* محي الدين ساجدي

انتخابات پارلماني رژيم اسرائيل در حالي فردا برگزار مي شود که نظرسنجي ها از پيروزي احتمالي حزب ليکود به رهبري بنيامين نتانياهو حکايت دارد.
اين نظر سنجي ها در حقيقت نشانگر تمايل مردم اسرائيل به سمت نيروهاي تندروتر از حزب کاديما و کار است. به طور مشخص رهبري حزب «ليکود» و حزب «بيتنا» را فردي روسي تبار به نام «ليبرمن» برعهده خواهد داشت.
اما مسأله مهم اين است که در اسرائيل گرايش به گروه هاي تندروتر از احزاب حاکم، به معناي نگراني رأي دهندگان نسبت به آينده است. در حقيقت، گرايش به سمت راستگرايي افراطي، به معناي از دست دادن اميد به بقاي اسرائيل يا در خطر و تهديد ديدن اين اميد است.
از نظر مردم اسرائيل، حزب کاديما و حزب کار نتوانسته اند اميد چنداني را براي بقاي موجوديت اين رژيم ايجاد کنند.
شکست سنگين اين دو حزب در جنگ 33 روزه لبنان در زماني که با يکديگر ائتلاف داشتند و ناتواني در ايجاد تغيير در غزه با وجود 22 روز نبرد در اين سرزمين، سبب شده است مردم به سراغ حزبهاي ديگر بروند تا شايد آنها بتوانند اين شکست را جبران يا به نحوي آينده را براي اسرائيلي ها اطمينان پذيرتر کنند.
نکته ديگر اين است که اساساً تقسيم بندي افراطي يا بسيار افراطي و... در چارچوب تعريفهاي سياسي درون اسرائيلي است، و گرنه اين گونه موضوعات از جنبه کارکرد بيروني خود و برخورد با فلسطينيان، تفاوتي با يکديگر ندارند.
حزبي که شهرک سازي را شروع کرد و همواره آن را ادامه داد و هنوز هم پشتيبان آن است، حزب کار مي باشد. همچنين، حزب کاديما هم که حزب نخبگان اسرائيل خوانده مي شود، گروهي است که نتوانسته تفاوتي ميان سياستهاي خود و جناح ليکود ترسيم کند. بنابراين، جنگهاي اتفاق افتاده بيشتر در زمان قدرت داشتن حزب کار بوده است، چون اساساً حزب ليکود از اواخر دهه هفتاد قدرت را در اسرائيل به دست گرفت.
جامعه اسرائيل، جامعه اي متشتت با فرهنگهاي مختلف است که هنوز نتوانسته فرهنگ واحدي را شکل دهد. بنابراين، به تعداد اين فرهنگها و به تعداد برداشتي که از صهيونيزم وجود دارد، احزاب مختلف نيز حضور دارند و اين تعدد، آنها را از رسيدن به يک نگاه واحد از صهيونيزم و آينده اسرائيل ناتوان مي کند.
مصرف زدگي و تشبه به غرب در جامعه اسرائيل، از مسايلي است که براي اين رژيم مشکل ساز شده است و اساساً اصل اسرائيل نامتجانس بودن با کشورهاي پيراموني آن در منطقه است که اين عدم تجانس، هم به مسايل فرهنگي بازمي گردد و هم به مسايل اجتماعي، تاريخي، اقتصادي و... .
اگر در انتخابات فردا حزب ليکود بتواند با فاصله زيادي از احزاب کاديما و کار پيروز شود، امکان دارد همراه با حزب «بيتنا» (اسرائيل خانه ما) دولت را تشکيل دهد که در اين شرايط روند مذاکرات صلح کند خواهد شد و رسيدن به توافق ميان دو طرف فلسطيني و اسرائيلي براي مذاکرات، با دشواريهايي رو به رو خواهد شد.
البته، در زمان قدرت داشتن احزاب کار و کاديما هم هيچ گونه پيشرفتي در مذاکرات صلح به وجود نيامد و با وجود اصرار «بوش» و «کاندوليزا رايس» حتي بيانيه مشترکي هم راجع به اصول کلي دولت مستقل فلسطيني صادر نشد.
بنابراين، انتخابات فردا تفاوت چنداني را براي آينده رقم نخواهد زد و بايد توجه داشت که اسرائيلي ها بخشي از دنياي غرب محسوب مي شوند و سياست آمريکا روي آنها بسيار تأثير دارد.
امکان دارد رژيم صهيونيستي حاشيه هايي براي مانور دادن پيدا کند، ولي در سياست کلي از چارچوب غرب و آمريکا نمي توانند تخطي پيدا کنند؛ لذا به نظر مي رسد نبايد منتظر تحول بسيار بزرگي در اسرائيل با روي کار آمدن نتانياهو يا فردي مشابه وي بود.