|
گروه حوادث- مصدق: ستاد فرماندهي سازمان آتش نشاني ساعت 16 و 20 دقيقه پنجشنبه تلفني را دريافت كرد كه موضوع حادثه در نوع خود عجيب ولي واقعي بود.
حادثه از اين قرار بود؛ يكي از چتربازان آموزش ديده بخش خصوصي هنگام فرود، چترش به يكي از كابلهاي فشار قوي برق نزديك دكل گير كرده و در ارتفاع 60 متري از سطح زمين معلق مانده بود.
بلافاصله نيروهاي نجات ويژه و نيروهاي پشتيباني به محل حادثه اعزام شدند. ظرف پنج دقيقه يك فاصله تقريباً دشوار براي خودروها طي شد و پس از عبور از ارتفاعات خاكي عوامل نجات آتش نشاني به زير دكل رسيدند.
با بررسيهايي كه به عمل آمد از طريق بي سيم به ستاد فرماندهي اعلام شد كه نياز فوري به حضور كارشناسان اداره برق و در صورت لزوم قطع جريان الكتريسيته وجود دارد تا عمليات امدادرساني كه يكي از سخت ترين شيوه هاي نجات خواهد بود، آغاز شود.
حسين 22 ساله (چترباز گرفتار شده) در وضعيت خطرناكي قرار گرفته بود، اما با روحيه خوبي كه داشت شرايط خود را هر چند دقيقه با بي سيم خود اعلام مي كرد و نيروهاي آتش نشاني نيز همچنان منتظر عوامل برق بودند.
حدود يك ساعت از اتفاق گذشته بود كه باطري بي سيم حسين هم تمام شد و از روشنايي آسمان نيز خبري نبود. وضعيت با سرد شدن هوا هر لحظه براي چترباز معلق مانده در آسمان سخت تر مي شد. نيروهاي نجات، كارگاه صعود به دكل را آماده و طنابهاي ويژه را قلاب بندي كردند. حضور مسؤولان و مديران فني آتش نشاني از حساس شدن لحظه به لحظه عمليات خبر مي داد. «مهدي اردوباني» كه استاد حسين بود، هر لحظه با شاگرد خود صحبت مي كرد تا از وضعيت روحي او با خبر شود.
نيروهاي پشتيباني آتش نشاني كار نورپردازي منطقه را با استفاده از موتور برق و امكانات خودروهاي سنگين با دقت لازم انجام دادند، به گونه اي كه نور مستقيم باعث آزار چترباز نيز نشود.
سرانجام چند نفر از اداره برق در محل حاضر شدند و با ايمن سازي دكل و كابلهاي متصل به آن كار اصلي نجات آغاز شد.
«اصغر عبادي» فرد با تجربه نجات آتش نشاني به اتفاق همكارانش طنابهاي ويژه و با قدرت را به حميدرضا بابايي نجاتگر جوان آتش نشاني سپردند و او نيز با حمايت از محل كارگاه به سمت نوك دكل حمله خود را شروع كرد.
وي كمتر از چند دقيقه به محل موردنظر رسيد. بابايي حالا در افق «حسين» قرار گرفته بود و با او به راحتي صحبت و تمامي نكات فني را به او گوشزد مي كرد. پدر و دوستان حسين هم با نگراني نظاره گر عمليات بودند. قرقره مخصوص به سمت چترباز هدايت شد و او نيز قلابهاي نجات را به دو طرف بدن خود بست. آتش نشانان كه انتهاي طناب را در دست داشتند، او را به سمت دكل كشيدند، اما چتر حسين به دليل وزش شديد باد ناگهان به قرقره پيچيد و مانع از حركت چترباز شد. نجاتگران آتش نشاني در اين لحظه شيوه نجات حسين را تغيير دادند و با رساندن كاتر برش به حسين اعلام كردند كه بندهاي چتر را با خونسردي ببرد تا چتر از بدن او رها گردد.
حدود سه ساعت از ابتداي حادثه گذشته بود و با اينكه چترباز بيچاره احساس خستگي مي كرد، اما با داشتن روحيه عالي هر لحظه در مبارزه با مرگ تلاش خود را ادامه مي داد.
چندين بند چتر بايد بريده مي شد تا كار انتقال او به خوبي انجام مي گرفت. اين عمل حدود 10 دقيقه طول كشيد و آتش نشانان با در دست داشتن طناب اصلي و مديريت فرماندهان خود اوضاع را كاملاً در كنترل داشتند.
سرانجام آخرين بند چتر نيز بريده و تصميم بر اين شد تا چتر باز معلق به صورت عمود به زمين منتقل شود.
لحظات پر از اضطراب بر اطرافيان و كساني كه ناظر عمليات بودند حاكم شده بود و همه براي حسين دعا مي كردند تا به سلامت پاهايش به زمين برسد.
با ذكر چندين صلوات آتش نشانان به آرامي و به طوري كه وزش شديد باد مانع انتقال نشود، طناب عمود را با دقت فني شل كردند تا ارتفاعش كم شود.
دقايق پاياني عمليات بود حدود 30 متر از نقطه حادثه كاسته شد. به نظر مي رسيد ديگر مشكلي براي نجات او باقي نمانده است. نيروهاي اورژانس هم با حضور در محل آماده بودند تا به محض نجات وي، اقدامهاي پزشكي را به انجام برسانند. پتو و كمكهاي پزشكي هم در محل فرود آماده شد. حالا ديگر حسين به دو متري زمين رسيده بود.
حدود دويست نفر از كساني كه در محل حادثه حاضر شده بودند نيز با شكرگزاري و سجده به درگاه الهي و همچنين با تشويق كردن آتش نشانان، از نتيجه عمليات خوشحال شدند به گونه اي كه «برق نجات» در چشمان تك تك آنان ديده مي شد.
عوامل اورژانس حسين را خيلي فوري در پتو پيچيده و داخل خودرو بردند. حال عمومي وي خيلي خوب بود، به گونه اي كه در مصاحبه اي كوتاه ضمن تشكر از كساني كه او را نجات دادند، گفت: با اينكه چهار ساعت بين زمين و هوا گرفتار شده بودم و مرگ را با همه وجودم حس كردم، اما از فردا باز هم به چتر بازي خواهم پرداخت، اما نه در مكاني كه دكلهاي برق وجود داشته باشد.
معاون عمليات سازمان آتش نشاني تهران در پايان اين ماجرا به خبرنگاران گفت: ارتفاعات تهران و هر نقطه ديگري كه موانعي همچون دكلهاي فشار قوي برق وجود داشته باشد براي چتر و كايت بازي مناسب نيست.
محمد بيات افزود: اين عمليات با توجه به شرايط وزش شديد باد، تاريكي هوا، وجود كابلهاي فشار قوي برق و ارتفاع 60 متري در دنيا كم نظير است كه با تخصص لازم نيروهاي ويژه نجات آتش نشاني فرد گرفتار شده از مرگ حتمي نجات پيدا كرد و به زندگي برگشت.
حميدرضا بابايي و ديگر همكارانش نيز بعد از اين عمليات موفقيت آميز اظهار داشتند كه نجات انسانها اصلي ترين وظيفه آتش نشانان و نجاتگران است و با اينكه يكي از سخت ترين عمليات نجات در دنيا را تجربه كرديم، به خاطر فرد نجات يافته از مرگ، هم خوشحال هستيم و هم اينكه هميشه در خدمت شهروندان خواهيم بود. |
