* وحيد عماد

بشر هميشه در آرزوي پرواز بوده است. او بارها پرندگان را با دقت فراوان نگريسته و در دل، رؤياي بال و پر كشيدن را در ابرها ترسيم نموده است.




انسانهاي بسياري در اين راه پيشگام شده اند و بالهايي چون بال پرندگان ساخته اند تا بلكه بتوانند راهي نو به سوي آسمان بگشايند، اما اينها هرگز به اختراعي چشمگير و خارق العاده ختم نشده بود.
اختراع و ساخت انواع فراواني از هواپيماها اگر چه انسان را به ميان آسمان برد، اما شوق او براي پروازي چون پرندگان را فرو ننشاند.
سالهاي بسياري گذشت و كودكان ما نيز اين آرزوي دست نيافتني را در قالب كارتون و فيلمهاي سينمايي شخصيتهاي مشهوري چون «مرد خفاش» به نظاره نشستند تا با حسرتي تمام پرواز پرنده وار او را بر بالاي سر جنايتكاران شهر تماشا نمايند.
اما گويا تاريخ اين انتظار به پايان آمده است و مرد خفاشي مي تواند از ميان صفحات كتابها، صفحه تلويزيون و پرده سينماها بيرون بيايد و بر قلل پر برف آلپ به پرواز درآيد!
«ايوز رزي» خلبان سوئيسي شجاعي است كه توانسته است به مرد خفاشي جان ببخشد و روياي پرواز و نقشه ها و طرحهاي خيال انگيز لئوناردو داوينچي را به واقعيت برساند.
آقاي رزي 49 ساله سالهاي بسياري را با اشتياق پرواز گذراند و همين عامل هم سبب شد كه او به عنوان خلبان هواپيماي ميراژ به نيروي هوايي سوئيس بپيوندد و پس از آن هم به عنوان خلبان هواپيماهاي مسافربري ايرباس به كار خود ادامه دهد.
شوق و اشتياق فراوان آقاي رزي سبب شد كه او روزها و شبهاي فراواني را به ساخت بالهايي چون بال پرندگان اختصاص دهد و به فكر اختراع موتورهايي باشد كه بتوانند با اين بالها او را به سوي آسمان آبي هدايت نمايند.




جهان با او در سال 2003و هنگامي كه براي اولين بار با بالهاي سحرانگيز خود به پرواز درآمد، آشنا شد او توانسته بود با پريدن از هواپيما، 12كيلومتر راه را در ارتفاع سه هزار متري زمين با بالهاي طراحي شده خود بپيمايد، بالهايي به طول سه متر و از جنس فيبرهاي كربن.
اين خلبان با اراده، 5 سال پياپي را روي طراحي بالهاي خود گذراند و هنگامي به نتيجه دلخواه خود رسيد كه توانست موتورهاي جت مورد نظر خود را بر روي آنها پياده نمايد. اين عمل سبب شد كه او بتواند به آرزوي خود، يعني پروازي افقي مانند پرندگان دست يابد.
در ساعت 7 بعد از ظهر 24 ژوئن سال 2004 رزي تصميم به پرش ديگري آن هم از ارتفاي 4 هزار متري و بر فراز فرودگاه «ايوردن» گرفت.
پس از اينكه بالهاي او باز شدند، او همچون پرنده اي سبكبال به ارتفاع 2500متري آمد و در اين ارتفاع موتورها را روشن نمود و 30 ثانيه صبر كرد تا موتورها ثابت شوند و او بتواند دريچه هاي كنترل سوخت را باز نمايد.
او احساس خود را چنين بازگو مي نمايد: آزاد و رها مانند پرندگان آن هم در همه ابعاد! هنگامي كه به پرواز در آمدم به ياد شخصيت «باز» در فيلم داستان اسباب بازي افتادم كه اين بار با سرعت 150كيلومتر در ساعت بر بالاي كوه هاي آلپ به پرواز در آمده است!
براي اينكه خاصيت آيروديناميك بالها كامل شود، رزي طول آنها را به 3 متر افزايش داد.
از آنجا كه استحكام بالها چندان رضايت بخش نبود، رزي ناچار شد كه جنبه هاي خيال انگيز طراحي بال ها را كنار گذاشته و به جنبه هاي مهندسي و واقعي آن توجه بيشتري نمايد. اين عامل سبب شد كه او بتواند به بالهايي با قابليت تا خوردن دست يابد.رزي بر روي بالهاي خود دسته هاي الكتريكي را تعبيه نمود كه بتواند به راحتي بالها را كنترل نمايد. اين دسته ها طوري ساخته شده بودند كه به او اجازه مي دادند، در هر لحظه كه مي خواهد به خود حالت شيرجه يا افقي بدهد.اين بالها بارها و بارها با وزنهاي مختلف آزمايش شدند تا مشخص شود كه بهترين مكان براي جايگاه منبع سوخت كجاست؟




پيش از آنكه موتورهاي اصلي بر روي آن پياده شوند، شبيه سازيهاي فراواني بر روي بالها انجام شد.
رزي با شركت آلماني طراحي مدلهاي موتور جت براي هواپيماهاي كوچك تماس گرفت و ايده هاي خود را با آنان در ميان گذاشت.
آنها بلافاصله پذيرفتند كه موتورهاي جت خود را بر روي بالهاي او آزمايش نمايند. پس از آزمايشهاي فراوان و در مجاري هواي مختلف، كارشناسان تصميم گرفتند كه اين موتورها را در شرايط طبيعي امتحان نمايند.
آنها به رزي هشدار داده بودند كه طي آزمايش ممكن است با اختلالات مختلفي چون روشن نشدن يك يا هر دو موتور، بي ثباتي در پرواز يا حتي چرخيدن به دور خود رو به رو شود.
رزي هيچ گاه فراموش نمي كند كه در يكي از همين آزمايشها او مجبور بود كه به علت آشفتگي در كار موتور و در حالي كه هنوز نيمي از منبع سوخت او پر بوده است، موتورها را خاموش نمايد و با چتر نجات بر روي زمين بنشيند.
هنگامي كه او براي اولين بار با چتر نجات بر روي زمين نشست، صداي شادي و فرياد جمعيتي كه او را مي نگريست، خستگي سالهاي سال تلاش خود را از تن او بيرون نمود.

 

هر بشكه نفت سبك تگزاس در بورس نيويورك 135 دلار معامله شد. بهاي نفت اوپك نيز در همين روز به بيش از 127 دلار رسيد. در



روزهاي نخست هفته، دبيرخانه اوپك اعلام كرد كه حاضر نيست بر توليد خود بيفزايد. از ديد اوپك، افزايش توليد، تنها سبب پرشدن انبارهاي ذخيره مي شود و قيمتها را كاهش نخواهد داد.
ناامني جهان و آزمندي بورس  بازان
به نظر كارشناسان اوپك، عرضه نفت در حال حاضر كمتر از نياز بازار نيست و اين تنها احساس ناامني جهان و آزمندي دلالان است كه قيمتها را بالا مي برد. ساير كارشناسان معتقدند كه با توجه به اوضاع فعلي جهان، نه تنها اميدي به كاهش بهاي نفت نيست، بلكه احتمال دارد كه سير صعودي ادامه يابد.
همين نگراني، سبب شده است كه كنسرن هاي نفتي به فكر يافتن ابزارهاي نوين براي استخراج نفت در اعماق دريا بيفتند، منابع انرژي آفريقا و حوزه خزر بيش از هميشه مورد توجه قرار گيرند و مراكز تحقيقاتي راهكارهاي تازه اي را براي دستيابي به انرژيهاي آلترناتيو بجويند.
* روباتها در خدمت استخراج نفت
گروه پژوهشي روبوتيك مركز تحقيقات هوش مصنوعي آلمان در شهر برمن، سرگرم ايجاد سيستمي است كه كار روباتها را در اعماق دريا آسانتر خواهد كرد. روباتها، اكنون سالهاست كه كار انسان را در اعماق اقيانوسها بر عهده گرفته اند.
اين سيستم كمك خواهد كرد كه روباتهاي مستقر در عمق دريا، بتوانند با هدايت انساني كه در كشتي نشسته است، به سراغ اشيا برود و آنها را به چنگ بگيرند. نرم افزاري كه در حال تكميل است، از طريق هدايت هوشمند، جريان شناوري را نيز كه ماشين زير دريايي ايجاد مي كند تحت كنترل قرار مي دهد.
ماشين زيردريايي، از طريق يك كابل، تصاوير را به كشتي انتقال مي دهد و كسي كه آن را هدايت مي كند، فقط بايد روي اين تصاوير متمركز شود. در مراحل بعدي، روباتها بايد به گونه اي توسعه يابند كه بدون نظارت انسان بتوانند وظايف خود را انجام دهند. با كمك اين روباتها، اكتشاف، حفاري و استخراج نفت در عمق اقيانوسها تسهيل خواهد شد.
* انرژي از تابش خورشيد
گروه ديگري از پژوهشگران دانشگاه بوخوم آلمان، هم اكنون روي سيستم تازه اي مطالعه مي كنند كه مي تواند گرماي ناشي از تابش خورشيد بر زمين را با انتقال به يك برج بلند به انرژي برق تبديل كند. پروفسور هانس يورگن نيمان از دانشگاه بوخوم در مورد اين سيستم نوين توضيح مي دهد:
«خورشيد زمين را گرم مي كند، زمين هوايي را كه بر فراز آن جاري است. اكنون ما تنها نياز به اين داريم كه هوا را به ساختماني منتقل كنيم كه سقف شيشه اي با خميدگي دايره وار دارد. در وسط اين ساختمان، برجي نصب خواهد شد و هواي گرم به برج هدايت مي شود.»
به گفته استاد دانشگاه بوخوم، در داخل برج كه ارتفاع آن هزار متر پيش بيني شده است، توربينهاي متعددي نصب مي شوند كه به وسيله جريان هواي گرم مي چرخند و برق توليد مي كنند.اينها، طرحها و انديشه هاي درازمدتي هستند كه مي توانند در آينده مشكل انرژي را كاهش دهند. اما به عنوان يك راه حل كوتاه مدت، دولت آمريكا تصميم گرفته است كه فعلاً از ذخيره كردن بيشتر نفت در انبارهاي استراتژيك خود بپرهيزد. كنسرن «اني ايتاليا» نيز تصميم گرفته است سه ميليارد دلار روي منابع نفت كنگو سرمايه گذاري  كند.

 

در سال 1958، دانشمندان ايالات متحده و اتحاد جماهير شوروي تلاشهاي جدي خود براي ساخت فضاپيماهايي كه قادر به حمل



انسان به فضا باشند را آغاز نمودند. هر دو كشور ساخت كپسولهاي بدون بال كه در بالاي شتابگر مجهز به موشكهاي پيشرفته برد بالا، قرار مي گيرند را انتخاب كردند.
كشف امكان سفر انسان به فضا براي دانشمندان نگران كننده بود. آزمايشهايي كه بر روي حيوانات انجام گرفت نشان داد كه سفر به فضا گرچه با خطرات فيزيكي همراه نيست ولي احتمال بروز عوامل رواني وجود دارد. برخي كارشناسان از اين مي ترسيدند كه فشار ناشي از پرتاب، پرواز و فرود فضاپيما منجر به ترس شديد و يا بيهوشي در فضانورد گردد.
وستوك (Vostok) و مركوري (Mercury): اولين حضور انسان در فضا
برنامه «وستوك» جماهير شوروي و برنامه «مركوري» ايالات متحده نمايانگر نخستين تلاش ها براي فرستادن انسان به فضا بودند.
كپسول «وستوك» 4500 كيلوگرم وزن داشت. اين كپسول بر سر يك موشك پيشرفته R-7 حمل مي شد. كپسول شامل يك كابين كروي خلبان، يك اتاقك استوانه اي و بخش محتوي سيستم نيروي محركه بود. در صورت بروز حادثه به هنگام پرتاب كپسول، فضانورد مي توانست به همراه صندلي خود از كپسول خارج شود.
سيستم تأمين هوا از تركيب اكسيژن و نيتروژن شبيه به جو سطح دريا استفاده مي كرد.
كپسول «مركوري» ايالات متحده حدود 1360 كيلوگرم وزن داشت و بر سر يك راكت رد ستون (Redstone) يا اطلس (Atlas) قرار مي گرفت. اين كپسول مخروطي شكل مي توانست به كمك چتر نجات بر روي اقيانوس فرود آيد. سيستم تأمين هوا از اكسيژن خالص در فشار كم استفاده مي كرد. در صورت بروز نقص فني به هنگام پرتاب، كپسول و فضانورد با كمك راكت سوخت جامد متصل به نوك كپسول از راكت حامل جدا مي شدند.
هر اندازه كه برنامه هاي ايالات متحده بر سر زبانها افتاده بود، فعاليتهاي شوروي محرمانه و به طور نهاني انجام مي گرفت. در سالهاي 1960و 1961 هر دو كشور آزمايشهايي را بر روي كاوشگرهاي بدون سرنشين انجام دادند كه بعضي از آنها با شكست به هنگام پرتاب مواجه شد. در اين مدت هر دو كشور حيواناتي را به فضا فرستادند. يكي از اين حيوانات شامپانزه اي به نام «هم» بود كه در 31 ژانويه 1961 به مدت 18 دقيقه در كپسول «مركوري» پرواز كرد.
اولين تلفات مربوط به برنامه هاي فضايي انسان در تاريخ 23 مارس 1961 رخ داد. والنتين بوندارنكو كارآموز كيهان نوردي شوروي بود كه در سانحه آتش سوزي اتاقك فشار جان سپرد. سازمانهاي شوروي اين حادثه را تا مدتها مخفي نگه داشتند.
نخستين انساني كه به فضا رفت خلبان نيروي هوايي شوروي يوري گاگارين بود. وي درون «وستوك» كه بعدها «وستوك1» نام گرفت در تاريخ 12 آوريل 1961 به فضا فرستاده شد. 108 دقيقه پس از پرتاب، او به سلامت يك دور كامل به دور زمين زده و فرود آمد. يك سيستم كنترل پرواز اتوماتيك، عملكرد فضاپيما را در تمام مدت پرواز در اختيار داشت. يك پرواز 25 ساعته با 17 دور گردش در مدار در آگوست همان سال توسط فضانوردي به نام گرمن تيتو انجام گرفت.
برنامه «مركوري» اولين پرواز با سرنشين خود را درتاريخ 5 مي 1961، در حالي كه يك راكت Redstone فضانورد آلن شپرد را در كپسولي به نام Freedom 7 به فضا فرستاد، آغاز نمود. «شپرد» به مدت 15 دقيقه ماموريت «زيرمدار» خود را انجام داد. «زيرمدار» مأموريتي است كه در آن سرعت و ارتفاع لازم براي گردش در مداري به دور زمين نمي رسد.
در تاريخ 21 جولاي 1961، يك پرواز «زيرمدار» كه توسط فضانورد ويرجيل گريسام صورت گرفت پاياني تقريباً ناخوشايند داشت. دريچه كناري كپسول مركوري پس از فرود در اقيانوس آتلانتيك خيلي زودتر از موقع پيش بيني شده باز شد و گريسام با شنا جان سالم به در برد.
در تاريخ 20 فوريه 1962، جان گلن ، به عنوان نخستين آمريكايي دور زمين به گردش پرداخت. او در زمان كمتر از 5 ساعت 3 دور را كامل كرد. او مسير كپسول خود را در جهات مختلف تغيير داد و سيستم هاي زيادي را آزمايش نمود و زمين را مشاهده كرد.
سه ماه بعد ستاره شناس اسكات كارپنتر مأموريت گلن را تكرار كرد. در اكتبر 1962، با انجام گرفتن يك مأموريت شش دوره به دور زمين توسط والتر شيرا آزمايش فضاپيماها گسترش يافت. آخرين مأموريت «مركوري» در ماه مي 1963، توسط گورون كوپر انجام شد و 11 روز به طول انجاميد.
در اين ميان، اتحاد جماهير شوروي مأموريتهاي «وستوك» را ادامه داد. در آگوست 1962، «وستوك3» و «وستوك4» با فاصله يك روز ارسال شدند و در فضا در كنار هم قرار گرفتند. دو كپسول ديگر «وستوك5» و «وستوك6» در ژوئن 1963 ارسال شدند. يكي از خلبانها تقريباً 5 روز در مدار ماند و ركوردي جديد بر جاي گذاشت. خلبان ديگر والنتينا ترشكوا اولين زني بود كه پا به فضا گذاشت.
وسخود (Voskhod) و جميني (Gemini): اولين فضاپيماهاي چند نفري
در سال 1961، ايالات متحده برنامه «جميني» كه مي توانست دو فضانورد را در يك كپسول بزرگتر شده «مركوري» حمل كند، آغاز نمود. اين امر طراحان شوروي را بر آن داشت تا با ايجاد تغييراتي در فضاپيماي «وستوك» ، فضاپيمايي با ظرفيت سه فضانورد طراحي كنند. فشارهاي سياسي براي پيشي گرفتن از آمريكا به حدي زياد بود كه مهندسان شوروي به منظور بزرگتر نمودن فضاي داخل فضاپيما از برخي موارد ايمني، از جمله صندلي خارج شونده چشم پوشي كردند.
نخستين كپسول فضايي با ظرفيت چند سرنشين، «وسخود»، به معناي طلوع خورشيد بود كه بعدها به آن «وسخود1» گفته شد. اين كپسول در 12 اكتبر 1964 پرتاب شد. فضانوردان ولادمير كمارف، كنستانتين فئوكتيستف و بوريس يگورف 24 ساعت را در فضا سپري كردند. آنها اولين فضانورداني بودند كه در كپسول خود، به جاي اقيانوس،بر روي زمين فرود آمدند.
در مارس 1965، فضانورد الكسي لئونف با قدم گذاشتن در محفظه بادي كه به «وسخود2» وصل مي شد اولين انساني بود كه در فضا راه رفت. به دليل نقص فني كه در سيستم كنترل پرواز اتوماتيك كپسول پيش آمد لئونف و پاول بليايف ناچار به فرود با سيستم غيراتوماتيك شدند. فرود در منطقه آماده سازي شده انجام نشد و آنها در يك جنگل دور افتاده فرود آمدند. آنها تا روز بعد كه گروه نجات از راه رسيد، با گرگهاي گرسنه دست و پنجه نرم كردند.
نخستين مأموريت با سرنشين «جميني» يعني «جميني3» در23 مارس 1965 آغاز شد. فضانوردان گريسام و جان يانگ با مانور راكتهاي كپسول مسير آن را به سمت فضا تغيير دادند. با مأموريت «جميني4» كه در تاريخ 3 ژوئن 1965 آغاز شد كمك خلبان ادوارد وايت به عنوان اولين آمريكايي كه در فضا راه رفت شناخته شد. فضانوردي كه در «جميني5» بود و در تاريخ 21 آگوست 1965 ارسال شد، مدت 8 روز را در فضا سپري نمود. اين ركورد با استفاده از سلولهاي سوخت براي تأمين الكتريسيته به دست آمد.
«جميني6» از ابتدا با هدف اتصال به يك راكت «اجنا» كه چند ساعت زودتر به فضا ارسال شود، برنامه ريزي شده بود. پس از آنكه راكت بدون سرنشين «اجنا» به دليل نقص فني از بين رفت، ناسا «جميني6» را در ماموريت 14 روزه «جميني7» به كار گرفت. «جميني7» طبق برنامه در 4 دسامبر 1965، و «جميني 6» يازده روز بعد به فضا ارسال شدند. «شيرا» و توماس استفورد فضاپيماي خود را تا فاصله 30 سانتيمتري «جميني7» نزديك بردند. سرنشينان « جميني7» فرانك بورمن و جيمز لاول بودند. آنها در فضاپيماهاي خود ساعتها بدون جدا شدن فضاپيما ها از يكديگر به دور زمين حركت كردند.
در 16 مارس 1966، «جميني8 » با اتصال به راكت «اجنا» در فضا نخستين اتصال در فضا را انجام داد. البته فضاپيما به طور ناگهاني دچار نقص فني شد ولي دو فضانورد آن «نيل آرمسترانگ» و ديويد اسكات موفق شدند كه كنترل فضاپيما را در دست بگيرند و به طور اضطراري در اقيانوس آرام فرود آمدند.
در چهار ماموريت آخر «جميني»، آزمايشهاي نهايي براي اتصال در فضا و مأموريت خارج از فضاپيما (EVA) صورت گرفت. در اين مأموريتها، فضانوردان و كنترل كنندگان پرواز تجارب بسياري نيز در خصوص مواجه شدن با چالشهاي سفر به ماه، كسب كردند.

 

با وجود آنكه هنوز خريد و فروش از روي اينترنت در كشور ما معمول نشده است، اما هستند افرادي كه از روي سرويسهايي كه برخي



سايتهاي ايراني ارائه مي كنند، لوازمي را خريد مي كنند. دقت به موارد زير مي تواند ضامن خريد بهتري براي شما از روي اينترنت باشد.
به حواس خود اعتماد كنيد. اگر احساس راحتي با سايت نمي كنيد و حس مي كنيد كه خريد شما يا شركت در مزايده حالت بدي دارد و يا سايت سعي دارد به زور شما را به خريد مجبور كند، بدون تحقيق با آن سايت كار نكنيد.
گول ظاهر را نخوريد. از مشكلات اينترنت آن است كه تقريباً نمي توان مشخص كرد كه آيا پشت يك سايت زيبا يك شركت معتبر قرار دارد يا خير. لذا حتماً سعي كنيد قسمت «درباره سايت» را بخوانيد و اگر احساس كرديد كه صاحبان سايت به نوعي مشخص نمي كنند كه چه كساني هستند، هرگز از آن سايت خريد نكنيد.
حتماً با قوانين مزايده يا حراج روي وب آشنا باشيد. هرگز بدون آگاهي از قوانين حاكم بر حراجهاي اينترنتي (مانند گارانتي، شرايط پس دادن و...) اقدام به شركت در حراج نكنيد؛ زيرا ممكن است كلاه بزرگي بر سرتان گذاشته شود!
قيمتها را كنترل كنيد. اگر مي خواهيد كالاي نو، دسته دوم و يا حراجي خريد كنيد حتماً بايد قيمتها را از چند جاي ديگر كنترل كنيد. همچنين سعي كنيد بر احساس خود هنگام مزايده غلبه كنيد و كالايي را بالاتر از قيمت خود نخريد، چه بسا كه خريد آن كالا از بازار ارزانتر از روي اينترنت باشد.
قوانين مربوط به حفظ و نگهداري اطلاعات شخصي را خوب مطالعه كنيد. دقت كنيد كه سايت از شما چه اطلاعاتي را مي گيرد و با آن چه خواهد كرد. اگر احساس مي كنيد كه سايت در حال گرفتن اطلاعات زيادي از شما مي باشد و مشخص نمي كند كه با اين اطلاعات چه خواهد كرد، با آن سايت كار نكنيد و بيشتر درباره آن تحقيق كنيد.
به نحوه ارسال كالا دقت كنيد. به اين مسأله كه چگونه كالا براي شما ارسال خواهد شد و هزينه آن به عهده چه كسي خواهد بود، توجه كنيد. بخصوص اگر خريد بزرگي انجام مي دهيد ترجيحاً تلفن مسؤولان سايت يا شركت را داشته باشيد تا در صورت تأخير در ارسال كالايتان، بتوانيد با آنان تماس بگيريد.
از ارتباط اينترنت مطمئن استفاده كنيد. همواره مطمئن باشيد كه از سرويس اينترنت مطمئني استفاده مي كنيد و اگر به سرويس دهنده خود اطمينان نداريد، هرگز اطلاعات حساب خود را از طريق آن شبكه به هيچ سايتي نفرستيد.
يك كپي از اطلاعات مفيد بگيريد. شايد خيلي جالب نباشد، اما سعي كنيد در صورت امكان از فرمها و صفحه هاي مهمي كه در حين خريد، اطلاعات لازم را در آنها پر مي كنيد، يك كپي كاغذي تهيه كنيد. مانند اطلاعات شركت، شرايط ارسال، شرايط گارانتي و وارانتي و...
كالاي خود را بيمه كنيد. اگر قيمت كالايي را كه مي خواهيد بخريد زياد مي باشد، حتماً آن را بيمه كنيد.
قبل از امضاي تحويل كالا، كاملاً آن را بررسي كنيد. به محض دريافت كالا، آن را به دقت با مشخصاتي كه كپي كاغذي آن را تهيه كرده ايد، مقايسه كنيد و چنانچه هرگونه تفاوتي در آن مشاهده كرديد آن را سريعاً به فروشنده منعكس كنيد و در صورت نياز آن را مرجوع كنيد.
رودربايستي را كنار بگذاريد. اگر به هر دليل احساس مي كنيد كه كالا آن چيزي نيست كه در سايت قرار داده شده است، بدون هيچ رودربايستي آن را تحويل نگيريد.

 

چند هفته قبل در همين صفحه، به مرور فهرستي از كاشفان تاريخ پرداختيم كه با زحمات بسيار، مكان ناشناخته اي به اسم «قطب شمال» را شناسايي و به جهان معاصر معرفي كردند.
اين هفته و در بخش پاياني آن مقاله خواندني، باقي مانده فهرست مذكور را تقديم حضور خوانندگان پنجره مي كنيم:

ادوارد هفتم




پسر ملكه ويكتوريا، از1901 تا 1910 ميلادي پادشاه انگلستان و امپراتور هندوستان بود. اسكات سرزميني را كه در سال 1902 در شمال شرقي درياي راس، در غرب قاره قطب جنوب كشف كرد، به نام او، سرزمين ادوارد هفتم خواند. اين سرزمين را شبه جزيره ادوارد هفتم نيز خوانده اند.

ارنست هنري شكلتن
يكي از پويندگان انگليسي قطب جنوب بود ، سه بار به قطب جنوب سفر كرد. در نخستين سفر عضو گروه پويندگاني بودكه به سرپرستي رابرت فالكن اسكات به اين سفر رفتند. از سال 1907 تا 1909 سرپرستي گروهي از پويندگان قطب جنوب را بر عهده داشت. در اين سفر از كوه اربوس بالا رفت.
گروه او در اين سفر موضع قلب مغناطيسي زمين را كشف كر دند و به 160 كيلومتري قطب جنوب رسيدند. در سال 1914 سفر ديگري را با گروهي از پويندگان قطب جنوب آغاز كرد. كتاب جنوب او، كه در سال 1919 انتشار يافت، شرح اين سفر ورنجها وخطر ها يي است كه او وهمراهانش با آنها روبرو شدند. شكلتن در سال 1921 نيز رهسپار قاره قطب جنوب شد، ولي در راه در گذشت ودر جزيره جورجياي جنوبي در قطب جنوب به خاك سپرده شد.

روآل آموندسن
دريا نورد نروژي واز پويندگان سرزمينهاي قطب شمال وقطب جنوب بود. در يكي از سفرهاي دريايي اش از سال 1903 تا 1906 از گذر گاه شمال غرب گذشت وموضع قطب مغناطيسي شمال زمين را تثبيت كرد. گذر گاه شمال غرب، كه در 1906 كشف شد، راه درياي اقيانوس اطلس در شمال كرانه هاي كانادا به اقيا نوس آرام را به روي دريا نور دان گشود. آموندسن در سال 1911 به قطب جنوب رسيد.
به همين سبب، او را كاشف قطب جنوب مي دانند. در سال 1920 از گذر گاه شمال شرق گذشت. در سال 1926 بر فراز قطب شمال پرواز كرد. دو سال بعد، با هواپيما براي يافتن اومبرتونوبيله (Umberto Nobile) خلبان و پوينده قطب شمال كه در سر زمين هاي قطب شمال گم شده بود به پرواز در آمد و جان خود را در اين جستجو از دست داد.
ويلهلم فيلكنر
در سال 1877 ميلادي در آلمان زاده شد. سالها به جهانگردي در كشور روسيه و سرز مينهاي بالكا ن و آسياي صغير كه تر كيه امروزي بخشي از آن است، پرداخت. در سال 1903 با همسرش رهسپار آسياي مركزي شد.
در اين سفر، كه دو سال به طول انجاميد، تبت شرقي را كشف كرد. در سالهاي 1911 و 1912 ميلادي گروهي از پويندگان آلماني را براي كشف قطب جنوب همراهي كرد. اين سفر از هلند آغاز شد و پويندگان سر انجام خود را به درياي ودل رساندند.
فيلكنر ايستگاه هاي مغناطيسي بسياربرپا كرد واز سال 1925 تا 1928 ميلادي موفق شد از سرزمين هايي كه پويندگان آسياي مركزي ديدن كرده بودند نقشه هايي فراهم آورد.
فرييتوف نانسن
از پويندگان قطب شمال وجانور شناس وسياستمدار نروژي بود. در سال 1893 سر پر ستي گروهي را به عهده داشت كه از يخ پهنه هاي گروئنلند گذشتند وبا كندن يخ ها كوشش كردند تا خود را به قطب شمال برسانند.
گروه نانسن، تا مدار 84 درجه عرض شمالي پيش رفت. نانسن نويسنده كتاب هاي گذر از گروئنلند وزندگي اسكيمو هاست. در سال 1922 برنده جايزه صلح نوبل شد.
داگلاس ماويسن
زمين شناس و يكي از پويندگان استرا ليايي قطب جنوب بود. در سال 1907 ميلادي، همراه با گروه علمي ارنست هنري شكلتن به قاره قطب جنوب سفر كرد.
نخستين پرواز هواپيما بر فراز قاره قطب جنوب در روز بيستم دسامبر 1928 ميلادي (29 آذر 1307 شمسي) انجام گرفت.
اين كار در تاريخ كشفهاي جغرافيايي گام تازه اي بود. هواپيما در زمان بسيار كوتاهي مي تواند بر فراز منطقه بسيار بزرگي پر واز كند. بنابر اين، بعد از آن ديگر لازم نبود كه كسي براي بررسي در باره جاهاي ناشناخته كره زمين پياده به سفر هاي خطر ناك و دشوار برود.

ريچارد اولين برد
از پويندگان امريكايي قطب جنوب، نخستين كسي بود كه با هواپيما بر فراز قطب جنوب پرواز كرد. در سال هاي 1933 تا 1935 از يخ پهنه هاي قطب جنوب نقشه برداري كرد.

جورج هيوبرت ويلكنز
يكي از پويندگان قطب وطبيعيدان وهوانورد استراليا يي بود. در سال 1921 همراه با گروه ارنست هنري شكلتن به قاره قطب جنوب سفر كرد. همراه با لينكلن الزورث، در سال 1931 با زير دريايي نوتيلوس، به كشف آبهاي زير يخ پهنه هاي قطب شمال پرداخت. كتاب پرواز قطب شمال را در 1928 و كتاب در زير قطب شمال را در 1931 نوشت.

 

گوردون براون، نخست وزير انگليس، اقدام به راه اندازي سامانه اي آنلاين در زيرمجموعه تحت نظارت خود كرده است.
وي هدف از اين كار را مهيا كردن زمينه اي براي ارتباط نزديكتر و مستقيم با مردم كشورش ذكر كرد تا آنان بتوانند با مراجعه به اين وب سايت به طور رودررو با شخص نخست وزير به گفتگو بنشينند.
مراجعان براي مطرح كردن مطالب خود در اين سامانه كه به نام وب  سايت يوتيوب Downing Street شناخته مي شود، بايد سؤالهاي خود را به صورت ويدئويي ضبط و ثبت كنند.
در هنگام ورود به سايت خود آقاي براون در قالب يك ويدئو به بازديدكنندگان خوشامد مي گويد و اعلام مي كند كه خوشحال مي شود بتواند سؤالات مراجعان را در زمينه هاي جهاني سازي، آثار تغييرات آب و هوايي، وضعيت مسكن و خدمات اجتماعي پاسخگو باشد.
گوردون براون در پايان اين ويدئو اضافه مي كند: «سياستمدارها فرصتهاي متعددي را براي مطرح كردن سؤالهايشان از نخست وزير دارند، اما گمان مي كنم حالا وقتش رسيده است كه اين فرصت را به طور آزاد در اختيار مردم هم قرار دهيم.»
در پايان طرح سؤال در وب  سايت از كاربر سؤال مي شود كه آيا مايل است پروفايلي براي او ايجاد شود و سؤالهاي وي دسته  بندي و ذخيره شوند يا خير.
نخست وزير انگليس قول داده است سركشي به اين وب  سايت را جزو برنامه هاي روزانه خود قرار دهد.

 

قرار است به زودي امكانات و قابليتهاي فناوري جديدي با استفاده از يك سيستم مجهز به پردازنده هشت هسته اي اينتل روي بازي «QUAKEIV» محك بخورد.




مسؤولان «ان.ويديا» اعلام كردند كه با شركت «RAYSCALE» به توافقات نهايي رسيده و صاحب فناوري ابداعي اين شركت «رديابي اشعه اي» (RAY-TRACING) شده اند.
جزئيات مالي اين توافق هنوز اعلام نشده است.
پيش  از اين نيز مسؤولان اينتل بارها در محافل مختلف اعلام كرده بودند، قصد دارند از اين فناوري براي سخت افزارهاي پيشرفته مخصوص بازي خود بهره جويند.
رديابي اشعه اي كه قرار است جايگزين فناوري «RASTERIZATION» شود، تكنيكي براي رندر كردن تصاوير گرافيكي سه  بعدي همراه با نورپردازيهاي فوق  پيشرفته است كه امكان طراحي سطوح شفاف و سايه هايي با كيفيت بالا و توليد تصاويري تا حد عكسهاي واقعي را به گرافيست مي دهد.
اين فناوري حاصل يك دهه تلاش محققان «RAY SCALE» در دانشگاه «يوتا» است.
ديويد كرك، رئيس بخش تحقيقات «NVIDIA» در اين باره گفت: «از آنجا كه رديابي اشعه اي يك فرايند پردازشي كاملاً موازي است و واحد پردازش گرافيكي (GPU ) ان.ويديا امكانات ويژه اي براي اين كار دارد، محصولات ما بخوبي با اين فناوري سازگاري خواهد داشت.»
ماه پيش نيز، مدير كل اينتل، پاتريك گلسينگر، در كنفرانسي در شانگهاي گفته بود كه اينتل بشدت به دنبال به كارگيري اين فناوري براي استفاده در «PC» هاي مخصوص گيمرها و اجراي بازيهاي سنگين نسل آينده است.
قرار است به زودي امكانات و قابليتهاي اين فناوري جديد با استفاده از يك سيستم مجهز به پردازنده هشت هسته اي اينتل روي بازي «QUAKEIV» محك بخورد.

 

«اسوس» بتازگي اقدام به معرفي سري جديد مادربوردهاي «P5Q Deluxe» كرده است.




اين شركت با ارائه اين محصول بدعتي نوين را درعرصه طراحي مادربورد بنا نهاده است كه از آن جمله مي توان به استفاده از «چيپ ست» جديد اينتل «P45» همراه با معرفي فناوري جديد «پاور 16- فاز» اشاره كرد. افزايش تعداد فازها در ماژول تعديل كننده ولتاژ (VRM) مربوط به قطعات مادربورد، نشان دهنده توجه ويژه گروه تحقيق و توسعه «اسوس» براي داشتن يك ابزار براي نظارت بر توان مصرفي «CPU» است و اين طراحي قادر است تا حداكثر ميزان صرفه جويي در زمينه مصرف انرژي، كاهش اتلاف انرژي و همين طور حرارت توليد شده را براي كاربران به ارمغان آورد. اين امر در نهايت موجب افزايش طول عمر قطعات و خود مادربورد مي شود.
«اسوس» با طراحي پاور 16- فاز در واقع از توان حقيقي سخت افزارهاي موجود جهت داشتن حداكثر بهره وري در انرژي مصرفي استفاده مي كند. بدين ترتيب كه هنگامي كه حجم بارگذاري بر روي CPU سنگين است، مادربورد «P5Q Deluxe» به صورت خودكار روي حالت 16- فاز سوييچ مي شود. اما در زمانهايي كه حجم بارگذاري CPU بسيار پايين است، اين مادربورد از سيستم پاور 4- فاز براي تغذيه CPU استفاده مي كند كه اين امر موجب بهبود عملكرد VRM مي گردد.
گفتني است، بخشي از اسرار پاور 16- فاز به استفاده از با كيفيت ترين قطعات در ساخت VRM مربوط مي شود. علاوه بر اين استفاده از «MOSFET»هاي با مقاومت پايين نيز موجب به حداقل رساندن اتلاف انرژي در زمانهاي عمل سوييچ كردن و همين طور كاهش حرارت مي گردد.
به كارگيري چوكهاي با هسته «فريت» نيز موجب كاهش پسماند هاي مغناطيسي مي شود كه به تمامي اينها بايد استفاده انحصاري «اسوس» از خازنهاي هادي و جامد (پليمري) ساخت ژاپن را نيز اضافه نمود. تمامي اين مزايا در واقع اين امكان را به كاربران مي دهد تا عملكردي بسيار بالاتر، پايداري بيشتر و حرارت كمتر را به نسبت گذشته تجربه نمايند كه تمامي اينها در نهايت موجب مي شود تا در زمانهاي بارگذاري سنگين نظير عمليات اوركلاكينگ، بهترين و مطلوب ترين نتيجه حاصل گردد.