|
روابط عمومي و پلهاي شكسته
* امير روحپرور
در حالي كه خيلي ها معتقدند روابط عمومي ها تسهيل كننده ارتباط و در مواردي پل ارتباطي ميان مردم، رسانه ها و مسؤولان هستند، اما خيلي وقتها اين ديدگاه غلط از كار درمي آيد!؟
در فرآيند توليد اطلاعات رسانه اي، گاه مسؤولان يا روابط عمومي ها در گفتگوهاي خود با خبرنگاران از روند توليد خبر و در مواردي انتشار اطلاعات گلايه مي كنند، اما هنگامي كه خبرنگاران تلاش مي كنند از طريق روابط عمومي ها موضوعات مورد نظر خود را پيگيري كنند، با موانع فراواني مواجه مي شوند كه اغلب آنان را حسابي دلسرد مي كند.
درخواست ارسال كتبي سؤالات، عدم پيش بيني وقت مصاحبه، بدقولي در انجام مصاحبه، عدم پاسخگويي مناسب و... از جمله مواردي است كه خبرنگاران همواره در فرآيند توليد خبر از كانال روابط عمومي ها با آن مواجه مي شوند.براي اينكه مصداقي سخن گفته باشيم به چند نمونه اشاره مي شود كه خواندن آن خالي از لطف نيست.
مورد اول: آموزش و پرورش
خراسان امروز چند روز قبل با مطرح شدن موضوعاتي در حوزه آموزش و پرورش خراسان رضوي از كانال روابط عمومي درخواست انجام مصاحبه با رئيس سازمان را ارايه مي كند.به خبرنگار ما گفته مي شود رئيس سازمان در تهران است و بايد چند روز صبر كنيد. وي از تهران مي آيد، اين بار مسؤول روابط عمومي تشريف ندارند.تماسهاي مكرر گرفته مي شود، اما با گذشت 10 روز نتيجه اي حاصل نمي شود و سؤالات بدون پاسخ مي ماند.
مورد دوم: محيط زيست
تماسهاي متعدد مردم مبني بر درج اطلاعات روزانه آلودگي هواي مشهد، ما را ترغيب مي كند تا به اين خواسته شهروندان جامعه عمل بپوشانيم. تماس مي گيريم، مسؤولان مربوطه مي گويند بايد درخواست رسمي ارايه نماييد، نامه كتبي ارسال مي كنيم، اما با گذشت چيزي حدود دو هفته، از ارسال اطلاعات آلودگي هوا خبري نمي شود.
مورد سوم: شهرداري
براي يك موضوع فوري خبرنگار ما با روابط عمومي شهرداري مشهد تماس مي گيرد. او به مسؤول رسانه ها ارجاع داده مي شود. امروز و فردا مي شود و باز همان داستان قديمي، خبرنگار و سؤالات بدون پاسخ.براي مورد ديگري درخواست يك مصاحبه كوتاه با شهردار مشهد ارايه مي گردد. چند روز انتظار كافي نيست !چاره اي نيست گزارش را بيش از اين نبايد نگه داشت و در نهايت مطلب بدون اظهارنظر شهردار چاپ مي شود.
مورد چهارم: مخابرات
براي پيگيري يك سوژه با روابط عمومي مخابرات تماس مي گيريم. امروز و فردا مي شود، گزارش چاپ مي شود و در نهايت دوستان گلايه مي كنند و صدها نمونه ديگر كه در حوصله اين يادداشت نيست.
حال شما پاسخ دهيد كه آيا جاي گلايه براي روابط عمومي ها باقي مي ماند؟! |