|
* عباسعلي سپاهي يونسي
دلتنگم و اين عادت اين سالهاي من است كه نديدنتان دريغ بزرگي است براي من و براي خيلي هاي ديگر. بايد ماند و انتظار كشيد تا كي اين دلتنگي تمام شود و دلتنگي هاي ما پر شود و ما لبخند بزنيم. دلتنگم ومانند من هزاران نه، ميليونها دلتنگ ديگر در اين كره خاكي زندگي مي كنند كه با من در اشتياقي بزرگ شريكند. اشتياق ديدن شما كه براي اتفاق افتادن آن روز و شب چشم انتظاريم و دعا مي كنيم و مي دانيم خدا روزي دعاهاي ما را اجابت خواهد كرد و به ديدار شما خواهيم شتافت و آن روز، روزي است متفاوت با همه روزهايي كه در عالم تجربه كرده ايم، روزي از جنس ديدار و لبخند، ديدار و صلوات و سكوت و تماشا و پاك شدن زمين از تمام بدي ها و زشتي ها و ستم ها. تيك تاك ثانيه ها حركتي است براي رسيدن شما و اي كاش اين اتفاق همين امروز مي افتاد همين امروزي كه فرداي آن جمعه عزيز خداست و ما ميهمانان خدا در بهار قرآنيم. |