* عباسعلي سپاهي يونسي

دارم سايتهاي خبري را نگاه مي كنم كه با خبري درباره دومين جشنواره كتاب برتر انجمن فرهنگي ناشران كتاب كودك روبرو مي شوم.




شهريور ماه سال گذشته بود كه اختتاميه اولين دوره اين جشنواره در محل مركز همايشهاي سازمان اسناد و كتابخانه ملي برگزار شد و در رشته هاي مختلف برگزيدگان خود را شناخت. البته در اولين دوره، تنها ناشراني حق داشتند در جشنواره شركت كنند كه عضو انجمن فرهنگي ناشران كتاب كودك بودند. امسال هم جشنواره به همان صورت برگزار مي شود، هر چند مدير اجرايي انجمن فرهنگي ناشران كتاب كودك و نوجوان 10 مرداد ماه درگفتگويي با خبرگزاري كتاب گفته است: «اين جشنواره سال آينده نيز به صورت محدود و در ميان اعضاي انجمن برگزار مي شود، اما به احتمال فراوان از دو سال ديگر جشنواره كتاب برتر را به صورت فراگير و در ميان تمام كتاب هاي حوزه كودك و نوجوان ايران برگزار مي كنيم.»
به عنوان يكي از دوستداران اين نوع از ادبيات، از خواندن خبر خوشحال مي شوم، هر چند دوست داشتم امسال شاهد رقابت همه ناشران كتاب كودك و نوجوان در اين جشنواره باشم. با خواندن كامل خبر به فكر فرو ميروم. بگذاريد اول قسمتهايي از اين خبر را بخوانيم: «دبير دومين جشنواره كتاب برتر انجمن فرهنگي ناشران كتاب كودك گفت: جشنواره كتاب برتر با بررسي آثار ارائه شده در حوزه كودك و نوجوانان، آثار برتر را به عنوان الگو به ديگر ناشران و نويسندگان معرفي مي كند.»
نمي دانم چرا بعد از خواندن اين جملات، اين ضرب المثل به ذهنم رسيد كه، آن را كه خواب است مي شود از خواب بيدار كرد اما كسي كه خود را به خواب زده است نه.» موضوع از دو حالت خارج نيست؛ بعضي از ناشران نمي  دانند كتاب خوب يعني چه و البته اين ندانستن به قيمت صرف كاغذ، فيلم و زينك و ... از بيت المال تمام مي شود كه جوابگوي آن بايد وزارت ارشاد باشد كه البته نيست!
اما حالت دوم قضيه اين است كه بعضي از ناشران مي دانند كه كتاب خوب چيست، چون مي توانند در بازار نشر ايران كتابهاي خوبي را هم ببينند كه هنوز بعضي از ناشران دغدغه چاپ آنها را دارند، اما دوست ندارند كتابهاي خوب توليد كنند. اين عده از ناشران كه تعداد آنها كم هم نيست، مي توانستند توليدي جوراب و زيرپوش و يا هر توليدي ديگري داشته باشند اما دست روزگار آنها را به سمت بازار نشر كشيده است و به بدترين نحو ممكن مثلاً كار فرهنگي مي كنند و دراين ميان چه حوزه اي بهتر از حوزه كودك؟
مخاطبي كه هنوز در شروع راه زندگي است، ذهني خالي از دانستنيهايي دارد كه بايد به كمك او بيايد و مثلاً او را در انتخاب كتاب كمك كند. كودك كه در شروع راه انتخاب كتابهاي مناسب خود است، دراولين نگاه سراغ كتابهايي مي رود كه ما آنها را كتابهاي بازاري و كارتوني مي ناميم. كتابهايي كه شخصيتهاي اصلي آنها شخصيتهايي است كه كودكان، آنها را در قالب انيميشنهاي خاص خود ديده اند و حالا كه در بازار كتاب، دنبال كتاب مي گردند با همان شخصيتهايي مواجه مي شوند كه بارها و بارها آنها را در قاب جعبه جادو تماشا كرده اند. پس دست دراز مي كنند و آن كتاب را انتخاب مي كنند. اين البته بلايي است كه خانواده ها هم به آن مبتلايند. مادري كه با كودك خردسال خود به كتاب فروشي مراجعه كرده است، از ميان كتابهاي كودك؛ سيندرلا، پينوكيو، شنگول و منگول و... را انتخاب مي كند. او حال و حوصله اين را ندارد كه درباره نحوه انتخاب كتاب خوب تحقيق كند يا سواد آن را ندارد و يا به هر دليل ديگر كتابهايي را انتخاب مي كند كه با نام و شخصيتهاي آنان آشناست و چه كتابهايي بهتر از كتابهايي كه كودك كارتون آن را بارها ديده است! كتابي كه تصويرگري آن در پايين ترين حد ممكن است و حتي متن آن، اما آنچه در نگاه كودك مي آيد رنگهاي به كاررفته در كتاب است و تصاوير بازاري كه براي درك آن احتياجي به فكر كردن ندارد. اما چرا ناشران ما اين همه سراغ اين گونه كتابها مي روند و چرا بسياري از ناشران كتابهاي كودك، دوست دارند كتابهايي را كه درباره آنها توضيح دادم، چاپ كنند؟ يك: آنها سليقه خيلي از كودكان و خانواده هايشان را مي شناسند؛ سليقه اي كه البته همين ناشران آن را خراب كرده اند و حالا دارند از قبل همين سليقه ها نان مي خورند و مگر نبايد از راه فرهنگ نان خورد؟
اين يك روي سكه است. روي ديگر سكه اين است: اين قبيل ناشران ترجيح مي دهند به جاي هزينه كردن براي تصويرگري، گرافيك، ويراستاري و ... از هزينه هاي چاپ يك اثر به هر طريقي كم كنند و در اين ميان دلشان خوش است كه كاغذي سياه كرده اند، در گروه ناشرانند و «دلم خوش است كه نامم كبوتر حرم است» و اين را عشق است. كودك و ادبيات كودك كيلويي چند است؟ و در اين ميان بلايي مي رسد و به خير نمي  گذرد و سليقه كودكان ما خراب مي شود. اين اتفاق كوچكي نيست؛ فاجعه اي است كه هر روز دارد تكرار مي شود و هيچ كس براي آن اشك نمي  ريزد، زيرا بزرگترها آن قدر سرگرم كار خودند كه حال و حوصله گريستن بر حال و روز كودكان را ندارند و كودكان نيز سرگرم و غافل.
اينها را نوشتم تا آرام بگيرم! بارها با ناشران مختلف برخورد كرده ام و ديده ام كه به كتاب كودك و ادبيات كودك چگونه نگاه مي كنند و هر بار پس از روبرو شدن با اين ناشران، آه جگرسوزي كشيده ام. حالا به نظر شما اين آقايان مثلاً ناشر مي توانند با ديدن كتابهاي خوب به عنوان الگو، به كودكان رحم كنند و از توليد كتابهاي بي ارزش يا كم ارزش دست بردارند؟

 

*نرگس خرقاني

در جشنواره فيلم فجر سال گذشته، شاهد فيلمهاي بسياري از كارگردانان طيفهاي مختلف فكري در ارتباط با دفاع مقدس بوديم كه



در نوع خود جالب توجه بود، اما سؤالي كه در اين ميان پيش مي آيد اين است كه آيا تمامي اين فيلمسازان دغدغه اصليشان ساخت فيلم دفاع مقدس است و يا اينكه به اقتضاي زمان، فيلمي با اين مضمون ساخته اند؟ به خصوص حضور برخي از فيلمسازان سينماي بدنه در اين ژانر، بيشتر مي تواند اين سؤال را در ذهن ايجاد كند.
بدون شك مازيار ميري را نمي توان جزو كارگرداناني به شمار آورد كه به عنوان كارگردان سينماي جنگ معروف باشد. او به قول خودش از جنس سينماي تجربي است و كارگرداني تجربه گراست و كمتر طبق قواعد فيلمهاي تجاري عمل مي كند، اما فيلم "پاداش سكوت"، تا چه اندازه مي تواند دغدغه خاطر كارگرداني چون او باشد ؟
شايد بهتر باشد كه اين بحث را با يك مثال ادامه بدهيم. بسياري از علاقه مندان به سينما، كتابي را كه رضا كيانيان درباره بازيگري نوشته، خوانده اند. در بخشي از آن كتاب، كيانيان به خاطراتي از بازي در چند فيلم از جمله "آژانس شيشه اي" اشاره مي كند و به سكانسي كه در آن، حاج كاظم مشغول بازي و ديالوگ گفتن است. رضا كيانيان در مورد اين صحنه مي نويسد كه ابراهيم حاتمي كيا در حين فيلمبرداري اين سكانس و همراه با ديالوگ گفتن پرويز پرستويي، مي گريسته و از خود بي خود شده بوده است.
با اشاره به همين موضوع به ظاهر ساده مي توان فهميد كه حاتمي كيا، چه ارتباط نزديكي با شخصيتهايي دارد كه بر روي پرده خلق كرده است. در واقع كساني چون او، با اين نوع آدمها زندگي كرده اند و حتي خود تا حد زيادي از آن جنس هستند، اما آيا مازيار ميري هم مي تواند با چنين آدمهايي هم ذات پنداري كند و يا تا چه اندازه سينماي روشنفكرانه او، مي تواند به سينماي حسي كساني چون ابراهيم حاتمي كيا و مرحوم رسول ملاقلي پور نزديك شود؟
در واقع مشكل اصلي فيلمي چون "پاداش سكوت" نيز همين جاست. در بسياري از موارد، كارگردان مجبور مي شود از منطق معمول سينماي روشنفكرانه خود دور شده و به سوي سينماي حسي برود، اما نوع فيلمسازي اش با سينماي حسي بسيار فاصله دارد. اين دوگانگي در سراسر فيلم به چشم مي خورد و حتي روي بازي بازيگران نيز در بسياري از موارد تأثيرات بدي گذاشته است . به طور مثال نقش رضا كيانيان -كه بازيگر بسيار توانايي است- در فيلم بيش از اندازه اغراق شده نشان داده مي شود و همين اغراق بر نوع بازي او تأثيرات منفي مي گذارد.
حتي از پرويز پرستويي با تمام زحمتي كه براي ايفاي نقشش در اين فيلم كشيده، در بسياري از موارد، به غير از همان قطره اشكي كه در گوشه چشم او ديده مي شود، تصويري ديگر در ذهن نمي ماند. تمامي درد و رنجي كه در طول فيلم و در باره شخصيتهايش به آن اشاره مي شود، بسيار سطحي پرداخت شده اند و مخاطب نمي تواند خيلي خوب با آنها ارتباط برقرار كند.
داستان فيلم، در ذات خود ظرفيتهاي فراواني دارد كه مي توانست خيلي بهتر از اينها پرداخت شود، اما كارگردان با اشتباهات فراوان، بسياري از اين ايده ها را هدر داده است. اينكه مردي پس از سالها، سراغ پدر يك شهيد برود و به او بگويد كه او قاتل پسرش بوده است، خود مهمترين نقطه عطف اين فيلم مي تواند باشد، اما در ادامه فيلم، سفر"اكبر منافي" براي كشف آنچه اتفاق افتاده، بيشتر شبيه يك وقت گذراني است تا رسيدن به كليد حل مشكل!
نگاه كارگرداني چون مازيار ميري به اين موضوع، بيشتر متمايل به نگاه كارگرداناني چون شهيد ثالث و كيارستمي است و با چنين ديدگاه سردي، پرداختن به موضوعي كه برخا سته از دل و احساس يك نويسنده بوده، چندان درست به نظر نمي رسد و در نتيجه، در بسياري از سكانسهاي اين فيلم، همذات پنداري با شخصيتهاي فيلم چندان اتفاق نمي افتد.
مهمترين مشخصه "پاداش سكوت"، جلوه هاي ويژه آن است كه گويا زحمت زيادي هم براي آن كشيده شده است. براي مثال، صحنه تخت خواب و كابوس اكبر منافي و يا صحنه آسانسور و احساس خفگي اي كه به او دست مي دهد، جلوه هاي ويژه استوديويي بسيار خوبي دارند، اما استوديويي بودن سكانس ني زار (كه اتفاقاً مهمترين بخش فيلم نيز به شمار مي رود) كاملاً مشخص است.
در صحنه اي كه يحيي در زير آب مي ميرد و به شكلي صليب وار از اكبر دور مي شود، مشخص نيست اين حالت نمادين به صليب كشيده شدن عمدي بوده يا اينكه فقط براي زيباتر شدن فيلم از حيث بصري، در فيلم گنجانده شده است. چگونگي مرگ يحيي كه تأكيد مي شود توسط همرزمش كشته شده، در اين سكانس به خوبي نشان داده نمي شود كه اين مشكل نيز بيشتر به پرداخت اين سكانس توسط كارگردان بازمي گردد كه نتوانسته به خوبي داستان را پرداخت كند.
اما يكي از سكانسهايي كه در اين فيلم اضافه به نظر مي رسد، سكانس مربوط به حضور اكبر منافي در يك نشريه زرد است كه سابقاً مدير مسؤول نشريه، از همرزمان او بوده است. حضور كوتاه مدت مهتاب كرامتي در اين سكانس هم ظاهراً تنها براي جذب مخاطب است و به خصوص حضور علي انصاريان (بازيكن فوتبال) براي انجام مصاحبه و بازي فوق العاده تصنعي او در اين صحنه، بيش از اندازه به فيلم ضربه زده است.
در ميان بازيگران فيلم، بازي جعفر والي - كه از بازيگران با سابقه تئاتر و سينما نيز هست- بيش از همه به فيلم كمك كرده و او به خوبي در نقش پدر صبور و خوش اخلاق يك شهيد جا افتاده است. شايد مشكل بازيگران اين فيلم حتي پرويز پرستويي نيز از اين جا آغاز مي شود كه در مقابل بازي روان و يكدست جعفر والي، در بسياري از موارد، بازي پرويز پرستويي رنگي از اغراق به خود مي گيرد.
با توجه به نوع نگاه و ديدگاه كارگرداني چون مازيار ميري نسبت به تصوير، به نظر مي رسد كه او اگر بكوشد در همان حيطه سينماي مستند و تجربي، آثار خوبي را خلق كند، بيشتر موفق خواهد بود.

 

فيلمهاي دايره تلخ، قرارداد، شبكه به هم ريخته، هيولا، روشنايي دريا، كارخون، آخرين گامهاي يك محكوم به مرگ، عقرب و جاي امن در تعطيلات آخر هفته از شبكه هاي مختلف سيما روي آنتن مي روند.
فيلم سينمايي «قرارداد» به كارگرداني بروس برسفورد امشب در قالب برنامه سينما يك از شبكه يك پخش مي شود. اين فيلم 96 دقيقه اي محصول مشترك آلمان و آمريكا در سال 2006 است و جان كيوساك و مورگان فريمن در آن بازي كرده اند. داستان «قرارداد» درباره ري كين معلمي بيوه است كه همسرش را دو سال پيش از دست داده و به عنوان مربي بيسبال و بسكتبال مشغول است. وقتي كه پسرش كريس كين به اتهام داشتن مواد مخدر دستگير مي شود از او مي خواهد كه در اردوگاهي در يك بيشه زار به او ملحق شود. از طرفي ديگر يك قاتل به اسم فرانك كاردين كه براي كشتن يك هدف مهم اجير شده، قرارداد مي بندد.
فيلم سينمايي «دايره تلخ» به كارگرداني شاهين باباپور جمعه 16 شهريور ساعت 16 از شبكه يك پخش مي شود و محمد حاتمي، نگار فروزنده، شهناز شهبازي و ... در آن بازي كرده اند. داستان درباره يك راننده تاكسي به نام كاظم است كه او و همسرش سالهاست بچه دار نمي شوند، از اين رو فاطمه همسر كاظم تصميم مي گيرد براي شوهرش زني ديگر بگيرد و اين آغاز ماجراهايي تازه در زندگي كاظم و فاطمه است.
فيلم سينمايي «شبكه به هم ريخته» ساخته ساندور استرن امشب ساعت 30/22 از شبكه دو پخش مي شود. اين فيلم محصول 1996 با بازي ديويد هاسله اف، ميگل فرناندز، كتي آيرلند و كوتز اوتو ساخته شده و داستان آن درباره جيك گورسكي مسؤول گشت هوايي ترافيك است كه به دليل مشغله كاري با همسرش اختلاف پيدا مي كند. همسر او مسؤول بازديدكنندگان از بانك ذخيره ملي است. يك روز سارقان پنهاني وارد بانك مي شوند و ...
فيلم سينمايي «هيولا» محصول كره جنوبي جمعه 16 شهريورماه ساعت 30:17 از شبكه دو سيما روي آنتن مي رود. اين فيلم را جون هو بونگ سال 2006 در ژانر كمدي، فانتزي، وحشت، علمي تخيلي و تريلر ساخته و كانگ هو سونك، هاي بونگ بيون و هاي ايلپارك در آن بازي كرده اند. يكي از دانشمندان غربي در يكي از رودخانه هاي كره مقداري مواد سمي مي ريزد و باعث به وجود آمدن موجودي خطرناك مي شود ...
فيلم سينمايي «روشنايي دريا» هم امشب ساعت 15/20 از شبكه سه سيما پخش مي شود. اين فيلم به كارگرداني حسن لفافيان با حضور فاطمه گودرزي و عبدالرضا اكبري ساخته شده و در خلاصه داستان آن آمده است: به دليل نشت يك لوله گاز نيروگاه در عمق چهل متري دريا، جزيره كيش با خطر خاموشي رو به روست. متخصصين معتقدند كه بايد از نيروهاي خارجي كمك گرفت، ولي ...
فيلم سينمايي «كار خون» ساخته كلينت ايستوود جمعه 16 شهريور در قالب برنامه صد فيلم از شبكه سه پخش مي شود. ايستوود سال 2002 اين فيلم 110 دقيقه اي را بر اساس فيلمنامه برايان هلگلند و رمان مايكل كانلي ساخته و در آن جف دانيلز، آنجليكا هيوستن و واندا دي جيزز بازي كرده اند. فيلم، داستان پليسي است كه براي دستگيري يك قاتل تلاش مي كند، قاتل در اين تعقيب و گريز پليس را به بازي مي گيرد. پليس كه ناراحتي قلبي دارد در تعقيب از حال مي رود و نياز به پيوند قلبي پيدا مي كند ...
فيلم سينمايي «آخرين گام هاي يك محكوم به مرگ» ساخته تيم رابينز محصول 1995 جمعه 16 شهريور در قالب برنامه سينما چهار از شبكه چهار روي آنتن مي رود. ديويد رابينز موسيقي متن اين فيلم 122 دقيقه اي را ساخته و سوزان ساراندون، شان پن، رابرت پراسكي و ... در آن بازي كرده اند. داستان فيلم درباره خواهر هلن مشاور مذهبي و عضو گروه خواهران كليساي كمك كننده به بي پناهان و گناهكاران است كه از سوي كليسا مأمور مي شود جواب تقاضاي كمك يك محكوم به مرگ را بدهد.فيلم «عقرب» محصول هندوستان روز جمعه 16 شهريور ساعت يك بامداد از شبكه تهران پخش مي شود. در اين فيلم بابي دئول نقش آفريني كرده و داستان آن درباره پسري است كه پدرش قاچاقچي مواد مخدر است و نامادري اش رفتار بدي با او دارد. فيلم سينمايي «جاي امن» ساخته مجتبي راعي جمعه 16 شهريور ساعت 30/13 از شبكه تهران پخش مي شود. حسن جوهرچي و محمود پاك نيت بازيگران فيلم هستند و داستان آن در شهريور 1357 اتفاق مي افتد.

 

* سميرا سينايي
نامگذاري گونه اي از تئاتر كشور ما به نام تئاتر دفاع مقدس كه به مسأله جنگ تحميلي عراق مربوط مي شود، تا اندازه اي اين ژانر را



با ژانر جنگ (آن گونه كه در تئاتر جهان مي شناسيم) متفاوت كرده است.
انتخاب عنوان «دفاع مقدس» براي اين ژانر از تئاتر، خيلي با شكوه و مقدس به نظر مي رسد، اما از طرف ديگر ممكن است آن را محدود كند.
برخي از مخاطبان تئاتر با شنيدن عنوان اين ژانر فكر مي كند بايد با جهت گيري خاصي آن را انتخاب كنند. البته من اين دسته بنديها و تقسيمها را چندان مهم نمي بينم، چون معتقدم دفاع مقدس و واقعه جنگ تحميلي اتفاقي بود كه حيطه هاي تازه اي را در عرصه هنر اين مرز و بوم گشود، منتها اتفاق در اين حوزه نبايد به سمت شعار و تعارف گرايش پيدا كند و تماشاگر نبايد به اين نتيجه برسد كه وقتي به تماشاي يك نمايش دفاع مقدسي مي رود، با مجموعه اي از شعارها و محدوديتها، يا اصلاً موضوعات از پيش مشخص شده مواجه خواهد شد.
واقعه جنگ تحميلي، مسائل و موضوعات بسياري را به همراه داشته است و مسلماً تئاتر دفاع مقدس هم مي تواند ابعاد مختلف و متفاوتي را شامل شود.
من همين اواخر طرح نمايشي را در حوزه تئاتر دفاع مقدس كار كردم كه كاري 15 دقيقه اي بود كه من آن را بر اساس برداشتهاي شخصي خودم از ماجراي جنگ تحميلي كار كرده بودم. براي رسيدن به اين حس، مدتي در آبادان بودم و سعي كردم حاصل كارم، برآيندي از تأثيرات كارگاه آموزش نمايشي باشد در اين تجربيات، به طور مستقيم و به لحاظ حسي در ارتباط با همسن و سالهايم قرار گرفتم. آنها كساني بودند كه جنگ را مستقيماً در زندگي شان حس كرده بودند و اين نمايش حاصل تأثيري بود كه من از فضا گرفته بودم.
تجربه اين نمايش برايم ناراحت كننده و در عين حال جذاب، مختصر و مفيد بود اين حس برايم نوعي تناقض را نيز در پي داشت!
من معتقدم در اين زمينه مسؤولان بايد چند گانگي هاي مديريتي را از ميان بردارند و اجازه نفوذ تجربيات جدي و مستقيم را به كار هنرمندان بدهند. هنرمند بايد بتواند ديدگاهش را نسبت به جنگ در معرض تحليل قرار دهد، در اين صورت است كه نمايش خواهد توانست جوان امروزي را هم كه در جريان جنگ نبوده، با خود درگير كند.بچه هايي كه من با آنها كار كردم، مستقيماً با جنگ در ارتباط بودند، پس چه خوب است آدم با آنها بنشيند و حس جنگ را تجربه كند. من اين تجربه را كسب كردم و فكر مي كنم نتيجه آن برايم خيلي تأثير گذار بود.تجربه رويدادهاي مربوط به جنگ تحميلي در دوران امروز حتي مي تواند به اندازه قرار گرفتن در بطن جنگ، مفيد و مؤثر باشد. اين تجربه، دست كم به باور پذيرتر شدن فضا و داستان نمايش و نزديكتر كردن آن به واقعيت، كمك زيادي كند.

 

گروه هنر - نصيري: دوازدهمين جشنواره سراسري تئاتر دفاع مقدس با اداي احترام به شهداي گمنام و پرواز دادن كبوترهاي آزادي در سنندج كار خود را آغاز كرد.
در مراسم افتتاحيه اين جشنواره كه در مزار شهداي سنندج برگزار شد، سردار مهاجر نماينده مقام معظم رهبري در سنندج، پيام سردار ميرفيصل باقرزاده رئيس بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي انقلاب و دفاع مقدس را قرائت كرد. در ادامه استاندار پيام دكتر احمدي نژاد، رئيس جمهوري را به جشنواره تئاتر دفاع مقدس قرائت كرد.
متن پيام محمد حسين صفارهرندي، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي نيز بدين شرح است: «تئاتر در ميان ساير رشته ها از هنرهاي قديم به شمار مي رود و در فطرت خود همواره نظري انسان ساز داشته و ريشه اي آييني و مذهبي را سرلوحه خود قرار داده است.
هنرمندان مسلمان و متعهد ايران همواره در صحنه هاي شورآفرين خود جلوه هايي از ايثار و شهادت، آزادي و فضيلت و معنويت و زيبايي را ملهم از فرهنگ ارزشمند مكتب اسلام و اصالتهاي بومي و ايراني به نمايش گذاشته اند تا بتوانند نيازهاي حقيقي مخاطبان خود را در تعاملي پرشورپاسخ دهند.»
وي ضمن قدرداني از دست اندركاران اين جشنواره آورده است: «ضمن سپاس از تلاش كليه دست اندركاران هنر نمايش در اقصي نقاط كشور كه طي بيش از يك ربع قرن چراغ تئاتر انقلاب اسلامي را بر صحنه هاي نمايش كشور روشن نگه داشته اند، اين رويداد هنري و ملي را گامي مهم تلقي نموده و بهترين سلامها را براي آغازگران و ادامه دهندگان اين حركت فرهنگي هنري دارم.»

 

ايسنا: با انتخاب چند بازيگر اصلي از جمله «هلنا بونهام كارتر» و «دانيل رد كليف» مقدمات توليد «هري پاتر 6: پرنس نيمه اصيل» فراهم شد.




«هري پاتر 6» با كارگرداني «ديويد ياتس» و فيلمنامه اي از «استيو كلووس» (بر اساس كتاب جي كي رولينگ) به تصوير در مي آيد.
اين فيلم درام ماجراجويانه، بازيگراني چون «دانيل رد كليف» (نقش محوري)، «اما واتسون»، «تام فلتون» را به خدمت گرفته و توسط شركت فيلمسازي «برادران وارنر» ساخته مي شود.
طبق آنچه پايگاه اطلاع رساني IMDB منتشر كرده است، در اين نسخه «هري پاتر» ششمين سال حضور در مدرسه را آغاز مي كند، او با پيدا كردن يك كتاب قديمي با عنوان «پرنس نيمه اصيل» مطالبي در خصوص «لورد و ولد مورت» و گذشته تاريك او مي آموزد و وارد ماجراهايي فانتزي و اسرار آميز مي شود.
طبق برنامه ريزيها، توليد نسخه ششم سري آثار سينمايي «هري پاتر»، 2 ماه به طول مي انجامد و اكران گسترده و جهاني آن از نوامبر 2008 (اواخر آبان) آغاز مي شود.

 

ايسنا: محققان ايتاليايي مدعي شده اند براي نخستين بار با استفاده از يك روش علمي روند نقاشي آثار لئوناردو داوينچي را بازسازي كردند.
محققان دانشگاه «فلورانس» ايتاليا با استفاده از روشي براي تجزيه و تحليل تابلوي مريم مقدس «داوينچي» توانستند روند كار اين هنرمند را مرحله به مرحله بازسازي كنند.
يكي از اين محققان به نام «سيسيليا فروزينيني» به شبكه  سي بي سي كانادا گفته است، ما براي نخستين بار توانسته ايم روند كار«داوينچي» براي كشيدن نقاشيهايش را قدم به قدم بازسازي كنيم، طوري كه گويا نظاره گر در حين خلق اثر هستيم و توانسته ايم نوع مواد استفاده شده در نقاشي، تعداد لايه هاي رنگ به كار برده شده، ضخامت و ترتيب آنها را مشخص كنيم.
در اين روش محققان از دستگاهي كه آن را «شتاب دهنده  هسته اي» ناميدند استفاده كردند. اين دستگاه با پرتاب ذرات با سرعت بالا، تكنيكهاي استفاده شده براي ترسيم اثر را رمزگشايي مي كند.
در اين آزمايش مشخص شد كه داوينچي از لايه هاي نازك رنگ مستقيماً روي بوم استفاده مي كرده؛ رنگهاي مختلف به صورت لايه لايه روي يكديگر قرار مي گرفتند تا يك تركيب برجسته به دست آيند.
پيش از اين محققان كانادايي با انجام آزمايش بر تابلوي «موناليزا» انجام و اسكن ليزري آن در سال 2006 متوجه شدند كه پوششي شفاف و بي رنگ روي لباس موناليزا وجود دارد كه در آن دوران، زنان باردار قبل و بعد از زايمان آن را بر تن مي كردند.

 

ايسنا: فيلم ضد ايراني «پرسپوليس» از سوي آكادمي فيلم اروپا، به عنوان يكي از 42 نامزد جوايز فيلم اروپا در سال 2007 انتخاب شد.
پيش از اين، مقامهاي جشنواره فيلم كن نيز بدون توجه به اعتراضات و مخالفتهاي ايران، «پرسپوليس» را به نمايش گذاشتند و حتي جايزه ويژه هيأت داوران را نيز به اين فيلم اهدا كردند.
در ميان فيلمهاي منتخب، آثاري مانند «چهار ماه، سه هفته و دو روز»، برنده نخل طلاي كن به چشم مي خورد.

 

ايسنا: فهرست نامزدهاي جايزه  داستاني نوجوانان «بوك تراست» انگليس اعلام شد.
در فهرست نامزدهاي جايزه  كتاب داستاني «بوك تراست»، نام «فيليپ ريو» - برنده  جايزه كتاب كودك گاردين در سال گذشته - به چشم مي خورد، كه براي كتاب «اين جا آرتور آرميده است»، نامزد شده است. اين كتاب، داستان دوران تاريك و ظالمانه  حكومت آرتور است كه آرتور را به عنوان يك خائن ضعيف كش، بازآفريني كرده است.
به گزارش گاردين، «مگ روسوف» - ديگر نويسنده  برنده  جايزه  كتاب كودك گاردين - نيز براي دومين رمانش به نام «سر بزنگاه» انتخاب شده است. همچنين برنده  مدال كارنيج - «مال پيت» - با كتاب «پنالتي»، ديگر نامزد سال 2007 اين جايزه  ادبي است.
ديگر نامزدهاي اين جايزه هم «ترسا برسلين» براي كتاب پليسي «نشان مديسي»، «ماركوس سدگويگ» با كتاب «دسته  شمشيرم مي خواند» و «كيت كان» با كتاب «ترك خشخاش» هستند.برنده  جايزه امسال، روز 31 اكتبر معرفي مي شود.

 

ايسنا: بيستمين كنگره و فستيوال جهاني تئاتر عروسكي «يونيما» از دوم تا دوازدهم آوريل 2008( فروردين ماه 87) در استراليا برگزار مي شود.
بهروز غريب پور رئيس هيأت مديره مبارك يونيما و يكي از اعضاي يونيماي جهاني گفت : بيستمين دوره  كنگره و فستيوال تئاتر عروسكي «يونيما» بعد از چهار سال و به منظور انتخاب هيأت مديره جديد يونيما در استراليا برگزار مي شود.
وي ادامه داد: طبق اساسنامه يونيماي جهاني يك سال قبل از اين انتخابات نمايندگان يونيما در هر كشوري، مي توانند كانديداي مورد نظر خود را انتخاب و با ارسال رزومه كامل به يونيماي جهاني معرفي كنند.
غريب پور خاطرنشان كرد: بر اين اساس و از سوي هيأت مديره مبارك «يونيما» بنده به نمايندگي از ايران انتخاب شده ام و بعد از ارسال رزومه  كاري از سوي كميته جهاني «يونيما» مورد تأييد قرار گرفته ام و قرار است، در كنار ساير كانديداهاي «يونيما» از ديگر كشورها در انتخابات سال 2008 شركت بكنم.