*رضا اخوان

افزايش چربي خون همراه با بيماريهايي مانند كم كاري تيروييد، بعضي از بيماريهاي كبدي و كليوي، بيماريهاي قند( ديابت)، نارسايي



مزمن كليه، چاقي، بعضي از عفونتها، اعتياد به الكل، ايدز و... ديده مي شود.
همچنين افزايش چربي خون ممكن است علامت بيماري ديگري نبوده و بيمار به صورت اوليه دچار آن شود. براي تشخيص بالا بودن چربي خون، اندازه گيري دو نوع چربي خوني؛ يعني كلسترول و تري گليسيريد انجام مي شود. در اين ميان معمولاً افزايش كلسترول به عنوان عامل بيماري زاي جديدتري مطرح مي شود.
كلسترول انواع مختلفي دارد. افزايش كلسترول با تراكم پايين ( LDL ) منجر به عوارض عروقي به صورت تصلب شرايين ( آترواسكروز) در عروق مختلف مي شود كه مي تواند باعث سكته هاي قلبي و مغزي شود. از سوي ديگر افزايش كلسترول با تراكم بالا ( HDL ) بر خلاف افزايش LDL عمل كرده و منجر به جلوگيري از عوارض ذكر شده مي گردد.
با توجه به وجود انواع مختلف هيپرليپيدمي، بيماران حتماً بايد به توصيه هاي دارويي و تغذيه اي پزشك معالج خود توجه دقيق داشته باشند، چون هر كدام از اين انواع، درمان دارويي و رژيم غذايي خاص خود را نياز دارد.
* انواع اصلي چربي هاي موجود در خون
چربي هاي اصلي موجود در پلاسما عبارت است از كلسترول و تري گليسيريد كه به صورت متصل به پروتئين در پلاسما (با عنوان ليپوپروتئينها) در گردش مي باشند.




ليپوپروتئين هاي اصلي عبارت است از:
شيلوميكرون، VLDL, LDL. HDL. بيشترين نوع چربي كه در خون جابه جا مي شود تري گليسيريد مي باشد كه در شبانه روز در حدود 70 تا 150 گرم از آن وارد پلاسما شده و خارج مي شود. در صورتي كه اين ميزان براي كلسترول 1 تا 2 گرم مي باشد. شيلوميكرون بزرگترين ليپوپروتئين مي باشد كه تري گليسيريد را از روده از طريق مجراي توراسيك به درون سيستم وريدي حمل مي كند. در مويرگهاي بافت چربي و بافت عضلاني در حدود 90 درصد اين تري گليسيريد موجود در شيلوميكرون برداشته مي شود.
از هيدروليز شيلوميكرون اسيد چرب و گليسرول حاصل مي شود كه بدون سلولهاي چربي و عضلات وارد شده و به مصرف انرژِي رسيده و يا ذخيره مي گردد و بقيه توسط كبد برداشته مي شود. VLDL تري گليسيريد توليد شده در داخل بدن را حمل مي كند و از كبد به مناطق محيطي مانند عضلات مي برد.
VLDL بعد از مدتي به IDL تبديل مي شود و بعد از 2 تا 6 ساعت به LDL تبديل مي شود كه نيمه عمر آن در خون در حدود 2 تا 3 روز خواهد بود. بنابراين عمده ترين منبع «LDL»، «VLDL» مي باشد. در حدود 70 درصد LDL توسط كبد برداشته مي شود. مقدار كمي از آن كه البته بسيار مهم هم مي باشد توسط ماكروفاز ها برداشته مي شود كه به ديواره شريانها رفته و سبب تشكيل پلاكهاي آترواسكلروزي مي شوند.
افزايش كلسترول خون مي تواند به دليل افزايش توليد و يا نقص در پاكسازي VLDL و يا افزايش تبديل VLDL به LDL باشد. افزايش توليد VLDL توسط كبد مي تواند ناشي از چاقي، ديابت، مصرف الكل، سندرم نفروتيك و يا ناشي از عوامل ژنتيكي باشد. هر وضعيتي كه سبب افزايش ميزان LDL و كلسترول خون مي شود اغلب سبب افزايش سطح تري گليسيريد خون هم مي شود. نقص در برداشت LDL مي تواند ژنتيكي باشد. گاهي مسائل تغذيه اي هم در اين افزايش چربي تأثير دارند.
افزايش 25 تا 40 ميلي گرم كلسترول از حد نرمال آن مي تواند ريسك ابتلا به بيماريهاي عروقي قلب را بالا ببرد.
چربي بالاي خون مي تواند به چند گروه مي تواند تقسيم بندي شود.
* نوع اول
در نوع اول آن برداشت تري گليسيريد موجود در شيلوميكرون و VLDL دچار نقص مي باشد كه در افراد جوان مي تواند خود را نشان دهد. در اين حالت احتمال پانكراتيت و درد شكمي وجود دارد. وجود گزانتوما در اين افراد شايع است و نيز بزرگ شدن كبد و طحال مي تواند وجود داشته باشد. مصرف غذاي چرب سبب افزايش بروز علايم خواهد شد.
هدف از درمان در اين افراد كاهش ميزان شيلوميكرون در خون است. همه نوع چربي بايد در رژيم غذايي محدود شود.
* نوع دوم
در نوع دوم ميزان LDL خون به دلايل مختلفي افزايش مي يابد. در اين افراد LDL و كلسترول خون بالاست. در اين افراد بايد با استفاده از رژِيم غذايي و مصرف دارو ميزان كلسترول را تحت كنترل درآورد.
* نوع سوم
در نوع سوم ميزان VLDL و كلسترول خون بالاست. (بنابراين ميزان تري گليسيريد خون بالاست). در اين افراد هم بايد با استفاده از رژيم غذايي و دارو چربي خون در حد نرمال حفظ شود.
* نوع چهارم
در نوع چهارم ميزان تري گليسيريد بالاست. ميزان كلسترول نرمال و يا كمي بالاست. اين نوع چربي خون معمولاً مي تواند با اختلال در متابوليسم قند ( مقاومت به انسولين ) و چاقي همراه باشد. رژيم محدوديت مصرف چربي و افزايش مصرف كربوهيدراتها مي تواند سبب افزايش سطح چربي باشد. كاهش وزن، عدم مصرف الكل ونيز رعايت در مصرف كربوهيدراتها لازم است.
* نوع پنجم
در نوع پنجم ميزان تري گليسيريد بالاست و علاوه بر آن ميزان شيلوميكرون هم بالاست. علايم با مصرف الكل و چربي تشديد مي شود. افزايش اسيد اوريك، عدم تحمل گلوكز و چاقي مي تواند وجود داشته باشد. خطر اصلي در اين افراد پانكراتيت مي باشد. رعايت رژيم غذايي، كاهش وزن و دارو براي كنترل چربي لازم است.
گاهي هم افزايش چربي خون ثانويه به دليل بيماريهاي ديگر مي باشد. مانند مصرف الكل، ديابت كنترل نشده، مشكلات كبدي و مصرف داروها ( مانند استروژنها، قرصهاي پيشگيري از بارداري، رتينوئيدها، تيازيدها و كورتون).
* چگونه چربي خون خود را كاهش دهيم؟
چربي هاي مواد به دو گروه اشباع شده و اشباع نشده تقسيم مي گردند.
چربي هاي اشباع شده:
چربي هاي اشباع شده مانند گوشت قرمز، سوسيس، كالباس، همبرگر، قلوه، مغز، زبان، كره، پنير، بستني، شكلات، نارگيل، كلوچه، پيراشكي و شير پرچرب، مستقيماً چربي خون را افزايش مي دهند.
چربي هاي اشباع نشده:
چربي هاي اشباع نشده مانند روغن زيتون، روغن آفتابگردان، روغن سويا، روغن ذرت و گوشت ماهي، اردك و غاز، اثرشان مانند چربي هاي اشباع شده نيست و مستقيماً چربي خون را افزايش نمي دهند. همچنين چربي هاي اشباع نشده موجود در ماهي نه تنها خطر انسداد عروق را كاهش مي دهد، بلكه به رقيق شدن خون كمك مي كنند.
براي كنترل چربي خون خود موارد زير را رعايت كنيد:
-مصرف مواد غذايي حاوي چربي هاي اشباع شده را تا حد ممكن كاهش دهيد.
- حداقل دوبار در هفته از ماهي ( به صورت كبابي يا پخته ) استفاده نماييد.
- حتي الامكان كره نباتي يا مارگارين را جايگزين كره معمولي كنيد.
-در هفته بيشتر از سه يا چهار عدد تخم مرغ استفاده نكنيد.
-مرتب ورزش كنيد.
-حداقل چهار تا پنج نوع ميوه يا سبزي تازه در وعده غذايي روزانه خود بگنجانيد.
- سيگار نكشيد.
- استرسهاي محيطي را تا حد ممكن كاهش دهيد.
* راهكارهاي اصلي براي كاهش چربي خون
رعايت نكات زير به همه بيماران دچار افزايش چربي خون توصيه مي شود. بهتر است بدانيم افراد سالم نيز با رعايت اين نكات از احتمال هيپرليپيدمي تا حد زيادي مصون خواهند بود و همه افراد خانواده مي توانند از رژيم غذايي ضد افزايش چربي خون سود ببرند:
انجام ورزش به صورت منظم، حداقل هفته اي سه روز، در كنترل وزن و متعادل نگه داشتن چربي ها خون اثر واضحي دارد. بهترين ورزش پياده روي، دوچرخه سواري و شناست.
وزن ايده آل حفظ شود و در صورت وجود چاقي، كاهش وزن اكيداً توصيه مي شود.
- از مصرف الكل و سيگار بشدت پرهيزكنيد.
- توصيه مي شود از رژيم غذايي حاوي كم ترين ميزان چربي استفاده شود. بخصوص بايد از مواد غذايي حاوي كلسترول و چربي هاي اشباع شده پرهيز نمود. از شير و فرآورده هاي لبني كم چرب و يا بدون چرب استفاده شود. از مصرف كره و خامه خودداري شود. هر گونه چربي گوشت قرمز و همچنين پوست مرغ قبل از پخت جدا شده و دور ريخته شود. از تخم مرغ به صورت محدود استفاده شود. حتي الامكان از سرخ كردن مواد غذايي خودداري شده و مواد غذايي به صورت آب پز و كبابي، تنوري ( فر) تهيه شود.
مصرف گوشت ماهي با توجه به وجود چربي هاي مفيد در آن توصيه مي شود. البته بايد توجه داشت كه ماهي نيز بهتر است سرخ نشود.
انواع سبزيها و ميوه هايي كه حاوي چربي ناچيزي هستند مي توانند به صورت آزادانه مورد مصرف قرار گيرند.
مصرف مغزها (گردو، آجيل) و روغن زيتون مي تواند موجب اثر مفيدي در كاهش LDL ( چربي با تراكم پايين ) شود. البته بايد توجه داشته باشيد كه مصرف زياد و بي رويه اين مواد مي تواند باعث چاقي شود.
مصرف روغن نباتي جامد باعث افزايش LDL و كاهش HDL شده و بهتر است تا حد امكان از مصرف آن خودداري شود. بر خلاف آن كره هاي گياهي ( مارگارين) حاوي استانول ( Stanol ) باعث كاهش LDL مي شود.
برنامه غذايي كه براي تغذيه افراد جامعه در آمريكا توصيه شده، به صورت زير است:
تمامي افراد بالاي 2 سال بايد 30 درصد از كالري مورد نياز روزانه خود را از چربي تامين نمايند و كمتر از 10 درصد كالري روزانه از چربي هاي اشباع به دست آيد. همچنين ميزان مصرف روزانه كلسترول بايد كمتر از 300 ميلي گرم باشد.
در زماني كه پرهيز غذايي براي درمان افزايش چربي خون مورد نظر است بايد ضمن تأمين30 درصد كالري روزانه از چربي، كمتر از 75 كالري از چربي هاي اشباع به دست آمده و روزانه كمتر از 200 ميلي گرم كلسترول مصرف شود.
*مواد غذايي و داروهاي گياهي كه باعث كاهش چربي خون مي گردد:
مشاهدات اپيدميولوژي گواه آن است كه رعايت رژيم غذايي، استفاده از درمانهاي جايگزين، مصرف گياهان دارويي و انواع ميوه علاوه بر كاهش هزينه هاي درمان نتايج رضايت بخشي در عوارض افزايشي چربي خون بالا در بسياري از جوامع داشته است. بايد توجه داشت، تمايل به مصرف گياهان دارويي كاهش دهنده چربي خون در بيشتر جوامع حتي در كشورهاي پيشرفته نيز به طور گسترده اي عموميت يافته است.مصرف اين گياهان بخصوص زماني كه درمانهاي رايج قادر به كنترل بيماري نباشند چشمگير است.اگرچه مصرف خودسرانه گياهان دارويي توسط بيماران مبتلا به چربي خون بالا شايد موجب بهبود بيماري شود، ولي احتمال تداخل دارويي با داروهاي رايج وجود دارد و به دليل آنكه مصرف آن نامنظم و با دوز نامشخص و متغير است، ممكن است موجب اختلال در كنترل بيماري شود، لذا در صورت تمايل به استفاده حتماً بايد پزشك معالج را در جريان قرار داد. در اين بازنگري نقش گياهان دارويي رايج در پيشگيري و كاهش چربي خون بالا و احتمال سميت و تداخلات دارويي آنها بررسي مي شود.
* بادام زميني
رژيم غذايي داراي بادام زميني احتمالاً مي تواند تأثيرات زير را بر چربي خون شما داشته باشد:
1- كاهش كلسترول كل وLDL كلسترول ( كلسترول بد)
2- حفظ و نگهداريHDL كلسترول ( كلسترول خوب)
3- كاهش تري گليسيريد
همچنين داراي مقدار زيادي چربي غير اشباع است.
بادام زميني و كره آن، منبع خوب و با صرفه اي از پروتئين هستند و بيشتر ويتامينها و املاحي را كه به سختي بدست مي آيند، تأمين مي كنند كه اين ويتامينها و املاح شامل اسيد فوليك، ويتامينE، مس، سلنيوم، منيزيم، روي و همچنين رنگدانه هاي گياهي و فيبر خوراكي مي باشند.
عصاره برگ گياه «مرزه»:
عصاره برگ گياه «مرزه» احتمالاً چربي خون را كاهش مي دهد.
نتايج حاصل از يك طرح تحقيقاتي در لرستان نشان مي دهد كه استفاده از عصاره برگ گياه «مرزه» باعث كاهش چربي خون مي شود.
يك طرح تحقيقاتي كه در آزمايشگاه مركز تحقيقات گياهان دارويي لرستان بمدت يكسال انجام شد،نشان داده است كه گياه «مرزه» با نام علمي «ساتورجاخوزستانيكا» اگر درست مصرف شود، مانند داروهاي شيميايي ميزان چربي خون را در بدن انسان كاهش داده و اثرات بسيار مطلوبي در اين زمينه دارد.
لازم است پژوهشگران گياه را پس از تبديل به پودر، به شكل كپسول خوراكي درآورده تا براي كنترل چربي خون، افراد بيمار از آن استفاده نمايند.
همچنين چند سال پيش يك گروه پزشكي نيز يك نوع گياه مرزه در شمال استان خوزستان كشف كرده كه خاصيتهاي مفيد دارويي دارد.
پيش از اين نيز يك گروه علمي در لرستان كشف كردند كه عصاره برگ زيتون براي كاهش كلسترول خون بسيار مفيد است.
همچنين مواد خوراكي زير نيز مي تواند در كاهش چربي خون شما مؤثر باشد:
خوراكي ها مي توانند كلسترول مضر خون (LDL) را كاهش و كلسترول مفيد خون(HDL) را افزايش دهند و نيز مانع اكسيداسيون LDL و در نتيجه كاهش صدمه به عروق شوند.اينها دقيقاً همان مواردي است كه داروهاي شيميايي كاهنده چربي خون انجام مي دهند.
خوراكي هاي مختلف مكانيسم اثرهاي متفاوتي دارند. به طور مثال «جو» با كاستن ذخاير اسيدهاي صفراوي در روده ها سبب كاهش چربي خون مي شود، يا آنتي اكسيدانها با به دام انداختن LDL هاي اكسيد شده به تنظيم چربي خون كمك مي كنند.
* خوراكي هاي كاهنده كلسترول بد خون
شامل سيب، جو، هويج، سير، گريپ فروت، سبوس، لوبياي سويا، گردو و بادام مي باشد.
* خوراكي هاي ديورتيك (ادرارآور)
گياهان مثل داروهاي شيميايي كه با افزايش دفع آب و نمك اثر «ديورتيك» (مدر) دارند، عمل نمي كنند، بلكه با تحريك فيلتر سلولي موجود در كليه فقط سبب دفع آب مي شوند و به اين ترتيب قدرت داروهاي شيميايي را ندارند. نمونه بارز آنها «جعفري» است كه اگر دو قاشق مرباخوري پُر جعفري خشك شده را در يك فنجان آب جوش بريزيد و بنوشيد، اثر آن را خواهيد ديد.
«تئوفيلين» موجود در چاي نيز از كافئين بهتر اثر مي گذارد، اگرچه بر اثر عادت بدن اثرشان از بين خواهد رفت.
*خوراكي هاي مدر شامل
كرفس، قهوه، سير، زيره سبز، گشنيز، شيرين بيان، ليمو، پياز، كاسني، بادمجان، جوز هندي، جعفري، نعناع و چاي مي باشد.مصرف عسل و ميوه هاي مغزداري چون پسته، فندق و گردو باعث كاهش كلسترول خون مي شود.
افرادي كه مي خواهند كلسترول خون خود را كاهش دهند بايد عسل، بادام، پسته، فندق و گردو را هم به ميوه ها و سبزيهاي رژيمي خود اضافه كنند.
نتايج تحقيقات نشان داد كه عسل حاوي مقادير زيادي آنتي اكسيدان است و مانند اسفناج، سيب، پرتقال و توت فرنگي مي تواند با راديكالهاي آزاد توليد شده در بدن كه به سلولها آسيب مي رساند، مبارزه كند.در اين بررسي 25 مرد 18 تا 68 ساله به مدت پنج هفته آزمايش شدند و در اين مدت هر يك از آنها روزانه 4 قاشق غذاخوري عسل كه در يك ليوان آب حل شده بود، خوردند و پس از پايان پنج هفته مشخص شد كه سطح آنتي اكسيدانها در خون اين افراد نسبت به پيش بالاتر رفته و ميزان كلسترول آنها كمتر آمده شده است.در مطالعه ديگري هم نشان داده شد كه مصرف ميوه هاي مغزدار مثل بادام با اينكه خودشان حاوي چربي هستند ولي چون چربي آنها از نوع چربي غير اشباع است باعث كاهش ميزان كلسترول بد يا LDL شده، در نتيجه خطر بيماريهاي قلبي را كاهش مي دهند.

 

*دكتر آرزو جهان بين

عادات دهاني به دسته اي از رفتارهاي كودك اطلاق مي شود كه به صورت خود به خود ظاهر شده و پس از تكرار، بالاخره به



عادت تبديل مي شوند. اين عادات، حالت غيرارادي داشته و به تدريج جزئي از طبيعت فرد خواهند شد.
با اينكه ساليان سال است كه عادات دهاني (ميكدن انگشت، ناخن جويدن، دندان قروچه و ساير عادات)، موضوع مورد بحث حرفه دندانپزشكي مي باشد، ولي تاكنون هيچ گونه توافق قطعي در مورد ميزان آسيب رساني آنها به سيستم دنداني، شيوه كنترل و روش درمان به دست نيامده است. در موارد بسياري عادات دهاني، با احساسات و عواطف كودك در ارتباط است و بسياري از كودكان از اين عادات براي رهايي از تنشهاي عاطفي و احساسي كه نمي توانند بر آنها فايق آيند، استفاده مي كنند.
بايد به خاطر داشت، مزمن شدن اين عادات، علاوه بر عوارض سوء بر سيستم دنداني، انگشتان و بافت نرم كودك، مشكلات ديگري نظير ناهنجاريهاي شخصيتي و اختلال در رفتار اجتماعي طفل را نيز به همراه خواهد داشت.
با توجه به دايمي شدن ناهنجاريهاي ايجاد شده در سيستم دنداني در صورت تأخير در ترك عادات مسبب و صرف هزينه هاي سنگين براي تصحيح اين ناهنجاريها، اهميت تشخيص و درمان به موقع آنها در پيشگيري از بروز اين مشكلات مشخص مي گردد.
انواع عادات دهاني:
برخي از عادات دهاني عبارتند از:
 - مكيدن انگشت
 - مكيدن پستانك
 - عادات لب
 - ناخن جويدن
 - دندان قروچه
1-مكيدن انگشتان
اين عادت از اولين سال زندگي و بيشتر موارد از ماههاي اول تولد شروع مي شود. بيشتر كودكان تا سن 3/5 تا 4 سالگي عادت خود را خود به خود ترك مي كنند. به هر حال تعداد كودكاني كه به مكيدن انگشت دچارند، با افزايش سن كاهش مي يابد.
در عادت مكيدن انگشت، زمان مهمترين نقش را در حركت دندانها بازي مي كند. تحقيقات نشان مي دهد وارد شدن نيرو به مدت 4 تا 6 ساعت در روز كافي است كه سبب حركت نابجاي دندانها شود. اغلب اوقات در سن 3 تا 4 سالگي در افرادي كه انگشت شست مي مكند جابجايي خفيف دندانهاي شيري ديده مي شود ولي اگر عادت مكيدن در اين مرحله متوقف شود دندانها خيلي زود به وضعيت عادي برمي گردند.نكته مهم اين است كه تا 4 سالگي عادت مكيدن انگشت، طبيعي محسوب مي گردد بنابراين به هيچ وجه نبايد براي ترك عادت اقدامي انجام داد.
اگر عادت مكيدن بعد از رويش ثناياهاي دايمي ادامه يابد، ممكن است سبب بيرون زده شدن فك و دندانهاي بالا، تنگي قوس بالا و عدم همپوشاني عمودي دندانهاي فك بالا و پايين گردد كه براي برطرف كردن وضعيت به وجود آمده درمان ارتدنسي ضرورت مي يابد. مسلماً تا زماني كه عادت ترك نشده است هيچ دليلي براي شروع درمان ارتدنسي وجود ندارد. تاكنون سه روش مختلف براي درمان اين عادت پيشنهاد شده است.
الف) يادآوري: اين روش درمان براي كودكاني كه همكاري لازم را دارند و براي خودشان تمايل به ترك عادت مذكور را دارند، مناسب است. در اين روش مي توان يك نوار چسب ضد آب روي انگشت شست كودك چسباند تا به كودك يادآوري كند كه انگشت خود را داخل دهان نبرد . مي توان با ماليدن محلولها يا كرم هاي بد طعم بر روي انگشت كودك نيز از اين عادت جلوگيري كرد.
ب) پاداش: در اين روش به كودك گفته مي شود، اگر براي مدتي دست از اين عادت بردارد، در پايان مدت تعيين شده جايزه دريافت مي كند و قول يك جايزه بزرگ را نيز بايد به او داد. جايزه تعيين شده بايد حتماً مورد علاقه كودك بوده و او را تحريك كند.
ج) استفاده از دستگاههاي ارتدنسي ترك عادت: اگر عادت كودك پس از دريافت پاداش هنوز برطرف نشده است، ولي خود حقيقتاً تمايل به ترك عادت دارد، مي توان از دستگاههاي ارتدنسي خاص استفاده كرد.
2 - مكيدن پستانك
كودكاني كه به طور نامحدود با شير مادر تغذيه نمي شوند و يا آناني كه با شيشه شير تغذيه مي شوند، ممكن است ميل غريزي مكيدنشان را به وسيله يك پستانك ارضا كنند. مكيدن پستانك به مدت طولاني (تا بعد از 5-4 سالگي) مي تواند رشد فك و موقعيت دندانها را تحت تأثير قرار دهد. البته بايد يادآور شد عوارض مكيدن پستانك بر سيستم دنداني به شدت مكيدن انگشت نيست.
3 - عادات لب
اين عادات شامل گاز گرفتن لب و مكيدن لب است. اين دو عادت مي تواند به علت استرسهاي عاطفي باشد و علاوه بر ايجاد نامنظمي در دندانهاي فك بالا و پايين، يك ضايعه نيم حلقوي قرمز و ترك خورده در زير لب پايين ايجاد مي كند كه خود در معرض عفونتهاي مختلف مي باشد. زمان درمان قبل از رويش ثناياهاي دايمي و با كمك دستگاههاي ارتدنسي است.
4 - ناخن جويدن
اين عادت بندرت قبل از 3 سالگي و اكثراً بين سنين 3 تا 6 سال شروع مي شود. معمولاً در سالهاي پايان نوجواني شيوع اين عادت كاهش پيدا كرده و تا دوران بزرگسالي پيوسته رو به كاهش است. در كودكان حساس و عصبي تحت تأثير استرس انجام مي شود. اين عادت، عارضه خاصي بر سيستم دنداني به جا نمي گذارد و مهمترين تأثير آن بر بستر ناخن انگشتان و ايجاد بد شكلي در آنهاست. اين عادت به محض تشخيص بايد درمان شود و روشهاي ترك عادل شامل حمايت عاطفي از كودك و مراقبت از ناخنها و نرم نگه داشتن آنها با استفاده از يك پماد است، به گونه اي كه لبه هاي ناصاف كمتري داشته باشد.
5 - دندان قروچه
اين عادت مي تواند خيلي زود حتي از موقع رويش اولين ثناياي شيري آغاز گردد .معمولاً مشكلات دنداني، عوامل سيستميك، ارث و عوامل روحي - رواني را در آن دخيل مي دانند. دندان قروچه مي تواند سايش شديد در دندانها، درد در عضلات جونده، اختلال در مفصل گيجگاهي - فكي ايجاد كرده و بر ساختمان عصبي دندان تأثير گذراد. اين عادت بايد به محض تشخيص درمان شود و درمان شامل حذف تداخلات دنداني، رفع مشكل سيستميك، درمان ارتدنسي، رفع مشكل روحي كودك و استفاده از داروهاي آرام بخش مي باشد.

 

رئيس مركز تحقيقات عفوني وگرمسيري دانشگاه بهشتي با اشاره به اينكه در 80 درصد بيماريها نيازي به مصرف آنتي بيوتيك نيست گفت: مقاومت دارويي دركشور در برخي موارد به بالاي 90 درصد رسيده است، ولي هنوز در بيمارستانها توزيع مي شود.




دكتر داود يادگاري در نشست مطبوعاتي در خصوص عوارض مصرف خودسرانه آنتي بيوتيكها در كشور افزود: از سال 80 تحقيقات وسيعي در سطح بيمارستانها در زمينه مقاومت دارويي انجام گرفت كه طي آن مشخص شد كه مقاومت دارويي در كشور به شدت افزايش يافته و بيماران نسبت به ميكروب مقاوم شده اند.
وي ادامه داد: متأسفانه هنوز انواع داروهاي آنتي بيوتيك كه نسبت به ميكروب مقاومت كمتري داشته، در بيمارستانها مصرف مي شود كه بايد پزشكان و جراحان نسبت به رشد مقاومت دارويي در كشور حساس شوند.
يادگاري تصريح كرد: مصرف بالاي آنتي بيوتيك در بيمارستانها منجر به انتشار ميكروب به بيماران نيز مي شود و درنتيجه علاوه بر مصرف آنتي بيوتيكهاي گران، زمان درمان و بستري بيمار با تشديد بيماري همراه خواهد بود.

شيوع بيماري هاي روده اي
رئيس مركز تحقيقات بيماريهاي عفوني و گرمسيري دانشگاه بهشتي گفت: به دليل گرم شدن هوا و احتمال خشكسالي امسال، شيوع بيماريهاي روده اي و اسهالهاي عفوني وجود دارد.يادگاري افزود: بيماري اسهال خوني كه پيامد گرم شدن هوا بوده با علايم سردرد، تب، اسهال و دل پيچه همراه بوده و احتمال حدود 30 درصدي سرايت به ديگران را نيز دارد.
وي بيماري حصبه را از ديگر بيماريهاي شايع فصل گرما برشمرد و گفت: روند افزايش تب مالت با وجود حصبه روبه افزايش و نگران كننده بوده و از طريق پنير و شير محلي و غيرپاستوريزه و بستني سنتي ايجاد مي شود.

 

بيماريهاي لثه در زنان باردار




نتايج بررسيها نشان مي دهد كه زنان بارداري كه مبتلا به بيماري لثه و يا التهاب در بدن هستند، خطر ابتلا به «پره اكلامپسي» (پرفشاري خون ناشي از بارداري) و در نتيجه خطر به دنيا آوردن نوزادان زود رس در آنان افزايش مي يابد.
به نقل از نشريه آمريكايي «obstetrics» بيماريهاي لثه مادرزادي اغلب بيماري «پره اكلامپسي» را افزايش مي دهد و اين خطر همچنين مي تواند ميزان التهاب دربدن را افزايش دهد.
پژوهشگران طي مطالعاتي بر روي775 زن باردار دريافتند، از اين ميان 31 زن «حدود 4درصد» كه ميزان پروتئيني «crp» در آنان زياد بود نسبت به زنان ديگر بيشتر در خطر ابتلا به بيماري «پره اكلامپسي» قرارداشتند و زناني كه هم مبتلا به بيماري لثه هستند و هم ميزان پروتئين «crp» در آنان زياد است، خطر ابتلا به اين بيماري در آنان بسيار افزايش مي يابد.
محققان درتلاشند با درمان بيماريهاي لثه ميزان بيماري پره اكلامپسي را در زنان كاهش دهند.

مالاريا قاتل يك ميليون نفر




سازمان بهداشت جهاني طي گزارشي اعلام كرد كه سالانه يك ميليون نفر از مردم جهان بر اثر ابتلا به مالاريا جان خود را از دست مي دهند.
به نقل از شينهوا، نماينده سازمان WHO، اظهار داشت كه مالاريا به يك مشكل سلامتي جهاني بخصوص در كشورهاي آفريقايي و آسيايي تبديل شده است .
به گفته مقامات اين سازمان، بيماريهاي عفوني هميشه به افرادي كه در مناطق دوردست زندگي مي كنند، حمله مي كند و به همين دليل تعداد تلفات و مواردي از مبتلايان از دسترس شمارش خارج هستند.
«سيتي فضيله»، وزير بهداشت اندونزي اعلام كرد به طور ميانگين بيش از 38 هزار نفر از مردم اندونزي از كل 15 ميليون مبتلا به اين بيماري در اين كشور، سالانه جان خود را از دست مي دهند.
به گفته وزير بهداشت اندونزي، شيوع اين بيماري مي تواند 73/6 درصد از اين جزيره را تحت تاثير خود قرار دهد.
رئيس جمهور اندونزي اعلام كرد كه در سه سال گذشته كشورش توانسته آمار مرگ و مير ناشي از ابتلا به مالاريا را تا حد زيادي كاهش دهد.
وي تاكيد كرد: در سال 2005 ميزان تلفات از كل بيماران مبتلا به مالاريا 0/92 درصد، در سال 2006 اين رقم به 0/42 درصد رسيده و در سال گذشته 0/2درصد بوده است و ما مي خواهيم اين آمار را به صفر درصد برسانيم.
مالاريا يك بيماري جدي و برخي اوقات كشنده است كه مردم بر اثر آلوده شدن به نيش حشره اي ماده موسوم به «آنوفل» به اين بيماري مبتلا مي شوند.

ژن اعتياد به دخانيات كشف شد




محققان فنلاندي ادعا مي كنند موفق به كشف ژني شده اند كه عامل اصلي اعتياد به دخانيات است.به نقل ازخبرگزاري رسمي چين، دانشمندان دانشگاه هلسينكي پس از انجام يك سري پژوهشهاي گسترده بر روي 9 هزار دوقلو به همراه خانواده هايشان دريافتند، اعتياد به مواد مخدر و دخانيات عوامل ژنتيكي دارد.محققان اعلام كردند، مطالعات انجام شده نشان مي دهد، اين امر كه فردي مصرف دخانيات را كنار گذاشته و يا آن را ادامه مي دهد تحت تأثير عوامل ژنتيكي است.

ارتباط ابتلا به اوتيسم در كودكان و وجود بيماريهاي روحي در والدينشان




مطالعات اخير نشان مي دهد، ابتلاي كودكان به اوتيسم به سوابق بيماريهاي روحي- رواني والدينشان ارتباط مستقيم دارد.
به نقل از خبرگزاري رويترز، تحقيقات انجام شده نشان مي دهد كودكاني كه والدينشان به شيزوفرني مبتلا هستند، بيش از ديگر همسن و سالانشان در معرض ابتلا به بيماري اوتيسم قرار دارند.
مطالعات انجام شده بر روي 1227 كودك مبتلا به بيماري اوتيسم و خانواده هايشان نشان مي دهد، والدين اين كودكان بيش از ديگران علايم بيماريهاي روحي - رواني را از خود بروز مي دهند.
هنوز بر محققان مشخص نيست جهت اين ارتباط به كدام سو است و آيا ابتلاي كودكان به اوتيسم، بيماريهاي رواني و افسردگي را در والدين سبب مي شود و يا برعكس.

پروتئين «روب4» باعث كاهش خطر ابتلا به ديابت مي شود
محققان آمريكايي اعلام كردند: با كلوني كردن يك پروتئين به نام «روب4» در سلولهاي خوني موشها، بيماريهاي مربوط به چشم و ديابت ناپديد شد.
به نقل از پايگاه اينترنتي «اپلزفورهلث»؛ دكتر «لين لي» سرپرست انجام اين پژوهش گفت: بسياري از بيماري ها توسط جراحت يا التهاب به رگهاي خوني ايجاد شده و سپس به داخل بافتهاي مجاور نفوذ مي كنند.دكتر «لين لي» افزود: با استفاده از پروتئين «روب4 » توانستيم رگهاي خوني را در مقابل جراحت يا التهاب وارده به اين سلولها مقاوم سازيم. اين كشف تأثير به سزايي را در گسترش داروهايي كه براي درمان بيماريهاي مربوط به چشم و ديابت مفيد هستند، انجام داد.بر اساس اين گزارش، ديابت نوع 2 يا ديابت غير وابسته به انسولين تقريبا 85 تا 90 درصد كل بيماران ديابتي را تشكيل مي دهد. در اين نوع ديابت، زمينه ارثي دخالت دارد و در مقايسه با ديابت وابسته به انسولين بيشتر به صورت فاميلي مشاهده مي شود.
ديابت نوع 2 به دو گروه تقسيم مي شود: ديابت در افراد چاق و ديابت در افراد با وزن طبيعي . در بيماراني كه وزن طبيعي دارند، افزايش مختصر وزن از جمله افزايش وزن به طور طبيعي در دوره كودكي يا هنگام بلوغ، موجب افزايش عدم تحمل نسبت به گلوكز خواهد شد.
در ديابت نوع 2، كمبود انسولين به طور نسبي وجود دارد، ولي مقاومت به انسولين مي تواند در پيدايش بيماري اهميت بيشتري داشته باشد. در اين بيماران پاسخ انسولين به گلوكز ممكن است طبيعي يا بيش از طبيعي باشد.