|
* وحيد عماد
با صداي ني يا فلوت مارگير، سبد بزرگ جلوي او به حركت در مي آيد و ماري خوش خط و خال با زباني باريك و چشماني ترسناك به
بيرون مي خزد و با نواي ني به حركت در مي آيد. به سوي مارگير مي خزد با همه توان از سبد بيرون مي آيد تا در مقابل مربي خود بايستد و با نواي موسيقي او هماهنگ شود. حركات موزون مار به همراه موسيقي سحرآميز مارگير فضايي هراسناك و در عين حال جذاب و به يادماندني به وجود مي آورد. افسونگري مارها تمرين آشكار از هيپنوتيزم مار با يك وسيله موسيقي ساده است. بسياري از افسونگران مار را مي توان در هندوستان مشاهده نمود كه با اعمال شگفت انگيز خود مردمان بسياري را به سوي خود جلب مي كنند. البته اين گونه نمايشها منحصر به هندوستان نمي شود و مي توان آن را در كشورهايي چون پاكستان، بنگلادش و مالزي هم مشاهده نمود. مصر، مراكش و تونس از كشورهايي اند كه در شمال آفريقا به اين گونه نمايشها مي پردازند و مخاطبان بسياري نيز دارند. اگرچه بسياري از محققان، نمايش با مارها را منحصر به مصر باستان مي دانند، اما بسياري نيز معتقدند كه شكل امروزي اين گونه نمايشها برخاسته از آداب و رسوم هنديهاست.
اديان بسياري در هندوستان وجود دارند كه پاره اي از آنها براي مارها احترام خاصي قايلند و مار براي آنها جنبه اي معنوي و مقدس پيدا كرده است! گاه اين احترام آن چنان بالا مي گيرد كه با ورود مار به يك خانه هيچكس نمي تواند به آن چپ نگاه كند و حتي به آن آسيبي برساند. اين وضعيت خاص سبب شده است كه نان مارگيرها توي روغن باشد و با گرفتن مبالغ بالايي مار را با احترام به داخل كيسه يا سبدي هدايت كنند و از خانه به بيرون ببرند!
در بعضي از مناطق هندوستان تمامي اعضاي خانواده به حرفه مارگيري مي پردازند. آنها علاوه بر اينكه مارها را از خانه مردم به بيرون هدايت مي كنند، براي نمايشهاي خود نيز به دنبال شكار مارها مي روند و با تجربه اي كه دارند انواع مارها را از درون لانه هايشان به بيرون مي كشند و براي فروش و نمايش در مكاني خاص نگهداري مي كنند.
مارگيري از نسلي به نسل ديگر انتقال مي يابد و پدر تمامي فنون شكار و تربيت مار را به پسر و فرزندان خود مي آموزد. نمايش دهندگان هندي در حالي كه ظرف يا سبد حاوي مار را با طنابي از ني خيزران بر روي دوش خود مي اندازند، به دنبال جا و مكاني مناسب مي گردند تا بساط نمايش خود را در آنجا برپا نمايند.
در هندوستان تشخيص آنان چندان سخت نيست. آنان موهايي بلند دارند، عموماً دستاري بر سر دارند و گردنبندي از مهره هاي مختلف و يا حتي گوشواره هايي نيز در گوش دارند! پاره اي از آنان نمايش خود را با كارهاي خطرناكي چون به دست گرفتن مارها، انداختن مار به دور گردن و يا حتي بوسيدن مار نيز همراه مي كنند.
شايد چهره جذاب و هراسناك مارهاي كبرا سبب شده است كه بسياري از مارگيرها براي نمايشهاي خود از اين نوع مارها استفاده كنند.
مارگيرها براي صيد مار روشهاي مختلفي دارند. آنها براساس تجربيات خود و ديگران فنون مختلفي را به كار مي برند. بسياري از آنها با استفاده از يك چوب بلند دو شاخه و با قرار دادن آن بر روي گردن مار و بي حركت ساختن دم مار او را بي خطر مي سازند و به درون كيسه يا سبد مي اندازند.
تعدادي از مارگيرها هنگامي كه مار را شكار مي كنند براي كاستن از خطر مارگزيدگي، تكه پارچه ضخيمي را درون دهان مار مي كنند تا مار آن را گاز بگيرد و زهر درون دندانش به پارچه منتقل شود.
روش عجيب تعدادي از مارگيرهاي هندي آن است كه در سر راه مارها يك ظرف شير قرار مي دهند و معتقدند كه مار به شير بسيار علاقه دارد و با احساس بوي شير به بيرون از مخفيگاه خود مي آيد و براحتي مي توان آن را شكار كرد!
بسياري از مارگيرهاي حرفه اي مارهاي شكار شده خود را براي مؤسسات علمي و پژوهشي و داروسازي مي برند.
در اين گونه مؤسسات براساس نوع مار و زهر آن و براساس ميزان خطرناكي آن به مارگيرها مبالغي داده مي شود. پاره اي از مارگيرها براي اينكه نمايش خود را جذاب تر نمايند آن را با انواع تردستي و شعبده بازي همراه مي سازند. تربيت نمودن مارها نيز در نوع خود جالب توجه است. مار بايد ياد بگيرد كه هر گونه حمله اي به مربي خود با درد و رنج تنبيه شدن همراه است. تعدادي از مارگيرها به مار فقط شير مي دهند كه اين شيوه از تغذيه را بازمانده از اجداد خود مي دانند اگرچه كه تعدادي از مارها قادر به هضم شير نيستند! تعدادي ديگر به مارها فقط علف يا برگ مي دهند كه سبب مي شود مارها گيج و بي حال باشند. اما بي رحم ترين مارگيرها آناني هستند كه پس از شكار به مار هيچ چيزي نمي دهند و پس از چندين روز نمايش و با مرگ مار بيچاره به دنبال شكار مار جديدي مي روند و از مارهاي تازه استفاده مي كنند! اين گونه تربيت مارها سبب شده است كه سر و صداي اعتراض بسياري از حاميان حيات وحش در آيد و بشدت به اين روش مارگيرها اعتراض كنند! |
