* غلامرضا قلندريان

با توجه به پايان يافتن مهلت مقرر از سوي شوراي امنيت به آمريكا براي اشغال عراق تا دسامبر 2008، كاخ سفيد اين روزها تلاش مي كند تا در قالب پيمان امنيتي دوجانبه ميان آمريكا و عراق، هزاران نيروي نظامي خود را در اين كشور نگه دارد. اين امر با مخالفت شخصيتها و تشكلهاي مردمي از جمله آية ا... سيدكاظم حائري و آية ا... سيد علي سيستاني و برخي از احزاب عراقي مواجه شد و احتمالاً از اين پس نيز اين موضعگيريها بويژه از سوي رهبران ديني ادامه خواهد يافت.
بازتاب گسترده مخالفت محافل داخل و خارج كشور عراق در مورد توافقنامه امنيتي اين كشور با آمريكا در روزهاي اخير، فشار زيادي را بر دولتمردان عراق جهت تعديل مواضع خود ايجاد نموده است.
اگر چه اكنون مراحل پيش نويس اين قطعنامه مطرح مي باشد و هنوز نهايي نگرديده، ولي دغدغه جريانهاي سياسي و صاحب نظران مسايل عراق نسبت به پيامدهاي جبران ناپذير آن، هشدارهاي لازم را منعكس مي نمايد. در اين بين، واكنش مراجع عراق در ميان مخالفتهاي مطرح شده، جلوه خاصي به خود گرفته است.
بر كسي پوشيده نيست، آمريكاييها پس از نااميدي در دستيابي به هدفهاي از پيش تعيين شده خود، با ارايه طرح موسوم به توافقنامه امنيتي، در تلاش هستند از اين رهگذر ناكامي در اهداف اشغال عراق را كه با ابزارهاي نظامي نتوانستند بدان دست يابند، با ساز و كار جديد سياسي تعقيب كنند.
ناظران سياسي توافقنامه مذكور را مكمل اشغال نظامي از سوي واشنگتن ارزيابي نموده اند. به سخن ديگر، در صورت عملي شدن اين توافقنامه، روند اشغالگري استمرار يافته، ولي شكل آن از حالت نظامي به حالت سياسي تغيير خواهد كرد. از سوي ديگر، نه تنها اتهام اشغالگري نسبت به آمريكاييها در اذهان عمومي از بين خواهد رفت، بلكه با عقد اين قرارداد، آنان به حضور خود مشروعيت بخشيده و بدون دغدغه هدفهايشان را پيگيري خواهند نمود.
بدون ترديد، بايد اذعان داشت توافقنامه امنيتي آمريكا با عراق، دفاع از جايگاه رو به افول جمهوريخواهان مي باشد كه در رقابت نفسگير انتخابات رياست جمهوري سال جاري، بر اساس شواهد موجود بايد كاخ سفيد را ترك كرده و آماده واگذاري قدرت به رقيب دموكرات خود باشند.
بدين ترتيب، مي توان اين موضوع را بيان كرد كه عقد چنين قراردادي با هدف ارتقاي موقعيت حزب جمهوريخواه صورت مي پذيرد تا از اين رهگذر با دائمي ساختن حضور آمريكا در عراق، وعده هاي سناتور «باراك اوباما» نامزد دموكرات انتخابات رياست جمهوري آمريكا مبني بر خروج نيروهاي اين كشور از عراق را در صورت پيروزي، تضعيف نمايند.
گفتني است، امضاي اين توافق باعث تقويت جايگاه «جان مك كين» نامزد جمهوريخواهان خواهد شد. وي مدعي شده بود آمريكا در آستانه پيروزي در عراق قرار دارد، زيرا وي براي تكميل پروژه ناتمام ماجراجويي هم حزبي خود، وارد ميدان شده است.
اكنون با طرح خواسته هاي نامعقول آمريكا در توافقنامه مذكور بويژه موضوع كاپيتولاسيون، مي توان بروز شكل نويني از استعمار را شاهد بود كه همواره با غرور و تكبر، ملتها را تحقير نموده اند تا از اين منظر منافع نامشروع خود را تعقيب كنند. اين در حالي است كه مقوله ياد شده بيشتر به زماني برمي گردد كه از استقلال واحدهاي سياسي خبري نبود و كشورهاي جهان سوم در منظومه قدرت، اقمار كشورهاي برخوردار از قدرت تلقي مي شدند، هرچند امروزه به دليل استقلال كشورها، مفهوم مذكور فاقد محتوا و معنا در ادبيات سياسي است.
مردم عراق اجازه نخواهند داد در آغازين سالهاي قرن 21 حوادث تلخ دوران گذشته كه مملو از زياده خواهيهاي قدرتهاي بزرگ مي باشد، از طريق تحميل خواسته هاي غيرمنطقي، بار ديگر در كشوري مانند عراق با وجود كسب استقلال، به وقوع بپيوندد.
مقامهاي كاخ سفيد نمي توانند كشور مسلمان عراق را به يك «مستعمره» و «پادگان نظامي» براي آمريكا در خاورميانه تبديل كنند و چيزي شبيه يك اسرائيل ديگر و اين بار، با ظاهري اسلامي !در اختيار نظام سلطه بين الملل قرار دهند. بايد به اشغالگران گوشزد كرد عصر امپرياليسم سپري شده و ملتها بيدار شده اند، لذا اجازه تجاوز به حريمشان را نمي دهند، بويژه ملت عراق كه در پرونده مبارزات ضد استعماري خود عملكرد قابل دفاعي را دارد.
اهميت عقد قرارداد مذكور براي واشنگتن تا بدانجاست كه مقامهاي كاخ سفيد براي اخذ امضاي نمايندگان عراقي، از ابزار تطميع نيز بي بهره نمانده اند، به گونه اي كه شبكه تلويزيوني فاكس نيوز آمريكا در خبري تأكيد كرد: «واشنگتن براي هر نماينده عراقي كه توافقنامه امنيتي بغداد و واشنگتن را امضا كند، سه ميليون دلار رشوه در نظر گرفته است.»
مي توان هدف از ارايه چنين طرحهايي را در مصاحبه هاي برخي از مقامهاي آمريكايي جستجو نمود، به نحوي كه «آدام ارلي» ديپلمات آمريكايي كه هم اكنون سفير آمريكا در بحرين است، در مصاحبه اي با روزنامه بحريني «الوقت» گفت: «شايد آمريكا براي چند قرن در عراق باقي بماند!»
بديهي است نه فقط مراجع، ملت مظلوم و گروه هاي انقلابي عراق اين معاهده ذلت بار را نمي پذيرند، بلكه افزون بر مخالفتهاي درون كشور عراق، كشورهاي مسلمان منطقه نيز در مقابل اين توافقنامه كه بخشي از پروژه امنيتي آمريكا در خاورميانه است، بي تفاوت نخواهد ماند و با واكنشهاي بهنگام، ملتهاي مسلمان را از پيامدهاي سوء آن آگاه مي سازند تا عواقب ناگوار آن دامنگير ديگر كشورهاي منطقه نگردد.
بدين ترتيب، مسؤولان عراق و ملت هوشيار و آزاده اين كشور ضمن مخالفتهاي گسترده اي كه تاكنون با امضاي موافقتنامه مذكور اعلام داشته اند، با در صحنه بودن خويش، فرصت هر گونه توفيق بيگانگان را از آنان سلب خواهند كرد و هر اقدامي از سوي آمريكاييها كه بستر تداوم حضور آنها را در عراق تحكيم مي نمايد، محكوم مي كنند تا زمينه خروج اشغالگران را از كشورشان فراهم نمايند، زيرا آنها معتقدند در صورت عملي شدن موضوع ياد شده، ملت آزاد و مستقل عراق را براي هميشه به بردگي و بندگي كفار آمريكايي و صهيونيستي خواهند كشاند.
مردم عراق هنوز رنج دوران استبداد و خشونتهاي صداميان را از ياد نبرده و هزينه هاي گزاف مادي و معنوي مقطع ياد شده به آنها اجازه نمي دهد استعمار را جايگزين استبداد نمايند، لذا شرايط مذكور، شهروندان آزاده عراقي را در دفاع از استقلال و تماميت ارضي خويش، بيش از پيش مصمم مي نمايد.