مترجم: مريم سادات كاظمي

حدود يك درصد كل سرطانها در فرانسه مربوط به سرطان كودكان است، به طوري كه سالانه تقريباً 1800 كودك به اين بيماري مبتلا



مي شوند، يعني از هر 600 كودك يك نفر. نيمي از اين سرطانها تا قبل از سن 6 سالگي بروز مي كند و نوع بيماري با توجه به سن كودك متفاوت است.
سرطان كودكان (نوزادان تا كودكان 15 ساله) در واقع به تكثير سلولهاي غير عادي (سرطاني) در يك اندام يا در مغز استخوان اطلاق مي شود. امكان ابتلا به سرطانهاي مختلف در كودكان وجود دارد و بيماري آنها با سرطان بزرگسالان متفاوت است. هنگامي كه مغز استخوان محل رشد و تكثير سلولهاي سرطاني شود، در آن موقع بيماري «سرطان خون» تشخيص داده مي شود و اگر اين اتفاق در يك اندام رخ دهد، آن را «تومور فضاگير» مي گويند. در بعضي موارد نيز سلولهاي سرطاني از خون عبور كرده و با فاصله از محل نمو اوليه در اندامي ديگر جاي مي گيرند كه اين حالت را «متاستاز» (دست اندازي) گويند.

* علت
سرطان كودكان در نتيجه رويدادهاي پي در پي سلولي به وجود مي آيد كه برنامه ژنتيك سلول را دچار اختلال كرده و باعث تغيير سلول به يك سلول سرطاني مي شود. ازدياد غير قابل كنترل سلولهاي سرطاني در نهايت موجب بروز بيماري مي شود. علت مشخص و عامل برانگيزنده سرطان در بيشتر موارد هنوز ناشناخته است.
بندرت ممكن است كه وراثت عامل مهم سرطان باشد، اما به هر حال نبايد آن را به عنوان زمينه قبلي بيماري فراموش كرد. از سوي ديگر، تأثير عوامل محيطي (فيزيكي و شيميايي) هنوز در حال مطالعه و بررسي است. در كل بايد گفت كه سرطانها بيماريهايي غيرواگير هستند.
* علايم و عوارض
علايم نشان دهنده سرطان كودكان با توجه به نوع بيماري آنها متفاوت است. با اين حال، بعضي عوارض بيماري و روشهاي درمان در تمام سرطانها مشترك است.
- عوارض كوتاه مدت: بيماري و تجويز روشهاي مختلف درمان، در اغلب موارد «خستگي» را در پي دارد. شيمي درماني ممكن است ريزش موها، حالت تهوع و استفراغ، حساسيت پوستي و گوارشي مانند اسهال، آسيب پذيري در برابر ابتلا به عفونتها و گاه نيزآلپازي (نارستي) مغز استخوان را به همراه داشته باشد. كودك تقريباً هميشه طي درمان از درد شكايت مي كند كه علت آن يا بيماري و يا عوارض درمانهاي تجويز شده است. همه اين عوارض با توقف درمان، برگشت پذير هستند.
- عوارض طولاني مدت: اين عوارض متغير و ناپايدارند و با توجه به نوع بيماري و شيوه درمان به حالات مختلف بروز مي كند. از جمله مهمترين اين عوارض مي توان به موارد زير اشاره كرد:
- كاهش قدرت اندامهاي حسي: افت شنوايي و افت بينايي كه مورد دوم بندرت ديده مي شود.
- كاهش توان حركتي - جنبشي: اين حالت ممكن است به دنبال تومورهاي مغزي ايجاد شود كه گاه به قطع عضو منجر شده و بيمار بايد از پروتزهاي مصنوعي استفاده كند. استفاده از درمانهاي محافظ اعضا، قطعاً مشكلاتي از قبيل كاهش توانايي حركت مفاصل، تحليل قواي ماهيچه اي و مشكل در ايستادن را به كودك تحميل مي كند.
- حساسيت پوستي: پوست در مواجهه طولاني مدت با اشعه خورشيد بسيار حساس مي شود.
- مشكلات شناختي و ادراكي: در اين صورت اختلالات يادگيري ديده مي شود، بخصوص در مورد كودكاني كه تحت عمل جراحي تومور مغزي يا پرتودرماني مغز قرار گرفته اند.
- اختلالات رواني.
* درمان
براي درمان سرطان، كودك تحت درمانهاي ضد سرطان و درمانهاي مرتبط با آن قرار مي گيرد. درمانهاي ضد سرطان متناسب با نوع بيماري تجويز مي شود و ممكن است به يك يا چند نوع درمان مكمل نيز نياز باشد:
- شيمي درماني: در بيشتر موارد شيمي درماني از طريق تزريق داخل وريدي در بيمارستان انجام مي شود. در بعضي از روشهاي شيمي درماني، داروهاي خوراكي تجويز مي شود كه گاه مصرف آنها چند ماه طول مي كشد كه البته اگر كودك به مدرسه مي رود، مانعي براي تحصيل او نيست.
* پرتو درماني
- جراحي: گاه ممكن است عمل جراحي تنها راه درمان سرطان باشد، اما در بيشتر موارد در ادامه روشهاي گفته شده، توصيه مي شود.
- پيوند سلولهاي خون ساز:
از جمله درمانهاي مكمل سرطان مي توان به موارد زير اشاره كرد:
- انتقال خون: هنگامي كه تعداد گلبولهاي قرمز و پلاكتهاي خون از حد طبيعي كمتر شود، اين شيوه درمان تجويز مي شود.
- داروهاي ضد تهوع: اين داروها حالت تهوع و استفراغ بعد از شيمي درماني يا پرتو درماني را كم كرده يا از بين مي برد.

- آنتي بيوتيك: وقتي كودك تب مي كند، بخصوص در موارد آسيب پذيري در برابر عفونتها، مصرف آنتي بيوتيك توصيه مي شود.
- حمايت رواني و عاطفي از كودك و خانواده او.

* پي آمدهاي بيماري در روند تحصيل كودك
كودكي كه مبتلا به سرطان شده است، حتماً بايد در طول دوره درمان به تحصيلات خود ادامه دهد. اين امر در رشد فكري كودك و حفظ رابطه او با مدرسه و همكلاسان مفيد و مؤثر است و همچنين ارتباط برقرار كردن او با ديگران را پس از درمان تسهيل مي كند. خستگي كودك بيمار و مراقبتهاي پزشكي دو عامل مهم غيبتهاي اوست كه بايد به اين دو موضوع در طول دوران تحصيل توجه شود.
در صورتي كه ادامه تحصيل كودك در مدرسه تهديدي براي سلامتي او نباشد، مي تواند به مدرسه خود برود. اگر كودك در معرض ابتلا به عفونت در طول درمان باشد، نبايد موقتاً به مدرسه برود. با اين حال بچه بايد رابطه خود را گرچه محدودتر با معلم و دوستانش حفظ كند. در مواردي كه كودك بايد مدتي را در بيمارستان بستري باشد، بهتر است ترتيبي داده شود كه او بتواند در بيمارستان با كمك معلم به درسهايش ادامه دهد.
* موارد نگران كننده براي كودكان سرطاني در مدرسه
فعاليت بدني و وجود كاتتر(سوند) مركزي: در صورتي كه براي كودك كاتتر مركزي گذاشته باشد، وي موقتاً نبايد ورزش و فعاليت بدني انجام دهد.
خستگي: مصرف داروها معمولاً خستگي را به همراه دارد و كم خوني نيز اين مشكل را تشديد مي كند. شرايط تحصيل كودك بايد با شرايط او هماهنگ بوده و والدين بايد با پزشكان در ارتباط باشند.
كسالت و احساس ناخوشي: احساس بي حالي و كسالت در پي خستگيهاي مربوط به بيماري يا درمانهاي مرتبط با آن به وجود مي آيد. در صورتي كه اين حالت براي كودك در مدرسه پيش آيد، بايد فوري او را بخوابانند و به والدين اطلاع داده شود.
خونريزي: بعضي روشهاي شيمي درماني باعث كم شدن پلاكتهاي خون مي شود كه مي تواند خونريزي را به همراه داشته باشد. براي كاهش اين مشكل، فعاليتهاي فيزيكي كودك بايد محدود شده و در مورد هر نوع خونريزي، والدين در جريان قرار گيرند و بسرعت به اورژانس اطلاع داده شود
تب: ممكن است در تمام مراحل درمان بخصوص در مرحله آلپازي مغز استخوان بيمار تب كند كه در اين شرايط نيز اولياي مدرسه بايد خانواده وي را مطلع كنند.

پروتزهاي مصنوعي: اگر كودك از پروتزهاي ارتوپدي استفاده مي كند، لازم است فعاليتهاي فيزيكي او برنامه ريزي شده باشد و با جراح ارتوپد در تماس باشند. محل ورود به كلاس و نيمكت نشستن كودك بايد مناسب وضعيت او باشد.

بيماريهاي واگير در كلاس: كودكي كه شيمي درماني مي شود، در برابر عفونتها، بخصوص عفونتهاي معمول و ساده دوران كودكي بسيار حساس و آسيب پذير است. والدين بايد بويژه موارد آبله مرغان و سرخك را به پزشك اطلاع دهند. اگر كودك قبل از شروع بيماري، آبله مرغان گرفته باشد، احتمال ابتلا مجدد در طول دوره شيمي درماني بسيار ضعيف است و خوشبختانه امروز واكسن اين بيماري كشف شده است.
در مصاحبه زير دكتر «دومينيك والتو كوآنت» تومورشناس كودكان «انستيتو گوستاو روسي»، آخرين نتايج در مورد روشهاي درماني جديد سرطان كودكان را توضيح مي دهد:
* در حال حاضر، چه نوع سرطانهايي بيشتر در بين كودكان و نوجوانان ديده مي شود؟
** خوشبختانه در مقايسه با بزرگسالان، ابتلاي كودكان و نوجوانان به سرطان كمتر است، به طوري كه در فرانسه، هر سال 1800 تا 2000 مورد جديد مشاهده مي شود. با اين حال، سرطان دومين عامل مرگ و مير كودكان پس از تصادفات است. تومورهاي مغزي، سرطان خون و تومورهاي فضاگير ( نوروبلاستومها كه معمولاً از دستگاه عصبي خود مختار يا از مدولاي فوق كليه نشأت مي گيرد، سرطانهاي اعصاب سمپاتيك، كليه و استخوان) شايعترين انواع سرطان در بين بچه هاست.
* امروزه براي كدام يك از اين سرطانها درمان شناخته شده اي وجود دارد؟
** بايد خاطرنشان كرد كه در مجموع، 70 درصد بيماران كودك بهبود مي يابند. در واقع سرطان كودكان را به سه دسته تقسيم مي كنيم:
- گروه اول، سرطانهايي كه در بيشتر موارد به كمك درمانهاي غير تهاجمي مي توانيم آنها را درمان كنيم. در اين صورت بيمار مي تواند كيفيت مطلوب زندگي خود را حفظ كند كه موضوع بسيار مهمي است و پس از بهبود، بيماري عواقبي در پي ندارد. لنفوم (هر اختلال نئوپلاسمي بافت لنفوئيدي، اغلب در مورد لنفوم بدخيم به كار مي رود)، تومور كليه (حتي در صورت متاستازيك)، نوروبلاستومهاي مشخص (ساركومي نشأت گرفته از دستگاه عصبي و عمدتاً متشكل از نوروبلاستها كه اغلب شيرخواران و كودكان زير 10 سال را مبتلا مي كند و معمولاً از دستگاه عصبي خود مختار يا از مدولاي فوق كليه منشأ مي گيرد) از جمله اين نوع سرطانها هستند.
- نوع دوم سرطانهايي هستند كه درصد درمان آنها بالاست، اما نياز به درمانهاي دشوار است و احتمال عوارض طولاني مدت نيز در آنها وجود دارد، مانند سرطان استخوان كه در اغلب موارد به گذاشتن پروتز مي انجامد.
- گروه آخر سرطانهايي هستند كه درمان مناسبي براي آنها شناخته نشده است. بعضي از تومورهاي مغزي از اين جمله اند. در مورد تومورهاي مغزي، حتي اگر كودك بهبود پيدا كند و به سن بزرگسالي برسد، در كيفيت زندگي او تأثيرگذار بوده و مشكلاتي در پي خواهد داشت. ضايعات مربوط به سرطان، حتي اگر با روشهاي مناسب درماني مانند پرتودرماني، معالجه شود، باز هم ممكن است عوارضي داشته باشند.

* چه تفاوتي بين سرطان كودكان و سرطان بزرگسالان وجود دارد؟
** در بزرگسالان، نخست سلولهاي سرطاني در يك اندام يا بافت شروع به رشد و تكثير مي كنند و پس از آن بدون در نظر گرفتن درمان، بيماري معمولاً بسيار آرام به سمت مرحله متاستازي پيش مي رود. سرطانهاي كودكان چه از نوع تومورهاي فضاگير و چه سرطانهاي متاستازيك، بسرعت پيشرفت مي كند. در واقع اين روند رشد بسيار سريع، تشخيص دقيق بيماري را مشكل مي كند و بايد گفت كه پيشرفت سرطان بزرگسالان، به هيچ وجه قابل مقايسه با سرطان كودكان نيست.
* علم پزشكي در زمينه روشهاي درماني به چه موفقيتهايي دست يافته است؟
** در ارتباط با درمان لنفوم به نتايج و پيشرفتهاي چشمگيري دست يافته ايم: روشهاي جديد شيمي درماني با كاهش دوز سيكلوفسفاميد (داروي ضد سرطان براي درمان لنفوم ها و لوسمي ها) و مدت مصرف، موجب كاهش آسيبهاي شيمي درماني شده و در نهايت بهبود بالاي بيماري تا سطح 90 درصد را به همراه دارد. در اين صورت، كيفيت بالاي زندگي بيمار نيز تضمين مي شود. همچنين با اين روش، احتمال عقيم شدن پسران پس از دوره درمان تقريباً به صفر مي رسد. از ديگر پيشرفتها در روشهاي درماني مي توان به درمان تومورهاي مغزي اشاره كرد؛ به اين ترتيب كه براي كودكان زير 5 سال مبتلا به تومورهاي مغزي از اين پس تنها شيمي درماني تجويز مي شود. از آنجا كه عوارض جانبي پرتو درماني تأثيرات منفي بر قدرت يادگيري كودكان دارد، مزيت شيوه جديد، كاهش اين آسيبهاست.
* در چه مواردي كودكان بيمار به روان درمانگر نياز دارند؟
** ابتلا به سرطان هميشه با نااميدي و احساس از دست دادن زندگي همراه است، كه اين مسأله نه فقط براي كودك بلكه براي خانواده و نزديكان او نيز پيش مي آيد. در اغلب موارد لازم است كه همه اعضاي خانواده مورد حمايت قرار گيرند. به همين دليل حضور روان شناس و روان پزشك كنار خانواده، در تمام لحظات از زمان اطلاع بيماري تا طي دوره درمان ضروري است.
* چه اقدامات مؤثر ديگري را براي كمك به خانواده ها توصيه مي كنيد؟
** در حال حاضر مشغول ارزيابي برنامه اي براي مراقبت كودكان بيمار هستيم تا اين كودكان بتوانند كنار اعضاي خانواده و در رابطه نزديك با كادر پزشكي و مركز سرطان شناسي، دوره درمان را سپري كنند. مطالعات و بررسيها نياز به تحقيقات بيشتر دارد. گروههاي پزشكي زيادي نيز در حال مطالعه بر روي داروهاي جديد ضدسرطان هستند. اين پژوهشها در دو زمينه انجام مي شود: تحقيق روي ماهيت سلولهاي سرطاني و روشهاي درماني. براي شناخت ماهيت سلولها، ژنها مورد مطالعه قرار مي گيرند. در مورد روشهاي درمان، تحقيق بر روي پادتنهاي تك دودماني (مشتق از يك سلول واحد) انجام مي شود. اين پادتنها در عين حال كه سلولهاي سرطاني را از بين مي برند، آسيبي به سلولهاي سالم نمي رساند و اين مزيت برتر آنها نسبت به روش شيمي درماني است.
منابع: fr.integrascol.www
fr. ParisMatch.www

 

در مطالعه اي كه در نيوزيلند منتشر شد، آمده است در برخي افراد، كشيدن فقط يك سيگار مي تواند موجب اعتياد به نيكوتين شود.




به نقل از خبرگزاري فرانسه، پژوهشگران از 96 هزار جوان 14 تا  15ساله خواستند با پر كردن پرسشنامه اي بگويند كه آيا سيگار كشيده اند و آيا احساس مي كنند كه لازم است سيگار كشيدن را ادامه دهند؟
كساني كه بارها سيگار كشيده بودند، همان طور كه پيش بيني مي شد، گفتند كه نياز به ادامه سيگار كشيدن را احساس مي كنند.
اما آنچه محققان را شگفت زده كرد، وجود افرادي بود كه يك بار و يا دفعات بسيار كم و به طور نامتناوب سيگار كشيده بودند و با اين حال آنها نيز نياز به كشيدن سيگار را احساس مي كردند.
 46 درصد كساني كه در هر ماه كمتر از يك عدد سيگار مي كشيدند، گفتند كه كنترلشان براي مهار نياز به سيگار كشيدن كاهش يافته است.
نكته جالب توجه اين بود كه 10 درصد جواناني كه گفته بودند بسختي مي توانند احساس نياز به سيگار را در خود سركوب كنند، در مدت دو روز پس از استعمال نخستين سيگار و  25 درصد آنان، در مدت يك ماه بعد از اين كار، احساس كردند كه بايد سيگار بكشند.
براي اندازه گيري ميزان وابستگي به سيگار، در اين پرسشنامه كه بين سالهاي 2002 تا  2004از طريق مدارس در اختيار دانش آموزان قرار گرفت، سؤالهاي مختلفي از جمله اين پرسشها مطرح شده بود: آيا هيچ وقت در خود نياز شديد به سيگار كشيدن احساس كرده ايد؟ آيا اكنون بخاطر اين سيگار مي كشيد كه واقعاً ترك آن مشكل است؟ و آيا به اين دليل كه نمي توانيد سيگار بكشيد، تمركز دادن براي شما دشوار است؟
مجريان اين تحقيق گفتند، پاسخهاي دريافت شده تأييدي بر تحقيقات قبلي بود كه نشان مي داد هر قدر فرد تعداد بيشتري سيگار دود كند، اعتياد او بيشتر مي شود و اين اعتياد پس از اندك زماني بعد از نخستين «پك»ها آغاز مي گردد.در سال 2004 پژوهشگران با مطالعه روي 1300  نوجوان 13 ساله در استان «كبك» كانادا دريافتند، آن دسته از نوجواناني كه فاقد نوع خاصي ژن بودند كه آثار نيكوتين را از كبد پاك مي كند، احتمال بسيار بيشتري داشت كه به سيگار معتاد شوند.
به علاوه، كساني كه دو نسخه از ژن «CYP2A6» را داشتند، تقريباً سه برابر كساني كه نسخه معمولي اين ژن را داشتند، احتمال داشت كه به سيگار اعتياد پيدا كنند.
اين واريان هاي ژني، از تمركز آنزيمهاي از بين برنده نيكوتين در كبد مي كاهند. در نتيجه نيكوتين (كه مغز آن را يك ماده شيميايي «پاداش» تلقي مي كند)، با آهنگي كندتر فرآوري مي شود و به همين دليل لذت حاصل از سيگار كشيدن مدت طولاني تري ادامه پيدا مي كند.يك واريان ديگر كه با موضوع اعتياد به سيگار مرتبط شناخته شده، نسخه اي از ژن به نام DRD 32806  است كه «دوپامين» را در مغز كنترل مي كند.
دوپامين، يك ماده شيميايي مغز است كه براي حس كردن «پاداش» جنبه حياتي دارد.
هر سال حدود پنج ميليون نفر در جهان جان خود را به علت سيگار از دست مي دهند كه زنان سيگاري و كل سيگاريهاي كشورهاي در حال توسعه، آسيب پذيرترين گروهها در ميان آنان هستند.
به گزارش خبرنگار سايت پزشكان بدون مرز به نقل از روزنامه «چاينا ديلي»، كودكاني كه والدين آنها سيگاري هستند، بيشتر از ديگران به كشيدن سيگار روي مي آورند.
بررسيهاي انجام شده توسط ارگانهاي بهداشتي در استانهاي مختلف چين حكايت از آن دارد كه اكثر جوانان براي اولين بار ايده كشيدن سيگار را از پدر و مادر خود فرا گرفته اند.
در برخي از استانهاي چين نظرسنجيهايي انجام شده است كه نشان مي دهد 79 درصد از جوانان زير 18 سال كه سيگار مي كشند، پدر و مادري داشته اند كه هر دو سيگاري بوده اند.
كارشناسان امور بهداشتي درچين اعتقاد دارند جوانان الگوپذيري از والدين دارند و عادات آنها را خيلي زود فرا مي گيرند.
آمار وزارت بهداشت چين نشان مي دهد، حدود 100 ميليون نفر در اين كشور در حالي سيگار مي كشند كه كمتر از  18 سال دارند.
بر اساس آمار، در مجموع 350 ميليون نفر سيگاري اند و اين كشور بزرگترين توليدكننده و مصرف كننده دخانيات جهان است.
اگرچه براساس مقررات چين كسي حق كشيدن سيگار در مدارس را ندارد، اما به هيچ وجه به نوجوانان و جواناني كه خارج از مدرسه سيگار مي كشند، اعتراضي نمي شود.
وزارت بهداشت و كارشناسان چين از والدين و مدارس و ديگر محافل اجتماعي دعوت كرده است تلاش خود را بر جلوگيري از كشيدن سيگار در ميان نوجوانان و جوانان متمركز كنند.

 

در عرف معمول پزشكي اختلال نوروتيك به گروهي از اختلالات هيجاني اطلاق مي شود كه در آنها علايم جسماني و رواني اختلال



اصلي را تشكيل مي دهند. در اين اختلال قطع ارتباط با واقعيت آن طوري كه در سايكوزهاي شديد رواني شايع مي باشد وجود ندارد. به عنوان مثال بيمار هنوز قادر است كه واقعيات دنياي خارج را ارزيابي نمايد. اگر چه ممكن است علايم براي بيمار ناتوان كننده باشد، اما رفتار او نسبت به نرمهاي اجتماعي اختلال جدي ندارد. 
* اختلالات هيستريك
اختلالات هيستريك يا هيستري، يك بيماري نوروتيك است كه در آن علايم جسماني و يا ديگر علايم به خاطر برخي سود و نفع فرضي يا حقيقي بوجود مي آيد0 براي مثال :براي اجتناب از يك موقعيت سخت يا جلب توجه و حمايت نسبت به خود و... 
اغلب بيماران از انگيزه اساسي خود آگاهي ندارند0 شكل اغلب اختلال هيستريك، يك علامت نمايشي از بيماري جسماني بدون نشانه قطعي از بيماري فيزيكي مي باشد0 اين اختلال موقعي كه فرد با موقعيت استرس زا روبه رو مي شود، تكرار مي شود0 اگر چه اغلب در زنان خيلي شايع است، اما هيستري مي تواند در هر دو جنس اتفاق بيفتد.
* فرمهاي شايع بروز
بيماران هيستريك با تنوع وسيعي از علايم مشاهده مي شوند.علايم سوماتيك: به نظر مي رسد كه در بعضي از بيماران يك نوع خاص از علايم به طور تكراري اتفاق مي افتد؛ به عنوان مثال فلج يكي از اعضاي بدن، ناتواني در حرف زدن يا ديدن ، درد حاد در ناحيه شكم، استفراغ، نداشتن حس در يك قسمت از بدن و....
در ساير بيماران بخصوص در زنان علايم متعدد سوماتيك مشاهده مي شوند كه از وقتي به وقت ديگر متفاوت است.
* تشنج هاي هيستريك
اين اختلال در طبقات پايين اجتماعي، اقتصادي به مراتب شايع تر است0 در تشنج هيستريك بيمار سعي مي كند كه يك تشنج صرعي را نمايش دهد0 با وجود اين، بيهوشي كامل و حركات پرشي قرينه در دستها و پاها وجود ندارد. بي اختياري ادرار و گاز گرفتن زبان مشاهده نمي شود 0تشنج طولاني تر است و از نيم تا يك ساعت طول مي كشد0 در طول تشنج، بيمار به محركهاي درد آور از قبيل فشار بالاي كره چشم پاسخ مي دهد0 وهمچنين چنانچه سعي كنيد كه چشم و يا دهان بيمار را باز كنيد مقاومت مي كند0 تشنج هيستريك هيچ موقعي از شب اتفاق نمي افتد و تقريباً هميشه در حضور ساير افراد روي مي دهد.
 علايم رواني: اين گونه از اختلالات هيستريك بندرت اتفاق مي افتد. در اينجا بيمار جداً خود را از محيط استرس زا جدا مي كند و يك فقدان كلي آگاهي از محيط اطراف و خودش را ارائه مي كند بعداً هيچ گونه خاطره اي از وقايعي كه در طول حمله وجود داشته ندارد0 (فراموشي هيستريك) در نوع ديگر از اين اختلال بيمار ممكن است از خانه و كاشانه خود سرگردان شده و نمي داند كجاست و يا نامش چيست0 اين حالتها فرارهاي هيستريك ناميده مي شوند. 
ديگرانواع اختلال عبارت است از:
اختلال چند شخصيتي كه در اين اختلال بيمار هويت قبلي خود را فراموش مي كند و خود را با شخصيت جديدي منطبق مي سازد و شروع به زندگي كرده يا اصرار دارد كه شخص ديگري است و شغل و نام ديگري دارد.

 

دانشمندان اروپايي ادعا مي كنند موفق به كشف 6 ژن جديد شده اند كه احتمال مي رود در بروز بيماري ديابت نقش داشته باشد.




به نقل از «Science»، اين گروه از محققان دانشگاه آكسفورد اعلام كردند بررسيهاي اخير نشان مي دهد افراد حامل اين 6 ژن كه بتازگي كشف شده اند، بيش از ديگران در معرض ابتلا به ديابت نوع دوم قرار دارند.
در حال حاضر 90 درصد از مبتلايان به ديابت، از نوع دوم اين بيماري كه بسيار خطرناك تر نيز هست رنج مي برند.

 

يك تيم تحقيقاتي در دانشگاه واشنگتن خطاهاي ژنتيكي را يافتند كه پرده از علل بيماري شيزوفرني برمي دارند.
به نقل از «science daily» ، دانشمندان دريافتند حذف و تكثير DNA معمول ترين پديده درافراد مبتلا به اختلال ذهني است و بسياري ازاين خطاها در ژنهاي مرتبط با رشد مغز و فعاليت عصبي ايجاد مي شوند. شيزوفرني يك درصد از افراد را درگيرمي كند. محققان جهشهايي را كه در افراد مبتلا به اين بيماري مشاهده كردند مورد بررسي قراردادند و آن را با جهشهاي مغزي در افراد سالم مقايسه كردند.
آنها استدلال كردند جهشهاي نادري كه تنها دربيماران شيزوفرني اتفاق مي افتد باعث تخريب ژنهاي مرتبط با عملكرد مغزي شده و در نهايت به بيماري شيزوفرني منجر شود. ميزان جهشهاي نادر در افراد مبتلا حدود 15 و گاهي 20 درصد مي رسيد، درحالي كه اين آماردرافراد سالم 5 درصد است .

 

موز خطر حملات قلبي را كاهش مي دهد، بهبود دهنده زخم مزمن معده و كاهش دهنده كلسترول خون مي باشد.




ماده معجزه آساي موجود در موز كه سيستم گردش خون را تنظيم مي كند، پتاسيم است.
محققان آمريكايي در بررسيهاي خود اعلام كردند: موز خطر ابتلا به حمله قلبي را تا 40 درصد كاهش مي دهد و همچنين افزودن پتاسيم به غذاي روزانه افراد باعث پايين آمدن فشار خون مي شود.
تحقيقات نشان مي دهد اثر موز بر روي زخم معده بيشتر از داروهاي گران قيمت است كه به وسيله پزشك تجويز مي شود. بررسيهاي آزمايشگاهي و بررسي روي حيوانات نشان مي دهد موز يك ماده حفاظت كننده است.

 

دانشمندان بتازگي دريافتند ميان حضور برخي از مواد شيميايي خاص در خون و خلق و خو ارتباط وجود دارد.
به نقل از بي بي سي؛ اين پژوهش توسط محققان دانشگاه پزشكي «اينديانا» انجام و نتيجه پژوهش آنها در مجله مولكولي-روانپزشكي به صورت آنلاين منتشر شد.
بر اساس اين گزارش هيچ آزمايش خون مشخصي براي تشخيص اختلالات در روابط انسان با ديگران وجود ندارد.
مسؤول انجام اين پژوهش دكتر «الكساندر نيكولسكو» گفت: اين كشف يك گام مهم به طرف فهميدن ارتباط ميان مسائل روانپزشكي و پزشكي وجود دارد كه ابزاري مهم براي تشخيص بيماري است.

 

ميزان مسموميت غذايي بر اثر مصرف سالاد انواع سبزي در آمريكا  بسيار بالا رفته است.
به نقل از science daily ، به گفته مسِؤولان مركز كنترل بيماريهاي آمريكا  در آتلانتا، در سال 2006 اين مسأله شيوع زيادي پيدا كرد، به طوري كه حدود 300 آمريكايي در اثر مصرف سالاد انواع سبزي بيمار شدند.بين سالهاي 1986 و 1995  آمريكا يي ها 17 درصد بيش از دهه پيش از برگهاي سبز به عنوان سالاد استفاده كردند، اين در حالي است كه مسموميت بر اثر آن 60 درصد افزايش يافته است.
در دهه سالهاي 1996 و 2005 در مقابل افزايش 9  درصدي مصرف انواع سبزي، مسموميت 39  درصد بالا رفت.

 

به نقل از پايگاه اينترنتي دانشگاه كلرادو پژوهشگران در اين روش جديد مي توانند دريك لحظه از بسياري مولكولهاي مختلف كه در نفسهاي افراد موجود است توسط ليزر تصوير گسترده اي را به نمايش بگذارند.
وقتي حيوانات و انسانها نفس مي كشند علاوه بر گاز دي اكسيد كربن، تركيباتي كه در سلولهاي متابوليكي بدن موجود است از دهان خارج مي شود.
محققان توانسته اند هزار تركيب مختلف را هنگام نفس كشيدن افراد شناسايي كنند به طوري كه آنان بر اين باورند وقتي بدن فرد بيش از حد گاز ميتلامين را توليد مي كند، دچار بيماري كبد و كليه مي شود و توليد بيش از حد گاز آمونياك و استون به ترتيب موجب عدم فعاليت كليه و ديابت خواهد شد. همچنين بدن افرادي كه بيش از حد گاز اكسيد نيتريك را توليد مي كند، درآينده ممكن است با بيماري آسم مواجه شوند.

 

محققان دانشگاه «كويينزلند» شواهد جديدي درخصوص ترسهاي معمول و علل آنها يافتند.
به نقل از «science daily»، صدها هزارنفردر سراسر دنيا از مارها و عنكبوتها مي ترسند و اين در حالي است كه دانشمندان تا پيش ازاين تصور مي كردند انسانها زمينه اي تكاملي از ترس در وجود خود دارند، اما دانشمندان دانشكده روان شناسي UQ خلاف آن را ثابت كردند. درتحقيقات قبلي تصور بر اين بود كه واكنش انسان نسبت به مارها و عنكبوتها متفاوت از محركهاي ديگراست. دراين تحقيق مشخص شد افراد به سمت چيزي بيشترمتوجه مي شوند كه احساس منفي كمتري ايجاد كند و اين خلاف مطالبي است كه در مطالعه قبلي بيان شده بود. البته همه افراد وقتي كه درمحيط با چنين موجوداتي مواجه مي شوند به دليل ترسناك بودن آنها توجهشان خيلي زود به سمت آنها جلب مي شود، اما تنها افراد بي تجربه دراين شرايط واكنش منفي نشان مي دهند.

 

تصوير واضحي از چشمهاي تار




تحقيقات جديد افق جديدي را روي آب مرواريد كه علت اصلي كاهش ديد و نابينايي در سنين بالاست، گشود.
به گزارش ايسكانيوز به نقل از نشريه «science daily»، محققان انجمن بيوشيمي و زيست مولكولي آمريكا  دريافتند اجزاي كوچكي از پروتئين معمول چشم طي افزايش سن، سمي مي شود.
آب مرواريد در نتيجه نابودي اجتماع منظمي از پروتئين هاي كريستالين در عدسي چشم ايجاد مي شود.
در حالت عادي، اين ساختار منظم لنز را شفاف نگه داشته و به طور مناسبي نور را عبور مي دهد.
كريستالين ها به مرور زمان از بين رفته و باعث كدر شدن عدسي شده و در عوض نور را پراكنده مي كند. علاوه بر بالا رفتن سن، عواملي چون ديابت، اشعه فرابنفش يا داروهايي مانند كورتيكواستروييد مي تواند به آب مرواريد منجر شود. محققان با مقايسه عدسي افراد جوان با افراد پير و مبتلا به آب مرواريد دريافتند در افراد سالمند حدود 4 برابر تجمع ذرات كريستالين كمتر است.
زماني كه كريستالين آسيب مي بيند، پروتئين هاي ديگر آن را هضم كرده و از بين مي برند، اما اين مرحله ناتمام بوده و تكه هاي كوچكي را باقي مي گذارند كه باعث آسيبهاي بسياري مي شود .

نقش سلول هاي بنيادين در بهبود عوارض سكته مغزي
به گفته محققان دانشكده پزشكي دانشگاه استنفورد، سلولهاي عصبي گرفته شده از سلولهاي بنيادين جنيني انسان صدمات ناشي از سكته وارده به مغز موشها را بهبود بخشيده و باعث بازگشت تواناييهاي فيزيكي آنها مي شود.
به نقل از «medical news today»، براي نخستين بار محققان توانستند با استفاده از سلولهاي بنيادين انساني سلولهاي عصبي بسازند كه در آزمايشگاه بخوبي رشد كرده و تواناييهاي فيزيكي موش را باز گردانده و در زمان انتقال آنها به بدن، تومور ديگري ايجاد نمي كند.
محققان اميدوارند كه استفاده از اين سلولها مي تواند در مدت پنج سال روي انسانها نيز مؤثر باشد.
آنها سلولهاي بنيادين را در فضاي آزمايشگاه رشد دادند و پس از گذشت 6 ماه، اين سلولهاي بنيادين عصبي تنها سه گونه از سلولهاي عصبي را توليد كردند، ولي در اين ميان هيچ سلول توموري مشاهده نكردند. سپس پس از تأييد، اين سلولها را به مغز 10 موش مبتلا به صدمات مغزي ناشي از سكته تزريق كردند.
در پايان هفته دوم، اين سلولها به مناطق آسيب ديده مغز كشيده شده و با بافتهاي اطراف جوش خوردند.

چاقي ريشه ژنتيكي در مغز دارد




بر اساس گزارشهاي اخير ازسوي محققان، چاقي فقط به علت پرخوري نيست، بلكه ريشه ژنتيكي در مغز دارد.
به نقل از پايگاه اينترنتي ام دي؛ تحقيقات جديد در ارتباط با چاقي، تفاوت مغز در موشهايي كه به چاقي تمايل دارند و موشهايي كه به چاقي تمايل ندارند را نشان داد.
اين تفاوتها در قسمتي از مغز به نام هيپوتالاموس كه در اشتها و گرسنگي نقش دارد، مي باشد.
در موشهايي كه به طور ژنتيكي به چاقي تمايل دارند، در مقايسه با موشهاي ديگر، سلولهاي مغز در هيپوتالاموس به مقدار قابل توجهي رشد نمي كند و به هورمون «لپتين» نفوذپذيري كمتري دارند.

چرت زدن روزانه را جدي بگيريد!
نتايج پژوهشها نشان مي دهد، افراد سالخورده اي كه در طول روز چرت مي زنند، ممكن است در معرض ابتلا به سكته مغزي قرار داشته باشند.
به نقل از پايگاه اينترنتي دانشگاه نيويورك افراد سالخورده اي كه در طول روز زياد مي خوابند حدود چهار برابر بيشتر از افراد ديگر در معرض سكته مغزي قرار دارند. همچنين اين افراد بسيار در خطر ابتلا به بيماريهاي قلبي و حملات قلبي قرار دارند.
پژوهشگران آمريكايي طي مطالعاتي بر روي دو هزار و 153 فرد كه ميانگين آنها 73 سال بود دريافتند افرادي كه در گاهي اوقات در طول روز چرت مي زنند حدود 2/6 و گروهي كه بسيار در طول روز مي خوابند حدود 4/5 برابر بيشتر از افراد ديگر درمعرض سكته مغزي قرار دارند.
همچنين پژوهشگران يادآور شدند: افرادي كه هنگام خواب در طول شب با قطع موقت تنفس مواجه مي شوند نيز با خطر ابتلا به سكته مغزي مواجه خواهند بود زيرا همين مشكل باعث خواب آلودگي آنان در طول روز مي شود.
محققان هنوز نتوانسته اند دليل دقيق اين مساله را دريابند اما بر اين باورند شايد نخوابيدن، بيماري آپنه (قطع موقت تنفس در هنگام خواب) و اختلالات روحي منجر به سكته مغزي مي شود.
اما ورزش ايروبيك تا حدودي مي تواند ابتلا به اين سكته را كاهش دهد.
طبق گزارشها، هر ساله حدود 780 هزار نفر در آمريكا مبتلا به سكته مغزي مي شوند و حدود 150هزار نفر آنان جان خود را از دست مي دهند


ارتباط ميان مكمل هاي ويتامين E و سرطان كبد




محققان اعلام كردند: مصرف بيش از حد مكملهاي ويتامين E خطر ابتلا به سرطان كبد را افزايش مي دهد.
به گزارش «ايسكانيوز» به نقل از بي بي سي؛ محققان آمريكايي با انجام آزمايش روي 77 هزار فرد دريافتند مصرف روزانه 400 ميلي گرم مكملهاي ويتامين E خطر ابتلا به سرطان كبد را تا 28 درصد به خصوص در افراد سيگاري افزايش مي دهد.
بر اساس اين گزارش مصرف بيش از حد «بتا كاروتين» خطرهاي مشابه با مكمل هاي ويتامين E را به دنبال دارد.
وجود سيروز از قبل  در كبد در حدود 50 درصد بيماراني  كه  سرطان  كبد دارند از قبل  از آن  دچار سيروز بوده اند، عفونت  هپاتيت  B يا C ،عفونت  احتمالي  با ويروسهاي  آهسته  از علل ابتلا به سرطان كبد است .