* آي سان نوروزي
نويسنده و کارگردان: نادر برهاني مرند

گروه هنر- سپاهي يونسي: مرحله نهايي داوري جشنواره سراسري تذهيب هاي قرآني روز گذشته در نگارخانه رضوان مشهد آغاز شد.

مدير روابط عمومي آکادمي اسکار اعلام کرد، حضور اعضاي بلندپايه آکادمي اسکار در ايران به هيچ عنوان سياسي نيست و آنها مأموريت غير دولتي دارند.
به گزارش ايسنا، «ليسل اونگر»، مدير روابط عمومي آکادمي علوم و هنرهاي سينمايي آمريکا، اخبار منتشره از سوي رسانه هاي ايران مبني بر سفر اعضاي بلندپايه آکادمي اسکار به تهران را تأييد کرد، اما تأکيد نمود که اين سفر يک مأموريت غيردولتي است که براي برگزاري يک هفته نشستهاي فرهنگي انجام مي شود.
وي به خبرگزاري فرانسه گفت: گروه اعزامي آکادمي اسکار هم اکنون در ايران هستند. آنها هيچ برنامه سياسي در دستور کار ندارند و اين صرفاً يک اقدام غيررسمي براي امور آموزشي و فرهنگي است.
«اونگر» اظهار کرد: اين گروه شامل سيد گانيس، رئيس آکادمي اسکار، فرانک پيرسون، رئيس سابق آکادمي ، ويليام هوربرگ، تهيه کننده و آنت بنينگ، بازيگر است که پس از دريافت رواديد به تهران سفر کردند.

گروه هنر- شبکه دو سيما 18 فيلم سينمايي و تلويزيوني متشکل از سينماي ايران و جهان را براي پخش در ايام نوروز تدارک ديده است.
جشنواره نوروزي فيلمهاي سينمايي شبکه دو سيما از روز سه شنبه 27 اسفند آغاز و تا روز جمعه 14 فروردين ماه ادامه خواهد داشت.بنابراين گزارش، شبکه دو سيما در ايام نوروز فيلمهاي خود را ساعت 17/30 به روي آنتن مي فرستد و تکرار آنها نيز روز بعد ساعت 23 پخش خواهد شد.از فيلمهاي خارجي که قرار است در ايام نوروز از شبکه دو پخش شود مي توان به «راه حل نهايي»، «توطئه 1 »، «توطئه 2 »، «ميهمان»، «دنياي بدون دزد»، «کلاه چرمي ها»، «شکست»، «گرگ آبي»، «آقاي 3000 »، «رستگاري»، «لونا روح يک وال» و «ماجراي دسپرو» اشاره کرد.همچنين «حول حالنا»، «اينجا بودن» و «حلقه» نيز از تله فيلمهاي ايراني است که در اين مدت از شبکه دو پخش مي شوند.

* محمد کاظم کاظمي

سالهاي جنگ و مصيبت در افغانستان، با تمام خسارتها که از هر لحاظ به اين کشور وارد کرد، از نظر ايجاد يک جريان تازه ادبي خالي



از برکاتي نبود. يکي از توفيقهايي که به ناگزير نصيب ادبيات افغانستان شد، مهاجرت جمعي از مردم به جمهوري اسلامي ايران و ايجاد يک جريان ادبي در اين کشور بود که در اين سالها همچنان بالنده و زاينده بوده است.
بسياري از اين شاعران، با محافل ادبي و مطبوعات کشور ميزبان، ارتباطي نيکو داشتند و دارند و البته گاهي در اين کارگاه نيز از آثارشان بهره مند هستيم، همچون حسين حسين زاده «ارژنگ » و سيد احمدعلي فاخر.
***
جناب حسين زاده ارژنگ
البته براي شما که صاحب کتاب شعر چاپ شده نيز هستيد، شايد سخنان ابتدايي و مقدماتي ضرورتي نداشته باشد و شعر شما نيز به سبب چندين سال تجربه و مهارت، از اين مراحل درگذشته است. در اين نوبت، تعدادي غزل از شما دريافت کرده ايم که مسيري جديد را در شاعري تان نشان مي دهد، چون پيش از اين بيشتر شما را با شعر نو مي شناختيم.
آنچه در غزلهاي شما کاملاً چشمگير است، وجود جرقه هايي بسيار روشن است؛ يعني مصراعهايي تازه، خلاقانه و سرشار از عواطف. ولي نمي دانم چرا گاهي اين مصراعها به بيتهاي خوبي بدل نشده اند و بيتها غزلهاي يکدستي را سامان نداده اند. وقتي آدم مصراعي مثل «هر دم برايت واژه ها را پست خواهم کرد در غربت » را مي بيند، يک انتظار ويژه در او ايجاد مي شود براي يک بيت شگفتي آفرين. ولي مصراع دوم اين بيت، اين انتظار را به نوميدي مي کشاند:
هر دم برايت واژه ها را پست خواهم کرد در غربت
فرداي رؤياهاي آبي را هنوزم ساز خفتن هست ؟
همين گونه است اين بيتها که اغلب يک مصراع قوي و يک مصراع ناتوان دارد:
با قايقم نشسته به خشکي در اين کنار
درياي ما تو را به کدامين ستاره ايم
ما بي خيال اين همه مرداب بي شمار
ما خاکيان به ساز بهاران دوباره ايم
در بامداد رنج فراوان قله ها
ما هم در اين حوالي دريا سواره ايم
نکته ديگري که در شعر شما قابل يادآوري است، تصويرهاي کدر و مبهم و گاه نامرتبط با همديگر است. اجزاي اين تصويرها گاهي نشان از قدرت کشف و خلاقيت شاعر دارند، ولي وقتي کنار هم مي نشينند، گويا از همديگر فرار مي کنند:
با قامت نشسته به هم سنگ آسمان
آري، به شهر ما دل طوفاني اي درخت
روشن تر از نگاه فراوان چشمه ها
فرياد شوق رجعت پنهاني اي درخت
مي توان گفت نوعي تزاحم و تنافر تصاوير در کار است. تتابع اضافات، آن هم در اضافه هاي تشبيهي و بويژه وقتي اجزاي ترکيبها با هم چندان مأنوسي نيستند، سبب شده است که خواننده درک و دريافت ملموس و بي واسطه اي از تصويرهاي شعر شما نداشته باشد. اين که درخت، فرياد شوق رجعت پنهان باشد، قدري کدر است. آنجا که گفته بوديد «پا سفت کرده اي تن اين تخته سنگ ها» تصوير ملموس بود، ولي اين نوع تصويرها در شعرهايتان بسيار نيست.
به اينها بايد افزود بعضي نارساييهاي زباني و فني را، چنان که همان مصراع «پا سفت کرده اي تن اين تخته سنگ ها» يک «در» کم دارد و يا در غزل «شبتاب »، کلمات «رستن »، «شکفتن »، «کشتن »، «جستن »، «خفتن » و... با هم قافيه شده اند که از لحاظ قواعد قافيه درست نيست و يا غزل «شکوائيه » دو بار تکرار قافيه دارد و اين در يک غزل هشت بيتي بسيار است.
ولي با اين همه، بايد نگاه جستجوگر و خلاقانه تان را ستود، نگاهي که به ساختن مصراعهايي شگفتي آفرين منجر مي شود و البته چه خوب است که اين مصراعها، بيتها و شعرهايي شگفتي آفرين را بسازند.
***
جناب سيد احمدعلي فاخر
در دوبيتي هاي شما پيوندي جالب ميان فضاي سنتي و زندگي شهري امروز ايجاد شده است. شما از آداب و رسوم محلي، داستانهاي عاميانه و ضرب المثل ها خوب کار مي کشيد و در عين حال، آنها را با چيزهايي مثل «هواي تهران » و «سال نوري » پيوند مي زنيد. اين خاصيت به شعرتان يک لطف خاص داده است :
هميشه زار و حيراني، دل من
پريشاني، پريشاني، دل من
غم و ماتم تو را آلوده کرده
شبيه شهر تهراني دل من
و
کجايي، دلبر زيباي حورم
که من مانند هيزم در تنورم
نمي تانم که در پيشت بيايم
هزاران سال نوري از تو دورم
در اين ميان، گاهي نوعي صفا و صميميت روستايي هم ديده مي شود که به واقع بايد جانمايه اصلي اين نوع دوبيتي ها باشد.
در دوبيتي دروگر شما اين صميميت با يک بيان رندانه همراه شده و حاصل کار، زيباست :
در اين پشته درو دارد دروگر
سراسر کشت جو دارد دروگر
ولي با اين غزلهايش گمانم
هواي يار نو دارد دروگر
به هر حال، شعر شما حال و هوايي دلپذير دارد، ولي البته اين نگراني هميشه هست که يک حال و هواي دلپذير، آدم را در خود ثابت و ساکن نگه دارد و شعرش را به تکرار و يکنواختي بکشاند. اميدواريم در مورد شما چنين نباشد.