|
* علي علي محمدي
بار ديگر ماه محرم طلوع كرد. ماه ماتم و سوگ، ماه حزن و اندوه و ماه عزاداري و مرثيه خواني.
قزوين، شهري مذهبي و با سابقه طولاني در برپايي مجالس عزاي حسيني، سوگواري ها، مرثيه خواني و داراي سبك و سياق در امر تعزيه خواني است. مردم اصيل قزوين هنوز هم با اخلاص و اخلاق حسيني، آداب اين ماه را به جاي مي آورند و هر ساله وفاداري خود را به اهل بيت(ع) به اثبات مي رسانند؛ اما چند سالي است در بعضي از دسته هاي عزاداري در قزوين، مواردي دور از شأن و رتبه اين ماه ديده مي شود كه دل اهالي مخلص و خادمان حسين(ع) را در اين شهر مذهبي به درد مي آورد.
برخي ها فراموش كرده اند كه عزاداري در دهه محرم، نوعي مسابقه و رقابت بين گروه هاي زنجيرزن و دسته ها در خيابانها نيست و كسي به طولاني تر بودن خط طبلزنها و بالاتر بودن مدل شيپورها نمره نمي دهد. بالا بودن كيفيت عزاداريها در امتداد و كشيدگي بيشتر دسته ها در خيابانها نيست، بلكه در اخلاص و قلبهاي عاشق حسين(ع) است.
افتخار يك دسته عزادار به سنگيني طبق چراغها و بزرگتر بودن علامت كه بعضاً عرض يك خيابان را هم بگيرد و با سختي و ايجاد مزاحمت رد شود و همچنين داشتن طبلهايي عظيم كه بايد با وانت بار حمل شوند، نيست.
نورپردازي جايي در آداب عزاداري ندارد و از همه مهمتر ظاهر شدن بعضي از افراد عزادار با تيپ و ظاهري بر گرفته از آخرين مدل لباس و موي غربي در دسته ها، موردي است كه ناله قزويني هاي اصيل وفرهنگي را هم بلند كرده است. تمام اينها مواردي است كه كم و بيش در بين دسته هاي عزاداري امام حسين(ع) رخنه كرده است و عزاداران واقعي را در اين شهر متأثر مي كند.
البته، مسؤولان استان قزوين نسبت به سنگين برگزار كردن مراسم عزاداري و رعايت شؤون اخلاقي و اسلامي به دسته ها، هر ساله تذكرات لازم را داده و هشدار مي دهند اما بايد حساب شده تر از گذشته عمل كنند. |