|
* محبوبه ناطق
19 ميليون نفر از مردم ايران روز عيد فطر و روز قبل از آن 90 ميليون بار عيد را به همديگر تبريك گفتند، اما با مكافات!
مكافات نرسيدن پيامك به دريافت شونده و ارسال چند باره آن كه اگر آنها نيز در اين سرشماري كه از سوي اپراتور همراه اول صورت گرفت، محاسبه مي گرديد قطعاً اين آمار بسيار بيشتر مي شد.
اين تعداد پيامك فقط يازده ميليارد و 200 ميليون تومان به جيب شركت ارتباطات سيار واريز كرد كه احتمالاً براساس پيامكهاي ارسالي موفق محاسبه شده و اگر پيامكهاي ناموفق كه مشتركان بابت آن نيز برابر با پيامكهاي موفق پول مي پردازند، نيز در اين درآمد لحاظ مي شد رقم بسيار نجومي تر از اين مي گرديد.
اما اين همه پولي كه مشتركان به جيب شركت همراه اول مي ريزند، باعث نشده اين شركت به تقويت (بي.تي.اس)هاي خود بپردازد و ارسال پيامك با مكافاتي وصف ناپذير صورت مي گرفت.
با وجود اينكه سه سال از حضور رقباي شركت همراه اول در اين عرصه مي گذرد، اين شركت به دليل برخورداري از تعداد بسيار بيشتر مشتركان، به نوعي خيلي خود را موظف به اجراي تعهداتش در مقابل مشتريان نمي داند.
همچنان كه سرويس دهي بسيار ضعيف تاليا و ايرانسل نيز در ارسال مطلوب پيامك از طرف ديگر خيال همراه اوليها را راحت كرده است!
در اين ميان آنچه به گوش مسؤولان همراه اول يا همان ارتباطات سيار سابق نرسيد فرياد مشتركاني بود كه با هزار مكافات پيامك مي زدند و آرزو مي كردند پيامكهايشان به دست دوستان و آشناياني كه برايشان متقابلاً پيامك زده اند برسد و آبرويشان حفظ شود.
محمدرضا بهنام رئوف، يك كارشناس مسايل مخابراتي درباره دلايل وجود اين اختلال و چرايي آن به خبرنگار ما مي گويد: مشكل از آن جا شروع مي شود كه همراه اول بي محابا و بدون حساب و كتاب سيم كارت مي فروشد، بدون آن كه ظرفيت متناسب با آن ايجاد گرديده و شبكه تقويت شده باشد.
او اضافه مي كند: البته مشكل ديگر كه عمده نيز هست نصب نشدن BTSهاي كافي در سطح شهر است كه مسؤولان اين شركت دليل آن را اختصاص نيافتن جاي كافي از سوي شهرداري براي نصب BTSهاي جديد مي دانند.
او مي گويد: خود مسؤولان اين شركت نيز وقوع بحران از ابتداي مهر امسال را پيش بيني كرده بودند.
وي راه حل ايجاد سايتهاي مشاع يا شرينگ يا همان BTSهاي مشترك بين سه اپراتور را مناسب مي داند و مي افزايد: اين اقلام باعث مي شود فضاي كمتري به جايگاههاي BTS اختصاص يابد و شهر از منظره زيباتري برخوردار گردد.او در خصوص اينكه چرا اين راه حل اجرايي نمي شود، توضيح مي دهد: شهرداري خواهان سهم 49 درصدي از عوايد BTS شده و خواهان تقسيم 51 درصد ديگر به صورت بالمناصفه بين سه اپراتور گرديده كه همه اپراتورها با آن موافق نيستند.
او اضافه مي كند: شركت همراه اول و تاليا با اين پيشنهاد و اين تقسيم موافقند، اما مخالفت ايرانسل با اين پيشنهاد اجراي آن را به تعويق انداخته است.
ايرانسل معتقد به سهمي برابر با همراه اول و سهمي كمتر براي تاليا بوده و معتقد است كه ايرانسل و همراه اول يك اپراتور كامل و تاليا يك پيمانكار مخابرات است.
بهنام رئوف همچنين به راه حل پيشنهادي ديگري از سوي همراه اول اشاره كرد كه احتمالاً اجرايي بشود و آن نصب BTSهاي دو فركانسي است كه در شهرهاي پر ترافيكي مثل تهران كاربرد دارد.
او مي افزايد: البته اين راه حل مي تواند تا مدتي مشكل را كم كند اما به مرور زمان دوباره اين معضل خود را نشان خواهد داد به همين دليل معتقدم بهترين و ماندگارترين راه حل همان سايتهاي مشاع مي باشد.
اين كارشناس امور مخابراتي همچنين در خصوص دلايل ديگر ارسال دشوار پيامك مي گويد: ساختار فيزيكي شهر تهران كه داراي پستي و بلنديهاي متعددي است پوشش مناطق را با مشكل مواجه كرده، همچنان كه گاه اين شركت BTS نصب مي كند و چندي بعد برجي كنار آن مي سازند كه پوشش شبكه را دچار مشكل و اختلال مي نمايد.
از طرف ديگر هرگاه مخابرات عمليات كابل برگردان تلفن ثابت دارد، در همان منطقه پوشش شبكه با مشكل مواجه مي شود، كه البته اين اختلال ناگزير و موقتي مي باشد.
مشكل كشورهاي ديگر چگونه برطرف شد
اما كشورهاي ديگر چگونه مشكلشان را حل كرده اند؟ آيا با داشتن 70 تا 10 ميليون مشترك مشكلاتي بيش از ما دارند؟
بهنام رئوف در اين باره مي گويد: از آنجا كه كشورهاي پيشرفته كه از تعداد بسيار بالاي مشتركان نيز نفع مي برند از نسل دوم و سوم تلفن همراه استفاده مي كنند و نياز به نصب BTSهاي زياد نيست كه اگر چنين مي بود بايد شهرهاي آنها را فقط از دكلهاي BTS آن مي شناختيم.
او اضافه مي كند: آنجا معمولاً از آنتنهايي كه بر روي برجها كار گذاشته شده استفاده مي كنند كه آلودگي بصري ندارد و در عوض پوشش بسيار خوبي دارد. از طرف ديگر استفاده از ميكرو BTS است كه داخل مراكز عمده رفت و آمد مردم كار مي گذارند و آنتن دهي خوبي هم دارند.
او معتقد است كه چاره اي جز استفاده از دستاوردهاي جديد فناوري و گردن نهادن به قوانين وضع شده از سوي دولت براي اپراتورها باقي نمي ماند.
اما نكته ديگري نيز هست و آن حساسيت كافي نداشتن شركت مخابرات و سازمان تنظيم مقررات براي حل اين معضل است.
به نظر مي رسد اين سازمان و وزارت ارتباطات در ديدي منصفانه بايد حمايتهاي بي دريغ خود از اپراتور دولتي را كم كند و اين شركت و دو اپراتور ديگر را به دادن خدمات متناسب با هزينه اي كه از مشتركين مي گيرد، وادار نمايد.
سهم يك ميليارد و 400 ميليون توماني مخابرات از مجموع 11 ميليارد و 200 ميليون توماني درآمد شركت ارتباطات سيار پيامكهاي عيد فطر كم نيست و شركت مخابرات و سازمان تنظيم مقررات بايد وادار شوند كه به طور جديتري به منافع مشتركان خود فكر كنند. |
