|
* وحيد ضرابي نسب
ديروز عصر دوباره يك نيمه عذاب كشيديم و خون دل خورديم تا در پايان بازي از اينكه از يك شكست ناجور گريخته ايم و لااقل يك امتياز
دشت كرده ايم، خشنود باشيم. ديروز وقتي «خليل ابراهيم» سوت پايان بازي را زد، خوشحال بوديم كه هنوز شانس اول صعوديم و يادمان رفته بود كه مي خواستيم چيني ها را مغلوب هنر تيمي خود كنيم. البته وقتي تيمي نتيجه 2 بر صفر را در نهايت به تساوي مي كشاند، بايد هم خوشحال بود، اما به نظر شما با نمايش ديروز بويژه در نيمه اول مي توان به رؤياي قهرماني پس از 31 سال اميدوار بود؟
مطمئناً لحظه به لحظه بازي را به ياد داريد و گفتن دوباره از اتفاقهاي «چين- ايران» چيز زيادي نصيبتان نمي كند، اما مي شود چند عامل اساسي را برجسته كرد و رويشان دست گذاشت.ايران شروع بسيار بدي داشت؛ درست مثل بازي اول مقابل ازبكها. به نظرم خيلي خوش شانس بوديم كه زودتر از دقيقه 7 دروازه مان باز نشد(!). بچه هاي ما تا آمدند به خودشان بيايند و اوضاع را بسنجند، يك گل در كيسه داشتند و چند حمله خطرناكي كه روي دروازه شان ايجاد شده بود. اما به نظر شما تيم ملي براي جبران اين عقب ماندگي، برنامه اي داشت؟ ما گل خورده بوديم و توپ و ميدان در اختيار چيني ها بود و البته معلوم است در اين شرايط خوردن گل دوم يك امر كاملاً طبيعي است. اگر در گل اول مقصر اصلي حسن رودباريان بود، در روي گل دوم خط دفاع هم نقش پررنگي داشت.
سردرگمي، نداشتن تاكتيك و برنامه خاص براي رسيدن به دروازه حريف و چينش بازهم اشتباه قلعه نويي آنقدر در طول اين دقايق به چشم مي آمد كه تقريباً همه از امتياز گرفتن ايران نااميد شده بودند. تغييرات قلعه نويي نسبت به بازي اول (كم كردن يك مهاجم و استفاده از حسين كعبي) راهكار مناسبي براي مقابله با چيني ها نبود و تقريباً تا چهل دقيقه هيچ حركت اميدوار كننده اي از ايران ديده نشد.لژيونرهاي اروپا نشين ما هم لااقل در نيمه اول چندان به چشم نمي آمدند. علي كريمي چه نقشي توي زمين داشت و آندرانيك و حسين كعبي؟ چرا تمام تاكتيك ما به سانترهاي بلند و بي هدف خلاصه شده بود و قصه پست هاي غيرتخصصي و هزار پرسش ديگر...
البته آن گل ديرهنگام و البته زيباي فريدون زندي ورق را يك جورهايي برگرداند و ميليونها تماشاگر ايراني براي ديدن نيمه دوم اميدوار شدند، ولي اين چيزي از نمايش ضعيف و باري به هر جهت تيم ملي كم نكرد. به هرحال، نيمه دوم امير قلعه نويي با بيرون كشيدن علي كريمي كه يك پياده روي سنگين را در زمين تمرين مي كرد و حسين كعبي كه حسابي كم فروغ بود، كاظميان و مبعلي را براي سمت راست و چپش آورد كه همين جابه جايي باعث شد شروعي طوفاني را در 45دقيقه دوم داشته باشيم. مبعلي و كاظميان فرصتهاي خوبي خلق كردند و با تزريق انرژي به تيم، فرصت عبور از خط مركز زمين را از چيني ها گرفتند؛ اما متأسفانه عنايتي و هاشميان فرصتها را يكي پس از ديگري از دست دادند. نكته ديگر جالب توجه در بازي ديروز، اصرار قلعه نويي به نگه داشتن عنايتي در زمين بود. نمي دانم چرا ناخودآگاه به ياد معادله برانكو- دايي افتادم كه اينجا دو سرش ايراني اند(!) به نظر شما، عنايتي چه عملكرد مثبتي در اين دو بازي از خود نشان داده كه سرمربي ما اين قدر به حفظش و تعويض نكردنش اصرار مي ورزد؟! يا همين قصه حسن رودباريان و يكي دو بازيكن ديگر تيم ملي.
به هرحال، تيزهوشي جواد نكونام و آن ضربه سر زيبا باعث شد تيم ملي از يك شكست بگريزد تا خيلي از انتقادها رو نشود. به نظر شما، اگر مي باختيم ولي يكسري حرفها علني مي شد و قلعه نويي ضعفهاي مفرط تيم و اشتباه هايش را اصلاح مي كرد بهتر بود يا اينكه باز به حكم اين تساوي و اميد به صعود، روي همه چيز سرپوش بگذاريم؟ بله، ما هم خوشحاليم كه نباختيم و يك امتياز هم در اين شرايط كلي ارزش دارد، اما آيا با همين شيوه بازي خواهيم توانست جلوي ژاپن، كره، عربستان و ساير تيمها بايستيم و پس از 3 دهه مثلاً قهرمان شويم؟!
بابت اينكه تعويضهاي قلعه نويي بازي 2 بر صفر باخته را به تساوي كشاند، ما هم خوشحال و شاد شديم؛ اما باز بايد همه چيز را به آينده سپرد و اينكه «عجله نكنيد، كم كم درست مي شود، بهتر مي شويم و...»!
چرا هميشه بايد از بابت خط دفاع ته دلمان بلرزد؟ چرا عادت كرده ايم با هر توپي كه روي دروازه مي آيد، چشمانمان را ببنديم؟ مربي دروازه بانهاي ما چه كار مي كند؟ چرا آن بخش طلايي ما كه مي گفتند در آسيا نظير ندارد، يعني خط هافبكمان، به اين روز درآمده و چرا خط حمله مان بي زهرترين و آرام ترين مهاجمان آسيا را دارد و...
قبل از اينكه به هزار چيز ديگر متهم نشويم، مطلب را تمام مي كنيم با آرزوي اينكه قلعه نويي متوجه اشتباهاتش بشود و لااقل در بازيهاي بعدي بويژه مرحله حذفي نمايش معقول تر و جذابتري ارائه دهيم. همچنين در ديگر ديدار ديروز تيم ملي فوتبال بحرين موفق شد با نتيجه دو بر يك از سد كره جنوبي بگذرد تا شگفتي هاي اين جام همچنان ادامه داشته باشد
حاشيه:
* امير قلعه نويي كه به خاطر اخراج در بازي قبل در جايگاه ويژه بازي را تماشا مي كرد، از طريق بي سيم خواسته ها و راهنمايي هايش را با منصور ابراهيم زاده در ميان مي گذاشت.
* بازي چين- ايران صدمين بازي مهدي مهدوي كيا با پيراهن تيم ملي بود.
* آندرانيك تيموريان با گرفتن كارت زرد در اين بازي، ديدار مقابل مالزي را از دست داد.
*در پايان بازي، جواد نكونام به عنوان بهترين بازيكن ميدان انتخاب شد.
* بارندگي شديد موجب شده بود تا زمين ورزشگاه محل برگزاري اين ديدار لغزنده شود و بازيكنان در برخي صحنه ها با مشكل مواجه شوند.
* رطوبت هوا به هنگام برگزاري اين ديدار 89 درصد اعلام شد.
*وحيد طالب لو و امير حسين صادقي، دو بازيكن ذخيره ايران در پايان بازي با چين براي آزمايش دوپينگ انتخاب شدند. همچنين جواب آزمايش طالب لو و نصرتي كه پس از ديدار با ازبكستان از آنها تست گرفته شد، منفي اعلام شده است.
*قلعه نويي: قلب دفاع ايران ضعف دارد
سرمربي تيم ملي فوتبال گفت: در قلب خط دفاعي ضعف داريم و با تغيير تاكتيك دچار مشكل مي شويم.
قلعه نويي پس از تساوي 2 بر 2 مقابل تيم ملي چين در نشست مطبوعاتي اظهار داشت: هدف ما اين بود كه در وهله اول پيروز ميدان شويم و در غير اين صورت حداقل امتياز را به دست آوريم.
وي افزود: برخلاف نيمه اول در نيمه دوم تغيير تاكتيكي داده و توپ و ميدان را در اختيار گرفتيم و در نهايت نتيجه 2 بر صفر باخته را به تساوي 2 بر 2 تبديل كرديم.
وي تصريح كرد: از خط دفاعي خواسته بودم كه شماره 20 چينيها را مهار كند، چرا كه وي در ديدار با مالزي بهترين بازيكن حريف بود؛ اما نمي دانم چرا مدافعان براي مهار وي غفلت كردند.
وي در مورد دروازه بان تيم ملي تأكيد كرد: رودباريان بهترين دروازه بان حال حاضر ايران است و اعتماد كافي به وي دارم، زيرا در بازيهاي غرب آسيا عملكرد خوبي داشت.
وي افزود: قبول دارم ايران در خط دفاع ضعيف است و با تغيير تاكتيك دچار مشكل مي شود؛ اما تا زمان برگزاري ديدار بعدي برابر مالزي فرصت داريم.
* نكونام: راحت گل مي خوريم
بازيكن مياني تيم ملي فوتبال ايران پس از ديدار مقابل چين گفت: بازي بسيار مهمي بود. پيش از اين ديدار نيز مي دانستيم كه بازي بسيار دشواري را پيش رو داريم. چين تيم خوب و هماهنگي بود و در نيمه اول دو گل بسيار بد را دريافت كرديم. هدف ما شكست چين بود. اما فكر مي كنم آنها به تساوي هم راضي بودند.
نكونام ادامه داد: ما با تفكر شكست چين وارد بازي شديم اما، متأسفانه اين اتفاق نيفتاد و تنها به يك امتياز دست يافتيم. به هر حال از اين نتيجه راضي هستيم. زيرا ما ديدار راحت تري را در آخرين گام پيش رو داريم.وي درباره تساوي ايران و چين اظهار كرد: براي خودمان هم جاي تعجب است كه چرا در دو بازي گذشته بازي را بسيار بد شروع كرديم. در اين ديدار نيز در نيمه اول بسيار ضعيف بوديم اما، خوشبختانه با تلاش بازيكنان و تغييرات مثبت كادر فني موفق به جبران دو گل خورده شديم. متأسفانه هم تيم ازبكستان و هم چين مقابل ما بازي بسته اي را ارايه كردند و به همين دليل نمي توانستيم آن طور كه بايد بازي كنيم.
*عنايتي: يك نيمه بد بازي كرديم
رضا عنايتي در پايان مسابقه ايران و چين عنوان كرد: بازي خوبي را در نيمه اول ارايه نكرديم و اين را قبول دارم. در 45 دقيقه اول هر چه تلاش كرديم، موفق نشديم.
وي افزود: چينيها سعي كردند كنترل بازي را از دست ما خارج كنند و به دنبال راههايي بوديم كه از زير فشار حريف خارج شويم.مهاجم تيم ملي اظهار داشت: با توجه به دستورات تاكتيكي مربيان در نيمه دوم، موفق شديم برتري خود را بر حريف ديكته كنيم. توانستيم مسابقه اي را كه دو بر صفر عقب افتاده بوديم، با تساوي دو بر دو به پايان برسانيم كه اين نشان دهنده توان بالاي بازيكنان است.
*زندي: روي 2 اشتباه فردي گل خورديم
زننده گل اول ايران به چين گفت: در ابتداي مسابقه غافلگير شديم و روي 2 اشتباه فردي گل خورديم.
فريدون زندي بعد از تساوي دو بر دو برابر چين اظهار داشت: در ابتداي مسابقه تا حدي غافلگير شديم. روي دو اشتباه فردي 2 گل خورديم، اما خيلي خوشحالم كه توانستيم گلهاي خورده را جبران كنيم و من هم سهمي در آن داشتم.
وي ادامه داد: گلي كه زدم، نتيجه تلاش تمامي بازيكنان بود و همه در آن شريك هستند. در هنگام زدن ضربه اميدوار بودم توپ وارد دروازه چين شود؛ اما صد در صد مطمئن نبودم كه ضربه ام گل مي شود. |
