|

گروه اقتصادي: چندي پيش نمايندگان مجلس قبل از اتمام بررسي لايحه اجرايي سياستهاي اصل 44 قانون اساسي، تشكيل شوراي رقابت را با هدف تسهيل رقابت تصويب كردند تا به عنوان متولي قانوني از انحصار در بخشهاي مختلف اقتصادي كشور جلوگيري كند. تشكيل چنين شورايي را به دليل سيطره طولاني انحصار دولتي در اقتصاد كشور و همچنين اعمال انحصار در فضاي كنوني با توجه به تغيير سهم دولت - بخش خصوصي و تعاون- بايد به فال نيك گرفت تا از بروز هر انحصاري در بخشهاي ياد شده جلوگيري كرد. جلوگيري از زد و بندهاي انحصاري نظير تباني از طريق قرارداد، محدود كردن يا تحت كنترل در آوردن مقدار توليد، خريد يا فروش كالا يا خدمات در بازار، تحميل شرايط تبعيض آميز در معاملات همسان بر طرف هاي تجاري، تقسيم يا تسهيم بازار كالا يا خدمت بين دو يا چند شخص و محدود كردن دسترسي اشخاص خارج از قرار داد، اخلال در رقابت با تملك سهام و سرمايه شركتها برخي از اهداف و وظايفي است كه شوراي رقابت براي تسهيل در امر رقابت به عهده دارد. طبق مصوبه مجلس، شوراي رقابت از 15 عضو تشكيل مي شود كه حكم 10 عضو آن توسط رؤساي قواي مجريه و قضاييه ابلاغ مي شود، پنج عضو باقي مانده به سه نماينده از مجلس و دو نماينده از اتاق هاي بازرگاني و صنايع و معادن ايران و همچنين اتاق تعاون ايران - هر كدام يك نماينده - اختصاص دارد. تركيب شورا را قضات ديوان عالي كشور، صاحبنظران اقتصادي، كارشناسان حوزه صنعت و تجارت، حقوقدان و... تشكيل مي دهند. بنابراين با توجه به اهداف و تركيب شوراي رقابت به نظر مي رسد ابهامهاي فراواني در خصوص كارآمدي چنين شورايي - فارغ از تأثيرپذيري از دستگاههاي مختلف - بوجود آمده است كه به همين دليل تشكيل چنين شورايي را كه با هدف تسهيل در امر رقابت هويت مي يابد را در ترازوي نقد كارشناسان و فعالان حوزه تجارت و صنعت قرار داديم.
شوراي دولتي ها دكتر احمد روستا در تبيين و ضرورت تشكيل شوراي رقابت در ابتدا با پرداختن به پديده رقابت به خبرنگار ما مي گويد: موضوع رقابت يك بحث دستوري نيست، بلكه يك پديده اقتصادي است، يعني هر اندازه اقتصاد بازار و فعاليتهاي بخش خصوصي بيشتر و واقعي تر شود و از سوي ديگر مرزها به سوي مبادلات جهاني بازتر شود، آنگاه فضاي مناسب براي رقابت فراهم مي شود و در نتيجه تمام كساني كه در فضاي اقتصادي رقابتي قرار مي گيرند، به طور علمي و تجربي با پديده رقابت برخورد مي كنند. استاد دانشگاه شهيد بهشتي مي افزايد: آنچه مسلم است، در اقتصاد فعلي كشور، به دلايل گوناگون كه مهمترين آنها اقتصاد دولتي و مرزهاي حفاظت شده است، رقابت معنا و مفهومي واقعي نداشته و سالهاي طولاني بسياري از رفتارها و ابزارها و قوانين ما غير رقابتي بوده است. وي تأكيد مي كند: آنچه امروز به عنوان شوراي رقابت مطرح شده معلول رفتارهايي است كه عملاً بخش خصوصي را از صحنه اقتصادي به حاشيه رانده و نوعي رقابت بسيار نابرابر را بين دولت و بخش خصوصي حاكم كرده است. وي درباره تركيب اعضاي اين شورا اضافه مي كند: در فضاي كنوني و جديد اگر تركيب اين شورا بيشتر دولتي باشد، اين نگراني وجود دارد كه اهداف و انتظارات مربوط به شوراي رقابت پياده نشود، اما اگر به هر اندازه وزن بخش خصوصي در اين شورا پررنگ تر شود به نظر مي رسد امكان موفقيت شوراي رقابت بيشتر خواهد شد. اين صاحبنظر در حوزه بازرگاني و تجارت تأكيد مي كند: وقتي از رقابت صحبت مي كنيم، ناخودآگاه بخش خصوصي اقتصاد مطرح مي شود، در حالي كه وقتي به تركيب شورا نگاه مي كنيم روح دولتي در آن حاكم است. وي درباره تقسيم اقتصاد ايران بر سه بخش دولتي، خصوصي و تعاون اضافه مي كند: رقابت مرز نمي شناسد و تقسيم ها را كنار مي گذارد، آنچه مسلم است در صحنه رقابت تنها كساني مي توانند دوام بياورند كه علاوه بر بسترسازي، سرمايه گذاري هاي لازم را براي حضور در بازار رقابتي داشته باشند و از طرفي با تمام موانعي كه وجود دارد، براساس مزيتهاي تعريف شده به كار خود ادامه دهند. دكتر احمد روستا با بيان اينكه بايد در پديده رقابت از هرگونه فعاليتهاي افراط و تفريطي جلوگيري كرد، ادامه مي دهد: اگر بعد از سالهاي طولاني كه اقتصاد دولتي حاكم بوده، ناگهان بخش خصوصي را بدون فضاسازي مناسب پررنگ كنيم و شرايط و ابزارهاي لازم براي رشد فعاليت اين بخش فراهم نكنيم، پديده رقابت معناي واقعي پيدا نمي كند. وي تأكيد مي كند: جامعه امروز ايران در حال گذار از يك دوران غيررقابتي به نيمه رقابتي و سرانجام رقابتي است كه هر يك از اين دوره ها ويژگيها و مديريت خاص خود را دارد. بنابراين اميدواريم شوراي رقابت بتواند براي فضاسازي مناسب با توجه به اين دوره گذار اقدامات لازم را انجام دهد.
پيش نياز شوراي رقابت اما دبيركل خانه هاي صنعت و معدن ايران كه رياست انجمن فولاد ايران را نيز به عهده دارد، تأكيد دارد كه قبل از پرداختن به موضوع شوراي رقابت بايد شيوه خصوصي سازي در كشور نقد شود. به اعتقاد تقي بهرامي نوشهري، قبل از تشكيل شوراي رقابت بايد معضل خصوصي سازي حل شود، در غير اين صورت با نقص هايي كه خصوصي سازي دارد عملاً تشكيل شوراي رقابت بيهوده است. وي به خبرنگار ما مي گويد: خصوصي سازي در كشور به شكل ناقصي دنبال مي شود كه به نظر مي رسد نياز بيشتري به بررسي دارد، زيرا اين شكل خصوصي سازي نه تنها انحصار را از پيش نمي برد، بلكه همين انحصار را براي بعضي از سازمانها و ارگانهاي ديگر تضمين مي كند. وي مي افزايد: در حالي كه سهم دولت از شركتهاي دولتي 20 درصد و بخشهاي عمومي، تعاون و خصوصي نياز هر كدام 20 درصد است، اين وضعيت بدان معناست كه مجدداً همان حاكميت دولت سرجاي خود باقي است، يعني اين تصدي گري به شكل ديگري به حيات خود ادامه مي دهد. بهرامي اضافه مي كند: تقسيم بندي سهام شركتها به بخش هاي ياد شده رانت خواري، انحصار و... را در پي دارد كه با توجه به شيوه واگذاري تشكيل شوراي رقابت بي معناست! وي ادامه مي دهد: وقتي سهم بخش خصوصي در خريد سهام شركتها محدود است، شوراي رقابت چگونه مي تواند جلوي انحصار را بگيرد. عضو هيأت نمايندگان اتاق بازرگاني و صنايع و معادن ايران و تهران در توضيح اين مطلب اضافه مي كند: وقتي ساختار انحصار با نحوه تقسيم سهام شركتهاي دولتي همچنان حفظ شود، عملاً تشكيل شوراي رقابت و كاركرد آن بي اثر خواهد بود. به گفته وي، سازمانهايي مقداري از سهم را بدون پرداخت وجه دريافت مي كنند كه اين روند رانت ايجاد مي كند و زمينه رقابت را از بين مي برد. به گفته وي، راه حل اصلي براي ايجاد رقابت عرضه سهام شركتهاي دولتي به قيمت واقعي (و نه ارزان) و همچنين عدم محدوديت در خريد سهام توسط بخش خصوصي است. وي اعتقاد دارد: دولت بايد نظارت عاليه خود را اعمال كند و چنانچه شركتي به بيراهه زد، جلوي آن را بگيرند. رئيس انجمن فولاد ايران خاطرنشان مي كند: وقتي به اصل خصوصي سازي اعتراض داريم، تشكيل شوراي رقابت - كه فرع آن است - چه فايده اي دارد، جز اينكه هزينه اي را به كشور تحميل كند اثر ديگري دارد؟ وي پيشنهاد مي دهد: براي ايجاد رقابت در كشور بايد خصوصي سازي به معني واقعي دنبال شود به طوري كه شركتها بايد با قيمت واقعي عرضه شود و در مقابل دولت نظارت حاكميتي خود را دنبال و از طريق دريافت ماليات درآمد كسب كند. وي همچنين به تركيب شوراي رقابت ايراد دارد و مي افزايد: تعداد زيادي از اعضاي اين شورا با حكم دولتي ها تعيين مي شود، بنابراين با اين اعمال نفوذ دولت تعيين كننده است و هر كاري كه بخواهد مي تواند انجام دهد. به گفته وي، وقتي قرار است خصوصي سازي در كشور دنبال شود، بيشترين اعضاي اين شورا بايد از سوي بخش خصوصي - اتاق بازرگاني، خانه صنعت و معدن، انجمن هاي تخصصي و تشكل هاي خصوصي - انتخاب شوند. وي اضافه مي كند: چرا بايد حكم 10 عضو اين شورا توسط دولتيها (به معناي عام) صادر شود، در حالي كه بخش خصوصي نمي تواند انحصار ايجاد كند. |