صابر امامي شاعر، استاد ادبيات فارسي دانشگاه و پژوهشگر ادبيات حماسي و آييني، معتقد است در جهان معاصر نگاه ها به



عاشورا بيشتر اجتماعي و سياسي شده و از آن تنها عدالت طلبي، آزادي خواهي و دين مداري طرح مي شود؛ اين در صورتي است كه نگاههاي زيبايي شناختي نسبت به قيام امام حسين(ع) نسبت به گذشته كمتر شده است.


ائمه اولين نگاه ادبي را به عاشورا داشته اند
امامي اظهار داشت: از تاريخ پيداش شعر عاشورا تا كنون، اين گونه شعري فراز و فرودهاي گوناگوني را پشت سر گذاشته است. از نظر من توجه ادبي به واقعه عاشورا توسط خود معصومين آغاز شده و قبل از اين كه اين گونه ادبي ابداع شود، ائمه و معصومين خود نگاهي زيبايي شناسانه به اين مقوله مهم تاريخي داشته اند.وي افزود: براي مثال سخنرانيهاي حضرت زينب(س) و توجه شاعرانه اين بانوي بزرگوار و همچنين دعاهاي امام چهارم كه سرشار از نكات زيبايي شناسانه ادبي است خود گواهي بر اين مدعاست.
اين منتقد ادبي اظهار داشت: در بسياري از دعاها نگاهي زيبايي شناسانه و متني ادبي درباره عاشورا وجود دارد. در اشعار رودكي و فردوسي توجه خاص به خاندان علي(ع) پيدا مي شود. يك برهه از تاريخ ادبيات عاشورا به زماني مربوط مي شود كه تشيع در كشور رسميتي ندارد و اين عدم رسميت نگاه به عاشورا را نگاهي آزادانه و دلخواه قرار مي دهد و شاعران بسته به علاقه خود به سراغ اين واقعه بزرگ مي روند. شاهديم كه در همين دوره، شعراي بسياري به سرايش شعر و خلق اثر ادبي درباره اين واقعه عظيم پرداختند. هر شاعري، در هر زماني به فراخور حال خودش نگاه خاص خود را به واقعه عاشورا دارد.
به گزارش فارس اين استاد دانشگاه بيان داشت: در عصر صفوي از عاشورا به عنوان يك ابزار حد و حصر استفاده مي شود و پس از آن شيعه گري به عنوان يك مكتب، در جامعه عمومي مي شود. از دوره صفويه به بعد شعر عاشورا از نگاه استتيك (aesthetics) و زيبايي شناسانه اي كه در آن موجود بود، فاصله مي گرفت و بيشتر به تبيين ماجراي عاشورا مي پرداخت.

گروه هنر- فيلمهاي شايد زود شايد هرگز، محموله، اجيرشده، فردايي بهتر، كشتن يك مرغ مقلد، تابستان كيكوجيرو و تعطيلات ناب در تعطيلات آخر هفته از شبكه هاي مختلف سيما روي آنتن مي رود.

آئين پاياني دومين همايش «تصوير عاشورا» سه شنبه شب با معرفي برگزيدگان در فرهنگسراي هنر تهران برگزار شد.

* توكا ملكي

نمايشگاه «آثار هنرمندان نوگراي معاصر ارامنه ايران» از 17 تا 30 آذر ماه در نگارخانه  هاي مؤسسه فرهنگي/ هنري صبا (خيال، صبا،



ملي و آينه) برگزار شد. برپايي اين نمايشگاه در آستانه ميلاد حضرت مسيح(ع) مي  توانست زمان خوبي براي جبران تأخير دوساله در برپايي آن از هنگام قرار گرفتن اين نمايشگاه در برنامه  هاي فرهنگستان هنر باشد.«سروژ بارسقيان» دبير بخش نقاشي اين نمايشگاه مي گويد: «حدود يك سال قبل از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي درباره اين نمايشگاه با من تماس گرفتند تا آنكه هشت ماه پيش از طرف فرهنگستان هنر و با تماسهايي كاملاً دوستانه، از من خواستند با اين نمايشگاه همكاري كنم».
اين نمايشگاه با نمايش نزديك به 600 اثر نقاشي و عكس، تلاش داشت تا به معرفي و مرور شش دهه دستاوردهاي هنر معاصر ارامنه ايران بپردازد كه اين امر با همكاري موزه هنرهاي معاصر تهران، مجموعه فرهنگي/ تاريخي سعدآباد، نگارخانه لازار و چندين مجموعه دار خصوصي ديگر، ميسر شد. در بخش نقاشي بيش از 300 اثر از هنرمندان شاخص و همچنين خيل كثيري از جوانان نقاش و در بخش عكس 230 اثر از 49 عكاس به نمايش درآمد.




بي شك براي آنان كه به تاريخ تحولات هنرهاي معاصر ايران علاقه مندند، بررسي آثار هنرمندان ارمني اهميت خاصي دارد. بسياري از پديده هاي نو هنرمندان ارامنه كه نزديكي هايي با فرهنگ اروپايي داشتند، به ايرانيان معرفي شد. عكاسي در دوره قاجار توسط عكاسان ارمني به كار گرفته شد و در ايران رواج يافت. اولين مدرس عكاسي مدرسه دارالفنون، «ژزف پاپازيان» از ارامنه شهر وان بود. عكاساني چون «آنتوان سوروگين» و «استپان استپانيان» هم نقش عمده اي در عكاسي آن عصر داشتند. «يوسف خان عكاس»، عكاس باشي مخصوص ناصرالدين شاه، نيز ارمني بود. از عكاسان كه بگذريم، معماري مدرن ايراني در دهه 10 و 20 شمسي توسط معماران ارمني كه تحصيلات خود را در كشورهاي اروپايي انجام داده بودند، متداول شد. كاخ دادگستري، وزارت امور خارجه، كاخ سعدآباد، عمارت اصلي بانك سپه، اولين ايستگاه راديو و ساختمانهاي ديگري در اين زمان توسط معماراني چون وارطان هوانسيان، پل آبكار، گابريل گوركيان ساخته شد. جالب است بدانيم، دو بناي تالار رودكي (تالار وحدت كنوني) و حسينيه ارشاد نيز توسط «يوگنيا آفتاندليان» ساخته شده است.
پيشتر سهراب هادي، نماينده فرهنگستان در «نمايشگاه آثار هنرمندان نوگراي معاصر ارامنه ايران» به خبرنگار خبرگزاري شبستان اعلام كرده بود كه: «فرهنگستان هنر در موقعيت نگاه به هنر اقوامي مانند هنرمندان نوگراي كرد، لر، آذري و مازندراني، اين بار سعي دارد هنر هنرمندان ارامنه را در معرض ديد عموم قرار دهد»، اما آيا مي توان ارامنه را يكي از اقوام مستقل ايراني به شمار آورد؟ بسياري از ارامنه در شهرهاي مختلف ايران نظير اصفهان، تبريز و بروجرد به دنيا آمده اند. بررسي آثار اين هنرمندان نشان مي دهد ضمن اينكه نوعي سليقه تصويري خاص بر آنان غالب است، دلبستگي هاي خاصي به نقاشي و نگارگري ايراني و هنرهاي بومي در آنها ديده مي شود. به عبارت ديگر، آثار هنرمندان ارامنه ايران، تا حدودي با آثار هنرمندان كشور ارمنستان متفاوت است. به عنوان مثال، آثار هنرمند نوگرا و چهره شاخص هنر معاصر ايران،«ماركو گريگوريان» با سنتهاي ايراني پيوستگي هاي نزديكي دارد. اوست كه براي اولين بار خاك ايران را دستمايه آثارش قرار مي دهد و آثار كاهگلي خود را به وجود مي آورد و يا نقاشان مكتب اصيل قهوه خانه را معرفي و آثار آنان را احيا مي كند.
در ميان نقاشان ارمني، دو جريان تاريخي را مي توان پي گرفت. نخست مكتب نقاشان آبرنگ اصفهان (پس از جنگ جهاني دوم) و جريان ديگر، نقاشاني كه در جريان هنر نوگراي ايران در هفتاد سال اخير، سهيم بوده اند.
نقاشان مكتب آبرنگ اصفهان يا همان «نقاشان جلفاي نو»، آن گروه از هنرمنداني هستند كه در شهر اصفهان و عمدتاً محله جلفا (كه محل اقامت ارامنه است) نوعي منظره نگاري را رواج دادند كه معمولاً در فضاي آزاد (و نه در كارگاه نقاش) انجام مي شد. ثبت خصايص بومي ايران و مناظر و ابنيه تاريخي آن، از مهمترين ويژگيهاي آثار اين نقاشان بود. از برجسته ترين نقاشان اين مكتب مي توان از «سمبات كيورقيان»، «ميشا شهبازيان» و «يرواند نهاپتيان» ياد كرد. اين نقاشان گرچه از چهره هاي شاخص نقاشي ايران به شمار مي روند، اما همچنان تأثير شيوه آبرنگ كاران انگليسي را مي توان در كارشان تشخيص داد. همين جا بايد به عنوان نادرست «نمايشگاه آثار هنرمندان نوگراي معاصر ارامنه ايران» اشاره كرد. بسياري از آثار به نمايش درآمده در اين نمايشگاه، هيچ ارتباطي با هنر نوگرا ندارند كه از آن جمله نقاشيهاي كلاسيك، همين آبرنگ هاي مكتب اصفهان و يا نگارگريهاي متأثر از مكتب صفوي را مي توان نام برد. بهتر بود نام اين نمايشگاه «آثار هنرمندان نوگرا و معاصر ارامنه ايران» مي بود، ضمن اينكه بسياري از هنرمندان نوگرا كه در اين نمايشگاه آثارشان به تماشا درآمده بود، ديگر «معاصر» نيستند.
در بررسي هنر نوگراي ايران كه از دهه 1320 آغاز مي شود، همواره هنرمندان ارمني حضوري پررنگ و تأثيرگذار داشته اند. به عنوان نمونه، در اولين بي ينال تهران كه به همت «ماركو گريگوريان»در سال 1337 برگزار شد، حدود يك سوم شركت كنندگان را هنرمندان ارمني تشكيل مي دادند كه از اين ميان برخي چهره ها همچون «ماركو گريگوريان» و «سيراك ملكنيان» بعدها با جديت كار را پي گرفتند و از بسياري نيز ديگر نامي شنيده نشد. تماشاي دوباره برخي از آثار اين هنرمندان شاخص نوگراي ارمني، مهمترين هدف «نمايشگاه آثار هنرمندان نوگراي معاصر ارامنه ايران» مي توانست باشد كه متأسفانه به شكل نامناسبي تنها در دو، سه تالار به نمايش گذاشته شده بودند، آن هم با اطلاعات غلط و ناقص آثار كه امري عادي و مرسوم در تمامي نمايشگاه هاي سالهاي اخير مراكز دولتي شده است!
ماركو گريگوريان، سيراك ملكنيان، سروژ بارسقيان، سركيس زاكاريان (واسپور)، واحه مراديان، ستراك نظريان، سونيا بالاسانيان، گارنيك در هاكوپيان، هراچ كاراپتيان، سرژ آواكيان، ادمان آيوازيان، اليك قازاريان، ماركار قارابگيان، سيمون آيوازيان و هاكوپ وارطانيان از هنرمندان شناخته شده تر در بخش نقاشي اين نمايشگاه بودند. همچنين، آثاري از «هارطون (آرتوش) ميناسيان» نقاش دهه 1320 و 1330، «لئوني تاشچيان» يكي از نخستين زنان نقاش خاورميانه نيز در بخش نقاشي به چشم مي خورد. شانزده اثر «آندره سوروگين» (ملقب به درويش) از شاهنامه فردوسي در پرده هاي بزرگ با رويكردي نوگرايانه بسيار تماشايي بود. به گفته دبير نمايشگاه از هنرمندان نقاش قديمي ارمني آثار «آرشالوس آقايان» در دسترس نبوده و جاي آثار وي در نمايشگاه خالي است.
ثبت تلفظ اسامي اين هنرمندان اغلب محل اختلاف هنرشناسان و نويسندگان تاريخ هنر بوده است. اين نمايشگاه فرصت خوبي بود كه با همكاري دبيران ارمني زبان نمايشگاه، ثبت دقيقي از تلفظ اسامي آنان ارائه مي شد كه متأسفانه اين اختلاف سليقه ها در برچسب اطلاعات اثر، زندگي نامه برخي هنرمندان و حتي اخبار منعكس شده در مطبوعات و رسانه ها به چشم مي خورد.
به نظر مي رسيد در بخش عكاسي، بيشتر به ارزشهاي هنري آثار توجه شده است؛ اما همچنان در اين بخش هم، اطلاق عنوان نوگرا به برخي آثار، بي معنا به نظر مي رسيد. «آرمان استپانيان» دبير بخش عكاسي، در گفتگويي با مركز خبري اميد گفته بود: «در بخش عكس اين نمايشگاه، يك دوره بيش از شصت ساله، از دهه 20 به بعد، به نمايش گذاشته شده و در انتخاب اين آثار، كيفيت زيبايي شناسانه آنها به دقت لحاظ شده است». وي ارائه آثاري از پيشكسوتان عكاسي ايران همچون «واحه ترپانچيان»، «نيكول فريدني» و «سيمون آيوازيان» را از ويژگي هاي قابل توجه اين نمايشگاه دانسته و تأكيد كرده بود: «آثار ترپانچيان و فريدني، تصويري از تهران و ايران قديم را به نمايش گذاشته كه مجموعه اي بسيار نفيس و ماندگار است». گرايشهاي عكاسي طبيعت، ورزشي، مستند، خبري، خلاقه و ... در كنار هم، در اين بخش از نمايشگاه به تماشا گذاشته شده بود. نامهايي همچون آلفرد يعقوب زاده، نيكول فريدني، سيمون آيوازيان، واحه ترپانچيان، آرمان استپانيان و آرموند آيوازيان در اين بخش به چشم مي خورد.
امروزه آلفرد يعقوب زاده، يكي از عكاسان نام آشناي ايراني در عرصه بين المللي است كه با موضوع هايي چون انقلاب، جنگ تحميلي و فلسطين شناخته شده است. به گفته آرمان استپانيان فراهم آوردن مقدمات و گردآوري و چاپ عكسهاي نمايشگاه، حدود شش ماه وقت برده است.
شايان ذكر است، در خبرها از «ليليت تريان» استاد دانشگاه و مجسمه ساز قديمي ارمني به عنوان دبير سني و افتخاري نمايشگاه نام برده شده بود.
«نمايشگاه آثار هنرمندان نوگراي معاصر ارامنه ايران» مي توانست يكي از نقاط مهم در شناسايي تاريخ هنرهاي معاصر ايران باشد كه همچون بيشتر نمايشگاه هاي موضوعي در اين چند سال اخير كه از سوي مراكز دولتي متولي هنر برگزار شده است، بي هيچ پژوهش و نگاه عميقي به موضوع برگزار شد. اين نگاه سطحي به موضوعات را مي توان در عدم انتشار بروشور، كتاب يا اقلام چاپي ديگري دانست. حتي زندگينامه برخي از هنرمندان پيشگام يا پيشكسوت عيناً از كتاب «دانشنامه ارامنه ايران» (تأليف ژانت لازاريان) برداشته شده و به صورت برگه هايي در كنار آثار آنان نصب شده بود. اين كتاب در سال 1382 منتشر شده و از آن زمان تا تاريخ حاضر، چندين تن از هنرمندان اين مجموعه درگذشته اند كه هيچ يك از اين گونه تغييرات، در بيوگرافي هاي نصب شده در اين نمايشگاه اعمال نشده بود. برگزاري «نمايشگاه آثار هنرمندان نوگراي معاصر ارامنه ايران» فرصتي ارزشمند براي شناساندن اين چهره هاي غبار گرفته هنر ارامنه اين مرز و بوم بود كه از دست رفت.

گروه هنر- هشتاد و هفت نفر از هنرمندان سينماي ايران به امضا كنندگان نامه همدردي جامعه اصناف سينمايي با مردم مظلوم غزه پيوستند.




به گزارش روابط عمومي خانه سينما، اين هنرمندان عبارتند از: رضا كيانيان، كيانوش عياري، جعفر پناهي، تهمينه ميلاني، رويا تيموريان، مهتاب كرامتي، جهانگير الماسي، پوران درخشنده، مرتضي شايسته، خسرو سينايي، سيروس الوند، كامران قدكچيان، فاطمه معتمدآريا، مازيار ميري، سامان مقدم، احمد اميني، محمدحسين لطيفي، غلامرضا موسوي، اكبر نبوي، سيدعليرضا سجادپور، محمد علي نجفي، محمدرضا موئيني، محمدرضا حق گو، محسن دامادي، فريدون جيراني، محمود كلاري، مسعود نقاش زاده، محمد علي باشه آهنگر، خسرو معصومي، بهروز معاونيان، آرش معيريان، قاسم قلي پور، سيداحمد ميرعلايي، ناصر شفق، احمدرضا معتمدي، آتيلا پسياني، رهبر قنبري، حسن آقاكريمي، احمد كلانتري، عباس گنجوي، نظام الدين كيايي، حبيب الهياري، محمدرضا گوهري، محسن شاه ابراهيمي،مجيد مظفري،جمشيد حيدري، مجيد مدرسي، حسن پورشيرازي،عاطفه رضوي، سودابه خسروي، مرتضي سرهنگي، حميد دهقان پور، شهاب الدين  عادل، مجيد شيخ انصاري، سهراب ميرسپاسي،مجتبي متولي، مسعود اطيابي، ، بيژن محتشم، مهدي خادم، داوود رسوليان، حسين ياري، بهمن كريميان، خسرو دهقان، كيوان كثيريان، اكبر عالمي، سعيد مستغاثي، علي علائي، جعفر گودرزي، حسن معظمي، محمد خزائي، عزيراله حاجي مشهدي، رضا اعظميان، بيژن ميرباقري، امير عابدي، سعيد راد، سيروس ابراهيم زاده، رحيم عرب اميني.
پيش از اين متن نامه حمايت سينماگران ايراني در همدلي و همدردي با مردم مظلوم غزه با امضاي بيش از 60 نفر از هنرمندان سينماي ايران بدين شرح منتشر شده بود:
غزه زنده است.چون مردمانش در انبوه ميليوني بمبها و گلوله ها، مقاوم و سربلند ايستاده و داغ شكست را بر پيشاني دشمنان جهاني انسانيت خواهند گذاشت.
غزه زنده مي ماند.گرچه آشيانه پرندگانش به آتش كشيده شده و كودكانش به خواب ابدي فرو رفته اند.
غزه تا ابد زنده است.چون داغ مادران غزه، داغ همه مادران عالم است.
و در اين راستا ما هنرمندان سينماي ايران بسان قطره اي پيوسته به درياي خروشان انسانهاي آزاده جهان، دست خود را در دستان مجروح مردم غزه مي گذاريم و در اين قطعه تاريخي شانه به شانه آنان مي ايستيم تا روزي در هياهوي پيروزي شان، شاهد اشك شوق روي گونه هاي زخميشان باشيم.
پيش از اين عزت ا...  انتظامي، عباس كيارستمي، رخشان بني اعتماد، داريوش مهرجوئي، مجيد مجيدي، سيف ا...داد، بهمن فرمان آرا، احمدرضا درويش، ابراهيم حاتمي كيا، مهدي فخيم زاده، كمال تبريزي، محمدرضا هنرمند، مجتبي راعي، عليرضا رئيسيان، سيد رضا ميركريمي، جواد شمقدري، جمال شورجه، محمد مهدي عسگرپور، عبدالحسن برزيده، همايون اسعديان، محمدحسين حقيقي، پرويز پرستويي، داوود رشيدي، داريوش ارجمند، امين تارخ، عليرضا خمسه، حبيب دهقان نسب، علي مصفا، منوچهر محمدي، فرشته طائرپور، هارون يشايايي، محمد مهدي دادگو، علي آشتياني پور، فرهاد توحيدي، محمدرضا سكوت، مرتضي رزاق كريمي، كامران ملكي، محمد سرير، ابراهيم مختاري، ابراهيم حقيقي، شادمهر راستين، جواد طوسي، شهرام جعفري نژاد، بهرام بدخشاني، حافظ احمدي، محسن روشن، محمدرضا دلپاك، ايرج رامين فر، محرم زينال زاده، اصغر پورهاجريان، محمد داوودي، احمد طالبي نژاد، تورج منصوري ، ليلا حاتمي، محمدرضا شرف الدين، حبيب احمدزاده، مهين نويدي اين نامه را امضا كرده بودند و پيوستن ساير سينماگران به امضا كنندگان نامه كماكان ادامه دارد.

زيارت
* قاسم صرافان
اتوبوس  واي ميسه اطراف خيابون حرم
همه خاطره ها پر مي زنن دور سرم
يه نفر مي پره از خواب، پا مي شه: اينجا كجاس؟
چه تبي داره زمين! راز عجيبي تو هواس!
آدما يكي يِكي روي زمين پا مي ذارن
بقچه و ساكشونو اينجا و اونجا مي ذارن
نوحه خون دم مي گيره، آسمونو غم مي گيره
توي اين صحرا عجب باروني نم نم مي گيره
پا مي شن سينه  زنا، سنگين و آروم مي زنن
دخترا حلقه زير خيمه ي خانوم مي زنن
چرا امشب آسمون مشكي تره؟ عمه خانوم!
روي شنها عمو خوابش نبره، عمه خانوم!
پدر امشب چرا خار از تو زمين در مياره؟
چرا قنداقه ي نو پهلوي مادر مي ذاره؟
مردا با زمزمه ها شون شبو روشن مي كنن
با گل خنده هاشون  خيمه رو گلشن مي كنن
نمِ اشكاي يه خواهر زمينو آب پاشي كرد
يه برادر با دو دستش تو افق نقاشي كرد
پسر آينه اي خم شد و افتاد روي خاك
شد هزار آيينه ي كوچيك و جون داد روي خاك
گُلاي لاله، بيابونو قشنگش مي كنن
دسته ي سينه زنا حلقه رو تنگش مي كنن
حالا تنها يه نفر مونده تو اون عصر كبود
يه مسافر، يه سفر مونده تو اون عصر كبود
تا كه لب وا مي كنه، هلهله بر پا مي كنن
خفاشا جمع مي شن و خورشيدو حاشا مي كنن
يه نفر جار مي زنه: يالا سوار شين كه بريم
بار و بنديلو بريزين توي ماشين، كه بريم
اون زن بالا بلندي كه اومد، خم شد و رفت
دختر خنده به لب، سايه ماتم شد و رفت
نوحه خون، سينه زنا وقت غروب رفته بودن
مونده ها وارث صد قصه ي ناگفته بودن

وصيت
* وحيد قاسمي
تو لحظه هاي آخر وقتي دارم مي ميرم
ترسم اينه كه مزد نوكريمو نگيرم
ترسم اينه دم مرگ چشم انتظار بشينم
تنها باشم آقاجون روي تو رو نبينم
عيبي نداره آقا اگه نياي كنارم
باختم قمار عشق و ديگه چيزي ندارم
وصيتي نوشتم درد و دلايي داشتم
تموم كه شد تو جيب پيرهن سياه گذاشتم
سفارشا رو كردم تا كه همه بدونن
پيش جنازه من روضه ها تو بخونن
مني كه عمري خوندم آقام كفن نداره
خيلي بده برا من كسي كفن بياره
سه روزي پيكرم رو رها كنيد تو آفتاب
روي لبم بذاريد تربت پاك ارباب
سنگ مزار نمي خوام قبر گرون نمي خوام
واسه نشوني داشتن يه سايبون نمي خوام
فقط بالاي قبرم يه شا خه ياس بكاريد
پرچم يا رقيه بالا سرم بذاريد
گاهي شباي جمعه بياين سر مزارم
روضه برام بخونين هيچي لازم ندارم

خيمه ها
* سيد حميد رضا برقعي
اين اشكها به پاي شما آتشم زدند
شكرخدا براي شما آتشم زدند
من جبرئيل سوخته بالم، نگاه كن!
معراج چشمهاي شما آتشم زدند
سر تا به پا خليل گلستان نشين شدم
هر جا كه در عزاي شما آتشم زدند
از آن طرف مدينه و هيزم، از اين طرف
با داغ كربلاي شما آتشم زدند
بردند روي نيزه دلم را و بعد از آن
يك عمر در هواي شما آتشم زدند
گفتم كجاست خانه خورشيد شعله ور
گفتند بورياي شما، آتشم زدند
***
ديروز عصر تعزيه خوانان شهرمان
همراه خيمه هاي شما آتشم زدند
امروز نيز نير و عمان و محتشم
با شعر در رثاي شما آتشم زدند...

بيست وچهارمين شب شعر عاشورايي از سي ام بهمن  تا دوم اسفندماه در شيراز برگزار مي شود.
احد ده بزرگي - شاعر و دبير برگزاري اين شب شعر- به ايسنا گفت: بيست وچهارمين شب شعر عاشورايي امسال روزهاي سي ام بهمن ، اول و دوم اسفندماه در سالن شهيد دستغيب جهاد دانشگاهي شيراز از صبح تا شب برپا مي شود.
به گفته  او، امسال موضوع «امام حسين (ع) از ديدگاه حضرت رسول اكرم (ص)» براي شب شعر انتخاب شده است و علاقه مندان به شركت در اين كنگره مي توانند تا روز يازدهم محرم، آثار خود را به دبيرخانه به نشاني: شيراز، خيابان نمازي، چاپخانه فرهنگ بفرستند.

گروه هنر- موزه هنرهاي معاصر فلسطين، طي بيانيه اي ضمن محكوم كردن فجايع انساني در غزه همه هنرمندان آرمان خواه را براي برپايي كارگاهي در ثبت مقاومت مردم غزه و افتخار وعزت مجاهدان  راه حق و رسوايي شيطان صفتان، اعلام فراخوان كرد.اين موزه همصدا با تمام امت اسلامي در اعتراض به فجايع غزه و محكوم كردن آن، آمادگي خود را براي برپايي كارگاهي، در جهت ثبت و ماندگار شدن مقاومت مردم مظلوم فلسطين اعلام فراخوان كرد.

مهدي متوسلي از اجراي نمايش «خورشيد كاروان» به كارگرداني محمود فرهنگ در مركز اسلامي لندن خبر داد.
مهدي متوسلي، مدير مؤسسه فدك با اعلام خبر به فارس گفت: به دعوت مركز اسلامي لندن، قرار است گروه نمايش «خورشيد كاروان» از پانزدهم محرم راهي انگلستان شود و اين نمايش را به مدت پنج شب در اين شهر اجرا كند.
وي ادامه داد: نمايش «خورشيد كاروان» گروه 20 نفره است و بازيگراني چون كرامت  رودساز، فرهاد بشارتي و انوشيروان ارجمند در آن بازي مي كنند.
نمايش خورشيد كاروان بر اساس پرده «دير راهب» نمايش نامه «هيهات»، نوشته زنده ياد ابوباسم حيادار، ساخته شده است. اين نمايش همه ساله در ايام محرم در تهران و ديگر شهرها اجراي عمومي داشت.