* غلامرضا قلندريان

گذشت زمان و ورق خوردن صفحات ايام، بتدريج برخي حوادث را كم رنگ و از صفحه اذهان پاك و حتي جايگاه آنها را در تاريخ با هاله اي از ابهام روبرو مي نمايد. ولي بعضي حوادث و وقايع به دليل اهميت و ابعاد گسترده اثر بخشي آن، از اين موضوع مستثنايند.
اثر بخشي انديشه امام خميني(ره) و تحول آفريني اين ايده، چنان در تاريخ ملت ايران و رسانه هاي خبري جهان اثرگذار بوده است كه گذشت زمان نمي تواند آن را كهنه و فرسوده نمايد.اين قبيل حوادث استثنايي، به خاطر ويژگي خاص خود، از ثبات و استواري برخوردارند. اين ويژگي عبارت است از پيوند يك رويداد به دين و آيين يك ملت از يك طرف و پيوستگي دين با فطرت انسان از طرف ديگر و نتيجه اين دو جهت، ثابت ماندن حادثه در قلوب و نفوس ملتهاست.
هر ساله فرا رسيدن سالگرد ارتحال امام خميني(ره) و برگزاري مراسم پر شكوه در سراسر كشور و عزيمت خيل مشتاقان امام راحل كه بعضاً با پاي پياده، با ديده هاي گريان و سينه هاي سوزان به مرقد مراد و محبوب خود سفر مي كنند، بيانگر ارتباط عميق دوستداران و پيروانش با مكتب آن يگانه دوران است. افزون بر عاشقان ايراني امام، حضور دوستداران وي از اقصي نقاط جهان نيز هرساله در مراسم بزرگداشت ايشان جلوه خاصي به گردهمايي مشتاقان امام مي بخشد.
راه امام خميني(ره) 19 سال پس از وفات آن بزرگوار، نه تنها شيفتگان فراواني در ايران دارد، كه منش و سلوك منحصربه فرد آن مراد و مربي، امروز در دل بسياري از مسلمانان و حتي غيرمسلمانان در اقصي نقاط عالم نفوذ كرده است؛ منش و سلوكي كه مي تواند بازشناسي شود.
اسقف كاپوچي، اسقف بيت المقدس معتقد است: «قلب آزادگان دنيا و تمام مستضعفان و محرومان دنيا براي امام خميني(ره) مي تپد. او فقط به ايران تعلق ندارد، بلكه تمام محرومان دنيا چه مسلمان و چه غيرمسلمان، او را نجات دهنده خود مي دانند.» و يا موسويني، رئيس جمهور وقت اوگاندا، در تحليل شخصيت بنيانگذار انقلاب اسلامي، وي را اين گونه معرفي مي نمايد: «آية ا... خميني(ره) رهبر روحاني و بزرگي بود كه نه تنها مسلمانان ايران، بلكه تمام جهان از ايشان الهام مي گرفتند.»
ظهور شخصيتي انقلابي و بي نظير در مقايسه با ديگر رهبران سياسي انقلابهاي جهان، از اين حيث حادثه اي عظيم تلقي مي شود، زيرا توانست دنياي اسير مدرنيته را كه استيلاي بي چون و چراي مكتب ماترياليسم را پذيرفته بود، معطوف به ايده اي متمايز از همه رهيافتهاي بشري نمايد.
انديشه سياسي امام(ره) در حالي پا به عرصه وجود گذاشت كه تا قبل از آن بشر قرن بيستم، تسليم يكي از دو پارادايم ماركسيسم و ليبراليسم شده بود.
دكترين ماركسيسم با وعده عدالت، آزادي انسانها را قرباني نمود و ليبراليسم در رقابتي تنگاتنگ با رقيب ايدئولوژيك خود، با نشان دادن سراب آزادي، عدالت را ناديده گرفت.
هر يك از مكاتب مذكور با تفسير غيرواقعي و مبتني بر دكترين ماترياليستي، بدون توجه به شأن واقعي انسان، مسيري انحرافي را به عنوان راه نجات معرفي كردند. با طلوع افكار امام خميني(ره) و پرتو افشاني اين ايده الهي، شعارهاي شرقي و غربي در خصوص آرمان بشريت در مقابل انديشه تابناك متأثر از آموزه هاي وحياني امام(ره) رنگ باخت، اعتراف ايدئولوگهاي جامعه شناسي سياسي غرب درباره ناتواني پيش بيني انقلاب اسلامي، مؤيد اين ادعاست.
اكنون منظومه فكري امام(ره) الگوي رفتاري جامعه اسلامي ايران در سطح مردم و مسؤولان مي باشد و مسؤولان با تمسك به انديشه هاي امام خميني(ره) در دو حوزه سياست داخلي و خارجي، تعاملات را با رويكرد منافع ملي و اسلامي تعقيب مي كنند.
زياده خواهيهاي بيگانگان و تشديد فشارهاي خارجي، تاكنون نتوانسته است مسؤولان نظام اسلامي را به عقب نشيني از مواضع خود وادار نمايد، بلكه آنان توانسته اند با بهره گيري از مكتب امام(ره) به عنوان قطب نماي تصميمها، از موضع عزت و اقتدار، منافع ايران را در چارچوب عرف مناسبات بين المللي پيگيري كنند.
كارگزاران نظام اسلامي، بويژه مجلس هشتم كه مردم آنها را براي رتق و فتق امور در مصادر كارها قرار داده اند، بر اساس راهبرد امام(ره) وظيفه اي بسيار سنگين بر دوش دارند. مردم انتظار مي كشند وكلاي آنها در ارايه خدمات متناسب با شأن جامعه براساس ساز و كارهاي موجود، كوشا بوده و همان گونه كه امام راحل اهتمام ويژه در خدمت رساني به آحاد جامعه را داشتند، آنها نيز در اين مسير گام بردارند و تلاش نمايند با خدمت به مردم راه ايشان را زنده نگه دارند.
از منظر سياسي و اجتماعي، مردم عامل مقبوليت بخشي به نظام هستند و به هر ميزان كه در حكومت نقش آفرين باشند، آن حكومت استواري و قوام بيشتري خواهد داشت. هرگز نبايد از نظر دور داشت، هر تلاشي بي آنكه به سعادت مردم بينجامد، نمي تواند مقبوليت اجتماعي داشته باشد.
در انديشه مردم سالاري ديني، حكومت هدفهايي همچون «تأمين عدالت»، «امنيت» و «رفاه و تربيت جامعه» را دنبال مي كند و در اين ميان هر اقدامي براي تحقق هر يك از اين هدفها، تلاش در جهت دستيابي به هدفهاي حكومت اسلامي و مردم سالاري ديني خواهد بود. امام راحل در اين زمينه فرمايشهاي فراواني را به مناسبتهاي مختلف ايراد فرمودند: «من هر جا باشم خدمتگزار همه هستم».
مقام معظم رهبري نيز كه در سالهاي اخير، خدمت به مردم و جامعه در فرمايشهاي ايشان از فراواني قابل اعتنايي برخوردار مي باشد، در سخناني خدمت به مردم را اين گونه تبيين فرمودند: «ما در چارچوب اسلام و با هدايت اسلام و نگاه اسلامي، به مردم تكيه مي كنيم؛ تكيه به مردم، تكيه به جوانها، دفاع از حقوق محرومان. در كشور ما انگيزه دفاع از محرومان عمومي است؛ اگر چه اميدواريم دايره محرومان روز به روز كوچكتر و كمتر شود.»
بدين ترتيب، ضرورت دارد مسؤولان نظام بخصوص نمايندگان محترم مجلس كه در آغازين روزهاي كاري خويش مي باشند، با اهتمام فكورانه و مجدانه، تأسي به انديشه هاي امام راحل در حوزه خدمت رساني را سرلوحه كار خويش قرار دهند و تعامل منطقي با دولت را بر اساس انگاره ها و ايده هاي امام عزيز مفروض خود قرار دهند تا ضمن زنده نگهداشتن ياد و نام امام، خروجي قابل دفاعي نيز داشته باشند.