مترجم: مريم سادات كاظمي

تغيير شكل ناهمگون سلولهاي چربي لايه زيرين پوست را در اصطلاح پزشكي «سلوليت» گويند. در اين حالت به جاي اينكه پوست



صاف و يكنواخت باشد، برجستگيهاي كوچك و بزرگي ( بسته به مرحله پيشرفت بيماري) روي آن به وجود مي آيد. اين برجستگيها اغلب در ناحيه باسن، رانها و شكم ظاهرمي شود، اما گاهي ممكن است روي ديگر قسمتهاي بدن مانند بازوها و سينه نيز ديده شود. در واقع مي توان گفت هر قسمتي كه بافت چرب دارد، ممكن است اين برجستگيها در آنها نمايان شود. «سلوليت» بيماري خاص زنان است و به طور طبيعي 80 درصد آنان با توجه به سن و اضافه وزن، اين مشكل را دارند. تغييرات هورموني در بدن زنان، بلوغ، پيشگيري از بارداري، بارداري و يائسگي از عوامل بروز اين بيماري محسوب مي شوند.
از ديدگاه پزشكي «سلوليت» در معناي غيرعفوني آن «ليپودسيتروفي لوكاليزه» (تجمع چربيهاي غيرطبيعي در ناحيه اي از بدن ) مي باشد. سلوليت شامل چربي، آب و مواد زايدي است كه در سطحي ترين «لايه زيرجلدي» شامل حفراتي مي باشد كه در خانمها حجم بيشتري نسبت به آقايان دارد. عوامل ايجاد سلوليت، داخل اين حفرات قرار مي گيرند.
بر اثر تجمع چربي در داخل بافت همبند عروق خوني و لنفي، اين نواحي تحت فشار قرار مي گيرند، بنابراين جريان خون و لنف كاهش و مواد زايد حاصل از سوخت و ساز سلولها افزايش مي يابد. با افزايش مواد زايد دفع نشده بافت همبند، اطراف سلولهاي چربي فيبروز (متراكم و كوتاه) شده و در نتيجه سطح پوست به داخل كشيده مي شود. در عين حال توده هاي چربي نيز به صورت برجستگيهايي روي سطح پوست نمودار مي شوند و بدين ترتيب در سطح پوست ظاهر ناخوشايندي (شبيه پوست پرتقال) ايجاد مي گردد كه به آن «سلوليت» گفته مي شود.




بدن ما 35 ميليارد سلول چربي دارد كه ذخيره سازي چربي بدن را به عهده دارد. اين سلولها در سراسر بدن وجود دارند و با توجه به شرايط زندگي، وراثت، بارداري و اضافه وزن تا  400 برابر افزايش مي يابند. توزيع سلولهاي چربي در بدن، با توجه به جنسيت در زمان بلوغ و تحت تأثير هورمونهاي جنسي متفاوت است. هورمون مردانه؛ «تستوسترون» چربيها را در بالاتنه و هورمون زنانه ؛«استروژن» چربي ها را در نيم تنه پايين بدن ذخيره مي كند.
حدود 12 درصد مردان با وزن طبيعي، در قسمت بالاتنه مثل گردن، شانه ها، سينه و بالاي شكم بافت چربي دارند. در حالي كه تقريباً 25 درصد زنان با وزن طبيعي در قسمت پايين بدن مثل باسن و رانها تجمع چربي دارند. از نظر فيزيولوژيكي بدن زنان دو برابر مردان داراي بافت چربي است. ساختار طبيعي بدن زنان ايجاب مي كند كه اين ذخيره سازي، انرژي مورد نياز او را در هنگام زايمان و شيردهي تأمين كند.
درمان اين بيماري در درجه اول به تغذيه بستگي دارد. هنگامي كه ذخيره سازي چربي بيش از نياز بدن باشد، سلولهاي چربي بزرگتر شده و شريانهاي خوني و لنفي را فشرده مي كنند؛ در نتيجه آب و مواد اضافي به سختي دفع مي شوند و كم كم زير پوست متورم مي شوند.
برخي از روشهاي فيزيكي مانند جراحي نيز مي تواند نتيجه مطلوبي در پي داشته باشد. اما آسان ترين راه براي داشتن اندامي متعادل، رعايت اصول بهداشت و تغذيه است.
خوشبختانه «سلوليت» بيماري محسوب نمي شود؛ زيرا خطري براي سلامتي ندارد و فقط زيبايي ظاهري را دچار مشكل مي كند.
دانشمندان معتقدند عوامل هورموني، بخصوص فشارهاي موضعي بر روي چربيها باعث بروز نوعي «هايپوكسي» (كمبود اكسيژن) در بافت مي شوند. اين خود باعث تجمع مواد زايد و سموم در ناحيه مي شود. اين سموم به مرور زمان در بين سلولهاي چربي رسوب كرده و كم كم بافت ناحيه را سفت مي كنند.
از سوي ديگر تمامي بافتهاي بدن ما وقتي از بيرون زير فشار قرار مي گيرند، طبق يك قانون كلي سعي مي كنند با گذشت زمان و با توليد رشته هاي فيبرين از فرد محافظت كنند.
به اين ترتيب سلولهاي چربي به صورت توده هاي محصور در بين رشته هاي فيبرين در مي آيند و اين نماي توده توده و زشت را براي شما ايجاد مي كنند.
اين تغييرات به دلايل كاملاً ناشناخته با تغييرات پوستي ناحيه به صورت ضخيم شدن، توده توده شدن و ايجاد سطح ناصاف پوست همراه مي شود كه در اصطلاح به آن پوست پرتقال اطلاق مي شود. پس معلوم شد چرا سلوليت بيشتر در اندامهاي پاييني، بخصوص رانها و باسن ايجاد مي شود. اين نواحي پر فشارترين نواحي بدن هستند.

* اما چرا خانم ها؟
پاسخ به اين سؤال در خاصيت استثنايي سلولهاي چربي بدن خانمها بخصوص در نواحي پاييني بدن آنها نهفته است، زيرا اين سلولها 6 تا 8 برابر بيشتر از ديگر سلولهاي چربي قدرت ذخيره سازي چربي را دارند.
به عبارت راحت تر، اين سلولها بسيار مقتصد و ناخن خشك هستند و به اين راحتي چربيهاي عزيز خود را از دست نمي دهند.
از اين روست كه يك خانم براي اينكه بخواهد اين چربيهاي دوست داشتني را در راه تناسب اندام خود فدا كند بايد رژيم سخت تري را نسبت به آقايان تحمل كند.
«ليپوليز» (تجزيه چربيها) درمان مؤثري براي سلوليت است؟
«ليپوليز» روش درماني است كه طي آن" فسفاتو ديلكولين" به سلولهاي چربي ناهمگون تزريق شده و باعث تجزيه آنها مي شود.
دكتر«كاترين دو گورساك» درباره اصول اين روش كاملاً توضيح مي دهد.

* اصول اين روش درماني چيست؟
در اين روش ابتدا الكل «فسفاتو ديلكولين» و «داكسي كولاد» به محل مورد نظر تزريق مي شود كه «فسفاتو ديلكولين» در تمام قسمتهاي سلولهاي چربي پخش مي شود. لزوم تزريق «داكسي كولاد» نيز از آن جهت است كه از تكثير سلولهاي چربي جلوگيري كرده و «فسفاتو ديلكولين» را براي تجزيه تري گليسريدها فعال مي كند.

* آيا ليپوليز يك روش درماني نوين محسوب مي شود؟
- نخستين تجربه اين روش درماني به سالهاي  1962  تا  1965 توسط روسها و آلمانها با تزريق «اينتراآرتريل» براي تجزيه سلولهاي چربي برمي گردد. بعدها اين ماده حتي در درمانهاي خوراكي نيز براي تجزيه چربيهاي اضافي آسيب شناسي مانند هپاتيت به كار رفت.
اما اولين بار كاربرد ليپوليز به منظور يك عمل زيبايي در سال 2001 در برزيل انجام شد.
پس از آن، درباره اين موضوع در كنگره هاي مختلف بحث و تحقيق شد. در ابتدا تنها كشورهاي آمريكاي شمالي، آمريكاي لاتين و اروپا از اين روش استقبال كردند، اما طولي نكشيد كه در تمام دنيا مطرح شد و اصول كاربرد آن نيز كاملاً مشخص شد.

* آيا با استفاده از روش ليپوليز مي توان تمام چربيهاي اضافي را از بين برد؟
- اين تصور از روش درماني ليپوليز اشتباه است؛ زيرا ليپوليز فقط در مورد چربيهاي قسمتهاي محدود و مشخص مانند لايه هاي چربي پهلوها، باسن، غبغب، زيربغل و رانها عملي است. در كل بايد اين نكته را در نظر گرفت كه تجزيه چربيها در قسمتهاي بيش از 10 سانتي متر مكعب با اين روش امكان پذير نيست. گاهي اوقات چربيهاي اضافي شكم با عمل جراحي خارج مي شود، اما مسأله مهم اين است كه چربيهاي شكم مقاومند و امكان برگشت آنها وجود دارد. چربيهاي شكم 10درصد، چربيهاي غبغب 2درصد و چربيهاي زير زانو 4 تا 5 درصد در برابر درمان مقاومت دارند. چربيهاي باسن و رانها نيز از نوع چربيهاي مقاوم محسوب مي شوند كه تغيير آنها تقريباً ناممكن است. با اين حال در اين قسمتها با تزريق بيشتر «داكسي كولاد» به تجمعات چربي، سعي بر اين است كه درمان مؤثرتر باشد. اين نكته را هم بايد در نظر داشت كه ليپوليز در مردان نتيجه بهتري نسبت به زنان دارد.

* هزينه اين شيوه درماني چقدر است؟
- هر جلسه ليپوليز 90 يورو هزينه دارد كه براي هر قسمت بسته به مرحله پيشرفت بيماري 4 تا 5 جلسه لازم است. پيش از اين، روش درماني «ميزو تراپي» رايج بود كه طي آن، محركهاي جريان خون و عوامل تجزيه كننده چربي مثل كافئين به بخش مورد نظر تزريق مي شد. هر دوره درمان در 10 تا 15 جلسه انجام مي شد و از آنجا كه سلولهاي چربي نيز تجزيه نمي شدند، نتيجه مطلوبي در پي نداشت.
اين روش براي قسمتهاي محدود نتيجه مطلوبي در بر نداشت، اما روش درماني مؤثري در قسمتهاي وسيع تر محسوب مي شد و بايد پس از آن نيز كاملاً از ناحيه مورد نظر مراقبت مي شد؛ زيرا سلولهاي چربي تجزيه نشده اند و فقط چربيها از سلول خارج شده اند.

* اما روش نوين «ليپوليز» با صرف مدت زمان كمتر، نتيجه بهتري دارد.
- «ليپوليز»، «فسفاتو ديلكولين» و «ليزر زير پوستي» شيوه هاي جديدي اند كه با شكستن زنجيره هاي چربي درمان مؤثرتري محسوب مي شوند.

* آيا درمان ديگري هم وجود دارد؟
- بله !اندرمولوژي از طريق برقراري دوباره جريان خون و لنف و حفظ روال طبيعي اين جريان در بافت باعث درمان رفع سلوليت مي گردد و اعمال زير هم به صورت همزمان طي درمان انجام مي شود:
1. بازگرداندن حالت الاستيسيته و آرايش طبيعي به بافت همبند
2. آزاد سازي و از بين بردن مواد زايد به دام افتاده در بافت همبند
3. كاهش سايز سلولهاي چربي كه دچار ليپوديستروفي شده اند
دلايل زيبايي براي عمل جراحي
درمان سلوليت، درمان چربي منطقه اي، درمان و پيشگيري پيري در پوست پير شده، كاهش چروك، كاهش افتادگيهاي پوستي، كاهش اندازه و وزن، تغيير شكل بعد از دوران زايمان.

دلايل درماني براي عمل جراحي
درمان دردهاي پشت و شانه، درمان دردهاي كمر، درمان هماتوم ها، درمان ادم لنفاوي و بي كفايتي مزمن وريدي، كاهش و درمان ادم و فيبروزهاي بعد از عمل جراحي، درمان گرفتگيهاي عضلاني، درمان تروماهاي ورزشي، درمان مكمل در دوران قبل و بعد از عمل جراحي ليپوساكشن كه از كاربردهاي مهم درماني اندرمولوژي مي باشد و فوايد زير را به همراه خواهد داشت:
1. از بين بردن سفتي هاي موضعي
2. بهبود بي نظمي - نامتفاوتي و برجستگيهاي موجود بر سطح پوست و رفع باقيمانده هاي چربي
3. حذف مايعات اضافي
4. درمان ادم و اكيموز پس از عمل جراحي
منبع: e-Sante.Fr

 

محققان آمريكايي اعلام كردند درمان گياهي سرماخوردگي با گل تيغي مي تواند ريسك ابتلا به اين بيماري را تا 50 درصد كاهش دهد.




به نقل از بي بي سي، اين گياه درصد ابتلا به سرماخوردگي را تا حدود 58 درصد كاهش داده و طول دوره آن را تا يك روزكاهش مي دهد.
متخصصان معتقدند مجموعه اي از 9 گياه وابسته به گونه تيغي كه در مناطق آمريكاي شمالي يافت مي شود كمك زيادي به سلامت سيستم ايمني بدن مي كند.
در تحقيقات مركز پزشكي آمريكا مشخص شده اين گياه بايد همراه ويتامين c مصرف شود تا ابتلا به سرماخوردگي را تا 86 درصد كاهش دهد.
بيش از 800 نوع ماده وجود دارد كه تركيبي از گياه تيغي در آن ديده مي شود.

 

گروهي از دانشمندان آمريكايي موفق شده اند كودكان بين دو تا هفت ساله اي كه به ديابت نوع يك مبتلا هستند را با استفاده از بندناف خود آنها درمان كنند.




محققان كالج پزشكي دانشگاه فلوريدا كه نتايج بررسيهاي خود را در شصت و هفتمين كنگره سالانه انجمن ديابت آمريكا در شيكاگو مطرح كردند، معتقدند با استفاده از خون بندناف كودكان، ديابت نوع يك را كه به ديابت جواني معروف است و به كودكان و نوجوانان آسيب مي رساند، مي توان درمان كرد.
به گفته اين محققان، در كودكان بين دو تا هفت ساله اي كه با خون بندناف خود درمان شده اند، نتايج طولاني تر و بهتري نسبت به كودكاني كه تنها با انسولين درمان شده اند، به دست آمده است.
اين دانشمندان با استفاده از گلوسمي موجود در خون بندناف، اين كودكان را درمان كرده اند.
در اين خصوص «مايكل آلر»، سرپرست اين تيم تحقيقاتي اظهار مي دارد: شش ماه پس از اين درمان، بيماران به دوز بسيار پاييني از انسولين نسبت به كودكاني كه تنها با انسولين درمان مي شوند، نياز داشتند.
وي مي گويد: هرچند شش ماه براي نتيجه گيري نهايي زمان بسيار كمي است، ولي ما اميدواريم پس از مدتي اين كودكان به طور كامل درمان شوند و به اين مقدار از انسولين هم نياز نداشته باشند.
وي مي افزايد: به اعتقاد ما مي توان از اين روش نه تنها براي درمان ديابت نوع يك كودكان استفاده كرد، بلكه مي توان تكنيك درمان با سلولهاي بندناف را درمورد افراد بزرگسال هم به كار برد.

 

تازه ترين يافته ها نشان مي دهد چاي بابونه حاوي موادي است كه خواص درماني دارد.
در طول هزاران سال، از اين چاي گياهي در درمان بسياري از بيماريها استفاده شده است.
چاي خوش عطر گياهي بابونه براي آرامش و تسكين اعصاب مصرف مي شود. پيشتر عقيده بر اين بود كه آثار تسكين دهنده چاي به دليل خواص ضدالتهابي آن است. اما تحقيقات جديد خواص درماني چاي را تأييد مي كند.
مصرف اين چاي، مقاومت بدن در مقابل عوامل بيماريزاي عفوني و سرماخوردگي را افزايش مي دهد. اين مطالعه يكي از مطالعات بي شماري است كه نشان مي دهد محصولات طبيعي گياهي حاوي موادي هستند كه خواص دارويي دارند. در يك تحقيق كوچك 14 شركت كننده براي مدت دو هفته روزي پنج فنجان چاي بابونه نوشيدند.
از شركت كنندگان در اين مطالعه آزمايش ادرار گرفته شد. نتيجه آزمايشها نشان داد نوشيدن چاي بابونه سبب افزايش دو ماده به نامهاي هيپوريت و گليسين در ادرار مي شود.
«هيپوريت» محصول تجزيه ماده فلاونوييد در چاي است. اين ماده خواص ضدباكتري دارد.
محققان مي گويند، افزايش «هيپوريت» در ادرار بعد از نوشيدن چاي مي تواند توجيه كننده خاصيت افزايش مقاومت در مقابل عوامل عفوني باشد.
گليسين ماده اي است كه اسپاسم شديد عضلاني را بهبود بخشيده و سبب آرامش اعصاب مي شود. ميزان «هيپوريت» و «گليسين» حتي تا دو هفته پس از مطالعه در خون بالا مي ماند كه اين امر نشانگر خواص دراز مدت اين چاي گياهي است.

 

پوكي استخوان بيماريي است كه استحكام نسج استخوان و كيفيت آن را تضعيف مي كند و احتمال شكستگي آن چند برابر مي شود. نيمي از زنان بالاي 50 سال دچار شكستگي استخوان مي شوند كه دليل اصلي آن «استئوپروسيس» است.
داروهايي كه تاكنون براي پوكي استخوان تجويز مي شده، به صورت قرص بوده و هر روز بايد مصرف شود.
تحقيقات نشان داده كه بيماران پوكي استخوان به طور منظم داروهاي خود را مصرف نمي كنند؛ چون عوارض جانبي اين داروها از جمله تورم لوله مري است كه بلع را دشوار مي كند، كه بيمار پس از 6 ماه مصرف اين قرصها مصرف آنها را ترك مي كند.
برخي تحقيقات نشان داده كه "آلكاستا"، كه قيمت آن حدود 600 دلار است، خطر نوسان غيرطبيعي ضربان قلب را افزايش مي دهد.
آمار زنان مبتلا به پوكي استخوان در كشورهاي مختلف جهان چشمگير است؛ از جمله حدود 33 درصد زنان بريتانيايي به پوكي استخوان مبتلا هستند. اين آمار در ميان مردان بريتانيايي به حدود 8 درصد مي رسد.
پروفسور ديويد ريد، از دانشگاه آبردين بريتانيا كه گروه وي در اين تحقيق شركت داشته، مي گويد: "جلوگيري از شكستگي لگن خاصره، كه بالاترين آمار از عوارض پوكي استخوان در سالمندان است، امري حياتي براي اين گروه سني است. حدود 20 درصد از بيماراني كه لگن آنها دچار شكستگي شده، در عرض 6 ماه مي ميرند."
با اين كه بسياري بر اين تصورند كه پوكي استخوان يكي از بيماريهاي دوران سالمندي است، اما گفته مي شود كه ابتلا به آن در دوران نوجواني آغاز مي شود.

 

چرا كبد شما اينقدر مهم است؟
كبد شما يكي از مهمترين اعضاي بدن است، كبد نقش حياتي در زندگي شما ايفا مي كند. وظيفه اوليه كبد تصفيه هر چيزي است كه شما مي خوريد.




كبد در مراقبت از عفونتها كمك مي كند و ميكروبها و ساير مواد سمي را از خون شما خارج كرده و به حفظ سلامت شما كمك مي كند. همچنين كبد در ذخيره انرژي براي به حركت در آوردن عضلات و كنترل قند خون و تنظيم كلسترول و نيز در كنترل چندين هورمون و آنزيم ديگر اهميت زيادي دارد.

هپاتيت چيست؟
به التهاب و تورم كبد «هپاتيت» گفته مي شود. هپاتيت ويروسي بر اثر ويروسهاي مختلفي ايجاد مي شود كه به تورم كبد منجر مي شوند.
مهمترين انواع هپاتيت ويروسي هپاتيت هاي B, Aو Cمي باشند. هپاتيت Cو Bمي توانند آسيب كبدي مزمن ايجاد كنند.

هپاتيت ويروسي A (HAV)
HAV با خوردن غذا يا نوشيدن آبي كه با ترشحات انساني آلوده شده، ايجاد مي شود. تخمين زده مي شود كه هر ساله در آمريكا 15 هزار نفر دچار هپاتيت A مي شوند. در كشور ما نيز بيشتر افراد تا سن 35 سالگي در معرض اين ويروس قرار مي گيرند.
چه كسي در خطر ابتلا به هپاتيت A است؟
موارد زير احتمال ابتلا به هپاتيت A را افزايش مي دهند:
- زندگي كردن در خانه فرد مبتلا
- پرستاري از بيمار مبتلا به هپاتيت A
- تماس جنسي با فرد مبتلا
- مسافرت به مناطقي كه هپاتيت A در آنجا شايع است.
- كساني كه از نظر شغلي با مواد غذايي سر و كار دارند.
- افرادي كه سوزن سرنگهاي آلوده را به كار مي برند.

علايم عفونت با هپاتيت A كدامند؟
- همانند ساير ويروسهاي مسبب هپاتيت، فردي كه با هپاتيت A آلوده مي شود، ممكن است هيچ شكايتي نداشته باشد. اين موضوع بخصوص براي كودكان زير 2 سال صادق است.
به هر حال، بعضي از آنها علايم شبيه آنفلوآنزا از قبيل خستگي، تهوع، استفراغ و درد در ناحيه كبد دارند. علايمي كه كمتر ديده مي شوند عبارتند از:
- ادرار پررنگ
- مدفوع سفيد رنگ
- تب
- بيشتر افراد حداكثر تا 6 ماه بهبود مي يابند.

ويروس هپاتيت B (HBV)
ويروس هپاتيت B يكي از جدي ترين انواع هپاتيت است. اين بيماري شايعتر و بسيار مسري تر از ايدز است. تقريباً 2/1 ميليون آمريكايي به HBV آلوده هستند و در كشور ما حدود دو ميليون نفر آلوده به اين ويروسند و از اين تعداد 300 هزار نفر مبتلا به هپاتيت B شده اند. در حدود  5 درصد بيماران به يك بيماري مزمن (كه بيش از 6 ماه طول مي كشد) تبديل شود. اگر هپاتيت B بدون درمان رها شود، خطر بروز سيروز ( فرسودگي كبد) و سرطان كبد را افزايش مي دهد.

چه كسي در معرض ابتلا به بيماري هپاتيت B است؟
افرادي كه در معرض آلودگي به ويروس هپاتي Bهستند؛ عبارتند از:
- كارگزاران بهداشتي
- افراد بي  بند و بار
- كساني كه از مواد مخدر تزريقي استفاده مي كنند
- افرادي كه خالكوبي كرده اند
- افرادي كه خون يا فرآورده هاي خوني آلوده دريافت كرده باشند
- بيماران هموفيلي
- افرادي كه در تماس نزديك با شخص آلوده هستند (مثل اعضاي خانواده) كساني كه با شخص آلوده تماس جنسي دارند.
تقريباً در يك سوم موارد، منشأ عفونت ناشناخته است.

علايم هپاتيت B چه چيزهايي هستند؟
- بيشتر افرادي كه هپاتيت B مي گيرند، علايم و شكايتهاي مشخصي ندارند. اما بعضي افراد علايم شبيه آنفلوآنزا از قبيل: بي اشتهايي، تهوع و استفراغ، تب، ضعف، خستگي و درد شكم خفيف دارند. علايمي كه كمتر ديده مي شوند، عبارتند از: ادرار پررنگ و زرد شدن پوست و چشمها (يرقان).
تنها راه براي كشف افراد مبتلا انجام آزمايش خون است.

ويروس هپاتيت C (HCV)
تقريباً 5/3 ميليون آمريكايي مبتلا به HCVهستند. در ايران حدود 200 هزار نفر به اين ويروس آلوده هستند. اين نوع هپاتيت در بيشتر مبتلايان مزمن مي شود؛ همانند هپاتيت B مزمن. هپاتيت مزمن C، اگر بدون درمان رها شود باعث سيروز، سرطان كبد يا احتمالاً نارسايي كبد مي شود.هم اكنون نارسايي كبد به دليل هپاتيت C اصلي ترين دليل پيوند كبد در ايالات متحده است.

علايم هپاتيت Cچيست؟
بيشتر افرادي كه هپاتيت C گرفته اند، علامت و شكايت مشخصي ندارند. اما بعضي افراد علايمي شبيه آنفلوآنزا دارند كه عبارتند از: بي اشتهايي، تهوع و استفراغ، تب، ضعف، خستگي و درد خفيف شكم.
علايمي كه كمتر ديده مي شوند شامل ادرار پررنگ و زردي چشمها و پوست مي باشد. همانند هپاتيت Bتنها راه كشف موارد مثبت از طريق آزمايش خون است.

چه درماني براي معالجه بيماري به كار مي رود؟
پزشك ممكن است براي شما «اينترفرون الفا» تجويز كند كه داروي ايمن و مؤثري براي درمان هپاتيت مزمن Bو Cدر بيماران با بيماري كبدي جبران شده مي باشد. شروع درمان با «اينترفرون الفا» مي تواند سبب تأخير در پيشرفت بيماري شود.
نمي توان پيشگويي كرد كه چه وقت بيماري پيشرفت خواهد كرد. هر چقدر شما سريعتر درمان را شروع كنيد، شانس بيشتري براي جلوگيري از عوارض جدي بيماري داريد. به منظور بهره مندي كامل از درمان با «اينترفرون الفا» شما بايد دستورات پزشك خود را پيگيري كنيد و درمان را به همان مدتي كه او برايتان تجويز كرده است، ادامه دهيد.

درمان با «اينترفرون الفا» چيست و چگونه عمل مي كند؟
يك پروتئين است كه سلولهاي مختلف بدن در هنگام ابتلا به عفونتهاي ويروسي آن را ترشح مي كنند تا در برابر عفونت مقاومت كنند. درمان با «اينترفرون الفا»، نوعي از اينترفرون انساني را به اينترفروني كه بدنتان خودش آن را مي سازد (براي تحريك بيشتر سيستم ايمني) اضافه مي كند. استفاده از اين دارو مي تواند سبب بروز علايمي شبيه آنفلوآنزا شود، كه ممكن است دليلي بر مؤثر بودن درمان باشد. در حال حاضر دقيقاً معلوم نشده است كه چگونه اين درمان در معالجه هپاتيت مزمن Bو Cعمل مي كند. «اينترفرون الفا» ممكن است با حمله مستقيم به ويروس هپاتيت عمل كند، يا ممكن است سيستم ايمني بدن را طوري تنظيم كند كه در غلبه بر ويروس كمك كند.

نحوه درمان با «اينترفرون الفا» چگونه است؟
درمان با «اينترفرون الفا» به وسيله تزريق است. شما مي توانيد آن را خودتان تزريق كنيد يا آنكه پزشك، پرستار يا فرد ديگري اين كار را برايتان انجام دهد. ميليونها نفر درست مثل شما تزريق را هر روز خودشان انجام مي دهند. به خاطر داشته باشيد كه بعد از چند تزريق، اين كار براي شما آسانتر خواهد شد. درمان با «اينترفرون الفا» را به كار بريد و مطمئن باشيد بزودي به آن عادت خواهيد كرد.