از دسترس قرار مي داد، دوران جديدي را همزمان با رياست جمهور آينده كشور تجربه خواهد نمود.
آخرين نظرسنجي تا پيش از رأي گيري دور دوم انتخابات فرانسه، حكايت از پيشتازي نيكولاي ساركوزي نامزد حزب راستگراي UMP دارد. ساركوزي وعده داده است در صورت پيروزي، درخصوص اجراي برنامه هاي ريشه اي مالياتي و افزايش انگيزه براي كار در فرانسه تلاش كند. در سياست خارجي، باتوجه به اراده سياسي كه در ساركوزي وجود دارد، سياسيون فرانسوي انتظار دارند كشورشان با تحرك تازه در عرصه بين المللي، به تعهدات خود در قبال جامعه جهاني عمل نمايد.
رئيس جمهور جديد فرانسه صرف نظر از مسايل داخلي كشورش كه احتمالاً متناسب با وعده هاي داده شده در هنگام مبارزات انتخاباتي خواهد بود، در سياست خارجي با چالشهاي عمده اي روبه روست.
فرانسه به خاطر مشي مستقل تر در برابر آمريكا، حرفهاي بسياري در صحنه هاي منطقه اي و بين المللي خواهد داشت. اگر چه سياسيون فرانسوي اذعان داشته اند كه نتايج انتخابات رياست جمهوري تأثيري بر روابط پاريس با ديگر كشورها بويژه آمريكا نخواهد گذاشت، اما روشن نيست كه آيا رئيس جمهور آينده با ترسيم اهداف كلي سياست خارجي خود، بر سردي روابط كنوني كشورش با آمريكا خواهد افزود و يا آن را در مسير جديدي كه متضمن منافع ملي فرانسه خواهد بود، هدايت مي كند.
مسلماً دولت آينده فرانسه نسبت به احياي مناطق نفوذ سنتي خود از جمله آفريقا و در رقابت با آمريكا، با وجود حمايت ضمني كشورهاي عضو جامعه فرانكوفن (فرانسوي زبان آفريقا) با چالشهاي جدي روبه روست.
با وجود اين، پاريس به رغم شكل گيري اتحاديه آفريقا (به جاي سازمان وحدت آفريقاي سابق) و با توجه به نفوذ و نقش خود در اين منطقه، دغدغه كمتري خواهد داشت.
مخالفت دولت ائتلافي راست ميانه «ژاك شيراك» رئيس جمهور فرانسه با يكجانبه گرايي مطلق آمريكا در مناطق جهاني از آفريقا گرفته تا خاورميانه، بخصوص عدم مشاركت در ائتلاف بين المللي به رهبري آمريكا در عراق، موضوعي است كه دولت جديد نسبت به استمرار آن بي توجه نخواهد بود.
بنابراين، به لحاظ نقش فرانسه در جهان و اروپا و با توجه به رويكرد جديد خاورميانه اي پاريس، چگونگي تعامل با آمريكا براي دولتمردان جديد كاخ اليزه اهميت زيادي خواهد داشت.
به نظر مي رسد با تحولي كه در اوضاع سياسي فرانسه با روي كارآمدن دولت جديد شكل خواهد گرفت و احتمال روي كار آمدن محافظه كاران در انگليس، جهان شاهد شكل گيري يك اروپاي جديد در صحنه جهاني خواهد بود كه قادر است به رؤياي شارل دوگل رئيس جمهور پيشين فرانسه كه «اتحاديه اروپا، اتحادي از ميهن دوستان است»، جامه عمل بپوشاند.