|
گروه ميهن:از ديرباز پوششي كه انسانها از آن استفاده مي كردند، اهميت بسزايي براي آنان داشته است، نگاهي گذرا به ضرب المثلها حكايت از اهميت اين موضوع در بين ايرانيان نيز دارد.
اما گاهي توجه و اهميت به لباس و بخصوص ظاهر آن باعث به بيراه رفتن اين ميل و توجه در بين برخي از افراد شده است.
ساليان زيادي است كه در ميان فروشگاههاي متعدد عرضه لباس، شاهد فروشگاههايي هستيم كه لباسهاي «SHC» كه مخفف «second-hand clothes» است، عرضه مي كنند. البته اين نوع پوشاك در بين عامه مردم با عنوان «تاناكورا» مشهور است.
اين نوع پوشاك عمدتاً از سوي سازمانهاي خيريه بين المللي براي كمك به كشورهاي فقير آسيايي و آفريقايي از كشورهايي چون آلمان، فرانسه، انگليس، ايتاليا و كانادا جمع آوري مي شود.از آنجا كه دلالان در اين كار نيز مانند بسياري از مبادلات ديگر حضوري فعال دارند، اين لباسها را از راههاي زميني و آبي و بيشتر از مرزهاي جنوب و جنوب شرقي و يا از سمت مرز تركيه و عراق وارد كشور مي كنند.
اين لباسها در بدو ورود بنا به نو و كهنه بودن آن تقسيم بندي شده و در اختيار فروشگاههاي مختلف از بالا تا پايين شهر قرار مي گيرد و متأسفانه برخي از اين لباسها كه از كيفيت و آب و رنگ بهتري برخوردارند با اندكي رسيدگي به عنوان پوشاك نو در فروشگاههاي غير تاناكورايي عرضه مي شود.هر چند كه حساسيتهايي از سوي برخي مسؤولان در اين زمينه ابراز شده اما فروشگاههاي تاناكورا همچنان به كار خود مشغول هستند.
ارزان است پس مي خريم!
نمي دانم تا به حال گذرتان به فروشگاههاي تاناكورا افتاده يا نه؟
به يكي از اين فروشگاهها در خيابان وليعصر سري مي زنيم ؛ فروشگاهي عجيب و غريب كه بيشتر شبيه يك دخمه است.
در بعضي از اين اتاقها لباسهاي تقريباً نو پيدا مي شود، اما در بقيه اتاقها لباسهاي مندرس و پر از لك كه حال آدم را به هم مي زند، به چشم مي خورد. فضا مملو از بوي نامطبوعي است. اما جالب اين كه از اين فروشگاهها كلي هم استقبال مي شود.
بيشتر مشتريهاي آن دخترها و پسرهاي جوان بودند كه با سختكوشي فراوان، اما اغلب با چندش و اكراه از لمس كردن اين لباسها، سعي مي كردند از لابه لاي آنها، جنس مناسبي پيدا كنند.در ميان لباسهاي زمستاني كه بيرون مغازه آويزان شده، كاپشنهاي نو، اما ارزان قيمت داخلي به چشم مي خورد كه فروشنده قسم مي خورد ساخت استرالياست!
علي اصغر صمدي، صاحب يكي از همين مغازه هاست. وي به خبرنگار ما در تهران اظهار مي دارد: از تلويزيون هم آمدند با من حرف زدند، اما حرفهاي مرا سانسور كردند، اگر شما هر چه من مي گويم چاپ كنيد حاضرم حرف بزنم!
اما كدام قسمت گفته هاي علي اصغر را مي شود سانسور كرد. خودش مي گويد: شما مي گوييد اين لباسها بهداشتي نيست و مريضي پوستي مي آورد و از اين حرفهاي الكي... اما من 20 تا مشتري دكتر دارم كه همه لباس خود و خانواده شان را از ما مي خرند. شما اين كاپشنها را نگاه كنيد. اگر يك خشكشويي برود و پشت يك مغازه توي جردن بگذارند، مردم برايش سر و دست مي شكنند... .
زير بغل كاپشن شكافي يك سانتي ديده مي شود، به او كه نشان مي دهيم عصباني مي شود و مي گويد: از هر صدتا يكي اين جوري درمي آيد تازه اينكه چيزي نيست. بيا اين را نگاه كن... و چند كاپشن ديگر را به ما نشان مي دهد تا حرف خود را به كرسي بنشاند. از قيمتها كه سؤال كنيد درمي يابيد خودشان هم نمي دانند چه بگويند؛ زيرا اين لباسها را به صورت بسته هاي چند ده تايي مي خرند و بسته به ظاهر مشتري و علاقه اي كه به لباس نشان مي دهد، قيمتي مي گويند؛ به عنوان مثال كاپشني را كه ابتدا حاضر نبود درباره آن كمتر از 20 هزار تومان صحبت كند، به 7 هزار تومان به خانم ميانسالي مي فروشد.
اين خانم كه حاضر به معرفي خود نيست، مي گويد: توانايي مالي ما اجازه نمي دهد جنس خوب بخريم، در بين اين لباسها گاهي اوقات چيزهاي خوبي پيدا مي شود كه اگر يك بار بشوري هيچ فرقي با لباس نو ندارد.
يكي از فروشندگان لباسهاي تاناكورا در حالي كه فرياد مي زند: «لباسهاي در هم هزار و 500 تومان، داخل مغازه سه هزار تومان» بر بهداشتي بودن اين لباسها اصرار فراوان دارد و مي گويد: من 13 سال است كه فروشنده لباسهاي تاناكورايي هستم و تا حالا هيچ بيماري به جز سرماخوردگي نگرفته ام.
وي معتقد است: شايعات بهداشتي نبودن اين لباسها به دليل تلاش عده اي از بازاريان بزرگ است كه مي خواهند مشتريان بازارهاي تاناكورا را فراري دهند تا مردم لباسهاي گرانتر و با كيفيت پايين تر بخرند.
يكي از خريداران لباسهاي تاناكورا كه ظاهر مرتبي دارد، مي گويد: اين لباسها كثيف نيستند و با يك بار شست و شو مثل لباسهاي فروشگاههاي شيك مي شوند. مريم «ح» مي افزايد: من هميشه براي فرزندانم از اين فروشگاه خريد مي كنم و آنها از خيلي از بچه هاي ديگر كه لباسهاي گرانقيمت مي پوشند، شيك ترند و تا به حال به خاطر پوشيدن اين لباسها مريض نشده اند. وي يادآور مي شود: مي توان با پول خريد يك كاپشن نو، در بازار تاناكورا براي همه اعضاي خانواده لباس خريد.
او در ادامه مي گويد: با صبر و حوصله كافي مي توان لباس مورد نظر را در اين بازارها پيدا كرد.
يكي ديگر از مصرف كنندگان در حالي كه كلي لباس جدا كرده و حجم زياد لباسها صورتش را پوشانده، تأكيد مي كند: هيچ وقت نشنيدم كه براي كسي به خاطر پوشيدن اين لباسها مشكل بهداشتي خاصي پيش آمده باشد.
به گزارش خبرنگار ما از قزوين؛ هر چند در سه سال اخير عرضه اين نوع لباسها به طور چشمگيري در اين استان كاهش يافته است، اما هنوز هم در بعضي از مناطق شاهد فروش آن هستيم.
عمده عرضه اين لباسها در منطقه نواب قزوين است. البته در قزوين لباسهاي دست دوم كه توليدات داخلي اند همراه با توليدات خارجي به صورت در هم عرضه مي شوند.
يكي از شهروندان قزويني كه خريدار اين نوع لباسهاست، به خبرنگار ما مي گويد: تهيه يك لباس نو كه داراي جنس خوب و دوخت تميز باشد، براي افراد كم درآمد مقدور نيست. با پولي كه براي يك لباس نو با كيفيت پايين و طول عمر كم پرداخت مي شود، مي توان يك لباس دست دوم، ولي با كيفيت و جنس خيلي بهتر كه داراي دوخت و مدل زيباتري هم هست، تهيه كرد. وي مي افزايد: شايد هيچ كس دوست نداشته باشد از لباسهاي دست دوم استفاده كند، بخصوص اگر اين لباسها از ديگر كشورها وارد شده باشد، ولي توان خريد كم بعضي از اقشار و قيمت مناسب لباسهاي تاناكورا باعث اين كار مي شود.
اما در اين ميان عده اي ديگر از شهروندان قزويني نيز عنوان مي كنند كه حتي اگر مجبور باشند مدتهاي طولاني را با يك لباس بگذرانند، ولي هرگز حاضر نمي شوند يك لباس دست دوم را بر تن كنند حتي اگر آن لباس متعلق به يك ايراني باشد.
به گزارش خبرنگار ما از اصفهان فروشگاههاي فروش اين لباسها در اصفهان گاه به صورت فروشگاههايي كاملاً شيك و اغواگرانه بوده و گاه فروشگاههايي اند كه كمتر در معرض ديد و در حاشيه شهر واقع شده اند.
فروشگاههايي كه اين لباسها را در مناطق بالاي شهر اصفهان به فروش مي رسانند، لباسهايي را عرضه مي كنند كه شباهتي به لباسهاي دست دوم ندارند و گاهي آن چنان نو جلوه مي كنند كه شايد مسؤولان نظارتي را هم در كهنه بودن آن به شك مي اندازد.اما مشابه اين فروشگاهها در قسمتهاي پاييني شهر اصفهان لباسهايي با بوي شديد كهنگي و ظاهري كاملاً مستعمل و دست چندم را عرضه مي كنند كه فقط ماركهاي خارجي و يا رنگ سال در ايران را دارا هستند، اما از نظر بهداشتي بسيار مشكل زايند. جالب آنكه عرضه آنها در پايين شهر و مشخص بودن كهنگي آنها چيزي از قيمتهاي نامتناسب و زياد آنها كم نمي كند و همچنان خريداران خود را دارد.
واحدهاي فروش لباسهاي دست دوم خارجي در اصفهان كم نيستند. طبق آخرين آمارگيري اتحاديه صنف پوشاك استان اصفهان تعداد اين واحدها حدود 30 واحد بوده كه تمركز آنها بيشتر در جنوب شهر اصفهان است و مسؤولان بخوبي به اين امر اذعان دارند كه تعداد واحدهاي فروش اين اجناس روز به روز در اصفهان در حال افزايش است.
مسؤولان به تذكر اكتفا كرده اند
رئيس اتحاديه صنف پوشاك استان اصفهان در زمينه عرضه لباسهاي دست دوم به خبرنگار ما مي گويد: اتحاديه هاي صنف پوشاك در سراسر كشور قدرت عمل خوبي دارند و تمامي مراحل توليد، عرضه و توزيع پوشاك را تحت نظارت مي گيرند. اما از آنجا كه مسؤولان استانها و كشور توجه كاملي به جلوگيري از فعاليت اين واحدها نشان نداده اند، هم اكنون شاهد فعاليت گسترده تر آنها نسبت به چند سال قبل هستيم.
محمد كسايي مي افزايد: اتحاديه صنف پوشاك به طور قطع حتي با ورود اجناس و لباسهاي خارجي نو نيز مخالفت دارد، بنابراين نمي تواند نسبت به ورود اجناس دست دوم از ديگر كشورها و كسب و كار آزادانه فروشندگان آن در استان بي تفاوت باشد. وي ادامه مي دهد: تاكنون مذاكرات زيادي با مسؤولان استان در اين خصوص انجام شده و آنان قولهايي براي پيگيري داده اند. حتي برخوردها و اقداماتي نيز به صورت مقطعي صورت گرفته است. اين كارشناس تصريح مي كند: تا زماني كه از ورود اين اجناس در مناطق مرزي كشور جلوگيري نشود و دور از چشم نيروهاي انتظامي و گمركي اين اجناس به بازارهاي داخلي راه يابد، نمي توان برخورد قاطعانه اي با فروش و عرضه آن در بازارهاي كشور داشت.
كسايي تأكيد مي كند: جلسات متعدد ما با استانداري اصفهان، اداره اماكن و تعزيرات حكومتي استان، ستاد احياي امر به معروف و نهي از منكر، مجمع امور صنفي و اداره بازرگاني استان تاكنون به نتيجه نرسيده است. اين كارشناس خاطرنشان مي كند: چنانچه امكانات و تسهيلاتي براي فروشندگان لباسهاي دست دوم خارجي فراهم شود تا از اتحاديه صنف پوشاك مجوز و پروانه فعاليت دريافت كنند، بسياري از اين فروشندگان به فروش اجناس نو دوخت كشور روي مي آورند و قطعاً خود آنان نيز تمايلي به كهنه فروشي نخواهند داشت.
مسؤول روابط عمومي نيروي انتظامي استان زنجان نيز در اين باره به خبرنگار ما مي گويد: با توجه به اينكه طرح امنيت اجتماعي چند ماهي است كه به صورت سراسري اجرا مي شود، برخورد بسيار جدي در حوزه لباسهاي دست دوم و نامناسب صورت گرفته است. بيانلو مي افزايد: در استان زنجان تعداد مكانهايي كه به عرضه لباسهاي دست دوم اقدام مي كنند، بسيار نادر است و در مواردي نيز در برخي از واحدها در كنار لباسهاي نو عرضه مي شد كه به تذكر اكتفا شده است.
عرضه لباسهاي كهنه بدون نظارت وزارت بهداشت
به گفته دكتر سيدمؤيد علويان ، معاون سلامت وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكي 70 درصد لباسهاي دست دوم بدون نظارت و دريافت تأييديه بهداشتي به صورت قاچاق و غيرقانوني وارد كشور مي شود.
وي بيشترين قاچاق را مربوط به مرزهاي شرقي كشور عنوان كرده و مي گويد: وزارت كشور و وزارت بازرگاني كه كنترل بخش گمركات كشور را بر عهده دارند بايد نسبت به ورود اين لباسها به طور جدي وارد عمل شوند.
اين مقام مسؤول اظهار مي دارد: اين لباسها نمي توانند عامل انتقال بيماري باشند، ولي وزارت بهداشت در صورت مشاهده چنين مواردي قطعاً با آن برخورد خواهد كرد.
كارشناسان بهداشت احتمال آلوده شدن مردم به انواع بيماريها از طريق پوشيدن لباسهاي دست دوم را گوشزد كرده و تصريح مي كند: استفاده از اين لباسها سلامت مردم را به مخاطره مي اندازد و مسؤولان نبايد اجازه دهند عده اي فرصت طلب از ضعف مالي مردم سوءاستفاده كرده و امنيت و سلامت آنان را به خطر بيندازند.
كارشناس مسؤول بهداشت استان زنجان نيز مي گويد: اداره بهداشت تنها توصيه هاي بهداشتي را ارائه مي دهد و كميته هايي به اين منظور تشكيل شده كه استفاده از اين گونه لباسها را كاملاً منع كرده است.
افشار اضافه مي كند: بهمن ماه 85 ستاد مبارزه با قاچاق كالا و ارز كه وابسته به نهاد رياست جمهوري است، مصوب كرد كه فروش و عرضه همه كالاهاي دست دوم «تاناكورا» ممنوع است و واحدهايي كه اقدام به اين كار كنند با آنها برخورد قانوني مي شود.افشار مي افزايد: اجناسي چون اسباب بازيها، كيف و كفش و لباسهاي زير از حساسيت خاصي برخوردارند كه برخي از آنها به دليل اين كه رطوبت لازم براي رشد باكتريها را دارند فروش آنها منع شده است.
مهندس كارياب، از كارشناسان بهداشت مركز بهداشت قزوين نيز به خبرنگار ما اظهار مي دارد: عرضه لباسهاي دست دوم خارجي در اين استان به دليل اينكه قزوين، استان مرزي نيست به نسبت ديگر استانها كمتر است.وي مي افزايد: در بعضي از مناطق قزوين هنوز اين مورد ديده مي شود.
كارياب تأكيد مي كند: مردم بايد بدانند كه لباسهاي زير حتي اگر گندزدايي هم بشود، غيرقابل استفاده است و بايد با عرضه كننده آنها برخورد شود.
دكتر عمادي متخصص بيماريهاي عفوني در اين باره مي گويد: شايد لباسهاي تاناكورا بعد از جوشاندن، شستن و اتو كردن مشكل جدي پزشكي نداشته باشد، ولي هيچ گاه نمي توان توصيه به پوشيدن آنها كرد؛ زيرا بسياري از ميكروبها حتي بعد از شستن هم از بين نمي روند و تا زمان زيادي دوام مي آورند.
وي مي افزايد: مثلاً قارچها مي توانند عامل خطرزايي براي افرادي كه از اين لباسها استفاده مي كنند، باشند و اگر به بدن افراد منتقل شوند، ابتدا با خارش و مشكلات پوستي و بعد با خطرات جدي عفوني همراهند.وي ادامه مي دهد: در واقع نمي توان به مصرف كنندگان اين لباسها اطمينان داد كه پوشيدن تاناكورا اگر تا به حال برايشان مشكلي ايجاد نكرده هميشه همين طور خواهد بود؛ چون خيلي از ويروسهاي بيماريهاي عفوني بعد از مدت طولاني، خود را نشان مي دهند.
دكتر داوري متخصص پوست نيز احتمال هر گونه بيماري از طريق پوشيدن اين لباسها را كم مي داند و مي گويد: اگر اين لباسها با شستن، جوشاندن و يا اتو كردن ضد عفوني شوند، هيچ مشكلي پيش نخواهد آمد.
پزشكان و كارشناسان بهداشت لباسهاي دست دوم را به دو دسته تقسيم مي كنند؛ لباسهايي مثل كاپشن، كت، شلوار كه كمتر ممكن است موجب بروز مشكل شوند و دسته دوم، لباسهاي زير كه چون در تماس مستقيم بدن هستند، در انتقال بيماريها مؤثرند. اين دسته از كارشناسان به مردم هشدار مي دهند كه به هيچ عنوان از لباسهاي زير و كفشهاي دست دوم استفاده نكنند و در خصوص ديگر لباسها نيز كاملاً آنها را با مواد ضدعفوني شسته، سپس بجوشانند و اتو كنند. |
