|
* امير جامل
و«اگه من دكترم دارم بهت مي گم هيچ اتفاقي نمي افته. اين دارو فقط توليد انرژي مي كنه و باعث مي شه از دقيقه يك تا نود بدون

وقفه بدوي. تمامش داخل زمين مي سوزه و از بين مي ره. هر كس گفته عواقب داره، فقط خواسته شماها را بترسونه. اسمش دوپينگ هست، اما براي كساني كه حرفه اي ورزش مي كنند و تحرك بالايي دارند حتي ذره اي عوارض جانبي نداره.» پزشك يكي از باشگاههاي مدعي قهرماني اين جملات را خطاب به ستاره اي كه حاضر نبود محتويات سرنگ او را به داخل رگهايش راه دهد به زبان مي آورد. بازيكن مدعي بود، اطلاعاتي راجع به مضرات دارو به دست آورده و به همين دليل نيمكت نشيني را به حضور در تركيب اصلي ترجيح مي دهد. كادر فني بر سر دو راهي سرگيجه آوري گرفتار شده بود. از يك طرف اگر بازيكن كليدي را روي نيمكت مي نشاندند، جواب تماشاگران را نمي توانستند بدهند و از سوي ديگر بازي كردن او با آن شرايط بدني فاجعه بار هم به صلاح نبود. سوت پايان مسابقه كه به صدا در آمد، سكونشينان مات و مبهوت به ستاره اي كه قبلاً يك تنه بار تمام تيم را به دوش مي كشيد، چشم دوخته بودند. او از اواسط نيمه اول شروع به قدم زدن كرد و اكثر قريب به اتفاق توپها را لو داد. اعتراض تماشاگران به رختكن تيم هم كشيده شد و سرانجام آقاي بازيكن با چند فرياد طعنه آميز همه را به سكوت دعوت كرد. «كاري نكنيد همه چيز را به مطبوعات بكشم و آبروي كل تيم را ببرم. اصلاً همين است كه هست. اگر ناراحتيد بازي نمي كنم، اما هرگز آمپول نمي زنم.» كتمان اينكه دوپينگ در فوتبال ايران به پديده اي كاملاً طبيعي و عادي تبديل شده، البته دم دستي ترين و آسان ترين سياست ممكن است. همه پاك هستند. جوانان ما چون اصولاً از تمام زشتيها و مسايل غير اخلاقي دوري مي كنند، حتي اگر در تمام طول فصل يك بار هم آزمايش دوپينگ گرفته نشود هرگز دست به اقدامهاي غير اخلاقي نمي زنند. وقتي قيمت بازيكن با به ثمر رساندن يك گل و انگشت نما شدن در چند مسابقه چند ده ميليون بالا مي رود و حتي مي تواند مسير زندگي او را تغيير دهد طبيعتاً هيچ ابايي در خصوص استفاده از مواد نيروزا وجود نخواهد داشت. اگر غير از اين بود، در سراسر جهان هزينه هاي هنگفت خرج آزمايشهاي مختلف مبارزه با دوپينگ نمي شد و قهرمانان مطرح دنيا را چند ثانيه پس از فتح ميادين بزرگ و قبل از ايستادن روي سكو به اتاق آزمايش نمي بردند.در طول ليگ ششم بارها بحث كنترل دوپينگ پيش كشيده شد و نهادهاي مسؤول هر بار با وعده هايي چون «قطعاً در آينده اي بسيار نزديك مسؤولان مربوطه در تمام مسابقات حضور پيدا مي كنند» مسؤوليتها را از سر خودشان باز كردند. محمد مايلي كهن چندي قبل به طور علني بخش كوچكي از روابط كثيف پشت پرده را عيان كرد و مدعي شد تعدادي از مربيان قرص و آمپولهاي ممنوعه را به بازيكنان تجويز مي كنند. وقتي فولاد خوزستان قهرمان چهارمين دوره ليگ برتر شد و به فاصله چند ماه ضعيف ترين بازيها را در ليگ فصل بعد و ليگ قهرمانان آسيا ارايه داد، بسياري از دست اندركاران اين تيم در محافل خصوصي جدايي پزشك سال گذشته را دليل اصلي اين موضوع دانستند. آنچه هرگز به طور رسمي اعلام نشد و بي شك عيان كردن زواياي پنهان ماجرا نتيجه اي جز تكذيب و شكايت را به دنبال نخواهد داشت. مسؤولان فدراسيون جهاني مبارزه با دوپينگ (وادا) سرزده به اردوي تيم ملي وزنه برداري رفتند و چند روز بعد خبر فاجعه بار مثبت بودن نتيجه دوپينگ تمام نفراتي كه تست دادند، روي خروجي اكثر خبرگزاريهاي مطرح دنيا قابل رؤيت بود. باز هم مي توان در اوج اعتماد به نفس باد به غبغب انداخت و گفت:«آن يك مورد استثنا بود. وزنه برداري يك ورزش قدرتي است و نبايد با فوتبال مقايسه شود» در نهايت وقتي نوبت به حضور در عرصه هاي بين المللي مثل جام جهاني و جام ملتهاي آسيا مي رسد، ستاره هاي ما يكي يكي مصدوم مي شوند تا مبادا افتضاح بزرگي مثل اخراج تيم در ميانه راه مسابقات به وقوع بپيوندد. مهدي واعظي به دليل مثبت اعلام شدن نتيجه آزمايش دوپينگ از فهرست مسافران آلمان حذف شد و البته همين بازيكن يك فصل تمام در مسابقات داخلي بازي كرده بود. عليرضا نيكبخت واحدي قبل از تمام تورنمنتهاي بزرگ مصدوم مي شود و همه بايد بپذيرند كه او يك بدشانس به تمام معناست. ورود به بحثهاي جانبي و دلايل واقعي اين بدشانسي نه تنها نتيجه روشني را به دنبال نخواهد داشت، بلكه به دليل نبود نظارت كافي روي اين مسأله كليدي در نهايت به محكوميت قطعي ماجراجويان مي انجامد. بازيكني مثل جوئلسون داسيلوا وقتي در تست فني ذوب آهن شركت كرد همه را انگشت به دهان گذاشت. مهاجمي با تحرك فوق العاده كه مدافعان را به سرگيجه مي انداخت و بارها و بارها خودش را در موقعيت گلزني قرار مي داد. تيم اصفهاني بي قيد و شرط با او قرار داد بست. اوايل كار اوضاع كاملاً روبراه بود، اما مهاجم برزيلي همزمان با مطرح شدن بحث اعمال آزمايش دوپينگ در ليگ برتر افت كرد و ذوبيها تازه فهميدند چه رو دستي خورده اند. مشابه همين اتفاق در مورد گيلائوري و چند بازيكن خارجي ديگر هم رخ داد. چهارمين دوره ليگ برتر با جدي شدن تست دوپينگ همراه شد، اكثر بازيكناني كه براي اين منظور انتخاب مي شوند با بروز دادن انواع و اقسام رفتارهاي عجيب از انجام آزمايش طفره مي رفتند و حتي پس از بازي استقلال و سپاهان در اصفهان كار به درگيري فيزيكي و شكسته شدن شيشه هاي اتاق كنترل دوپينگ كشيده شد. در آن دوره نتايج حيرت انگيزي رقم خورد، اما هر بار به درخواست مقامهاي غير ورزشي و جلوگيري از نتايج مخربي كه در سطح جامعه به جاي مي گذارد، دوپينگ فوتباليستهاي مطرح كشور علني نشد تا ديگر هيچ دليل قابل قبولي براي انجام آزمايشهاي گران قيمتي كه همگي بايد به آزمايشگاهي در كلن ارسال مي شدند، وجود نداشته باشد. دوپينگ فقط براي غربيهاست. ما همه پاكيم! دوپينگ كار امثال مارادوناست كه در جام جهاني 94 و در چهارمين دهه زندگي اش در حالي كه تمام دروازه هاي شهرت را پشت سر گذاشته بود، از مواد نيروزا استفاده كرد. |