* غلامرضا قلندريان

اتهام به همسايگان عراق، تاكتيك نخ نما و ناكارامدي است در جهت دفاع از سياستهاي ماجراجويانه تيم جرج بوش كه حاكمان فعلي تكرار آن را موجب بهبود پايگاه تحليل رفته جمهوريخواهان در جامعه آمريكا ارزيابي مي كنند. خليل زاد كه از جانب نيروهاي چند مليتي مستقر در عراق به شوراي امنيت سازمان ملل گزارش مي داد، گفت: «ايران و سوريه بايد از عبور تسليحات و مبارزان خارجي به عراق جلوگيري كنند و از مداخله بدخواهانه در عراق دست بردارند.»
با اشغال نظامي عراق، ايالات متحده آمريكا تلاش نمود با وجود برخي مخالفتها، با كسب يك هژموني خاص، موقعيت جهاني خويش را بهبود ببخشد و ديگر قدرتهاي بين المللي و منطقه اي را با خود همراه سازد. اما پس از پايان جنگ و آشكار شدن مشكلات و ناتواني اين كشور در عراق، چالشهاي متعدد از قبيل رشد انديشه هاي ضد آمريكايي، مخالفت با يك جانبه گرايي آمريكا، تلفات گسترده و غيرقابل پيش بيني نيروهاي آمريكايي و هزينه هاي سرسام آور نظامي، گسترش تروريسم در منطقه و جهان، شكست صلح خاورميانه و... وجهه و اعتبار بين المللي آمريكا را به عنوان يك ابرقدرت بشدت مخدوش نمود.
مقامهاي كاخ سفيد پس از ناكامي در دستيابي به هدفهاي تعيين شده در عراق و انعكاس گسترده شكست واشنگتن در اين كشور، نه تنها از سوي ديگر كشورها، بلكه از سوي نخبگان آمريكايي نيز با انتقادهاي جدي مواجه شده اند. از اين رو در اقدامي رواني و اتخاذ تاكتيك فرافكني، با تكرار اتهامهاي واهي به ايران، سعي دارند اذهان عمومي را از نقش ناموفق كاخ سفيد در عراق منحرف كنند.
اكنون بر كسي پوشيده نيست كه سوژه عراق در مبارزات انتخاباتي دو حزب دمكرات و جمهوريخواه، جايگاه ويژه اي دارد. جمهوريخواهان در ارتباط با معضل عراق، دو گزينه را مقابل خود دارند؛ يا بايد به شكست اعتراف كنند يا همچنان با اميدهاي واهي و وعده هاي توخالي و فرافكني، از سياستهاي موجود دفاع نمايند. جريان حاكم با گزينش راه دوم و بزرگنمايي دشمنان ذهني، در تلاش است بار ديگر با فريب اذهان عمومي، رقيب دمكرات را در مبارزات انتخاباتي ناكام گذارد. اين در حالي است كه حزب دمكرات در استراتژي انتخاباتي خود با عنايت به همراهي افكارعمومي با سياستهاي مخالف جنگ عراق، سكاندار كنگره گرديد و براي استمرار حضور در قدرت بويژه رياست جمهوري، همچنان موضوع جنگ عراق را در دستور كار قرار داده است تا از اين منظر، نه تنها پايگاه خويش را تقويت نمايد، بلكه سياستهاي شكست خورده و ماجراجويانه رقيب را نيز، بخصوص در مورد عراق، افشا سازد.
قراين و شواهد حاكي از ناتواني سياست يك جانبه گرايي بوش در موفقيت وي مي باشد. جامعه جهاني و شهروندان آمريكايي كه شاهد پرداخت هزينه هاي مادي بيش از 500 ميليارد دلار در عراق و كشته شدن بيش از 4000 آمريكايي در اين كشور هستند، هنوز خبر پيدا شدن سلاحهاي كشتار جمعي در عراق را انتظار مي كشند و بوش همچنان وعده اثبات ادعايش را مي دهد تا شايد بتواند ديگر سياستمداران كشورش را در توجيه تعقيب عملكردش، با خود همراه نمايد.
از سوي ديگر، واشنگتن در مقاطع گوناگون با متهم نمودن ايران و برخي همسايگان، درصدد است تا با مسموم نمودن فضاي رسانه اي، ديگران را در شكستهايش سهيم كند.
ايران و آمريكا چند دور مذاكره در مورد عراق را پشت سر گذاشته و نماينده واشنگتن با وجود تكرار ادعاهاي اربابانش، هيچ گاه مدرك و سندي دال بر مداخله ايران ارايه ننموده است. از سوي ديگر، عراق امروز داراي نظام سياسي دمكراتيك و مردمي و كشوري مستقل با اكثريت شيعه مي باشد بنابراين، هيچ عقل سليمي نمي تواند بپذيرد تهران خواهان ناآرامي و استمرار خشونت در عراق باشد.
زلماي خليل زاد، نماينده كنوني آمريكا در سازمان ملل و سفير سابق اين كشور در عراق اعتراف كرد كه اكثر تروريستها در عراق مليت عربي دارند و از كشورهايي چون عربستان سعودي وارد عراق مي شوند.
شواهد متعدد حاكي از كمك آمريكا و انگليس به تروريستهاست تا با ايجاد ناامني و دامن زدن به اختلافهاي قومي، ادامه حضور اشغالگران را درعراق توجيه نمايند و شبكه صهيونيستي نيز يكي ديگر از عوامل اصلي فعال در ايجاد ناامني، گسترش خشونت و ادامه بحران درعراق است تا علاوه بر انحراف افكارعمومي جهان از جنايتهاي اين رژيم در فلسطين و مشكلات داخلي خود، زمينه تحقق هدفهاي توطئه آميز و شوم خويش در جهان اسلام را فراهم آورد.
ادعاهاي آمريكا درباره مداخله ايران و سوريه در شرايطي مطرح مي شود كه تهران و دمشق بارها اين اتهامها را رد كرده اند. از سويي، سطح روابط كشورهاي همسايه با عراق رو به افزايش است و مقامهاي دو كشور بارها به بغداد سفر كرده اند. سفر آقاي احمدي نژاد رئيس جمهور ايران به عراق كه با اعلام قبلي صورت پذيرفت و در مقابل سفر مقامهاي عراقي به تهران، همگي از روابط سطح بالاي دو كشور حكايت دارد.
در پايان بايد اذعان نمود، خصيصه استبدادي و سلطه طلبي ايالات متحده و پا فشاري بر راهكار نظامي براي حل بحران عراق و اتهام به همسايگان اين كشور، نمي تواند آمريكا را از باتلاق عراق نجات دهد، چنانكه مقام معظم رهبري در ديدار با جلال طالباني رئيس جمهور عراق فرمودند: «قطعاً آمريكاييها در عراق موفق نخواهند شد و ادامه اشغال عراق، لقمه اي نيست كه از گلوي آمريكا پايين برود».