|

رئيس مجلس شوراي اسلامي در صد و هفدهمين اجلاس اتحاديه بين المجالس در ژنو تأكيد كرد: حق وتو در شوراي امنيت، مغاير با اصول دموكراتيك است و همه كشورهاي عضو سازمان ملل متحد بايد تلاش كنند تا اين امتياز ويژه لغو شود. به گزارش خبرگزاري مهر، غلامعلي حدادعادل پيش از ظهر ديروز به عنوان سخنران ويژه در نشست كميته امور سازمان ملل متحد اجلاس اتحاديه بين المجالس اظهار داشت: اگر در دوره پس از جنگ جهاني دوم، قدرتهاي پيروز جنگ اين حق را براي خود قائل بودند، امروز پس از 60 سال به همه ثابت شده كه اين امتياز ويژه شوراي امنيت و به طور كلي سازمان ملل را از حل و فصل بسياري از مشكلات منطقه اي بازداشته است. وي افزود: بهترين شاهد مثال، بي پاسخ ماندن جنايات رژيم صهيونيستي در حق ملت مظلوم فلسطين و ناتواني شوراي امنيت در محكوم كردن اين اقدامات ددمنشانه به دليل وتوي مكرر يك كشور است. رئيس مجلس گفت: تا زماني كه اين امتياز ويژه در شوراي امنيت وجود داشته باشد، اين شورا نمي تواند به معناي واقعي به برقراري صلح و امنيت در جهان كمك كند و به همين علت است كه ما بر لزوم محدود كردن استفاده از حق وتو با هدف حذف نهايي آن تأكيد مي كنيم. حدادعادل تصريح كرد: آنچه در كنار اصلاحات سازمان ملل مهم است، تغيير در نگرشهاي قديمي برخي از كشورهاي قدرتمند است.وي افزود: قدرتهايي در جهان هستند كه مي خواهند خود حاكم مطلق جهان باشند و پيداست كه اين قدرتها مايل نيستند سازمان ملل، استقلال و قدرت داشته باشد. حدادعادل در بخش ديگري از سخنانش گفت: ايران به سهم خود، در افزايش نقش پارلمانها در ايفاي چنين وظيفه اي تلاش كرده و به ويژه همزمان با رياست كشورمان بر مجمع مجالس آسيايي، گامهاي عملي براي افزايش نقش مجالس برداشته است.وي افزود: ايران افتخار دارد كه در پاييز امسال، ميزبان نخستين اجلاس مجمع عمومي كشورهاي عضو مجمع مجالس آسيايي باشد كه يك روز از اين اجلاس نيز به كنفرانس مشترك وزراي امور خارجه و رؤساي مجالس آسيايي اختصاص دارد. حدادعادل گفت: جمهوري اسلامي ايران پيشنهاد مي كند اتحاديه بين المجالس، اجلاس مشتركي را بين رؤساي مجالس و سران يا وزراي امور خارجه كشورهاي عضو برگزار كند تا با همفكري و مشورت، عملكرد سازمان ملل در گذشته را ارزيابي و آسيب شناسي و در روند اصلاح ساختاري اين سازمان نقش مؤثر و فعال تري ايفا كند. وي افزود: ايران همچنين پيشنهاد مي كند، اتحاديه بين المجالس نمايندگاني را از قاره هاي مختلف يا مناطق مختلف جغرافيايي انتخاب كند تا به همراه رئيس و دبيركل اتحاديه، گروه تماسي را تشكيل دهند و در رايزني با دبيركل سازمان ملل و ديگر مقامها در اين سازمان و نيز مقامهاي ساير كشورها، به تبيين نقش و جايگاه اتحاديه بين المجالس بپردازد و به عضويت ناظر در مجمع عمومي بسنده نكند . |