* دكتر مجيد صفاتاج

پس از عمليات تروريستي يازدهم سپتامبر 2001 در آمريكا، در حالي كه هنوز كسي نمي دانست اين يك قضيه تصادفي است يا عملي تروريستي، شبكه تلويزيوني سي ان ان ضمن پخش تصاوير يكي از برجهاي مركز تجارت جهاني آمريكا كه در آتش مي سوخت، امكان دست داشتن اسامه بن لادن را در اين حوادث مطرح كرد و متعاقب آن دستگاههاي امنيتي آمريكا بلافاصله بن لادن رهبر القاعده را به ارتكاب اين عمليات متهم نمودند. جرج بوش رئيس جمهور آمريكا هم سوگند ياد كرد انتقام اين عمليات را از بن لادن در هر جاي دنيا كه باشد، خواهد گرفت و دقيقاً به همين بهانه جهان اسلام را با تمام گرايشها به چالش فراخواند.
آنچه پس از اين اتفاقها جلب نظر كرد، موج عظيم تبليغات عليه برخي كشورهاي خاص در خاورميانه به بهانه مبارزه با تروريسم بود. عناصر تشكيل دهنده اين تبليغات را مي توان در مواردي همچون مبارزه با طالبانيسم، مبارزه با تروريسم، تئوري توطئه عليه دموكراسي غرب و حمله پيشگيرانه خلاصه نمود. بدين لحاظ، دكترين محور شرارت و تروريسم اسلامي در كاخ سفيد شكل گرفت و آمريكا با ساختن دشمن جديد، در رأس يك ائتلاف جهاني براي مبارزه با تروريسم، پرچم صلح جهاني و حقوق بشر و مبارزه با تروريسم را در دست گرفت.
در اين راستا، آسيب پذيري فرهنگي طالبان و عدم اقناع افكار عمومي مردم افغانستان، فرصت مناسبي را در اختيار آمريكاييها قرار داد تا بتوانند به بهانه مبارزه با تروريسم، از فضاي ضعف فرهنگي به نفع استيلاي سياسي، فرهنگي و نظامي خود در منطقه بهره گيري و مبارزه با تروريسم را به عنوان يك گفتمان جهاني در ادبيات سياسي و حقوقي جهان مطرح كنند؛ بويژه اينكه هيأت حاكمه آمريكا با بحران ناكارآمدي در حفظ امنيت شهروندان خود روبرو بود، لذا به منظور خروج از اين بحران و نيز استيلاي همه جانبه بر منطقه، انتخاب افغانستان به عنوان اولين هدف نظامي آمريكا - كه كمترين هزينه سياسي را براي اين كشور دربرداشت - تعيين گرديد.
بر همين اساس، ديري نپاييد كه دولت آمريكا جنگ همه جانبه اي را عليه حكومت طالبان آغاز كرد؛ اما عمليات نظامي آمريكا عليه افغانستان اگرچه رژيم طالبان را - كه خود آمريكايي ها آن را قبلاً در برابر حكومت مجاهدان افغان تجهيز و تسليح كرده بودند - سرنگون كرد و تروريستهاي القاعده را متفرق ساخت، ولي هزاران افغاني بيگناه به قتل رسيدند و بن لادن و ملاعمر و تعدادي از سركرده هاي طالبان و القاعده در مخفيگاههاي خود پنهان شدند تا بمباران مناطق مسكوني افغانستان ادامه يابد و همچنان پروژه مبارزه با تروريسم موجوديت خود را حفظ نمايد.
هدف اصلي و عمده آمريكا، نه سركوبي طالبان والقاعده و دستگيري بن لادن و ملاعمر، بلكه ساختن پايگاههاي فوق مدرن در افغانستان براي حضور دايمي آمريكا در اين كشور و استفاده از اين پايگاهها براي اجراي سياستهاي سلطه گرانه اش در منطقه و حتي اشغال نظامي ديگر كشورها بود. از اين رو، پس از شش سال اشغال افغانستان به بهانه مبارزه با تروريسم، نه تنها سرچشمه تروريسم توسط آمريكا خشكانده نشد و ملاعمر و بن لادن و ديگر رهبران گروههاي تروريستي دستگير نشدند، بلكه روز به روز ساماندهي تشكيلاتي آنها بيشتر شد و با پراكنده شدن در عراق و ديگر كشورهاي منطقه، بسياري از مردم مسلمان در اثر عمليات تروريستي به خاك و خون كشيده شدند و حتي جان اتباع خارجي در اين كشورها و بيشتر از همه در افغانستان و عراق كه تحت اشغال آمريكا بودند، در معرض خطر قرار گرفت. در اين ميان، كشته شدن هزاران نفر از مردم بي گناه عراق و افغانستان در اثر عمليات تروريستي طالبان و القاعده زير سايه اشغالگران آمريكايي و ربوده و كشته شدن اتباع خارجي در اين كشورها كه آخرين آن ربايش 24 شهروند كره اي در ولايت غزني افغانستان بود، اين واقعيت تلخ را به خوبي نمايان مي سازد.
اما آنچه اين واقعيت را تلخ تر و دورنماي آن را تاريكتر مي كند، بدعت خطرناكي است كه طالبان در افغانستان بنا نهاده است تا هم خود به درآمدهاي ميليون دلاري دست يابد و هم آمريكا به بهانه اصلاح امور اين كشورها و مبارزه با تروريسم، همچنان به سياستهاي توسعه طلبانه و سلطه گرانه خود در منطقه ادامه دهد و هم تروريسم روز به روز در منطقه قوي تر شود.
طبق خبري كه يكي از فرماندهان گروهك طالبان به خبرگزاري رويترز اعلام كرده است، اين گروه در قبال آزادي 19 تبعه كره جنوبي مبلغ 20 ميليون دلار از اين كشور دريافت نموده تا با آن اسلحه بخرد و شبكه ارتباطي خود را احيا سازد و يا خودروهايي را براي انجام عمليات انتحاري بيشتر تهيه نمايد. به راستي، چه كسي مسؤول به وجود آمدن اين وضعيت و تشديد عمليات تروريستي طالبان و القاعده و ديگر گروههاي تروريستي در منطقه است؟ آيا آمريكا همان طور كه اعلام كرده، حقيقتاً در پي انجام اصلاحات در خاورميانه است؟ و آيا سرانجام مبارزه با تروريسم و اصلاحات آمريكايي در منطقه، بازگرداندن امنيت و آرامش است يا كشتار بيشتر مردم مسلمان و بهره مندي غرب بويژه آمريكا از خوان گسترده نفت كشورهاي اسلامي و استيلاي همه جانبه بر اين كشورها؟ رويدادهاي چند سال گذشته در منطقه و نيز اظهارات تحليلگران و كارشناسان سياسي جهان، پاسخ اين سؤال را تا حدودي روشن ساخته است؛ اما آنچه براي ما مسلمانان قطعيت اين مسايل را روشن مي كند، اين سخن و كلام خداوند تبارك و تعالي است كه مي فرمايد: «و چون آنها را گوييد در زمين فساد نكنيد، پاسخ دهند كه تنها ما به صلاح كار مي كنيم. آگاه باشيد كه ايشان سخت مفسدند.» (بقره -12 و 11)