|
*محمد هرمزي
گروه اقتصادي: تأمين واحد مسكوني افراد فاقد مسكن كه چند سالي است، به يكي از چالشهاي جدي پيش روي مردم تبديل شده

سرانجام با واكنش صريح رئيس جمهور وارد مرحله جديدي شد.
اظهارات رئيس جمهور خطاب به وزير مسكن كه به اجراي سريعتر طرحهاي پيش بيني شده تأمين مسكن مردم و مهار تورم در اين بخش حكايت دارد نشان مي دهد كه بخش متورم مسكن حداقل در رده معضلات ديگري همچون بيكاري قرار گرفته و رئيس دولت اصرار دارد كه با اجراي طرحهاي وزارت مسكن، مردم از فشار بي جهت رهايي يابند.
اما در واقع چرا موضوع مسكن بايد رئيس دولت را وادار كند كه اين چنين وزير را مورد خطاب قرار دهد تا برنامه هاي خود را هر چه زودتر عملياتي كند؟
طبق اظهارات مسؤولان، تقاضاي روزافزون در بخش مسكن با توجه به ازدواج سالانه 800 هزار نفر و همچنين نياز انباشته 2/5 ميليوني مسكن و گسترش بافتهاي فرسوده كه بنا بر اعلام وزير مسكن 50 هزار هكتار آن شناسايي شده است، سه محور تقاضايي مي باشد كه زنگ خطر را براي مسؤولان به صدا درآورده است. از اين رو وزارت مسكن به عنوان متولي بسته سازي تأمين مسكن در اين سه حوزه، با چالشهاي جدي مواجه است به طوري كه بايد طرحهايي را اجرايي كند كه هم سد راه افزايش بافتهاي فرسوده شود و هم از حجم تقاضاي انباشته شده بكاهد و در همان حال نياز ساليانه مسكن را برطرف كند.
بنابراين براي رهايي از اين سه چالش عمده، وزارت مسكن رويكردهاي مختلفي را دنبال مي كند به طوري كه طبق اظهارات وزير، براي نوسازي يا بهسازي بافتهاي فرسوده، به ساخت سه تا چهار ميليون واحد مسكوني نياز است.
در همين راستا دولت در اولين ماه سال جاري خودش را به آب و آتش مي زند كه حداقل تورم و گراني در بخش مسكن را مهار كرده و از سويي بستر مناسبي براي توليد مسكن آماده كند. اين رويكرد نشان مي دهد كه چنانچه از همين آغاز سال جاري، افسار لجام گسيخته تورم هاي بادكنكي (قيمت مسكن و اجاره) را به دست نگيرد، در آينده چالشهاي اين بخش به مراتب بدتر از وضعيت فعلي، خود را نشان خواهد داد.
البته نه تنها اين دولت بلكه دولتهاي پيشين نيز با اين معضل مواجه بودند و طرحهايي نظير فروش متري، اجاره به شرط تمليك و مسكن اجاره اي را دنبال كردند و دولت جديد نيز در طرح گسترده (طرح مسكن مهر) سياست بسترسازي تأمين مسكن دهكهاي پايين جامعه را دنبال مي نمايد.
در كنار آن، دولت طي روزهاي گذشته، تأمين مسكن در شهرهاي زير 50 هزار نفر را به بنياد مسكن واگذار كرد تا بخشي از مسؤوليت تأمين مسكن مردم بخصوص اقشار كم درآمد و محروم به دستگاههاي ديگر تسري يابد ضمن اينكه براي تداوم طرح مسكن مهر نيز تبصره بودجه 86 دائمي شد تا بتواند در ساخت و ساز و خريد و فروش مسكن رونق ايجاد كند.
طرحهاي دولت براي تأمين مسكن افراد فاقد آن، نشان مي دهد كه رويكرد دستگاههاي دولتي برخورداري اقشار كم درآمد و همچنين كاهش تقاضاي انباشته شده است اما به نظر مي رسد كه سياست توليد مسكن هنوز نتوانسته نقشي جدي در تنظيم بازار آن داشته باشد.
از اين رو دولت در كنار چنين طرحهايي، انتشار اوراق رهني مسكن مهر و تهيه طرح جامع را براي تمام شهرهاي كشور در دستور كار دارد.
همكاري تمام دستگاهها
به هر روي، پرسش ديگري پيش مي آيد و آن اينكه آيا وزارت مسكن با وجود دستور رئيس جمهوري مي تواند به تنهايي معضل مسكن را با بسته هاي سياستي كه دارد حل كند؟
شكي نيست كه در ساخت مسكن پارامترهاي بسياري از جمله زمين، سرمايه، مصالح، نيروي انساني و فناوري ساخت دخيل است كه تقريباً براي رفع معضلات در هر كدام از اين بخشها، همكاري تنگاتنگ ديگر وزارتخانه ها از جمله بازرگاني، صنايع و معادن، اقتصاد و تعاون را مي طلبد. به طوري كه رئيس كميته مسكن مجلس اعتقاد دارد كه براي رفع مشكل مسكن تنها تلاش يك وزارتخانه كارساز نيست و مجموعه دولت بايد تصميمهايي اتخاذ كنند تا حداقل از افزايش قيمت مسكن جلوگيري شود.
محمد تقي كاوياني مي افزايد: طرحهايي مانند حمايت از ساماندهي، توليد و عرضه مسكن و واگذاري زمين 99 ساله جزء طرحهايي بود كه با تصويب در مجلس دست دولت را بازگذاشت تا بتواند بخشي از مشكل مسكن را حل كند.
وي در مورد تسهيلات بانكي به افراد فاقد مسكن نيز مي گويد: در ساخت مسكن تنها موضوع زمين نيست بلكه بحث تسهيلات بانكي در ميان است كه بايد مبلغ آن افزايش و سود آن كاهش يابد.
وي اذعان مي كند: رئيس جمهور بايد دستوري صريح و قاطعانه به تمام وزارتخانه هاي مرتبط براي مشكل مسكن صادر كند.
همكاري ديگر وزارتخانه ها از اين نظر ضروري است كه گذشته از عرضه و تقاضا كه در قيمت مسكن نقش دارد، تورم نيز بيش از آن برگراني مسكن تأثيرگذار است و مي توان به گراني مصالح ساختماني، دستمزد، هزينه هاي شهرداري (پروانه هاي ساخت و بهره برداري) و خدمات دولتي نيز اشاره كرد.
نقش كليدي وزارت مسكن
رويكرد مسؤولان نظام در حال حاضر واگذاري امور اجرايي به مردم است و در حقيقت براي دولت نقش سياستگذار قائل هستند كه رويكرد درستي است اما در بخشي از حوزه ها از جمله مسكن در كنار حضور بخش خصوصي و تعاوني ضروري است كه دولت مستقيماً در ساخت و سازها دخالت كند، به گونه اي كه تجربه ساخت مسكن بخصوص براي اقشار كم درآمد نشان داده كه بخش خصوصي حداقل تا به امروز نتوانسته تقاضاي آنها را به طور كامل پاسخ دهد.
از سوي ديگر طبق ديدگاه كارشناسان برخي از كشورهايي كه با معضل مسكن مواجه بوده اند با وجود اينكه داراي ساختار سرمايه داري هستند اما در تأمين مسكن محرومان به طور مستقيم وارد عمل شده اند و سهم دولت در تأمين مسكن افراد فاقد واحد مسكوني كمتر از 5 درصد اعلام شده است.
با اين حال وزير مسكن ديدگاهي در اين مورد داشته و مي گويد: با توجه به افزايش حجم مسكن و حجم كار اين وزارتخانه، تصميم گرفته شده كه به هيچ وجه در حوزه ساخت و ساز وارد نشود و كار اجرايي انجام ندهد اما بسترسازي لازم براي توليد مسكن انبوه را در دستور كار خود قرار دهد. |