|
* مليحه پژمان
وبلاگها در عالم هنر و ادبيات بسيار طرفدار دارند و شايد بتوان گفت درصد عمده اي از وبلاگها به هنرمندان و هنردوستان تعلق دارد كه

از اين طريق به انتشار شعرها، داستانها و ديگر نوشته هاي خود در فضاي مجازي اينترنت اقدام مي كنند. از آنجايي كه در كشور ما جشنواره ها و همايشهاي ادبي بسياري برگزار مي شود و همه در سراسر كشور امكان دسترسي به اين همايش ها را ندارند، به نظر مي آيد كه اينترنت مي تواند فضاي مناسبي براي طرح اين مضامين و انديشه هاي مطرح شده در همايش ها باشد. از طرف ديگر برگزاري كنگره هاي ادبي در فضاي وب، ابتكاري است كه علاوه بر كاستن از هزينه هاي فراواني كه صرف آمد وشد، اسكان و پذيرايي از مهمانان مي شود، مي تواند گستره وسيع تر ارتباطي را هم ايجاد كند. اما ببينيم شاعران و نويسندگان چه نظري دراين مورد دارند؟! * پرويز بيگي حبيب آبادي/ شاعر بعضي از همايشهاي ادبي مي توانند از طريق اينترنت برگزار شوند و طيف وسيعي از مخاطبان را در بر گيرند و البته انگيزه هاي تازه اي هم ايجاد كنند، ضمن اين كه از تكنولوژي روز هم بهره برداري مي شود. هر چند جشنواره ها در همايش هايي كه در طول سال برگزار مي شوند، هزينه هايي هم دارند، ولي نبايد بحث هزينه ها ما را از نتيجه حاصل از اين گردهمايي ها غافل كند. وقتي چنين همايش هايي در حوزه ادبيات برگزار مي شود و شاعران و نويسندگاني از سراسر كشور دور هم جمع مي شوند، اين تعامل و ملاقات رو در رو و جلسات حاشيه اي و نقد آثار، بسيار سازنده و تأثير گذارند. بديهي است كه جشنواره هاي حضوري هزينه بالايي دارند و برگزاري آن در فضاي اينترنت از هزينه ها كم مي كند.ولي اين شكل برگزاري هم تأثير خودش را خواهد داشت كه من منكر آن نيستم. اما اكثر شاعراني كه در حال حاضر از شهرستانها به تهران آمده اند و كتابهاي آنها چاپ شده و مسؤوليتهايي هم دارند در نتيجه همين نشستها و همايشهاي ادبي و آشناييها و ارتباطات بوده، ولي در فضاي وبلاگ اين هم به دست نمي آيد. * عبدالجبار كاكايي/ شاعر به عقيده من استفاده از اينترنت شيوه خوبي براي برگزاري همايشهاي ادبي است و اگر از اين فضاي مجازي خوب بهره برداري شود و وبلاگهايي در خصوص اين همايش طراحي شود، از اين لجام گسيختگي درحيطه وبلاگ نويسي نجات پيدا مي كنيم. در حال حاضر در وبلاگها بحث و جدلهاي آماتوري و شبيه به فحاشي اتفاق مي افتد كه اگر اين بي نظمي به انجام برسد، تأثير خوبي خواهد داشت. اما برگزاري هر دو همايش چه به شكل اينترنتي و يا به شكل همايش هاي حضوري با هم منافاتي ندارند، كما اين كه جشنواره هاي اينترنتي مي توانند داخل و خارج كشور را تحت پوشش قرار دهند كه آن هم ظرفيت خودش را دارد. البته اعتبارهايي كه در بخش خصوصي و دولتي براي اين همايش ها در نظر گرفته مي شود نبايد حذف شود و جاي آن را جشنواره هاي اينترنتي بگيرند، بلكه اين دو شيوه بايد در كنار هم باشند. * محمد علي بهمني / شاعر چه خوب است اگر جشنواره هايي به شكل اينترنتي داشته باشيم، چون با توجه به پيشرفت علم و تكنولوژي بهتر است كشور ما هم به اين فناوري مسلط باشد. به عقيده من هزينه هايي كه تا به حال صرف همايش هاي حضوري در كشور شده، چندان تأثيري نداشته اند، چون در همه جشنواره ها و همايش هاي ادبي معمولاً همان چهره هاي گذشته را مي بينيم و چهره هاي تازه كمتر به چشم مي آيند. اما در روش برگزاري جشنواره هاي اينترنتي، طبيعتاً افراد بيشتري به عرصه ادبيات معرفي مي شوند و ارتباط به شكل وسيع تري دنبال مي شود. * عبدالعلي دستغيب / نويسنده البته من چندان به فضاي اينترنت آشنا نيستم، ولي فكر مي كنم همه اين وسايل ارتباطي مثل تلفن، فاكس، اينترنت و... در جهت برقراري ارتباط بهتر در دسترس قرار گرفته اند. و البته بسياري از كارهاي اداري، تبليغاتي و تجاري در اين فضاها به راحتي قابل طرح هستند، اما در مورد هنر و ادبيات اين مسأله متفاوت است و ارتباطهاي ادبي بايد به شيوه رو در رو و حضوري صورت بگيرند. مثلاً اگر در يكي از كشورها، نويسنده يا هنرمندي اثر تازه اي خلق كند، براي ساير هنرمندان بايد اين هنر را عرضه كند كه در اين صورت اينترنت مي تواند به كمك صاحب اثر بيايد و مسافتهاي طولاني را از بين ببرد. ولي در جشنواره ها تعامل و ارتباط دو سويه تأثير گذاري بيشتري خواهد داشت كه اگر از طريق اينترنت پيگيري شود، اين تأثيرگذاري كمتر مي شود. * فتح ا... بي نياز/ نويسنده در حال حاضر در سطح جهان هم به اين شكل نيست و كليه جوايز معتبر انگليس، اسپانيا، فرانسه، انجمن ناشران آمريكا و... به كتاب مكتوب جايزه مي دهند، يعني كتاب چاپ شده و هنوز جايزه اي به كتابي اينترنتي داده نشده است. ولي جوايزي شبيه اين در جهان و ايران به چشم مي خورند كه دامنه كاركرد آنها محدود است. چون كاربران اينترنتي در سطح جهان نسبت به جمعيت جهان كمتر هستند و به حد معقولي نرسيده اند و مثل روزنامه، اينترنت در اختيار مردم نيست، اما جوايزي مثل تك داستان و نقدهاي اينترنتي به اين شكل ديده مي شود. اگر در ايران به شكل جدي به اين جشنواره ها بپردازيم، تأثير خوبي خواهد داشت. اما اين جشنواره ها در حد تك داستان و نقد ادبي كاربرد دارند و در حد كتاب 500 صفحه اي نيستند، چون هزينه هاي بالاي اينترنت براي همه، دسترسي به اين وسيله را ايجاد نمي كند. * نيكو خاكپور- نويسنده به عقيده من تا حدودي مي شود بعضي جشنواره ها را به شكل اينترنتي برگزار كرد، اما در مورد همه جشنواره هاي ادبي و داستاني امكان پذير نيست. با اين دليل كه ممكن است خيلي از مردم دسترسي به اينترنت نداشته و حتي كامپيوتر نداشته باشند. خيلي ها هستند كه از نظر سني در شرايطي هستند كه حوصله كار با اينترنت را ندارند و البته آنها آدمهاي با ارزشي هستند كه بايد حتماً در جشنواره ها حضور داشته باشند، اما بسته به نوع برنامه و جشنواره تا حدي مي شود اين بحث را دنبال كرد.مثل مسابقه داستان نويسي صادق هدايت كه خيلي هم موفق برگزار شده است. از طرف ديگر اگر هم جشنواره ها بخواهد به صورت اينترنتي برگزار شود، از فضاي جاري در اين همايش ها كم مي شود كه به عقيده من اين فضاي جاري، نياز جامعه ادبي ماست. زيرا ما به اندازه كافي در زمينه ادبيات مهجور هستيم و به نوعي معنويات كه ركن اصلي ادبيات است تا حدودي كنار گذاشته شده است. از يك طرف مفيد است كه مي توانيم در اين بازي تكنولوژي شركت كنيم، اما در حدي كه بخواهد كاملاً جشنواره ها به اين شكل برگزار شود درست نيست، چون هم آدمها را از هم دور نگه مي داريم و هم اين كه خيلي ها را به راحتي از دست خواهيم داد. |