|
يكي از ستون نويسان روزنامه «نيويورك تايمز» در مقاله اي، به تشريح شرايط واقعي آمريكا در قبال ايران به نامزدهاي انتخاباتي رياست جمهوري اين كشور توصيه كرد: آمريكا هرگز ندانست با انقلاب ايران چگونه رفتار كند.
به گزارش فارس، «ديويد بروكز» در اين مقاله در شماره ديروز روزنامه نيويورك تايمز كه به صورت نامه رسمي به «باراك اوباما»، نامزد احتمالي دموكراتها و «جان مك كين»، نامزد جمهوريخواهان در انتخابات رياست جمهوري آمريكا تدوين شده، تأكيد كرد: سناتور مك كين و سناتور اوباما، شما اكنون وارد اين بحث شده ايد كه آيا بايد با ايران گفتگو كرد يا خير؟ اما اين امر، يك تمرين سياسي است كه كمترين ارتباطي به آنچه كه هنگام اداره پست رياست جمهوري اتخاذ خواهد شد، ندارد.در اين مقاله به اين نامزدهاي جانشيني بوش توصيه شده است: در كاخ سفيد، شما بيش از هر موضوع ديگري در بحث سياست خارجه، بر ايران تمركز خواهيد داشت. بايد به خاطر داشته باشيد كه انقلاب اسلامي ايران در سال 1979 يكي از حوادث اثرگذار در تاريخ معاصر بوده و آمريكا همانند انقلاب 1917 روسيه، هرگز ندانست با انقلاب ايران چگونه رفتار كند.
نويسنده خطاب به اوباما و مك كين مي افزايد: شما از كارشناسان اطلاعاتي خواهيد خواست كه درباره تهديد ايران به شما گزارش دهند و آنها همان حرفي را به شما خواهند گفت كه به دولت كنوني گفتند؛ اين كه ما اطلاع چنداني از عملكرد نظام ايران نداريم. چهار نهاد داخلي وجود دارند كه به نظر مي رسد در كنار هم كار مي كنند، اما ما نمي دانيم چگونه؟
نويسنده همچنين ناكامي و ناتواني در بازداشتن ايران را تنها به واشنگتن منوط ندانست و نوشت: اين ناكامي در درجه اول ريشه در سستي جامعه بين المللي دارد، زيرا سازمان ملل قطعنامه هايي تصويب كرد و از ايران خواست به غني سازي اورانيوم خاتمه دهد.
ايران آن را ناديده گرفت. آمريكا و اروپا در حالي به دنبال تحريم اقتصادي ايران بوده اند كه اندونزي از رئيس جمهوري ايران استقبال مي كند و هند با ايران درباره خط لوله گاز قرارداد مي بندد. سازمان همكاريهاي شانگهاي به رهبري چين و روسيه به ايران عضويت ناظر مي دهند، در حالي كه اين كار را در سال 2005 براي آمريكا نكردند.
نويسنده در پايان به اين نامزدها پيشنهاد مي كند: وقتي وارد كاخ رياست جمهوري شديد، موضوع ايران مطرح خواهد بود. حرفهاي تبليغاتي را فراموش خواهيد كرد و از هر تلاشي دريغ نخواهيد ورزيد.
اگر سعوديها خواهان مذاكره با تهران باشند، همانگونه كه 18 ماه پيش انجام دادند، بايد از آنها بي سر و صدا حمايت كنيد. اگر اتحاديه عرب به دنبال تعامل باشد، بايد هفته ها براي آن وقت صرف كنيد.
اگر اسرائيل گمان مي كند با مذاكرات، صلح سوريه را از ايران دور كند، بايد اين تلاش را بپذيريد. شايد به كارآيي اين اقدامات اعتقاد نداشته باشيد، ولي كسي نمي داند راه چاره چيست. |