|
گروه سياسي- محمدي: خرسها بار ديگر خشمگين شده اند.

پيش از اين، جولان عقابهاي آمريكايي بر فراز قلمروي غربي خرسهاي روس موجب شد خرسها نعره برآورند و با چنگ و دندان نشان دادن به عقابها در صدد بيرون راندن آنها از خلوتگاه سنتي خود برآيند. اكنون خرسها بار ديگر برآشفته اند، اما اين بار نه عقابهاي آمريكايي كه شيرهاي پير بريتانيايي آنها را به خشم آورده اند. روسيه به انگليسيها هشدار داده است كه منتظر «پيامدهاي جدي» اقدامات خود باشند. در پي اين مسأله، صفحه اول روزنامه ها و ويترين رسانه ها ديگر بار عرصه تركتازي عبارت «جنگ سرد» شده است. در سال 1985، مارگارت تاچر(نخست وزير وقت انگليس) دستور اخراج 25 ديپلمات شوروي را از لندن صادر كرد. روسيه نيز به تلافي اقدام انگليس، تعدادي از اتباع اين كشور را از مسكو اخراج كرد. يكي از كساني كه به بهانه ارتكاب رفتار خلاف شؤون ديپلماتيك به او دستور داده شد خاك روسيه را ترك كند «آلن فيلپس» بود. فيلپس كه در آن زمان به عنوان گزارشگر خبرگزاري رويترز در مسكو حضور داشت، با يادآوري خاطره اخراجش از شوروي(او به اتهام جاسوسي مجبور به ترك شوروي شد، با اين وجود همسرش تأكيد داشت آشنايي آلن فيلپس با زبان روسي آنچنان اندك است كه نمي توان به او انگ جاسوسي زد) در تحليلي كه در روزنامه بريتانيايي ديلي ميل به چاپ رسيده، پيش بيني كرده است: در روزهاي آينده بايد منتظر قدرت نمايي مسكو بود و اين يعني ناهموار شدن راه انگليسيهايي كه در پي تجارت و همكاري با روسها هستند. آلن فيلپس مي افزايد: دو اصل بنيادي كه در گذشته، مستمسك اخراج اتباع خارجي از كشورهاي مختلف بود، امروز نيز همچنان مورد استناد است. بر اساس نخستين اصل از اين اصول دوگانه، «اخراجيها» لزوماً افراد مجرم و بزهكاري نيستند! او ادامه مي دهد: اخراج چهار نفر از 66 ديپلمات روسي كه در لندن حضور دارند، چندان چشمگير نيست؛ بويژه آنكه هزاران شهروند روسيه در لندن زندگي مي كنند و بي ترديد برخي از اين افراد درگير جاسوسي صنعتي هستند و همزمان پناهندگان سياسي روسيه را نيز زير نظر دارند.... اصل دوم ناظر بر اين حقيقت است كه اخراج اتباع خارجي از كشورها، هنگامي اتفاق مي افتد كه يك سياستمدار مي خواهد مسأله اي را ثابت كند. از منظر روسها، ديويد ميليبند(وزير خارجه انگليس) بيشتر به يك «بچه مدرسه اي» شباهت دارد و گوردون براون در ميان اهالي سياست، يك تازه وارد به حساب مي آيد. در اين ميان، ديگر همقطار بريتانيايي روزنامه «ديلي ميل» - فايننشال تايمز- معتقد است، در مقابل مدارك و شواهد به دست آمده عليه آندره لوگاووي كه با بي اعتنايي مسكو مواجه شد، اخراج چهار كاردار و دشوار كردن شرايط صدور ويزا براي اتباع روسيه، كمترين كاري بود كه لندن مي توانست در دستور كار خود قرار دهد. بر اين اساس، تحليلگر فايننشال تايمز نتيجه گيري مي كند: كاش روسيه درك مي كرد كه در معرض بزرگترين تهديدها نه از جانب اروپا كه از جانب جنوب و شرق قرار دارد. روزنامه تايمز هم با تأكيد بر واكنش درست و مناسب ديويد ميليبند در برابر روسيه نوشته است: بريتانيا از همه كساني كه در خاك اين كشور به سر مي برند، حفاظت مي كند و نمي تواند به خاطر منافع ديپلماتيك، آدمكشي را ناديده بگيرد. گاردين نيز در ديدگاهي همسو با تايمز، تحليل خود را اين گونه ارائه كرده است: آقاي ميليبند مي گويد اين وضعيتي نيست كه بريتانيا در پي ايجاد آن بوده باشد، بلكه مسأله اي است كه ناگزير بايد به آن رسيدگي كند؛ حق با اوست. اين روزنامه در ادامه نوشته است: يك شهروند تبعيدي روسيه به گونه اي به قتل مي رسد كه هراس از آلودگي راديواكتيو در مركز لندن طنين انداز مي شود. احمقانه است كه تصور كنيم هر دولتي در مواجهه با قتل كسي كه گفته مي شود مأمور سابق سرويسهاي امنيتي روسيه بوده و زخمهاي كهنه اش را با پاشيدن پلونيوم در ظرف چاي سبز التيام بخشيده است!، راه بي تفاوتي در پيش مي گيرد و به شيوه ديگري عمل مي كند... درگيري به نفع هيچ يك از طرفين اين ماجرا نيست. با اين وجود نبايد اجازه داد خيابانهاي لندن، به صحنه قتل و خونريزي آزادانه تبديل شود.روزنامه اينديپندنت در واكنش به بحران به وجود آمده در روابط مسكو- لندن، احتمال پيروزي انگليس در اين جدال سياسي را اندك ارزيابي كرده و تنها راه براي برون رفت از بن بست جاري را استرداد بوريس برزوفسكي مي داند. برزوفسكي به اتهام دست داشتن در فعاليتهاي پولشويي در روسيه تحت تعقيب است. بريتانيا از تسليم بوريس برزوفسكي به روسيه رويگردان است، زيرا بعيد مي داند كه به صورت عادلانه محاكمه شود. اينديپندنت نوشته است: روسها، ليتويننكو را خائن مي دانند. او درگير معاملات كثيف تجاري بوده و نشانه هايي وجود دارد كه به انحراف مالي او اشاره دارد. همچنين عجيب به نظر مي رسد كه چرا روسيه خود را براي ساكت كردن كسي كه در ميان فهرست ناراضيان روس مقيم لندن، چهره بااهميتي محسوب نمي شود، به خطر انداخته است؟ شايد مسأله فراتر از آن چيزهايي است كه وزيران كابينه انگليس افشا كرده اند و دستگاه اطلاعاتي بريتانيا، مدارك بيشتري در دست دارد. اگر چنين نباشد بايد گفت آقاي براون با استناد به دلايل غيرقابل قبول، به سردي روابط دوجانبه انگليس- روسيه دامن زده است. |